೧೪. ಭೋಗಸಂಹರಣಪೇತಿವತ್ಥುವಣ್ಣನಾ

ಮಯಂ ಭೋಗೇ ಸಂಹರಿಮ್ಹಾತಿ ಇದಂ ಭೋಗಸಂಹರಣಪೇತಿವತ್ಥು. ತಸ್ಸ ಕಾ ಉಪ್ಪತ್ತಿ? ಭಗವತಿ ವೇಳುವನೇ ವಿಹರನ್ತೇ ರಾಜಗಹೇ ಕಿರ ಚತಸ್ಸೋ ಇತ್ಥಿಯೋ ಮಾನಕೂಟಾದಿವಸೇನ ಸಪ್ಪಿಮಧುತೇಲಧಞ್ಞಾದೀಹಿ ವೋಹಾರಂ ಕತ್ವಾ ಅಯೋನಿಸೋ ಭೋಗೇ ಸಂಹರಿತ್ವಾ ಜೀವನ್ತಿ. ತಾ ಕಾಯಸ್ಸ ಭೇದಾ ಪರಂ ಮರಣಾ ಬಹಿನಗರೇ ಪರಿಖಾಪಿಟ್ಠೇ ಪೇತಿಯೋ ಹುತ್ವಾ ನಿಬ್ಬತ್ತಿಂಸು. ತಾ ರತ್ತಿಯಂ ದುಕ್ಖಾಭಿಭೂತಾ –

೮೦೧. ‘‘ಮಯಂ ಭೋಗೇ ಸಂಹರಿಮ್ಹಾ, ಸಮೇನ ವಿಸಮೇನ ಚ;

ತೇ ಅಞ್ಞೇ ಪರಿಭುಞ್ಜನ್ತಿ, ಮಯಂ ದುಕ್ಖಸ್ಸ ಭಾಗಿನೀ’’ತಿ. –

ವಿಪ್ಪಲಪನ್ತಿಯೋ ಭೇರವೇನ ಮಹಾಸದ್ದೇನ ವಿರವಿಂಸು. ಮನುಸ್ಸಾ ತಂ ಸುತ್ವಾ ಭೀತತಸಿತಾ ವಿಭಾತಾಯ ರತ್ತಿಯಾ ಬುದ್ಧಪ್ಪಮುಖಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಸ್ಸ ಮಹಾದಾನಂ ಸಜ್ಜೇತ್ವಾ ಸತ್ಥಾರಂ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಞ್ಚ ನಿಮನ್ತೇತ್ವಾ ಪಣೀತೇನ ಖಾದನೀಯೇನ ಭೋಜನೀಯೇನ ಪರಿವಿಸಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಭುತ್ತಾವಿಂ ಓನೀತಪತ್ತಪಾಣಿಂ ಉಪನಿಸೀದಿತ್ವಾ ತಂ ಪವತ್ತಿಂ ನಿವೇದೇಸುಂ. ಭಗವಾ ‘‘ಉಪಾಸಕಾ ತೇನ ವೋ ಸದ್ದೇನ ಕೋಚಿ ಅನ್ತರಾಯೋ ನತ್ಥಿ, ಚತಸ್ಸೋ ಪನ ಪೇತಿಯೋ ದುಕ್ಖಾಭಿಭೂತಾ ಅತ್ತನಾ ದುಕ್ಕಟಂ ಕಮ್ಮಂ ಕಥೇತ್ವಾ ಪರಿದೇವನವಸೇನ ವಿಸ್ಸರೇನ ವಿರವನ್ತಿಯೋ –

‘‘ಮಯಂ ಭೋಗೇ ಸಂಹರಿಮ್ಹಾ, ಸಮೇನ ವಿಸಮೇನ ಚ;

ತೇ ಅಞ್ಞೇ ಪರಿಭುಞ್ಜನ್ತಿ, ಮಯಂ ದುಕ್ಖಸ್ಸ ಭಾಗಿನೀ’’ತಿ. –

ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹಂಸೂತಿ ಅವೋಚ.

ತತ್ಥ ಭೋಗೇತಿ ಪರಿಭುಞ್ಜಿತಬ್ಬಟ್ಠೇನ ‘‘ಭೋಗಾ’’ತಿ ಲದ್ಧನಾಮೇ ವತ್ಥಾಭರಣಾದಿಕೇ ವಿತ್ತೂಪಕರಣವಿಸೇಸೇ. ಸಂಹರಿಮ್ಹಾತಿ ಮಚ್ಛೇರಮಲೇನ ಪರಿಯಾದಿನ್ನಚಿತ್ತಾ ಕಸ್ಸಚಿ ಕಿಞ್ಚಿ ಅದತ್ವಾ ಸಞ್ಚಿನಿಮ್ಹ. ಸಮೇನ ವಿಸಮೇನ ಚಾತಿ ಞಾಯೇನ ಚ ಅಞ್ಞಾಯೇನ ಚ, ಞಾಯಪತಿರೂಪಕೇನ ವಾ ಅಞ್ಞಾಯೇನ ತೇ ಭೋಗೇ ಅಮ್ಹೇಹಿ ಸಂಹರಿತೇ ಇದಾನಿ ಅಞ್ಞೇ ಪರಿಭುಞ್ಜನ್ತಿ. ಮಯಂ ದುಕ್ಖಸ್ಸ ಭಾಗಿನೀತಿ ಮಯಂ ಪನ ಕಸ್ಸಚಿಪಿ ಸುಚರಿತಸ್ಸ ಅಕತತ್ತಾ ದುಚ್ಚರಿತಸ್ಸ ಚ ಕತತ್ತಾ ಏತರಹಿ ಪೇತಯೋನಿಪರಿಯಾಪನ್ನಸ್ಸ ಮಹತೋ ದುಕ್ಖಸ್ಸ ಭಾಗಿನಿಯೋ ಭವಾಮ, ಮಹಾದುಕ್ಖಂ ಅನುಭವಾಮಾತಿ ಅತ್ಥೋ.

ಏವಂ ಭಗವಾ ತಾಹಿ ಪೇತೀಹಿ ವುತ್ತಂ ಗಾಥಂ ವತ್ವಾ ತಾಸಂ ಪವತ್ತಿಂ ಕಥೇತ್ವಾ ತಂ ಅಟ್ಠುಪ್ಪತ್ತಿಂ ಕತ್ವಾ ಸಮ್ಪತ್ತಪರಿಸಾಯ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇತ್ವಾ ಉಪರಿ ಸಚ್ಚಾನಿ ಪಕಾಸೇಸಿ, ಸಚ್ಚಪರಿಯೋಸಾನೇ ಬಹೂ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲಾದೀನಿ ಪಾಪುಣಿಂಸೂತಿ.

ಭೋಗಸಂಹರಣಪೇತಿವತ್ಥುವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.