೭. ಧನಪಾಲಸೇಟ್ಠಿಪೇತವತ್ಥುವಣ್ಣನಾ

ನಗ್ಗೋ ದುಬ್ಬಣ್ಣರೂಪೋಸೀತಿ ಇದಂ ಸತ್ಥರಿ ಜೇತವನೇ ವಿಹರನ್ತೇ ಧನಪಾಲಪೇತಂ ಆರಬ್ಭ ವುತ್ತಂ. ಅನುಪ್ಪನ್ನೇ ಕಿರ ಬುದ್ಧೇ ಪಣ್ಣರಟ್ಠೇ ಏರಕಚ್ಛನಗರೇ ಧನಪಾಲಕೋ ನಾಮ ಸೇಟ್ಠಿ ಅಹೋಸಿ ಅಸ್ಸದ್ಧೋ ಅಪ್ಪಸನ್ನೋ ಕದರಿಯೋ ನತ್ಥಿಕದಿಟ್ಠಿಕೋ. ತಸ್ಸ ಕಿರಿಯಾ ಪಾಳಿತೋ ಏವ ವಿಞ್ಞಾಯತಿ. ಸೋ ಕಾಲಂ ಕತ್ವಾ ಮರುಕನ್ತಾರೇ ಪೇತೋ ಹುತ್ವಾ ನಿಬ್ಬತ್ತಿ. ತಸ್ಸ ತಾಲಕ್ಖನ್ಧಪ್ಪಮಾಣೋ ಕಾಯೋ ಅಹೋಸಿ, ಸಮುಟ್ಠಿತಚ್ಛವಿ ಫರುಸೋ, ವಿರೂಪಕೇಸೋ, ಭಯಾನಕೋ, ದುಬ್ಬಣ್ಣೋ ಅತಿವಿಯ ವಿರೂಪೋ ಬೀಭಚ್ಛದಸ್ಸನೋ. ಸೋ ಪಞ್ಚಪಣ್ಣಾಸ ವಸ್ಸಾನಿ ಭತ್ತಸಿತ್ಥಂ ವಾ ಉದಕಬಿನ್ದುಂ ವಾ ಅಲಭನ್ತೋ ವಿಸುಕ್ಖಕಣ್ಠೋಟ್ಠಜಿವ್ಹೋ ಜಿಘಚ್ಛಾಪಿಪಾಸಾಭಿಭೂತೋ ಇತೋ ಚಿತೋ ಚ ಪರಿಬ್ಭಮತಿ.

ಅಥ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಭಗವತಿ ಲೋಕೇ ಉಪ್ಪಜ್ಜಿತ್ವಾ ಪವತ್ತಿತವರಧಮ್ಮಚಕ್ಕೇ ಅನುಕ್ಕಮೇನ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರನ್ತೇ ಸಾವತ್ಥಿವಾಸಿನೋ ವಾಣಿಜಾ ಪಞ್ಚಮತ್ತಾನಿ ಸಕಟಸತಾನಿ ಭಣ್ಡಸ್ಸ ಪೂರೇತ್ವಾ ಉತ್ತರಾಪಥಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಭಣ್ಡಂ ವಿಕ್ಕಿಣಿತ್ವಾ ಪಟಿಲದ್ಧಭಣ್ಡಂ ಸಕಟೇಸು ಆರೋಪೇತ್ವಾ ಪಟಿನಿವತ್ತಮಾನಾ ಸಾಯನ್ಹಸಮಯೇ ಅಞ್ಞತರಂ ಸುಕ್ಖನದಿಂ ಪಾಪುಣಿತ್ವಾ ತತ್ಥ ಯಾನಂ ಮುಞ್ಚಿತ್ವಾ ರತ್ತಿಯಂ ವಾಸಂ ಕಪ್ಪೇಸುಂ. ಅಥ ಸೋ ಪೇತೋ ಪಿಪಾಸಾಭಿಭೂತೋ ಪಾನೀಯಸ್ಸತ್ಥಾಯ ಆಗನ್ತ್ವಾ ತತ್ಥ ಬಿನ್ದುಮತ್ತಮ್ಪಿ ಪಾನೀಯಂ ಅಲಭಿತ್ವಾ ವಿಗತಾಸೋ ಛಿನ್ನಮೂಲೋ ವಿಯ ತಾಲೋ ಛಿನ್ನಪಾದೋ ಪತಿ. ತಂ ದಿಸ್ವಾ ವಾಣಿಜಾ –

೨೨೭. ‘‘ನಗ್ಗೋ ದುಬ್ಬಣ್ಣರೂಪೋಸಿ, ಕಿಸೋ ಧಮನಿಸನ್ಥತೋ;

ಉಪ್ಫಾಸುಲಿಕೋ ಕಿಸಿಕೋ, ಕೋ ನು ತ್ವಮಸಿ ಮಾರಿಸಾ’’ತಿ. –

ಇಮಾಯ ಗಾಥಾಯ ಪುಚ್ಛಿಂಸು. ತತೋ ಪೇತೋ –

೨೨೮. ‘‘ಅಹಂ ಭದನ್ತೇ ಪೇತೋಮ್ಹಿ, ದುಗ್ಗತೋ ಯಮಲೋಕಿಕೋ;

ಪಾಪಕಮ್ಮಂ ಕರಿತ್ವಾನ, ಪೇತಲೋಕಂ ಇತೋ ಗತೋ’’ತಿ. –

ಅತ್ತಾನಂ ಆವಿಕತ್ವಾ ಪುನ ತೇಹಿ –

೨೨೯. ‘‘ಕಿಂ ನು ಕಾಯೇನ ವಾಚಾಯ, ಮನಸಾ ದುಕ್ಕಟಂ ಕತಂ;

ಕಿಸ್ಸಕಮ್ಮವಿಪಾಕೇನ, ಪೇತಲೋಕಂ ಇತೋ ಗತೋ’’ತಿ. –

ಕತಕಮ್ಮಂ ಪುಚ್ಛಿತೋ ಪುಬ್ಬೇ ನಿಬ್ಬತ್ತಟ್ಠಾನತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ಅತೀತಂ ಪಚ್ಚುಪ್ಪನ್ನಂ ಅನಾಗತಞ್ಚ ಅತ್ತನೋ ಪವತ್ತಿಂ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ತೇಸಞ್ಚ ಓವಾದಂ ದೇನ್ತೋ –

೨೩೦. ‘‘ನಗರಂ ಅತ್ಥಿ ಪಣ್ಣಾನಂ, ಏರಕಚ್ಛನ್ತಿ ವಿಸ್ಸುತಂ;

ತತ್ಥ ಸೇಟ್ಠಿ ಪುರೇ ಆಸಿಂ, ಧನಪಾಲೋತಿ ಮಂ ವಿದೂ.

೨೩೧. ‘‘ಅಸೀತಿ ಸಕಟವಾಹಾನಂ, ಹಿರಞ್ಞಸ್ಸ ಅಹೋಸಿ ಮೇ;

ಪಹೂತಂ ಮೇ ಜಾತರೂಪಂ, ಮುತ್ತಾ ವೇಳುರಿಯಾ ಬಹೂ.

೨೩೨. ‘‘ತಾವ ಮಹದ್ಧನಸ್ಸಾಪಿ, ನ ಮೇ ದಾತುಂ ಪಿಯಂ ಅಹು;

ಪಿದಹಿತ್ವಾ ದ್ವಾರಂ ಭುಞ್ಜಿಂ, ಮಾ ಮಂ ಯಾಚನಕಾದ್ದಸುಂ.

೨೩೩. ‘‘ಅಸ್ಸದ್ಧೋ ಮಚ್ಛರೀ ಚಾಸಿಂ, ಕದರಿಯೋ ಪರಿಭಾಸಕೋ;

ದದನ್ತಾನಂ ಕರೋನ್ತಾನಂ, ವಾರಯಿಸ್ಸಂ ಬಹೂ ಜನೇ.

೨೩೪. ‘‘ವಿಪಾಕೋ ನತ್ಥಿ ದಾನಸ್ಸ, ಸಂಯಮಸ್ಸ ಕುತೋ ಫಲಂ;

ಪೋಕ್ಖರಞ್ಞೋದಪಾನಾನಿ, ಆರಾಮಾನಿ ಚ ರೋಪಿತೇ;

ಪಪಾಯೋ ಚ ವಿನಾಸೇಸಿಂ, ದುಗ್ಗೇ ಸಙ್ಕಮನಾನಿ ಚ.

೨೩೫. ‘‘ಸ್ವಾಹಂ ಅಕತಕಲ್ಯಾಣೋ, ಕತಪಾಪೋ ತತೋ ಚುತೋ;

ಉಪಪನ್ನೋ ಪೇತ್ತಿವಿಸಯಂ, ಖುಪ್ಪಿಪಾಸಸಮಪ್ಪಿತೋ.

೨೩೬. ‘‘ಪಞ್ಚಪಣ್ಣಾಸ ವಸ್ಸಾನಿ, ಯತೋ ಕಾಲಙ್ಕತೋ ಅಹಂ;

ನಾಭಿಜಾನಾಮಿ ಭುತ್ತಂ ವಾ, ಪೀತಂ ವಾ ಪನ ಪಾನಿಯಂ.

೨೩೭. ‘‘ಯೋ ಸಂಯಮೋ ಸೋ ವಿನಾಸೋ, ಯೋ ವಿನಾಸೋ ಸೋ ಸಂಯಮೋ;

ಪೇತಾ ಹಿ ಕಿರ ಜಾನನ್ತಿ, ಯೋ ಸಂಯಮೋ ಸೋ ವಿನಾಸೋ.

೨೩೮. ‘‘ಅಹಂ ಪುರೇ ಸಂಯಮಿಸ್ಸಂ, ನಾದಾಸಿಂ ಬಹುಕೇ ಧನೇ;

ಸನ್ತೇಸು ದೇಯ್ಯಧಮ್ಮೇಸು, ದೀಪಂ ನಾಕಾಸಿಮತ್ತನೋ;

ಸ್ವಾಹಂ ಪಚ್ಛಾನುತಪ್ಪಾಮಿ, ಅತ್ತಕಮ್ಮಫಲೂಪಗೋ.

೨೩೯. ‘‘ಉದ್ಧಂ ಚತೂಹಿ ಮಾಸೇಹಿ, ಕಾಲಕಿರಿಯಾ ಭವಿಸ್ಸತಿ;

ಏಕನ್ತಕಟುಕಂ ಘೋರಂ, ನಿರಯಂ ಪಪತಿಸ್ಸಹಂ.

೨೪೦. ‘‘ಚತುಕ್ಕಣ್ಣಂ ಚತುದ್ವಾರಂ, ವಿಭತ್ತಂ ಭಾಗಸೋ ಮಿತಂ;

ಅಯೋಪಾಕಾರಪರಿಯನ್ತಂ, ಅಯಸಾ ಪಟಿಕುಜ್ಜಿತಂ.

೨೪೧. ‘‘ತಸ್ಸ ಅಯೋಮಯಾ ಭೂಮಿ, ಜಲಿತಾ ತೇಜಸಾ ಯುತಾ;

ಸಮನ್ತಾ ಯೋಜನಸತಂ, ಫರಿತ್ವಾ ತಿಟ್ಠತಿ ಸಬ್ಬದಾ.

೨೪೨. ‘‘ತತ್ಥಾಹಂ ದೀಘಮದ್ಧಾನಂ, ದುಕ್ಖಂ ವೇದಿಸ್ಸ ವೇದನಂ;

ಫಲಂ ಪಾಪಸ್ಸ ಕಮ್ಮಸ್ಸ, ತಸ್ಮಾ ಸೋಚಾಮಹಂ ಭುಸಂ.

೨೪೩. ‘‘ತಂ ವಾ ವದಾಮಿ ಭದ್ದಂ ವೋ, ಯಾವನ್ತೇತ್ಥ ಸಮಾಗತಾ;

ಮಾಕತ್ಥ ಪಾಪಕಂ ಕಮ್ಮಂ, ಆವಿ ವಾ ಯದಿ ವಾ ರಹೋ.

೨೪೪. ‘‘ಸಚೇ ತಂ ಪಾಪಕಂ ಕಮ್ಮಂ, ಕರಿಸ್ಸಥ ಕರೋಥ ವಾ;

ನ ವೋ ದುಕ್ಖಾ ಪಮುತ್ಯತ್ಥಿ, ಉಪ್ಪಚ್ಚಾಪಿ ಪಲಾಯತಂ.

೨೪೫. ‘‘ಮತ್ತೇಯ್ಯಾ ಹೋಥ ಪೇತ್ತೇಯ್ಯಾ, ಕುಲೇ ಜೇಟ್ಠಾಪಚಾಯಿಕಾ;

ಸಾಮಞ್ಞಾ ಹೋಥ ಬ್ರಹ್ಮಞ್ಞಾ, ಏವಂ ಸಗ್ಗಂ ಗಮಿಸ್ಸಥಾ’’ತಿ. –

ಇಮಾ ಗಾಥಾ ಅಭಾಸಿ.

೨೩೦-೨೩೧. ತತ್ಥ ಪಣ್ಣಾನನ್ತಿ ಪಣ್ಣಾನಾಮರಟ್ಠಸ್ಸ ಏವಂನಾಮಕಾನಂ ರಾಜೂನಂ. ಏರಕಚ್ಛನ್ತಿ ತಸ್ಸ ನಗರಸ್ಸ ನಾಮಂ. ತತ್ಥಾತಿ ತಸ್ಮಿಂ ನಗರೇ. ಪುರೇತಿ ಪುಬ್ಬೇ ಅತೀತತ್ತಭಾವೇ. ಧನಪಾಲೋತಿ ಮಂ ವಿದೂತಿ ‘‘ಧನಪಾಲಸೇಟ್ಠೀ’’ತಿ ಮಂ ಜಾನನ್ತಿ. ತಯಿದಂ ನಾಮಂ ತದಾ ಮಯ್ಹಂ ಅತ್ಥಾನುಗತಮೇವಾತಿ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ‘‘ಅಸೀತೀ’’ತಿ ಗಾಥಮಾಹ. ತತ್ಥ ಅಸೀತಿ ಸಕಟವಾಹಾನನ್ತಿ ವೀಸತಿಖಾರಿಕೋ ವಾಹೋ, ಯೋ ಸಕಟನ್ತಿ ವುಚ್ಚತಿ. ತೇಸಂ ಸಕಟವಾಹಾನಂ ಅಸೀತಿ ಹಿರಞ್ಞಸ್ಸ ತಥಾ ಕಹಾಪಣಸ್ಸ ಚ ಮೇ ಅಹೋಸೀತಿ ಯೋಜನಾ. ಪಹೂತಂ ಮೇ ಜಾತರೂಪನ್ತಿ ಸುವಣ್ಣಮ್ಪಿ ಪಹೂತಂ ಅನೇಕಭಾರಪರಿಮಾಣಂ ಅಹೋಸೀತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ.

೨೩೨-೨೩೩. ನ ಮೇ ದಾತುಂ ಪಿಯಂ ಅಹೂತಿ ದಾನಂ ದಾತುಂ ಮಯ್ಹಂ ಪಿಯಂ ನಾಹೋಸಿ. ಮಾ ಮಂ ಯಾಚನಕಾದ್ದಸುನ್ತಿ ‘‘ಯಾಚಕಾ ಮಾ ಮಂ ಪಸ್ಸಿಂಸೂ’’ತಿ ಪಿದಹಿತ್ವಾ ಗೇಹದ್ವಾರಂ ಭುಞ್ಜಾಮಿ. ಕದರಿಯೋತಿ ಥದ್ಧಮಚ್ಛರೀ. ಪರಿಭಾಸಕೋತಿ ದಾನಂ ದೇನ್ತೇ ದಿಸ್ವಾ ಭಯೇನ ಸನ್ತಜ್ಜಕೋ. ದದನ್ತಾನಂ ಕರೋನ್ತಾನನ್ತಿ ಉಪಯೋಗತ್ಥೇ ಸಾಮಿವಚನಂ, ದಾನಾನಿ ದದನ್ತೇ ಪುಞ್ಞಾನಿ ಕರೋನ್ತೇ. ಬಹೂ ಜನೇತಿ ಬಹೂ ಸತ್ತೇ. ದದನ್ತಾನಂ ವಾ ಕರೋನ್ತಾನಂ ವಾ ಸಮುದಾಯಭೂತಂ ಬಹುಂ ಜನಂ ಪುಞ್ಞಕಮ್ಮತೋ ವಾರಯಿಸ್ಸಂ ನಿವಾರೇಸಿಂ.

೨೩೪-೨೩೬. ವಿಪಾಕೋ ನತ್ಥಿ ದಾನಸ್ಸಾತಿಆದಿ ದಾನಾದೀನಂ ನಿವಾರಣೇ ಕಾರಣದಸ್ಸನಂ. ತತ್ಥ ವಿಪಾಕೋ ನತ್ಥಿ ದಾನಸ್ಸಾತಿ ದಾನಕಮ್ಮಸ್ಸ ಫಲಂ ನಾಮ ನತ್ಥಿ, ಕೇವಲಂ ಪುಞ್ಞಂ ಪುಞ್ಞನ್ತಿ ಧನವಿನಾಸೋ ಏವಾತಿ ದೀಪೇತಿ. ಸಂಯಮಸ್ಸಾತಿ ಸೀಲಸಂಯಮಸ್ಸ. ಕುತೋ ಫಲನ್ತಿ ಕುತೋ ನಾಮ ಫಲಂ ಲಬ್ಭತಿ, ನಿರತ್ಥಕಮೇವ ಸೀಲರಕ್ಖಣನ್ತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ. ಆರಾಮಾನೀತಿ ಆರಾಮೂಪವನಾನೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ಪಪಾಯೋತಿ ಪಾನೀಯಸಾಲಾ. ದುಗ್ಗೇತಿ ಉದಕಚಿಕ್ಖಲ್ಲಾನಂ ವಸೇನ ದುಗ್ಗಮಟ್ಠಾನಾನಿ. ಸಙ್ಕಮನಾನೀತಿ ಸೇತುಯೋ. ತತೋ ಚುತೋತಿ ತತೋ ಮನುಸ್ಸಲೋಕತೋ ಚುತೋ. ಪಞ್ಚಪಣ್ಣಾಸಾತಿ ಪಞ್ಚಪಞ್ಞಾಸ. ಯತೋ ಕಾಲಙ್ಕತೋ ಅಹನ್ತಿ ಯದಾ ಕಾಲಕತಾ ಅಹಂ, ತತೋ ಪಟ್ಠಾಯ. ನಾಭಿಜಾನಾಮೀತಿ ಏತ್ತಕಂ ಕಾಲಂ ಭುತ್ತಂ ವಾ ಪೀತಂ ವಾ ಕಿಞ್ಚಿ ನ ಜಾನಾಮಿ.

೨೩೭-೩೮. ಯೋ ಸಂಯಮೋ ಸೋ ವಿನಾಸೋತಿ ಲೋಭಾದಿವಸೇನ ಯಂ ಸಂಯಮನಂ ಕಸ್ಸಚಿ ಅದಾನಂ, ಸೋ ಇಮೇಸಂ ಸತ್ತಾನಂ ವಿನಾಸೋ ನಾಮ ಪೇತಯೋನಿಯಂ ನಿಬ್ಬತ್ತಪೇತಾನಂ ಮಹಾಬ್ಯಸನಸ್ಸ ಹೇತುಭಾವತೋ. ‘‘ಯೋ ವಿನಾಸೋ ಸೋ ಸಂಯಮೋ’’ತಿ ಇಮಿನಾ ಯಥಾವುತ್ತಸ್ಸ ಅತ್ಥಸ್ಸ ಏಕನ್ತಿಕಭಾವಂ ವದತಿ. ಪೇತಾ ಹಿ ಕಿರ ಜಾನನ್ತೀತಿ ಏತ್ಥ ಹಿ-ಸದ್ದೋ ಅವಧಾರಣೇ, ಕಿರ-ಸದ್ದೋ ಅರುಚಿಸೂಚನೇ. ‘‘ಸಂಯಮೋ ದೇಯ್ಯಧಮ್ಮಸ್ಸ ಅಪರಿಚ್ಚಾಗೋ ವಿನಾಸಹೇತೂ’’ತಿ ಇಮಮತ್ಥಂ ಪೇತಾ ಏವ ಕಿರ ಜಾನನ್ತಿ ಪಚ್ಚಕ್ಖತೋ ಅನುಭುಯ್ಯಮಾನತ್ತಾ, ನ ಮನುಸ್ಸಾತಿ. ನಯಿದಂ ಯುತ್ತಂ ಮನುಸ್ಸಾನಮ್ಪಿ ಪೇತಾನಂ ವಿಯ ಖುಪ್ಪಿಪಾಸಾದೀಹಿ ಅಭಿಭುಯ್ಯಮಾನಾನಂ ದಿಸ್ಸಮಾನತ್ತಾ. ಪೇತಾ ಪನ ಪುರಿಮತ್ತಭಾವೇ ಕತಕಮ್ಮಸ್ಸ ಪಾಕಟಭಾವತೋ ತಮತ್ಥಂ ಸುಟ್ಠುತರಂ ಜಾನನ್ತಿ. ತೇನಾಹ – ‘‘ಅಹಂ ಪುರೇ ಸಂಯಮಿಸ್ಸ’’ನ್ತಿಆದಿ. ತತ್ಥ ಸಂಯಮಿಸ್ಸನ್ತಿ ಸಯಮ್ಪಿ ದಾನಾದಿಪುಞ್ಞಕಿರಿಯತೋ ಸಂಯಮನಂ ಸಙ್ಕೋಚಂ ಅಕಾಸಿಂ. ಬಹುಕೇ ಧನೇತಿ ಮಹನ್ತೇ ಧನೇ ವಿಜ್ಜಮಾನೇ.

೨೪೩. ತನ್ತಿ ತಸ್ಮಾ. ವೋತಿ ತುಮ್ಹೇ. ಭದ್ದಂ ವೋತಿ ಭದ್ದಂ ಕಲ್ಯಾಣಂ ಸುನ್ದರಂ ತುಮ್ಹಾಕಂ ಹೋತೂತಿ ವಚನಸೇಸೋ. ಯಾವನ್ತೇತ್ಥ ಸಮಾಗತಾತಿ ಯಾವನ್ತೋ ಯಾವತಕಾ ಏತ್ಥ ಸಮಾಗತಾ, ತೇ ಸಬ್ಬೇ ಮಮ ವಚನಂ ಸುಣಾಥಾತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ. ಆವೀತಿ ಪಕಾಸನಂ ಪರೇಸಂ ಪಾಕಟವಸೇನ. ರಹೋತಿ ಪಟಿಚ್ಛನ್ನಂ ಅಪಾಕಟವಸೇನ. ಆವಿ ವಾ ಪಾಣಾತಿಪಾತಾದಿಮುಸಾವಾದಾದಿಕಾಯವಚೀಪಯೋಗವಸೇನ, ಯದಿ ವಾ ರಹೋ ಅಭಿಜ್ಝಾದಿವಸೇನ ಪಾಪಕಂ ಲಾಮಕಂ ಅಕುಸಲಕಮ್ಮಂ ಮಾಕತ್ಥ ಮಾ ಕರಿತ್ಥ.

೨೪೪. ಸಚೇ ತಂ ಪಾಪಕಂ ಕಮ್ಮನ್ತಿ ಅಥ ಪನ ತಂ ಪಾಪಕಮ್ಮಂ ಆಯತಿಂ ಕರಿಸ್ಸಥ, ಏತರಹಿ ವಾ ಕರೋಥ, ನಿರಯಾದೀಸು ಚತೂಸು ಅಪಾಯೇಸು ಮನುಸ್ಸೇಸು ಚ ಅಪ್ಪಾಯುಕತಾದಿವಸೇನ ತಸ್ಸ ಫಲಭೂತಾ ದುಕ್ಖತೋ ಪಮುತ್ತಿ ಪಮೋಕ್ಖೋ ನಾಮ ನತ್ಥಿ. ಉಪ್ಪಚ್ಚಾಪಿ ಪಲಾಯತನ್ತಿ ಉಪ್ಪತಿತ್ವಾ ಆಕಾಸೇನ ಗಚ್ಛನ್ತಾನಮ್ಪಿ ಮೋಕ್ಖೋ ನತ್ಥಿಯೇವಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ‘‘ಉಪೇಚ್ಚಾ’’ತಿಪಿ ಪಾಳಿ, ಇತೋ ವಾ ಏತ್ತೋ ವಾ ಪಲಾಯನ್ತೇ ತುಮ್ಹೇ ಅನುಬನ್ಧಿಸ್ಸತೀತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೇನ ಉಪೇಚ್ಚ ಸಞ್ಚಿಚ್ಚ ಪಲಾಯನ್ತಾನಮ್ಪಿ ತುಮ್ಹಾಕಂ ತತೋ ಮೋಕ್ಖೋ ನತ್ಥಿ, ಗತಿಕಾಲಾದಿಪಚ್ಚಯನ್ತರಸಮವಾಯೇ ಪನ ಸತಿ ವಿಪಚ್ಚತಿಯೇವಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ಅಯಞ್ಚ ಅತ್ಥೋ –

‘‘ನ ಅನ್ತಲಿಕ್ಖೇ ನ ಸಮುದ್ದಮಜ್ಝೇ, ನ ಪಬ್ಬತಾನಂ ವಿವರಂ ಪವಿಸ್ಸ;

ನ ವಿಜ್ಜತೀ ಸೋ ಜಗತಿಪ್ಪದೇಸೋ, ಯತ್ಥಟ್ಠಿತೋ ಮುಚ್ಚೇಯ್ಯ ಪಾಪಕಮ್ಮಾ’’ತಿ. (ಧ. ಪ. ೧೨೭; ಮಿ. ಪ. ೪.೨.೪) –

ಇಮಾಯ ಗಾಥಾಯ ದೀಪೇತಬ್ಬೋ.

೨೪೫. ಮತ್ತೇಯ್ಯಾತಿ ಮಾತುಹಿತಾ. ಹೋಥಾತಿ ತೇಸಂ ಉಪಟ್ಠಾನಾದೀನಿ ಕರೋಥ. ತಥಾ ಪೇತ್ತೇಯ್ಯಾತಿ ವೇದಿತಬ್ಬಾ. ಕುಲೇ ಜೇಟ್ಠಾಪಚಾಯಿಕಾತಿ ಕುಲೇ ಜೇಟ್ಠಕಾನಂ ಅಪಚಾಯನಕರಾ. ಸಾಮಞ್ಞಾತಿ ಸಮಣಪೂಜಕಾ. ತಥಾ ಬ್ರಹ್ಮಞ್ಞಾತಿ ಬಾಹಿತಪಾಪಪೂಜಕಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ಏವಂ ಸಗ್ಗಂ ಗಮಿಸ್ಸಥಾತಿ ಇಮಿನಾ ಮಯಾ ವುತ್ತನಯೇನ ಪುಞ್ಞಾನಿ ಕತ್ವಾ ದೇವಲೋಕಂ ಉಪಪಜ್ಜಿಸ್ಸಥಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ಯಂ ಪನೇತ್ಥ ಅತ್ಥತೋ ನ ವಿಭತ್ತಂ, ತಂ ಹೇಟ್ಠಾ ಖಲ್ಲಾಟಿಯಪೇತವತ್ಥುಆದೀಸು ವುತ್ತನಯೇನೇವ ವೇದಿತಬ್ಬಂ.

ತೇ ವಾಣಿಜಾ ತಸ್ಸ ವಚನಂ ಸುತ್ವಾ ಸಂವೇಗಜಾತಾ ತಂ ಅನುಕಮ್ಪಮಾನಾ ಭಾಜನೇಹಿ ಪಾನೀಯಂ ಗಹೇತ್ವಾ ತಂ ಸಯಾಪೇತ್ವಾ ಮುಖೇ ಆಸಿಞ್ಚಿಂಸು. ತತೋ ಮಹಾಜನೇನ ಬಹುವೇಲಂ ಆಸಿತ್ತಂ ಉದಕಂ ತಸ್ಸ ಪೇತಸ್ಸ ಪಾಪಬಲೇನ ಅಧೋಗಳಂ ನ ಓತಿಣ್ಣಂ, ಕುತೋ ಪಿಪಾಸಂ ಪಟಿವಿನೇಸ್ಸತಿ. ತೇ ತಂ ಪುಚ್ಛಿಂಸು – ‘‘ಅಪಿ ತೇ ಕಾಚಿ ಅಸ್ಸಾಸಮತ್ತಾ ಲದ್ಧಾ’’ತಿ. ಸೋ ಆಹ – ‘‘ಯದಿ ಮೇ ಏತ್ತಕೇಹಿ ಜನೇಹಿ ಏತ್ತಕಂ ವೇಲಂ ಆಸಿಞ್ಚಮಾನಂ ಉದಕಂ ಏಕಬಿನ್ದುಮತ್ತಮ್ಪಿ ಪರಗಳಂ ಪವಿಟ್ಠಂ, ಇತೋ ಪೇತಯೋನಿತೋ ಮೋಕ್ಖೋ ಮಾ ಹೋತೂ’’ತಿ. ಅಥ ತೇ ವಾಣಿಜಾ ತಂ ಸುತ್ವಾ ಅತಿವಿಯ ಸಂವೇಗಜಾತಾ ‘‘ಅತ್ಥಿ ಪನ ಕೋಚಿ ಉಪಾಯೋ ಪಿಪಾಸಾವೂಪಸಮಾಯಾ’’ತಿ ಆಹಂಸು. ಸೋ ಆಹ – ‘‘ಇಮಸ್ಮಿಂ ಪಾಪಕಮ್ಮೇ ಖೀಣೇ ತಥಾಗತಸ್ಸ ವಾ ತಥಾಗತಸಾವಕಾನಂ ವಾ ದಾನೇ ದಿನ್ನೇ ಮಮ ದಾನಮುದ್ದಿಸಿಸ್ಸತಿ, ಅಹಂ ಇತೋ ಪೇತತ್ತತೋ ಮುಚ್ಚಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ. ತಂ ಸುತ್ವಾ ವಾಣಿಜಾ ಸಾವತ್ಥಿಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ತಂ ಪವತ್ತಿಂ ಆರೋಚೇತ್ವಾ ಸರಣಾನಿ ಸೀಲಾನಿ ಚ ಗಹೇತ್ವಾ ಬುದ್ಧಪ್ಪಮುಖಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಸ್ಸ ಸತ್ತಾಹಂ ದಾನಂ ದತ್ವಾ ತಸ್ಸ ಪೇತಸ್ಸ ದಕ್ಖಿಣಂ ಆದಿಸಿಂಸು. ಭಗವಾ ತಮತ್ಥಂ ಅಟ್ಠುಪ್ಪತ್ತಿಂ ಕತ್ವಾ ಚತುನ್ನಂ ಪರಿಸಾನಂ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇಸಿ. ಮಹಾಜನೋ ಚ ಲೋಭಾದಿಮಚ್ಛೇರಮಲಂ ಪಹಾಯ ದಾನಾದಿಪುಞ್ಞಾಭಿರತೋ ಅಹೋಸೀತಿ.

ಧನಪಾಲಸೇಟ್ಠಿಪೇತವತ್ಥುವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.