೭. ಮಿಗಲುದ್ದಕಪೇತವತ್ಥುವಣ್ಣನಾ

ನರನಾರಿಪುರಕ್ಖತೋ ಯುವಾತಿ ಇದಂ ಭಗವತಿ ವೇಳುವನೇ ವಿಹರನ್ತೇ ಮಿಗಲುದ್ದಕಪೇತಂ ಆರಬ್ಭ ವುತ್ತಂ. ರಾಜಗಹೇ ಕಿರ ಅಞ್ಞತರೋ ಲುದ್ದಕೋ ರತ್ತಿನ್ದಿವಂ ಮಿಗೇ ವಧಿತ್ವಾ ಜೀವಿಕಂ ಕಪ್ಪೇಸಿ. ತಸ್ಸೇಕೋ ಉಪಾಸಕೋ ಮಿತ್ತೋ ಅಹೋಸಿ, ಸೋ ತಂ ಸಬ್ಬಕಾಲಂ ಪಾಪತೋ ನಿವತ್ತೇತುಂ ಅಸಕ್ಕೋನ್ತೋ ‘‘ಏಹಿ, ಸಮ್ಮ, ರತ್ತಿಯಂ ಪಾಣಾತಿಪಾತಾ ವಿರಮಾಹೀ’’ತಿ ರತ್ತಿಯಂ ಪುಞ್ಞೇ ಸಮಾದಪೇಸಿ. ಸೋ ರತ್ತಿಯಂ ವಿರಮಿತ್ವಾ ದಿವಾ ಏವ ಪಾಣಾತಿಪಾತಂ ಕರೋತಿ.

ಸೋ ಅಪರೇನ ಸಮಯೇನ ಕಾಲಂ ಕತ್ವಾ ರಾಜಗಹಸಮೀಪೇ ವೇಮಾನಿಕಪೇತೋ ಹುತ್ವಾ ನಿಬ್ಬತ್ತೋ, ದಿವಸಭಾಗಂ ಮಹಾದುಕ್ಖಂ ಅನುಭವಿತ್ವಾ ರತ್ತಿಯಂ ಪಞ್ಚಹಿ ಕಾಮಗುಣೇಹಿ ಸಮಪ್ಪಿತಾ ಸಮಙ್ಗೀಭೂತೋ ಪರಿಚಾರೇಸಿ. ತಂ ದಿಸ್ವಾ ಆಯಸ್ಮಾ ನಾರದೋ –

೪೭೮. ‘‘ನರನಾರಿಪುರಕ್ಖತೋ ಯುವಾ, ರಜನೀಯೇಹಿ ಕಾಮಗುಣೇಹಿ ಸೋಭಸಿ;

ದಿವಸಂ ಅನುಭೋಸಿ ಕಾರಣಂ, ಕಿಮಕಾಸಿ ಪುರಿಮಾಯ ಜಾತಿಯಾ’’ತಿ. –

ಇಮಾಯ ಗಾಥಾಯ ಪಟಿಪುಚ್ಛಿ. ತತ್ಥ ನರನಾರಿಪುರಕ್ಖತೋತಿ ಪರಿಚಾರಕಭೂತೇಹಿ ದೇವಪುತ್ತೇಹಿ ದೇವಧೀತಾಹಿ ಚ ಪುರಕ್ಖತೋ ಪಯಿರುಪಾಸಿತೋ. ಯುವಾತಿ ತರುಣೋ. ರಜನೀಯೇಹೀತಿ ಕಮನೀಯೇಹಿ ರಾಗುಪ್ಪತ್ತಿಹೇತುಭೂತೇಹಿ. ಕಾಮಗುಣೇಹೀತಿ ಕಾಮಕೋಟ್ಠಾಸೇಹಿ. ಸೋಭಸೀತಿ ಸಮಙ್ಗಿಭಾವೇನ ವಿರೋಚಸಿ ರತ್ತಿಯನ್ತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ. ತೇನಾಹ ‘‘ದಿವಸಂ ಅನುಭೋಸಿ ಕಾರಣ’’ನ್ತಿ, ದಿವಸಭಾಗೇ ಪನ ನಾನಪ್ಪಕಾರಂ ಕಾರಣಂ ಘಾತನಂ ಪಚ್ಚನುಭವಸಿ. ರಜನೀತಿ ವಾ ರತ್ತೀಸು. ಯೇಹೀತಿ ನಿಪಾತಮತ್ತಂ. ಕಿಮಕಾಸಿ ಪುರಿಮಾಯ ಜಾತಿಯಾತಿ ಏವಂ ಸುಖದುಕ್ಖಸಂವತ್ತನಿಯಂ ಕಿಂ ನಾಮ ಕಮ್ಮಂ ಇತೋ ಪುರಿಮಾಯ ಜಾತಿಯಾ ತ್ವಂ ಅಕತ್ಥ, ತಂ ಕಥೇಹೀತಿ ಅತ್ಥೋ.

ತಂ ಸುತ್ವಾ ಪೇತೋ ಥೇರಸ್ಸ ಅತ್ತನಾ ಕತಕಮ್ಮಂ ಆಚಿಕ್ಖನ್ತೋ –

೪೭೯. ‘‘ಅಹಂ ರಾಜಗಹೇ ರಮ್ಮೇ, ರಮಣೀಯೇ ಗಿರಿಬ್ಬಜೇ;

ಮಿಗಲುದ್ದೋ ಪುರೇ ಆಸಿಂ, ಲೋಹಿತಪಾಣಿ ದಾರುಣೋ.

೪೮೦. ‘‘ಅವಿರೋಧಕರೇಸು ಪಾಣಿಸು, ಪುಥುಸತ್ತೇಸು ಪದುಟ್ಠಮಾನಸೋ;

ವಿಚರಿಂ ಅತಿದಾರುಣೋ ಸದಾ, ಪರಹಿಂಸಾಯ ರತೋ ಅಸಞ್ಞತೋ.

೪೮೧. ‘‘ತಸ್ಸ ಮೇ ಸಹಾಯೋ ಸುಹದಯೋ, ಸದ್ಧೋ ಆಸಿ ಉಪಾಸಕೋ;

ಸೋಪಿ ಮಂ ಅನುಕಮ್ಪನ್ತೋ, ನಿವಾರೇಸಿ ಪುನಪ್ಪುನಂ.

೪೮೨. ‘‘‘ಮಾಕಾಸಿ ಪಾಪಕಂ ಕಮ್ಮಂ, ಮಾ ತಾತ ದುಗ್ಗತಿಂ ಅಗಾ;

ಸಚೇ ಇಚ್ಛಸಿ ಪೇಚ್ಚ ಸುಖಂ, ವಿರಮ ಪಾಣವಧಾ ಅಸಂಯಮಾ.

೪೮೩. ‘‘ತಸ್ಸಾಹಂ ವಚನಂ ಸುತ್ವಾ, ಸುಖಕಾಮಸ್ಸ ಹಿತಾನುಕಮ್ಪಿನೋ;

ನಾಕಾಸಿಂ ಸಕಲಾನುಸಾಸನಿಂ, ಚಿರಪಾಪಾಭಿರತೋ ಅಬುದ್ಧಿಮಾ.

೪೮೪. ‘‘ಸೋ ಮಂ ಪುನ ಭೂರಿಸುಮೇಧಸೋ, ಅನುಕಮ್ಪಾಯ ಸಂಯಮೇ ನಿವೇಸಯಿ;

ಸಚೇ ದಿವಾ ಹನಸಿ ಪಾಣಿನೋ, ಅಥ ತೇ ರತ್ತಿಂ ಭವತು ಸಂಯಮೋ.

೪೮೫. ‘‘ಸ್ವಾಹಂ ದಿವಾ ಹನಿತ್ವಾ ಪಾಣಿನೋ, ವಿರತೋ ರತ್ತಿಮಹೋಸಿ ಸಞ್ಞತೋ;

ರತ್ತಾಹಂ ಪರಿಚಾರೇಮಿ, ದಿವಾ ಖಜ್ಜಾಮಿ ದುಗ್ಗತೋ.

೪೮೬. ‘‘ತಸ್ಸ ಕಮ್ಮಸ್ಸ ಕುಸಲಸ್ಸ, ಅನುಭೋಮಿ ರತ್ತಿಂ ಅಮಾನುಸಿಂ;

ದಿವಾ ಪಟಿಹತಾವ ಕುಕ್ಕುರಾ, ಉಪಧಾವನ್ತಿ ಸಮನ್ತಾ ಖಾದಿತುಂ.

೪೮೭. ‘‘ಯೇ ಚ ತೇ ಸತತಾನುಯೋಗಿನೋ, ಧುವಂ ಪಯುತ್ತಾ ಸುಗತಸ್ಸ ಸಾಸನೇ;

ಮಞ್ಞಾಮಿ ತೇ ಅಮತಮೇವ ಕೇವಲಂ, ಅಧಿಗಚ್ಛನ್ತಿ ಪದಂ ಅಸಙ್ಖತ’’ನ್ತಿ. –

ಇಮಾ ಗಾಥಾ ಅಭಾಸಿ.

೪೭೯-೮೦. ತತ್ಥ ಲುದ್ದೋತಿ ದಾರುಣೋ. ಲೋಹಿತಪಾಣೀತಿ ಅಭಿಣ್ಹಂ ಪಾಣಘಾತೇನ ಲೋಹಿತಮಕ್ಖಿತಪಾಣೀ. ದಾರುಣೋತಿ ಖರೋ, ಸತ್ತಾನಂ ಹಿಂಸನಕೋತಿ ಅತ್ಥೋ. ಅವಿರೋಧಕರೇಸೂತಿ ಕೇನಚಿ ವಿರೋಧಂ ಅಕರೋನ್ತೇಸು ಮಿಗಸಕುಣಾದೀಸು.

೪೮೨-೮೩. ಅಸಂಯಮಾತಿ ಅಸಂವರಾ ದುಸ್ಸೀಲ್ಯಾ. ಸಕಲಾನುಸಾಸನಿನ್ತಿ ಸಬ್ಬಂ ಅನುಸಾಸನಿಂ, ಸಬ್ಬಕಾಲಂ ಪಾಣಾತಿಪಾತತೋ ಪಟಿವಿರತಿನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ. ಚಿರಪಾಪಾಭಿರತೋತಿ ಚಿರಕಾಲಂ ಪಾಪೇ ಅಭಿರತೋ.

೪೮೪. ಸಂಯಮೇತಿ ಸುಚರಿತೇ. ನಿವೇಸಯೀಹಿ ನಿವೇಸೇಸಿ. ಸಚೇ ದಿವಾ ಹನಸಿ ಪಾಣಿನೋ, ಅಥ ತೇ ರತ್ತಿಂ ಭವತು ಸಂಯಮೋತಿ ನಿವೇಸಿತಾಕಾರದಸ್ಸನಂ. ಸೋ ಕಿರ ಸಲ್ಲಪಾಸಸಜ್ಜನಾದಿನಾ ರತ್ತಿಯಮ್ಪಿ ಪಾಣವಧಂ ಅನುಯುತ್ತೋ ಅಹೋಸಿ.

೪೮೫. ದಿವಾ ಖಜ್ಜಾಮಿ ದುಗ್ಗತೋತಿ ಇದಾನಿ ದುಗ್ಗತಿಂ ಗತೋ ಮಹಾದುಕ್ಖಪ್ಪತ್ತೋ ದಿವಸಭಾಗೇ ಖಾದಿಯಾಮಿ. ತಸ್ಸ ಕಿರ ದಿವಾ ಸುನಖೇಹಿ ಮಿಗಾನಂ ಖಾದಾಪಿತತ್ತಾ ಕಮ್ಮಸರಿಕ್ಖಕಂ ಫಲಂ ಹೋತಿ, ದಿವಸಭಾಗೇ ಮಹನ್ತಾ ಸುನಖಾ ಉಪಧಾವಿತ್ವಾ ಅಟ್ಠಿಸಙ್ಘಾತಮತ್ತಾವಸೇಸಂ ಸರೀರಂ ಕರೋನ್ತಿ. ರತ್ತಿಯಾ ಪನ ಉಪಗತಾಯ ತಂ ಪಾಕತಿಕಮೇವ ಹೋತಿ, ದಿಬ್ಬಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ಅನುಭವತಿ. ತೇನ ವುತ್ತಂ –

೪೮೬. ‘‘ತಸ್ಸ ಕಮ್ಮಸ್ಸ ಕುಸಲಸ್ಸ, ಅನುಭೋಮಿ ರತ್ತಿಂ ಅಮಾನುಸಿಂ;

ದಿವಾ ಪಟಿಹತಾವ ಕುಕ್ಕುರಾ, ಉಪಧಾವನ್ತಿ ಸಮನ್ತಾ ಖಾದಿತು’’ನ್ತಿ.

ತತ್ಥ ಪಟಿಹತಾತಿ ಪಟಿಹತಚಿತ್ತಾ ಬದ್ಧಾಘಾತಾ ವಿಯ ಹುತ್ವಾ. ಸಮನ್ತಾ ಖಾದಿತುನ್ತಿ ಮಮ ಸರೀರಂ ಸಮನ್ತತೋ ಖಾದಿತುಂ ಉಪಧಾವನ್ತಿ. ಇದಞ್ಚ ನೇಸಂ ಅತಿವಿಯ ಅತ್ತನೋ ಭಯಾವಹಂ ಉಪಗಮನಕಾಲಂ ಗಹೇತ್ವಾ ವುತ್ತಂ. ತೇ ಪನ ಉಪಧಾವಿತ್ವಾ ಅಟ್ಠಿಮತ್ತಾವಸೇಸಂ ಸರೀರಂ ಕತ್ವಾ ಗಚ್ಛನ್ತಿ.

೪೮೭. ಯೇ ಚ ತೇ ಸತತಾನುಯೋಗಿನೋತಿ ಓಸಾನಗಾಥಾಯ ಅಯಂ ಸಙ್ಖೇಪತ್ಥೋ – ಅಹಮ್ಪಿ ನಾಮ ರತ್ತಿಯಂ ಪಾಣವಧಮತ್ತತೋ ವಿರತೋ ಏವರೂಪಂ ಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ಅನುಭವಾಮಿ. ಯೇ ಪನ ತೇ ಪುರಿಸಾ ಸುಗತಸ್ಸ ಬುದ್ಧಸ್ಸ ಭಗವತೋ ಸಾಸನೇ ಅಧಿಸೀಲಾದಿಕೇ ಧುವಂ ಪಯುತ್ತಾ ದಳ್ಹಂ ಪಯುತ್ತಾ ಸತತಂ ಸಬ್ಬಕಾಲಂ ಅನುಯೋಗವನ್ತಾ, ತೇ ಪುಞ್ಞವನ್ತೋ ಕೇವಲಂ ಲೋಕಿಯಸುಖೇನ ಅಸಮ್ಮಿಸ್ಸಂ ‘‘ಅಸಙ್ಖತಂ ಪದ’’ನ್ತಿ ಲದ್ಧನಾಮಂ ಅಮತಮೇವ ಅಧಿಗಚ್ಛನ್ತಿ ಮಞ್ಞೇ, ನತ್ಥಿ ತೇಸಂ ತದಧಿಗಮೇ ಕೋಚಿ ವಿಬನ್ಧೋತಿ.

ಏವಂ ತೇನ ಪೇತೇನ ವುತ್ತೇ ಥೇರೋ ತಂ ಪವತ್ತಿಂ ಸತ್ಥು ಆರೋಚೇಸಿ. ಸತ್ಥಾ ತಮತ್ಥಂ ಅಟ್ಠುಪ್ಪತ್ತಿಂ ಕತ್ವಾ ಸಮ್ಪತ್ತಪರಿಸಾಯ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇಸಿ. ಸಬ್ಬಮ್ಪಿ ವುತ್ತನಯಮೇವ.

ಮಿಗಲುದ್ದಕಪೇತವತ್ಥುವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.