೫. ಆನನ್ದತ್ಥೇರವತ್ಥು

ದಿವಾ ತಪತೀತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ಮಿಗಾರಮಾತುಪಾಸಾದೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಆನನ್ದತ್ಥೇರಂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ಪಸೇನದಿ ಕೋಸಲೋ ಕಿರ ಮಹಾಪವಾರಣಾಯ ಸಬ್ಬಾಭರಣಪಟಿಮಣ್ಡಿತೋ ಗನ್ಧಮಾಲಾದೀನಿ ಆದಾಯ ವಿಹಾರಂ ಅಗಮಾಸಿ. ತಸ್ಮಿಂ ಖಣೇ ಕಾಳುದಾಯಿತ್ಥೇರೋ ಝಾನಂ ಸಮಾಪಜ್ಜಿತ್ವಾ ಪರಿಸಪರಿಯನ್ತೇ ನಿಸಿನ್ನೋ ಹೋತಿ, ನಾಮಮೇವ ಪನಸ್ಸೇತಂ, ಸರೀರಂ ಸುವಣ್ಣವಣ್ಣಂ. ತಸ್ಮಿಂ ಪನ ಖಣೇ ಚನ್ದೋ ಉಗ್ಗಚ್ಛತಿ, ಸೂರಿಯೋ ಅತ್ಥಮೇತಿ. ಆನನ್ದತ್ಥೇರೋ ಅತ್ಥಮೇನ್ತಸ್ಸ ಚ ಸೂರಿಯಸ್ಸ ಉಗ್ಗಚ್ಛನ್ತಸ್ಸ ಚ ಚನ್ದಸ್ಸ ಓಭಾಸಂ ಓಲೋಕೇನ್ತೋ ರಞ್ಞೋ ಸರೀರೋಭಾಸಂ ಥೇರಸ್ಸ ಸರೀರೋಭಾಸಂ ತಥಾಗತಸ್ಸ ಚ ಸರೀರೋಭಾಸಂ ಓಲೋಕೇಸಿ. ತತ್ಥ ಸಬ್ಬೋಭಾಸೇ ಅತಿಕ್ಕಮಿತ್ವಾ ಸತ್ಥಾವ ವಿರೋಚತಿ. ಥೇರೋ ಸತ್ಥಾರಂ ವನ್ದಿತ್ವಾ, ‘‘ಭನ್ತೇ, ಅಜ್ಜ ಮಮ ಇಮೇ ಓಭಾಸೇ ಓಲೋಕೇನ್ತಸ್ಸ ತುಮ್ಹಾಕಮೇವ ಓಭಾಸೋ ರುಚ್ಚತಿ. ತುಮ್ಹಾಕಞ್ಹಿ ಸರೀರಂ ಸಬ್ಬೋಭಾಸೇ ಅತಿಕ್ಕಮಿತ್ವಾ ವಿರೋಚತೀ’’ತಿ ಆಹ. ಅಥ ನಂ ಸತ್ಥಾ, ‘‘ಆನನ್ದ, ಸೂರಿಯೋ ನಾಮ ದಿವಾ ವಿರೋಚತಿ, ಚನ್ದೋ ರತ್ತಿಂ, ರಾಜಾ ಅಲಙ್ಕತಕಾಲೇಯೇವ, ಖೀಣಾಸವೇ ಗಣಸಙ್ಗಣಿಕಂ ಪಹಾಯ ಅನ್ತೋಸಮಾಪತ್ತಿಯಂಯೇವ ವಿರೋಚತಿ, ಬುದ್ಧಾ ಪನ ರತ್ತಿಮ್ಪಿ ದಿವಾಪಿ ಪಞ್ಚವಿಧೇನ ತೇಜೇನ ವಿರೋಚನ್ತೀ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –

೩೮೭. ‘‘ದಿವಾ ತಪತಿ ಆದಿಚ್ಚೋ, ರತ್ತಿಮಾಭಾತಿ ಚನ್ದಿಮಾ;

ಸನ್ನದ್ಧೋ ಖತ್ತಿಯೋ ತಪತಿ, ಝಾಯೀ ತಪತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ;

ಅಥ ಸಬ್ಬಮಹೋರತ್ತಿಂ, ಬುದ್ಧೋ ತಪತಿ ತೇಜಸಾ’’ತಿ.

ತತ್ಥ ದಿವಾ ತಪತೀತಿ ದಿವಾ ವಿರೋಚತಿ, ರತ್ತಿಂ ಪನಸ್ಸ ಗತಮಗ್ಗೋಪಿ ನ ಪಞ್ಞಾಯತಿ. ಚನ್ದಿಮಾತಿ ಚನ್ದೋಪಿ ಅಬ್ಭಾದೀಹಿ ವಿಮುತ್ತೋ ರತ್ತಿಮೇವ ವಿರೋಚತಿ, ನೋ ದಿವಾ. ಸನ್ನದ್ಧೋತಿ ಸುವಣ್ಣಮಣಿವಿಚಿತ್ತೇಹಿ ಸಬ್ಬಾಭರಣೇಹಿ ಪಟಿಮಣ್ಡಿತೋ ಚತುರಙ್ಗಿನಿಯಾ ಸೇನಾಯ ಪರಿಕ್ಖಿತ್ತೋವ ರಾಜಾ ವಿರೋಚತಿ, ನ ಅಞ್ಞಾತಕವೇಸೇನ ಠಿತೋ. ಝಾಯೀತಿ ಖೀಣಾಸವೋ ಪನ ಗಣಂ ವಿನೋದೇತ್ವಾ ಝಾಯನ್ತೋವ ವಿರೋಚತಿ. ತೇಜಸಾತಿ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧೋ ಪನ ಸೀಲತೇಜೇನ ದುಸ್ಸೀಲ್ಯತೇಜಂ, ಗುಣತೇಜೇನ ನಿಗ್ಗುಣತೇಜಂ, ಪಞ್ಞಾತೇಜೇನ ದುಪ್ಪಞ್ಞತೇಜಂ, ಪುಞ್ಞತೇಜೇನ ಅಪುಞ್ಞತೇಜಂ, ಧಮ್ಮತೇಜೇನ ಅಧಮ್ಮತೇಜಂ ಪರಿಯಾದಿಯಿತ್ವಾ ಇಮಿನಾ ಪಞ್ಚವಿಧೇನ ತೇಜಸಾ ನಿಚ್ಚಕಾಲಮೇವ ವಿರೋಚತೀತಿ ಅತ್ಥೋ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಬಹೂ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲಾದೀನಿ ಪಾಪುಣಿಂಸೂತಿ.

ಆನನ್ದತ್ಥೇರವತ್ಥು ಪಞ್ಚಮಂ.