೫. ಅಸಞ್ಞತಪರಿಕ್ಖಾರಭಿಕ್ಖುವತ್ಥು

ಮಾವಮಞ್ಞೇಥ ಪಾಪಸ್ಸಾತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ಜೇತವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಏಕಂ ಅಸಞ್ಞತಪರಿಕ್ಖಾರಂ ಭಿಕ್ಖುಂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ಸೋ ಕಿರ ಯಂ ಕಿಞ್ಚಿ ಮಞ್ಚಪೀಠಾದಿಭೇದಂ ಪರಿಕ್ಖಾರಂ ಬಹಿ ಪರಿಭುಞ್ಜಿತ್ವಾ ತತ್ಥೇವ ಛಡ್ಡೇತಿ. ಪರಿಕ್ಖಾರೋ ವಸ್ಸೇನಪಿ ಆತಪೇನಪಿ ಉಪಚಿಕಾದೀಹಿಪಿ ವಿನಸ್ಸತಿ. ಸೋ ಭಿಕ್ಖೂಹಿ ‘‘ನನು, ಆವುಸೋ, ಪರಿಕ್ಖಾರೋ ನಾಮ ಪಟಿಸಾಮಿತಬ್ಬೋ’’ತಿ ವುತ್ತೇ ‘‘ಅಪ್ಪಕಂ ಮಯಾ ಕತಂ, ಆವುಸೋ, ಏತಂ, ನ ಏತಸ್ಸ ಚಿತ್ತಂ ಅತ್ಥಿ, ನ ಪಿತ್ತ’’ನ್ತಿ ವತ್ವಾ ತಥೇವ ಕರೋತಿ. ಭಿಕ್ಖೂ ತಸ್ಸ ಕಿರಿಯಂ ಸತ್ಥು ಆರೋಚೇಸುಂ. ಸತ್ಥಾ ತಂ ಪಕ್ಕೋಸಾಪೇತ್ವಾ ‘‘ಸಚ್ಚಂ ಕಿರ ತ್ವಂ ಭಿಕ್ಖು ಏವಂ ಕರೋಸೀ’’ತಿ ಪುಚ್ಛಿ. ಸೋ ಸತ್ಥಾರಾ ಪುಚ್ಛಿತೋಪಿ ‘‘ಕಿಂ ಏತಂ ಭಗವಾ ಅಪ್ಪಕಂ ಮಯಾ ಕತಂ, ನ ತಸ್ಸ ಚಿತ್ತಂ ಅತ್ಥಿ, ನಾಸ್ಸ ಪಿತ್ತ’’ನ್ತಿ ತಥೇವ ಅವಮಞ್ಞನ್ತೋ ಆಹ. ಅಥ ನಂ ಸತ್ಥಾ ‘‘ಭಿಕ್ಖೂಹಿ ಏವಂ ಕಾತುಂ ನ ವಟ್ಟತಿ, ಪಾಪಕಮ್ಮಂ ನಾಮ ‘ಅಪ್ಪಕ’ನ್ತಿ ನ ಅವಮಞ್ಞಿತಬ್ಬಂ. ಅಜ್ಝೋಕಾಸೇ ಠಪಿತಞ್ಹಿ ವಿವಟಮುಖಂ ಭಾಜನಂ ದೇವೇ ವಸ್ಸನ್ತೇ ಕಿಞ್ಚಾಪಿ ಏಕಬಿನ್ದುನಾ ನ ಪೂರತಿ, ಪುನಪ್ಪುನಂ ವಸ್ಸನ್ತೇ ಪನ ಪೂರತೇವ, ಏವಮೇವಂ ಪಾಪಂ ಕರೋನ್ತೋ ಪುಗ್ಗಲೋ ಅನುಪುಬ್ಬೇನ ಮಹನ್ತಂ ಪಾಪರಾಸಿಂ ಕರೋತೀ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಅನುಸನ್ಧಿಂ ಘಟೇತ್ವಾ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇನ್ತೋ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –

೧೨೧. ‘‘ಮಾವಮಞ್ಞೇಥ ಪಾಪಸ್ಸ, ನ ಮನ್ದಂ ಆಗಮಿಸ್ಸತಿ;

ಉದಬಿನ್ದುನಿಪಾತೇನ, ಉದಕುಮ್ಭೋಪಿ ಪೂರತಿ;

ಬಾಲೋ ಪೂರತಿ ಪಾಪಸ್ಸ, ಥೋಕಂ ಥೋಕಮ್ಪಿ ಆಚಿನ’’ನ್ತಿ.

ತತ್ಥ ಮಾವಮಞ್ಞೇಥಾತಿ ನ ಅವಜಾನೇಯ್ಯ. ಪಾಪಸ್ಸಾತಿ ಪಾಪಂ. ನ ಮನ್ದಂ ಆಗಮಿಸ್ಸತೀತಿ ‘‘ಅಪ್ಪಮತ್ತಕಂ ಮೇ ಪಾಪಕಂ ಕತಂ, ಕದಾ ಏತಂ ವಿಪಚ್ಚಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ ಏವಂ ಪಾಪಂ ನಾವಜಾನೇಯ್ಯಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ಉದಕುಮ್ಭೋಪೀತಿ ದೇವೇ ವಸ್ಸನ್ತೇ ಮುಖಂ ವಿವರಿತ್ವಾ ಠಪಿತಂ ಯಂ ಕಿಞ್ಚಿ ಕುಲಾಲಭಾಜನಂ ಯಥಾ ತಂ ಏಕೇಕಸ್ಸಾಪಿ ಉದಕಬಿನ್ದುನೋ ನಿಪಾತೇನ ಅನುಪುಬ್ಬೇನ ಪೂರತಿ, ಏವಂ ಬಾಲಪುಗ್ಗಲೋ ಥೋಕಂ ಥೋಕಮ್ಪಿ ಪಾಪಂ ಆಚಿನನ್ತೋ ಕರೋನ್ತೋ ವಡ್ಢೇನ್ತೋ ಪಾಪಸ್ಸ ಪೂರತಿಯೇವಾತಿ ಅತ್ಥೋ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಬಹೂ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲಾದೀನಿ ಪಾಪುಣಿಂಸು. ಸತ್ಥಾಪಿ ‘‘ಅಜ್ಝೋಕಾಸೇ ಸೇಯ್ಯಂ ಸನ್ಥರಿತ್ವಾ ಪಟಿಪಾಕತಿಕಂ ಅಕರೋನ್ತೋ ಇಮಂ ನಾಮ ಆಪತ್ತಿಮಾಪಜ್ಜತೀ’’ತಿ (ಪಾಚಿ. ೧೦೮-೧೧೦) ಸಿಕ್ಖಾಪದಂ ಪಞ್ಞಾಪೇಸೀತಿ.

ಅಸಞ್ಞತಪರಿಕ್ಖಾರಭಿಕ್ಖುವತ್ಥು ಪಞ್ಚಮಂ.