೮. ದುತಿಯಮಿಗಲುದ್ದಕಪೇತವತ್ಥುವಣ್ಣನಾ

ಕೂಟಾಗಾರೇ ಚ ಪಾಸಾದೇತಿ ಇದಂ ಭಗವತಿ ವೇಳುವನೇ ವಿಹರನ್ತೇ ಅಪರಂ ಮಿಗಲುದ್ದಕಪೇತಂ ಆರಬ್ಭ ವುತ್ತಂ. ರಾಜಗಹೇ ಕಿರ ಅಞ್ಞತರೋ ಮಾಗವಿಕೋ ಮಾಣವೋ ವಿಭವಸಮ್ಪನ್ನೋಪಿ ಸಮಾನೋ ಭೋಗಸುಖಂ ಪಹಾಯ ರತ್ತಿನ್ದಿವಂ ಮಿಗೇ ಹನನ್ತೋ ವಿಚರತಿ. ತಸ್ಸ ಸಹಾಯಭೂತೋ ಏಕೋ ಉಪಾಸಕೋ ಅನುದ್ದಯಂ ಪಟಿಚ್ಚ – ‘‘ಸಾಧು, ಸಮ್ಮ, ಪಾಣಾತಿಪಾತತೋ ವಿರಮಾಹಿ, ಮಾ ತೇ ಅಹೋಸಿ ದೀಘರತ್ತಂ ಅಹಿತಾಯ ದುಕ್ಖಾಯಾ’’ತಿ ಓವಾದಂ ಅದಾಸಿ. ಸೋ ತಂ ಅನಾದಿಯಿ. ಅಥ ಸೋ ಉಪಾಸಕೋ ಅಞ್ಞತರಂ ಅತ್ತನೋ ಮನೋಭಾವನೀಯಂ ಖೀಣಾಸವತ್ಥೇರಂ ಯಾಚಿ – ‘‘ಸಾಧು, ಭನ್ತೇ, ಅಸುಕಪುರಿಸಸ್ಸ ತಥಾ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇಥ, ಯಥಾ ಸೋ ಪಾಣಾತಿಪಾತತೋ ವಿರಮೇಯ್ಯಾ’’ತಿ.

ಅಥೇಕದಿವಸಂ ಸೋ ಥೇರೋ ರಾಜಗಹೇ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಚರನ್ತೋ ತಸ್ಸ ಗೇಹದ್ವಾರೇ ಅಟ್ಠಾಸಿ. ತಂ ದಿಸ್ವಾ ಸೋ ಮಾಗವಿಕೋ ಸಞ್ಜಾತಬಹುಮಾನೋ ಪಚ್ಚುಗ್ಗನ್ತ್ವಾ ಗೇಹಂ ಪವೇಸೇತ್ವಾ ಆಸನಂ ಪಞ್ಞಾಪೇತ್ವಾ ಅದಾಸಿ. ನಿಸೀದಿ ಥೇರೋ ಪಞ್ಞತ್ತೇ ಆಸನೇ, ಸೋಪಿ ಥೇರಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ನಿಸೀದಿ. ತಸ್ಸ ಥೇರೋ ಪಾಣಾತಿಪಾತೇ ಆದೀನವಂ, ತತೋ ವಿರತಿಯಾ ಆನಿಸಂಸಞ್ಚ ಪಕಾಸೇಸಿ. ಸೋ ತಂ ಸುತ್ವಾಪಿ ತತೋ ವಿರಮಿತುಂ ನ ಇಚ್ಛಿ. ಅಥ ನಂ ಥೇರೋ ಆಹ – ‘‘ಸಚೇ, ತ್ವಂ ಆವುಸೋ, ಸಬ್ಬೇನ ಸಬ್ಬಂ ವಿರಮಿತುಂ ನ ಸಕ್ಕೋಸಿ, ರತ್ತಿಮ್ಪಿ ತಾವ ವಿರಮಸ್ಸೂ’’ತಿ, ಸೋ ‘‘ಸಾಧು, ಭನ್ತೇ, ವಿರಮಾಮಿ ರತ್ತಿ’’ನ್ತಿ ತತೋ ವಿರಮಿ. ಸೇಸಂ ಅನನ್ತರವತ್ಥುಸದಿಸಂ. ಗಾಥಾಸು ಪನ –

೪೮೮. ‘‘ಕೂಟಾಗಾರೇ ಚ ಪಾಸಾದೇ, ಪಲ್ಲಙ್ಕೇ ಗೋನಕತ್ಥತೇ;

ಪಞ್ಚಙ್ಗಿಕೇನ ತುರಿಯೇನ, ರಮಸಿ ಸುಪ್ಪವಾದಿತೇ.

೪೮೯. ‘‘ತತೋ ರತ್ಯಾ ವಿವಸಾನೇ, ಸೂರಿಯುಗ್ಗಮನಂ ಪತಿ;

ಅಪವಿದ್ಧೋ ಸುಸಾನಸ್ಮಿಂ, ಬಹುದುಕ್ಖಂ ನಿಗಚ್ಛಸಿ.

೪೯೦. ‘‘ಕಿಂ ನು ಕಾಯೇನ ವಾಚಾಯ, ಮನಸಾ ದುಕ್ಕಟಂ ಕತಂ;

ಕಿಸ್ಸಕಮ್ಮವಿಪಾಕೇನ, ಇದಂ ದುಕ್ಖಂ ನಿಗಚ್ಛಸೀ’’ತಿ. –

ತೀಹಿ ಗಾಥಾಹಿ ನಾರದತ್ಥೇರೋ ನಂ ಪಟಿಪುಚ್ಛಿ. ಅಥಸ್ಸ ಪೇತೋ –

೪೯೧. ‘‘ಅಹಂ ರಾಜಗಹೇ ರಮ್ಮೇ, ರಮಣೀಯೇ ಗಿರಿಬ್ಬಜೇ;

ಮಿಗಲುದ್ದೋ ಪುರೇ ಆಸಿಂ, ಲುದ್ದೋ ಚಾಸಿಮಸಞ್ಞತೋ.

೪೯೨. ‘‘ತಸ್ಸ ಮೇ ಸಹಾಯೋ ಸುಹದಯೋ, ಸದ್ಧೋ ಆಸಿ ಉಪಾಸಕೋ;

ತಸ್ಸ ಕುಲೂಪಕೋ ಭಿಕ್ಖು, ಆಸಿ ಗೋತಮಸಾವಕೋ;

ಸೋಪಿ ಮಂ ಅನುಕಮ್ಪನ್ತೋ, ನಿವಾರೇಸಿ ಪುನಪ್ಪುನಂ.

೪೯೩. ‘‘‘ಮಾಕಾಸಿ ಪಾಪಕಂ ಕಮ್ಮಂ, ಮಾ ತಾತ ದುಗ್ಗತಿಂ ಅಗಾ;

ಸಚೇ ಇಚ್ಛಸಿ ಪೇಚ್ಚ ಸುಖಂ, ವಿರಮ ಪಾಣವಧಾ ಅಸಂಯಮಾ’.

೪೯೪. ‘‘ತಸ್ಸಾಹಂ ವಚನಂ ಸುತ್ವಾ, ಸುಖಕಾಮಸ್ಸ ಹಿತಾನುಕಮ್ಪಿನೋ;

ನಾಕಾಸಿಂ ಸಕಲಾನುಸಾಸನಿಂ, ಚಿರಪಾಪಾಭಿರತೋ ಅಬುದ್ಧಿಮಾ.

೪೯೫. ‘‘ಸೋ ಮಂ ಪುನ ಭೂರಿಸುಮೇಧಸೋ, ಅನುಕಮ್ಪಾಯ ಸಂಯಮೇ ನಿವೇಸಯಿ;

‘ಸಚೇ ದಿವಾ ಹನಸಿ ಪಾಣಿನೋ, ಅಥ ತೇ ರತ್ತಿಂ ಭವತು ಸಂಯಮೋ’.

೪೯೬. ‘‘ಸ್ವಾಹಂ ದಿವಾ ಹನಿತ್ವಾ ಪಾಣಿನೋ, ವಿರತೋ ರತ್ತಿಮಹೋಸಿ ಸಞ್ಞತೋ;

ರತ್ತಾಹಂ ಪರಿಚಾರೇಮಿ, ದಿವಾ ಖಜ್ಜಾಮಿ ದುಗ್ಗತೋ.

೪೯೭. ‘‘ತಸ್ಸ ಕಮ್ಮಸ್ಸ ಕುಸಲಸ್ಸ, ಅನುಭೋಮಿ ರತ್ತಿಂ ಅಮಾನುಸಿಂ;

ದಿವಾ ಪಟಿಹತಾವ ಕುಕ್ಕುರಾ, ಉಪಧಾವನ್ತಿ ಸಮನ್ತಾ ಖಾದಿತುಂ.

೪೯೮. ‘‘ಯೇ ಚ ತೇ ಸತತಾನುಯೋಗಿನೋ, ಧುವಂ ಪಯುತ್ತಾ ಸುಗತಸ್ಸ ಸಾಸನೇ;

ಮಞ್ಞಾಮಿ ತೇ ಅಮತಮೇವ ಕೇವಲಂ, ಅಧಿಗಚ್ಛನ್ತಿ ಪದಂ ಅಸಙ್ಖತ’’ನ್ತಿ. –

ತಮತ್ಥಂ ಆಚಿಕ್ಖಿ. ತಾಸಂ ಅತ್ಥೋ ಹೇಟ್ಠಾ ವುತ್ತನಯೋವ.

ದುತಿಯಮಿಗಲುದ್ದಕಪೇತವತ್ಥುವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.