೨೭. ಸಾರಿಪುತ್ತತ್ಥೇರವತ್ಥು

ಆಸಾ ಯಸ್ಸಾತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ಜೇತವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಸಾರಿಪುತ್ತತ್ಥೇರಂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ಥೇರೋ ಕಿರ ಪಞ್ಚಭಿಕ್ಖುಸತಪರಿವಾರೋ ಜನಪದೇ ಏಕಂ ವಿಹಾರಂ ಗನ್ತ್ವಾ ವಸ್ಸಂ ಉಪಗಞ್ಛಿ. ಮನುಸ್ಸಾ ಥೇರಂ ದಿಸ್ವಾ ಬಹುಂ ವಸ್ಸಾವಾಸಿಕಂ ಪಟಿಸ್ಸುಣಿಂಸು. ಥೇರೋ ಪವಾರೇತ್ವಾ ಸಬ್ಬಸ್ಮಿಂ ವಸ್ಸಾವಾಸಿಕೇ ಅಸಮ್ಪತ್ತೇಯೇವ ಸತ್ಥು ಸನ್ತಿಕಂ ಗಚ್ಛನ್ತೋ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಹ – ‘‘ದಹರಾನಞ್ಚೇವ ಸಾಮಣೇರಾನಞ್ಚ ಮನುಸ್ಸೇಹಿ ವಸ್ಸಾವಾಸಿಕೇ ಆಹಟೇ ಗಹೇತ್ವಾ ಪೇಸೇಯ್ಯಾಥ, ಠಪೇತ್ವಾ ವಾ ಸಾಸನಂ ಪಹಿಣೇಯ್ಯಾಥಾ’’ತಿ. ಏವಂ ವತ್ವಾ ಚ ಪನ ಸತ್ಥು ಸನ್ತಿಕಂ ಅಗಮಾಸಿ. ಭಿಕ್ಖೂ ಕಥಂ ಸಮುಟ್ಠಾಪೇಸುಂ ‘‘ಅಜ್ಜಾಪಿ ಮಞ್ಞೇ ಸಾರಿಪುತ್ತತ್ಥೇರಸ್ಸ ತಣ್ಹಾ ಅತ್ಥಿಯೇವ. ತಥಾ ಹಿ ಮನುಸ್ಸೇಹಿ ವಸ್ಸಾವಾಸಿಕೇ ದಿನ್ನೇ ಅತ್ತನೋ ಸದ್ಧಿವಿಹಾರಿಕಾನಂ ‘ವಸ್ಸಾವಾಸಿಕಂ ಪೇಸೇಯ್ಯಾಥ, ಠಪೇತ್ವಾ ವಾ ಸಾಸನಂ ಪಹಿಣೇಯ್ಯಾಥಾ’ತಿ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ವತ್ವಾ ಆಗತೋ’’ತಿ. ಸತ್ಥಾ ಆಗನ್ತ್ವಾ ‘‘ಕಾಯ ನುತ್ಥ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏತರಹಿ ಕಥಾಯ ಸನ್ನಿಸಿನ್ನಾ’’ತಿ ಪುಚ್ಛಿತ್ವಾ ‘‘ಇಮಾಯ ನಾಮಾ’’ತಿ ವುತ್ತೇ ‘‘ನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮಮ ಪುತ್ತಸ್ಸ ತಣ್ಹಾ ಅತ್ಥಿ, ಮನುಸ್ಸಾನಂ ಪನ ಪುಞ್ಞತೋ ದಹರಸಾಮಣೇರಾನಞ್ಚ ಧಮ್ಮಿಕಲಾಭತೋ ಪರಿಹಾನಿ ಮಾ ಅಹೋಸೀತಿ ತೇನೇವಂ ಕಥಿತ’’ನ್ತಿ ವತ್ವಾ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –

೪೧೦. ‘‘ಆಸಾ ಯಸ್ಸ ನ ವಿಜ್ಜನ್ತಿ, ಅಸ್ಮಿಂ ಲೋಕೇ ಪರಮ್ಹಿ ಚ;

ನಿರಾಸಾಸಂ ವಿಸಂಯುತ್ತಂ, ತಮಹಂ ಬ್ರೂಮಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ’’ನ್ತಿ.

ತತ್ಥ ಆಸಾತಿ ತಣ್ಹಾ. ನಿರಾಸಾಸನ್ತಿ ನಿತ್ತಣ್ಹಂ. ವಿಸಂಯುತ್ತನ್ತಿ ಸಬ್ಬಕಿಲೇಸೇಹಿ ವಿಸಂಯುತ್ತಂ ತಮಹಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ವದಾಮೀತಿ ಅತ್ಥೋ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಬಹೂ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲಾದೀನಿ ಪಾಪುಣಿಂಸೂತಿ.

ಸಾರಿಪುತ್ತತ್ಥೇರವತ್ಥು ಸತ್ತವೀಸತಿಮಂ.