೧೭. ಸಾರಿಪುತ್ತತ್ಥೇರವತ್ಥು

ಅಕ್ಕೋಧನನ್ತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ವೇಳುವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಸಾರಿಪುತ್ತತ್ಥೇರಂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ತದಾ ಕಿರ ಥೇರೋ ಪಞ್ಚಹಿ ಭಿಕ್ಖುಸತೇಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಚರನ್ತೋ ನಾಲಕಗಾಮೇ ಮಾತು ಘರದ್ವಾರಂ ಅಗಮಾಸಿ. ಅಥ ನಂ ಸಾ ನಿಸೀದಾಪೇತ್ವಾ ಪರಿವಿಸಮಾನಾ ಅಕ್ಕೋಸಿ – ‘‘ಅಮ್ಭೋ, ಉಚ್ಛಿಟ್ಠಖಾದಕ ಉಚ್ಛಿಟ್ಠಕಞ್ಜಿಯಂ ಅಲಭಿತ್ವಾ ಪರಘರೇಸು ಉಳುಙ್ಕಪಿಟ್ಠೇನ ಘಟ್ಟಿತಕಞ್ಜಿಯಂ ಪರಿಭುಞ್ಜಿತುಂ ಅಸೀತಿಕೋಟಿಧನಂ ಪಹಾಯ ಪಬ್ಬಜಿತೋಸಿ, ನಾಸಿತಮ್ಹಾ ತಯಾ, ಭುಞ್ಜಾಹಿ ದಾನೀ’’ತಿ. ಭಿಕ್ಖೂನಮ್ಪಿ ಭತ್ತಂ ದದಮಾನಾ ‘‘ತುಮ್ಹೇಹಿ ಮಮ ಪುತ್ತೋ ಅತ್ತನೋ ಚೂಳುಪಟ್ಠಾಕೋ ಕತೋ, ಇದಾನಿ ಭುಞ್ಜಥಾ’’ತಿ ವದೇತಿ. ಥೇರೋ ಭಿಕ್ಖಂ ಗಹೇತ್ವಾ ವಿಹಾರಮೇವ ಅಗಮಾಸಿ. ಅಥಾಯಸ್ಮಾ ರಾಹುಲೋ ಸತ್ಥಾರಂ ಪಿಣ್ಡಪಾತೇನ ಆಪುಚ್ಛಿ. ಅಥ ನಂ ಸತ್ಥಾ ಆಹ – ‘‘ರಾಹುಲ, ಕಹಂ ಗಮಿತ್ಥಾ’’ತಿ? ‘‘ಅಯ್ಯಿಕಾಯ ಗಾಮಂ, ಭನ್ತೇ’’ತಿ. ‘‘ಕಿಂ ಪನ ತೇ ಅಯ್ಯಿಕಾಯ ಉಪಜ್ಝಾಯೋ ವುತ್ತೋ’’ತಿ? ‘‘ಅಯ್ಯಿಕಾಯ ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ಉಪಜ್ಝಾಯೋ ಅಕ್ಕುಟ್ಠೋ’’ತಿ. ‘‘ಕಿನ್ತಿ ವತ್ವಾ’’ತಿ? ‘‘ಇದಂ ನಾಮ, ಭನ್ತೇ’’ತಿ. ‘‘ಉಪಜ್ಝಾಯೇನ ಪನ ತೇ ಕಿಂ ವುತ್ತ’’ನ್ತಿ? ‘‘ನ ಕಿಞ್ಚಿ, ಭನ್ತೇ’’ತಿ. ತಂ ಸುತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಧಮ್ಮಸಭಾಯಂ ಕಥಂ ಸಮುಟ್ಠಾಪೇಸುಂ, ‘‘ಆವುಸೋ, ಅಚ್ಛರಿಯಾ ವತ ಸಾರಿಪುತ್ತತ್ಥೇರಸ್ಸ ಗುಣಾ, ಏವಂನಾಮಸ್ಸ ಮಾತರಿ ಅಕ್ಕೋಸನ್ತಿಯಾ ಕೋಧಮತ್ತಮ್ಪಿ ನಾಹೋಸೀ’’ತಿ. ಸತ್ಥಾ ಆಗನ್ತ್ವಾ ‘‘ಕಾಯ ನುತ್ಥ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏತರಹಿ ಕಥಾಯ ಸನ್ನಿಸಿನ್ನಾ’’ತಿ ಪುಚ್ಛಿತ್ವಾ ‘‘ಇಮಾಯ ನಾಮಾ’’ತಿ ವುತ್ತೇ, ‘‘ಭಿಕ್ಖವೇ, ಖೀಣಾಸವಾ ನಾಮ ಅಕ್ಕೋಧನಾವ ಹೋನ್ತೀ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –

೪೦೦. ‘‘ಅಕ್ಕೋಧನಂ ವತವನ್ತಂ, ಸೀಲವನ್ತಂ ಅನುಸ್ಸದಂ;

ದನ್ತಂ ಅನ್ತಿಮಸಾರೀರಂ, ತಮಹಂ ಬ್ರೂಮಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ’’ನ್ತಿ.

ತತ್ಥ ವತವನ್ತನ್ತಿ ಧುತವತೇನ, ಸಮನ್ನಾಗತಂ ಚತುಪಾರಿಸುದ್ಧಿಸೀಲೇನ ಸೀಲವನ್ತಂ, ತಣ್ಹಾಉಸ್ಸದಾಭಾವೇನ ಅನುಸ್ಸದಂ , ಛಳಿನ್ದ್ರಿಯದಮನೇನ ದನ್ತಂ, ಕೋಟಿಯಂ ಠಿತೇನ ಅತ್ತಭಾವೇನ ಅನ್ತಿಮಸರೀರಂ ತಮಹಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ವದಾಮೀತಿ ಅತ್ಥೋ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಬಹೂ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲಾದೀನಿ ಪಾಪುಣಿಂಸೂತಿ.

ಸಾರಿಪುತ್ತತ್ಥೇರವತ್ಥು ಸತ್ತರಸಮಂ.