೧. ಪಸಾದಬಹುಲಬ್ರಾಹ್ಮಣವತ್ಥು

ಛಿನ್ದ ಸೋತನ್ತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ಜೇತವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಪಸಾದಬಹುಲಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ಸೋ ಕಿರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಭಗವತೋ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸುತ್ವಾ ಪಸನ್ನಚಿತ್ತೋ ಅತ್ತನೋ ಗೇಹೇ ಸೋಳಸಮತ್ತಾನಂ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ನಿಚ್ಚಭತ್ತಂ ಪಟ್ಠಪೇತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಆಗತವೇಲಾಯ ಪತ್ತಂ ಗಹೇತ್ವಾ ‘‘ಆಗಚ್ಛನ್ತು ಭೋನ್ತೋ ಅರಹನ್ತೋ, ನಿಸೀದನ್ತು ಭೋನ್ತೋ ಅರಹನ್ತೋ’’ತಿ ಯಂಕಿಞ್ಚಿ ವದನ್ತೋ ಅರಹನ್ತವಾದಪಟಿಸಂಯುತ್ತಮೇವ ವದತಿ. ತೇಸು ಪುಥುಜ್ಜನಾ ‘‘ಅಯಂ ಅಮ್ಹೇಸು ಅರಹನ್ತಸಞ್ಞೀ’’ತಿ ಚಿನ್ತಯಿಂಸು, ಖೀಣಾಸವಾ ‘‘ಅಯಂ ನೋ ಖೀಣಾಸವಭಾವಂ ಜಾನಾತೀ’’ತಿ. ಏವಂ ತೇ ಸಬ್ಬೇಪಿ ಕುಕ್ಕುಚ್ಚಾಯನ್ತಾ ತಸ್ಸ ಗೇಹಂ ನಾಗಮಿಂಸು. ಸೋ ದುಕ್ಖೀ ದುಮ್ಮನೋ ‘‘ಕಿನ್ನು ಖೋ, ಅಯ್ಯಾ, ನಾಗಚ್ಛನ್ತೀ’’ತಿ ವಿಹಾರಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಸತ್ಥಾರಂ ವನ್ದಿತ್ವಾ ತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸಿ. ಸತ್ಥಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಮನ್ತೇತ್ವಾ ‘‘ಕಿಂ ಏತಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ’’ತಿ ಪುಚ್ಛಿತ್ವಾ ತೇಹಿ ತಸ್ಮಿಂ ಅತ್ಥೇ ಆರೋಚಿತೇ ‘‘ಸಾದಿಯಥ ಪನ ತುಮ್ಹೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅರಹನ್ತವಾದ’’ನ್ತಿ ಆಹ. ‘‘ನ ಸಾದಿಯಾಮ ಮಯಂ, ಭನ್ತೇ’’ತಿ. ‘‘ಏವಂ ಸನ್ತೇ ಮನುಸ್ಸಾನಂ ಏತಂ ಪಸಾದಭಞ್ಞಂ, ಅನಾಪತ್ತಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಪಸಾದಭಞ್ಞೇ, ಅಪಿ ಚ ಖೋ ಪನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಸ ಅರಹನ್ತೇಸು ಅಧಿಮತ್ತಂ ಪೇಮಂ, ತಸ್ಮಾ ತುಮ್ಹೇಹಿಪಿ ತಣ್ಹಾಸೋತಂ ಛೇತ್ವಾ ಅರಹತ್ತಮೇವ ಪತ್ತುಂ ಯುತ್ತ’’ನ್ತಿ ವತ್ವಾ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇನ್ತೋ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –

೩೮೩. ‘‘ಛಿನ್ದ ಸೋತಂ ಪರಕ್ಕಮ್ಮ, ಕಾಮೇ ಪನುದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ;

ಸಙ್ಖಾರಾನಂ ಖಯಂ ಞತ್ವಾ, ಅಕತಞ್ಞೂಸಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ’’ತಿ.

ತತ್ಥ ಪರಕ್ಕಮ್ಮಾತಿ ತಣ್ಹಾಸೋತಂ ನಾಮ ನ ಅಪ್ಪಮತ್ತಕೇನ ವಾಯಾಮೇನ ಛಿನ್ದಿತುಂ ಸಕ್ಕಾ, ತಸ್ಮಾ ಞಾಣಸಮ್ಪಯುತ್ತೇನ ಮಹನ್ತೇನ ಪರಕ್ಕಮೇನ ಪರಕ್ಕಮಿತ್ವಾ ತಂ ಸೋತಂ ಛಿನ್ದ. ಉಭೋಪಿ ಕಾಮೇ ಪನುದ ನೀಹರ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾತಿ ಖೀಣಾಸವಾನಂ ಆಲಪನಮೇತಂ. ಸಙ್ಖಾರಾನನ್ತಿ ಪಞ್ಚನ್ನಂ ಖನ್ಧಾನಂ ಖಯಂ ಜಾನಿತ್ವಾ. ಅಕತಞ್ಞೂತಿ ಏವಂ ಸನ್ತೇ ತ್ವಂ ಸುವಣ್ಣಾದೀಸು ಕೇನಚಿ ಅಕತಸ್ಸ ನಿಬ್ಬಾನಸ್ಸ ಜಾನನತೋ ಅಕತಞ್ಞೂ ನಾಮ ಹೋಸೀತಿ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಬಹೂ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲಾದೀನಿ ಪಾಪುಣಿಂಸೂತಿ.

ಪಸಾದಬಹುಲಬ್ರಾಹ್ಮಣವತ್ಥು ಪಠಮಂ.