೩. ಪೂತಿಮುಖಪೇತವತ್ಥುವಣ್ಣನಾ

ದಿಬ್ಬಂ ಸುಭಂ ಧಾರೇಸಿ ವಣ್ಣಧಾತುನ್ತಿ ಇದಂ ಸತ್ಥರಿ ವೇಳುವನೇ ವಿಹರನ್ತೇ ಕಲನ್ದಕನಿವಾಪೇ ಅಞ್ಞತರಂ ಪೂತಿಮುಖಪೇತಂ ಆರಬ್ಭ ವುತ್ತಂ. ಅತೀತೇ ಕಿರ ಕಸ್ಸಪಸ್ಸ ಭಗವತೋ ಕಾಲೇ ದ್ವೇ ಕುಲಪುತ್ತಾ ತಸ್ಸ ಸಾಸನೇ ಪಬ್ಬಜಿತ್ವಾ ಸೀಲಾಚಾರಸಮ್ಪನ್ನಾ ಸಲ್ಲೇಖವುತ್ತಿನೋ ಅಞ್ಞತರಸ್ಮಿಂ ಗಾಮಕಾವಾಸೇ ಸಮಗ್ಗವಾಸಂ ವಸಿಂಸು. ಅಥ ಅಞ್ಞತರೋ ಪಾಪಜ್ಝಾಸಯೋ ಪೇಸುಞ್ಞಾಭಿರತೋ ಭಿಕ್ಖು ತೇಸಂ ವಸನಟ್ಠಾನಂ ಉಪಗಞ್ಛಿ. ಥೇರಾ ತೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಪಟಿಸನ್ಥಾರಂ ಕತ್ವಾ ವಸನಟ್ಠಾನಂ ದತ್ವಾ ದುತಿಯದಿವಸೇ ತಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಗಾಮಂ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಪವಿಸಿಂಸು. ಮನುಸ್ಸಾ ತೇ ದಿಸ್ವಾ ತೇಸು ಥೇರೇಸು ಅತಿವಿಯ ಪರಮನಿಪಚ್ಚಕಾರಂ ಕತ್ವಾ ಯಾಗುಭತ್ತಾದೀಹಿ ಪಟಿಮಾನೇಸುಂ. ಸೋ ವಿಹಾರಂ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ಚಿನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಸುನ್ದರೋ ವತಾಯಂ ಗೋಚರಗಾಮೋ, ಮನುಸ್ಸಾ ಚ ಸದ್ಧಾ ಪಸನ್ನಾ, ಪಣೀತಪಣೀತಂ ಪಿಣ್ಡಪಾತಂ ದೇನ್ತಿ, ಅಯಞ್ಚ ವಿಹಾರೋ ಛಾಯೂದಕಸಮ್ಪನ್ನೋ, ಸಕ್ಕಾ ಮೇ ಇಧ ಸುಖೇನ ವಸಿತುಂ. ಇಮೇಸು ಪನ ಭಿಕ್ಖೂಸು ಇಧ ವಸನ್ತೇಸು ಮಯ್ಹಂ ಫಾಸುವಿಹಾರೋ ನ ಭವಿಸ್ಸತಿ, ಅನ್ತೇವಾಸಿಕವಾಸೋ ವಿಯ ಭವಿಸ್ಸತಿ. ಹನ್ದಾಹಂ ಇಮೇ ಅಞ್ಞಮಞ್ಞಂ ಭಿನ್ದಿತ್ವಾ ಯಥಾ ನ ಪುನ ಇಧ ವಸಿಸ್ಸನ್ತಿ, ತಥಾ ಕರಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ.

ಅಥೇಕದಿವಸಂ ಮಹಾಥೇರೇ ದ್ವಿನ್ನಮ್ಪಿ ಓವಾದಂ ದತ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ವಸನಟ್ಠಾನಂ ಪವಿಟ್ಠೇ ಪೇಸುಣಿಕೋ ಭಿಕ್ಖು ಥೋಕಂ ಕಾಲಂ ವೀತಿನಾಮೇತ್ವಾ ಮಹಾಥೇರಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ವನ್ದಿತ್ವಾ ಥೇರೇನ ‘‘ಕಿಂ, ಆವುಸೋ, ವಿಕಾಲೇ ಆಗತೋಸೀ’’ತಿ ಚ ವುತ್ತೇ, ‘‘ಆಮ, ಭನ್ತೇ ಕಿಞ್ಚಿ ವತ್ತಬ್ಬಂ ಅತ್ಥೀ’’ತಿ ವತ್ವಾ ‘‘ಕಥೇಹಿ, ಆವುಸೋ’’ತಿ ಥೇರೇನ ಅನುಞ್ಞಾತೋ ಆಹ – ‘‘ಏಸೋ, ಭನ್ತೇ, ತುಮ್ಹಾಕಂ ಸಹಾಯಕತ್ಥೇರೋ ಸಮ್ಮುಖಾ ಮಿತ್ತೋ ವಿಯ ಅತ್ತಾನಂ ದಸ್ಸೇತ್ವಾ ಪರಮ್ಮುಖಾ ಸಪತ್ತೋ ವಿಯ ಉಪವದತೀ’’ತಿ. ‘‘ಕಿಂ ಕಥೇತೀ’’ತಿ ಪುಚ್ಛಿತೋ ‘‘ಸುಣಾಥ, ಭನ್ತೇ, ‘ಏಸೋ ಮಹಾಥೇರೋ ಸಠೋ ಮಾಯಾವೀ ಕುಹಕೋ ಮಿಚ್ಛಾಜೀವೇನ ಜೀವಿಕಂ ಕಪ್ಪೇತೀ’ತಿ ತುಮ್ಹಾಕಂ ಅಗುಣಂ ಕಥೇತೀ’’ತಿ ಆಹ. ‘‘ಮಾ, ಆವುಸೋ, ಏವಂ ಭಣಿ, ನ ಸೋ ಭಿಕ್ಖು ಏವಂ ಮಂ ಉಪವದಿಸ್ಸತಿ, ಗಿಹಿಕಾಲತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ಮಮ ಸಭಾವಂ ಜಾನಾತಿ ‘ಪೇಸಲೋ ಕಲ್ಯಾಣಸೀಲೋ’’’ತಿ. ‘‘ಸಚೇ, ಭನ್ತೇ, ತುಮ್ಹೇ ಅತ್ತನೋ ವಿಸುದ್ಧಚಿತ್ತತಾಯ ಏವಂ ಚಿನ್ತೇಥ, ತಂ ತುಮ್ಹಾಕಂಯೇವ ಅನುಚ್ಛವಿಕಂ, ಮಯ್ಹಂ ಪನ ತೇನ ಸದ್ಧಿಂ ವೇರಂ ನತ್ಥಿ, ಕಸ್ಮಾ ಅಹಂ ತೇನ ಅವುತ್ತಂ ‘ವುತ್ತ’ನ್ತಿ ವದಾಮಿ. ಹೋತು, ಕಾಲನ್ತರೇನ ಸಯಮೇವ ಜಾನಿಸ್ಸಥಾ’’ತಿ ಆಹ. ಥೇರೋಪಿ ಪುಥುಜ್ಜನಭಾವದೋಸೇನ ದ್ವೇಳ್ಹಕಚಿತ್ತೋ ‘‘ಏವಮ್ಪಿ ಸಿಯಾ’’ತಿ ಸಾಸಙ್ಕಹದಯೋ ಹುತ್ವಾ ಥೋಕಂ ಸಿಥಿಲವಿಸ್ಸಾಸೋ ಅಹೋಸಿ. ಸೋ ಬಾಲೋ ಪಠಮಂ ಮಹಾಥೇರಂ ಪರಿಭಿನ್ದಿತ್ವಾ ಇತರಮ್ಪಿ ಥೇನಂ ವುತ್ತನಯೇನೇವ ಪರಿಭಿನ್ದಿ. ಅಥ ತೇ ಉಭೋಪಿ ಥೇರಾ ದುತಿಯದಿವಸೇ ಅಞ್ಞಮಞ್ಞಂ ಅನಾಲಪಿತ್ವಾ ಪತ್ತಚೀವರಮಾದಾಯ ಗಾಮೇ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಚರಿತ್ವಾ ಪಿಣ್ಡಪಾತಮಾದಾಯ ಅತ್ತನೋ ವಸನಟ್ಠಾನೇಯೇವ ಪರಿಭುಞ್ಜಿತ್ವಾ ಸಾಮೀಚಿಮತ್ತಮ್ಪಿ ಅಕತ್ವಾ ತಂ ದಿವಸಂ ತತ್ಥೇವ ವಸಿತ್ವಾ ವಿಭಾತಾಯ ಚ ರತ್ತಿಯಾ ಅಞ್ಞಮಞ್ಞಂ ಅನಾರೋಚೇತ್ವಾವ ಯಥಾಫಾಸುಕಟ್ಠಾನಂ ಅಗಮಂಸು.

ಪೇಸುಣಿಕಂ ಪನ ಭಿಕ್ಖುಂ ಪರಿಪುಣ್ಣಮನೋರಥಂ ಗಾಮಂ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಪವಿಟ್ಠಂ ಮನುಸ್ಸಾ ದಿಸ್ವಾ ಆಹಂಸು – ‘‘ಭನ್ತೇ, ಥೇರಾ ಕುಹಿಂ ಗತಾ’’ತಿ? ಸೋ ಆಹ – ‘‘ಸಬ್ಬರತ್ತಿಂ ಅಞ್ಞಮಞ್ಞಂ ಕಲಹಂ ಕತ್ವಾ ಮಯಾ ‘ಮಾ ಕಲಹಂ ಕರೋಥ, ಸಮಗ್ಗಾ ಹೋಥ, ಕಲಹೋ ನಾಮ ಅನತ್ಥಾವಹೋ ಆಯತಿದುಕ್ಖುಪ್ಪಾದಕೋ ಅಕುಸಲಸಂವತ್ತನಿಕೋ, ಪುರಿಮಕಾಪಿ ಕಲಹೇನ ಮಹತಾ ಹಿತಾ ಪರಿಭಟ್ಠಾ’ತಿಆದೀನಿ ವುಚ್ಚಮಾನಾಪಿ ಮಮ ವಚನಂ ಅನಾದಿಯಿತ್ವಾ ಪಕ್ಕನ್ತಾ’’ತಿ. ತತೋ ಮನುಸ್ಸಾ ‘‘ಥೇರಾ ತಾವ ಗಚ್ಛನ್ತು, ತುಮ್ಹೇ ಪನ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಅನುಕಮ್ಪಾಯ ಇಧೇವ ಅನುಕ್ಕಣ್ಠಿತ್ವಾ ವಸಥಾ’’ತಿ ಯಾಚಿಂಸು. ಸೋ ‘‘ಸಾಧೂ’’ತಿ ಪಟಿಸ್ಸುಣಿತ್ವಾ ತತ್ಥೇವ ವಸನ್ತೋ ಕತಿಪಾಹೇನ ಚಿನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಮಯಾ ಸೀಲವನ್ತೋ ಕಲ್ಯಾಣಧಮ್ಮಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಆವಾಸಲೋಭೇನ ಪರಿಭಿನ್ನಾ, ಬಹುಂ ವತ ಮಯಾ ಪಾಪಕಮ್ಮಂ ಪಸುತ’’ನ್ತಿ ಬಲವವಿಪ್ಪಟಿಸಾರಾಭಿಭೂತೋ ಸೋಕವೇಗೇನ ಗಿಲಾನೋ ಹುತ್ವಾ ನಚಿರೇನೇವ ಕಾಲಂ ಕತ್ವಾ ಅವೀಚಿಮ್ಹಿ ನಿಬ್ಬತ್ತಿ.

ಇತರೇ ದ್ವೇ ಸಹಾಯಕತ್ಥೇರಾ ಜನಪದಚಾರಿಕಂ ಚರನ್ತಾ ಅಞ್ಞತರಸ್ಮಿಂ ಆವಾಸೇ ಸಮಾಗನ್ತ್ವಾ ಅಞ್ಞಮಞ್ಞಂ ಸಮ್ಮೋದಿತ್ವಾ ತೇನ ಭಿಕ್ಖುನಾ ವುತ್ತಂ ಭೇದವಚನಂ ಅಞ್ಞಮಞ್ಞಸ್ಸ ಆರೋಚೇತ್ವಾ ತಸ್ಸ ಅಭೂತಭಾವಂ ಞತ್ವಾ ಸಮಗ್ಗಾ ಹುತ್ವಾ ಅನುಕ್ಕಮೇನ ತಮೇವ ಆವಾಸಂ ಪಚ್ಚಾಗಮಿಂಸು. ಮನುಸ್ಸಾ ದ್ವೇ ಥೇರೇ ದಿಸ್ವಾ ಹಟ್ಠತುಟ್ಠಾ ಸಞ್ಜಾತಸೋಮನಸ್ಸಾ ಹುತ್ವಾ ಚತೂಹಿ ಪಚ್ಚಯೇಹಿ ಉಪಟ್ಠಹಿಂಸು. ಥೇರಾ ಚ ತತ್ಥೇವ ವಸನ್ತಾ ಸಪ್ಪಾಯಆಹಾರಲಾಭೇನ ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತಾ ವಿಪಸ್ಸನಂ ವಡ್ಢೇತ್ವಾ ನಚಿರೇನೇವ ಅರಹತ್ತಂ ಪಾಪುಣಿಂಸು.

ಪೇಸುಣಿಕೋ ಭಿಕ್ಖು ಏಕಂ ಬುದ್ಧನ್ತರಂ ನಿರಯೇ ಪಚ್ಚಿತ್ವಾ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಬುದ್ಧುಪ್ಪಾದೇ ರಾಜಗಹಸ್ಸ ಅವಿದೂರೇ ಪೂತಿಮುಖಪೇತೋ ಹುತ್ವಾ ನಿಬ್ಬತ್ತಿ. ತಸ್ಸ ಕಾಯೋ ಸುವಣ್ಣವಣ್ಣೋ ಅಹೋಸಿ, ಮುಖತೋ ಪನ ಪುಳವಕಾ ನಿಕ್ಖಮಿತ್ವಾ ಇತೋ ಚಿತೋ ಚ ಮುಖಂ ಖಾದನ್ತಿ, ತಸ್ಸ ದೂರಮ್ಪಿ ಓಕಾಸಂ ಫರಿತ್ವಾ ದುಗ್ಗನ್ಧಂ ವಾಯತಿ. ಅಥಾಯಸ್ಮಾ ನಾರದೋ ಗಿಜ್ಝಕೂಟಪಬ್ಬತಾ ಓರೋಹನ್ತೋ ತಂ ದಿಸ್ವಾ –

೭. ‘‘ದಿಬ್ಬಂ ಸುಭಂ ಧಾರೇಸಿ ವಣ್ಣಧಾತುಂ, ವೇಹಾಯಸಂ ತಿಟ್ಠಸಿ ಅನ್ತಲಿಕ್ಖೇ;

ಮುಖಞ್ಚ ತೇ ಕಿಮಯೋ ಪೂತಿಗನ್ಧಂ, ಖಾದನ್ತಿ ಕಿಂ ಕಮ್ಮಮಕಾಸಿ ಪುಬ್ಬೇ’’ತಿ. –

ಇಮಾಯ ಗಾಥಾಯ ಕತಕಮ್ಮಂ ಪುಚ್ಛಿ. ತತ್ಥ ದಿಬ್ಬನ್ತಿ ದಿವಿ ಭವಂ ದೇವತ್ತಭಾವಪರಿಯಾಪನ್ನಂ. ಇಧ ಪನ ದಿಬ್ಬಂ ವಿಯಾತಿ ದಿಬ್ಬಂ. ಸುಭನ್ತಿ ಸೋಭನಂ, ಸುನ್ದರಭಾವಂ ವಾ. ವಣ್ಣಧಾತುನ್ತಿ ಛವಿವಣ್ಣಂ. ಧಾರೇಸೀತಿ ವಹಸಿ. ವೇಹಾಯಸಂ ತಿಟ್ಠಸಿ ಅನ್ತಲಿಕ್ಖೇತಿ ವೇಹಾಯಸಸಞ್ಞಿತೇ ಅನ್ತಲಿಕ್ಖೇ ತಿಟ್ಠಸಿ. ಕೇಚಿ ಪನ ‘‘ವಿಹಾಯಸಂ ತಿಟ್ಠಸಿ ಅನ್ತಲಿಕ್ಖೇ’’ತಿ ಪಾಠಂ ವತ್ವಾ ವಿಹಾಯಸಂ ಓಭಾಸೇನ್ತೋ ಅನ್ತಲಿಕ್ಖೇ ತಿಟ್ಠಸೀತಿ ವಚನಸೇಸೇನ ಅತ್ಥಂ ವದನ್ತಿ. ಪೂತಿಗನ್ಧನ್ತಿ ಕುಣಪಗನ್ಧಂ, ದುಗ್ಗನ್ಧನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ. ಕಿಂ ಕಮ್ಮಮಕಾಸಿ ಪುಬ್ಬೇತಿ ಪರಮದುಗ್ಗನ್ಧಂ ತೇ ಮುಖಂ ಕಿಮಯೋ ಖಾದನ್ತಿ, ಕಾಯೋ ಚ ಸುವಣ್ಣವಣ್ಣೋ, ಕೀದಿಸಂ ನಾಮ ಕಮ್ಮಂ ಏವರೂಪಸ್ಸ ಅತ್ತಭಾವಸ್ಸ ಕಾರಣಭೂತಂ ಪುಬ್ಬೇ ತ್ವಂ ಅಕಾಸೀತಿ ಪುಚ್ಛಿ.

ಏವಂ ಥೇರೇನ ಸೋ ಪೇತೋ ಅತ್ತನಾ ಕತಕಮ್ಮಂ ಪುಟ್ಠೋ ತಮತ್ಥಂ ವಿಸ್ಸಜ್ಜೇನ್ತೋ –

೮. ‘‘ಸಮಣೋ ಅಹಂ ಪಾಪೋತಿದುಟ್ಠವಾಚೋ, ತಪಸ್ಸಿರೂಪೋ ಮುಖಸಾ ಅಸಞ್ಞತೋ;

ಲದ್ಧಾ ಚ ಮೇ ತಮಸಾ ವಣ್ಣಧಾತು, ಮುಖಞ್ಚ ಮೇ ಪೇಸುಣಿಯೇನ ಪೂತೀ’’ತಿ. –

ಗಾಥಮಾಹ. ತತ್ಥ ಸಮಣೋ ಅಹಂ ಪಾಪೋತಿ ಅಹಂ ಲಾಮಕೋ ಸಮಣೋ ಪಾಪಭಿಕ್ಖು ಅಹೋಸಿಂ. ಅತಿದುಟ್ಠವಾಚೋತಿ ಅತಿದುಟ್ಠವಚನೋ, ಪರೇ ಅತಿಕ್ಕಮಿತ್ವಾ ಲಙ್ಘಿತ್ವಾ ವತ್ತಾ, ಪರೇಸಂ ಗುಣಪರಿಧಂಸಕವಚನೋತಿ ಅತ್ಥೋ. ‘‘ಅತಿದುಕ್ಖವಾಚೋ’’ತಿ ವಾ ಪಾಠೋ, ಅತಿವಿಯ ಫರುಸವಚನೋ ಮುಸಾವಾದಪೇಸುಞ್ಞಾದಿವಚೀದುಚ್ಚರಿತನಿರತೋ. ತಪಸ್ಸಿರೂಪೋತಿ ಸಮಣಪತಿರೂಪಕೋ. ಮುಖಸಾತಿ ಮುಖೇನ. ಲದ್ಧಾತಿ ಪಟಿಲದ್ಧಾ. ಚ-ಕಾರೋ ಸಮ್ಪಿಣ್ಡನತ್ಥೋ. ಮೇತಿ ಮಯಾ. ತಪಸಾತಿ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯೇನ. ಪೇಸುಣಿಯೇನಾತಿ ಪಿಸುಣವಾಚಾಯ. ಪುತೀತಿ ಪೂತಿಗನ್ಧಂ.

ಏವಂ ಸೋ ಪೇತೋ ಅತ್ತನಾ ಕತಕಮ್ಮಂ ಆಚಿಕ್ಖಿತ್ವಾ ಇದಾನಿ ಥೇರಸ್ಸ ಓವಾದಂ ದೇನ್ತೋ –

೯. ‘‘ತಯಿದಂ ತಯಾ ನಾರದ ಸಾಮಂ ದಿಟ್ಠಂ,

ಅನುಕಮ್ಪಕಾ ಯೇ ಕುಸಲಾ ವದೇಯ್ಯುಂ;

ಮಾ ಪೇಸುಣಂ ಮಾ ಚ ಮುಸಾ ಅಭಾಣಿ,

ಯಕ್ಖೋ ತುವಂ ಹೋಹಿಸಿ ಕಾಮಕಾಮೀ’’ತಿ. –

ಓಸಾನಗಾಥಮಾಹ. ತತ್ಥ ತಯಿದನ್ತಿ ತಂ ಇದಂ ಮಮ ರೂಪಂ. ಅನುಕಮ್ಪಕಾ ಯೇ ಕುಸಲಾ ವದೇಯ್ಯುನ್ತಿ ಯೇ ಅನುಕಮ್ಪನಸೀಲಾ ಕಾರುಣಿಕಾ ಪರಹಿತಪಟಿಪತ್ತಿಯಂ ಕುಸಲಾ ನಿಪುಣಾ ಬುದ್ಧಾದಯೋ ಯಂ ವದೇಯ್ಯುಂ, ತದೇವ ವದಾಮೀತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ. ಇದಾನಿ ತಂ ಓವಾದಂ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ‘‘ಮಾ ಪೇಸುಣಂ ಮಾ ಚ ಮುಸಾ ಅಭಾಣಿ, ಯಕ್ಖೋ ತುವಂ ಹೋಹಿಸಿ ಕಾಮಕಾಮೀ’’ತಿ ಆಹ. ತಸ್ಸತ್ಥೋ – ಪೇಸುಣಂ ಪಿಸುಣವಚನಂ ಮುಸಾ ಚ ಮಾ ಅಭಾಣಿ ಮಾ ಕಥೇಹಿ. ಯದಿ ಹಿ ತ್ವಂ ಮುಸಾವಾದಂ ಪಿಸುಣವಾಚಞ್ಚ ಪಹಾಯ ವಾಚಾಯ ಸಞ್ಞತೋ ಭವೇಯ್ಯಾಸಿ, ಯಕ್ಖೋ ವಾ ದೇವೋ ವಾ ದೇವಞ್ಞತರೋ ವಾ ತ್ವಂ ಭವಿಸ್ಸಸಿ, ಕಾಮಂ ಕಾಮಿತಬ್ಬಂ ಉಳಾರಂ ದಿಬ್ಬಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ಪಟಿಲಭಿತ್ವಾ ತತ್ಥ ಕಾಮನಸೀಲೋ ಯಥಾಸುಖಂ ಇನ್ದ್ರಿಯಾನಂ ಪರಿಚರಣೇನ ಅಭಿರಮಣಸೀಲೋತಿ.

ತಂ ಸುತ್ವಾ ಥೇರೋ ತತೋ ರಾಜಗಹಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಚರಿತ್ವಾ ಪಚ್ಛಾಭತ್ತಂ ಪಿಣ್ಡಪಾತಪಟಿಕ್ಕನ್ತೋ ಸತ್ಥು ತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸಿ. ಸತ್ಥಾ ತಂ ಅಟ್ಠುಪ್ಪತ್ತಿಂ ಕತ್ವಾ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇಸಿ. ಸಾ ದೇಸನಾ ಸಮ್ಪತ್ತಪರಿಸಾಯ ಸಾತ್ಥಿಕಾ ಅಹೋಸೀತಿ.

ಪೂತಿಮುಖಪೇತವತ್ಥುವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.