೩. ವಿಬ್ಭನ್ತಭಿಕ್ಖುವತ್ಥು

ಯೋ ನಿಬ್ಬನಥೋತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ವೇಳುವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಏಕಂ ವಿಬ್ಭನ್ತಕಂ ಭಿಕ್ಖುಂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ಏಕೋ ಕಿರ ಮಹಾಕಸ್ಸಪತ್ಥೇರಸ್ಸ ಸದ್ಧಿವಿಹಾರಿಕೋ ಹುತ್ವಾ ಚತ್ತಾರಿ ಝಾನಾನಿ ಉಪ್ಪಾದೇತ್ವಾಪಿ ಅತ್ತನೋ ಮಾತುಲಸ್ಸ ಸುವಣ್ಣಕಾರಸ್ಸ ಗೇಹೇ ವಿಸಭಾಗಾರಮ್ಮಣಂ ದಿಸ್ವಾ ತತ್ಥ ಪಟಿಬದ್ಧಚಿತ್ತೋ ವಿಬ್ಭಮಿ. ಅಥ ನಂ ಮನುಸ್ಸಾ ಅಲಸಭಾವೇನ ಕಮ್ಮಂ ಕಾತುಂ ಅನಿಚ್ಛನ್ತಂ ಗೇಹಾ ನೀಹರಿಂಸು. ಸೋ ಪಾಪಮಿತ್ತಸಂಸಗ್ಗೇನ ಚೋರಕಮ್ಮೇನ ಜೀವಿಕಂ ಕಪ್ಪೇನ್ತೋ ವಿಚರಿ. ಅಥ ನಂ ಏಕದಿವಸಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಪಚ್ಛಾಬಾಹಂ ಗಾಳ್ಹಬನ್ಧನಂ ಬನ್ಧಿತ್ವಾ ಚತುಕ್ಕೇ ಚತುಕ್ಕೇ ಕಸಾಹಿ ತಾಳೇನ್ತಾ ಆಘಾತನಂ ನಯಿಂಸು. ಥೇರೋ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಚರಿತುಂ ಪವಿಸನ್ತೋ ತಂ ದಕ್ಖಿಣೇನ ದ್ವಾರೇನ ನೀಹರಿಯಮಾನಂ ದಿಸ್ವಾ ಬನ್ಧನಂ ಸಿಥಿಲಂ ಕಾರೇತ್ವಾ ‘‘ಪುಬ್ಬೇ ತಯಾ ಪರಿಚಿತಕಮ್ಮಟ್ಠಾನಂ ಪುನ ಆವಜ್ಜೇಹೀ’’ತಿ ಆಹ. ಸೋ ತೇನ ಓವಾದೇನ ಸತುಪ್ಪಾದಂ ಲಭಿತ್ವಾ ಪುನ ಚತುತ್ಥಜ್ಝಾನಂ ನಿಬ್ಬತ್ತೇಸಿ. ಅಥ ನಂ ‘‘ಆಘಾತನಂ ನೇತ್ವಾ ಘಾತೇಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ ಸೂಲೇ ಉತ್ತಾಸೇಸುಂ. ಸೋ ನ ಭಾಯತಿ ನ ಸನ್ತಸತಿ. ಅಥಸ್ಸ ತಸ್ಮಿಂ ತಸ್ಮಿಂ ದಿಸಾಭಾಗೇ ಠಿತಾ ಮನುಸ್ಸಾ ಅಸಿಸತ್ತಿತೋಮರಾದೀನಿ ಆವುಧಾನಿ ಉಕ್ಖಿಪಿತ್ವಾಪಿ ತಂ ಅಸನ್ತಸನ್ತಮೇವ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಪಸ್ಸಥ, ಭೋ, ಇಮಂ ಪುರಿಸಂ, ಅನೇಕಸತಾನಞ್ಹಿ ಆವುಧಹತ್ಥಾನಂ ಪುರಿಸಾನಂ ಮಜ್ಝೇ ನೇವ ಛಮ್ಭತಿ ನ ವೇಧತಿ, ಅಹೋ ಅಚ್ಛರಿಯ’’ನ್ತಿ ಅಚ್ಛರಿಯಬ್ಭುತಜಾತಾ ಮಹಾನಾದಂ ನದಿತ್ವಾ ರಞ್ಞೋ ತಂ ಪವತ್ತಿಂ ಆರೋಚೇಸುಂ. ರಾಜಾ ತಂ ಕಾರಣಂ ಸುತ್ವಾ ‘‘ವಿಸ್ಸಜ್ಜೇಥ ನ’’ನ್ತಿ ಆಹ. ಸತ್ಥು ಸನ್ತಿಕಮ್ಪಿ ಗನ್ತ್ವಾ ತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚಯಿಂಸು. ಸತ್ಥಾ ಓಭಾಸಂ ಫರಿತ್ವಾ ತಸ್ಸ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇನ್ತೋ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –

೩೪೪. ‘‘ಯೋ ನಿಬ್ಬನಥೋ ವನಾಧಿಮುತ್ತೋ,

ವನಮುತ್ತೋ ವನಮೇವ ಧಾವತಿ;

ತಂ ಪುಗ್ಗಲಮೇಥ ಪಸ್ಸಥ,

ಮುತ್ತೋ ಬನ್ಧನಮೇವ ಧಾವತೀ’’ತಿ.

ತಸ್ಸತ್ಥೋ – ಯೋ ಪುಗ್ಗಲೋ ಗಿಹಿಭಾವೇ ಆಲಯಸಙ್ಖಾತಂ ವನಥಂ ಛಡ್ಡೇತ್ವಾ ಪಬ್ಬಜಿತತಾಯ ನಿಬ್ಬನಥೋ ದಿಬ್ಬವಿಹಾರಸಙ್ಖಾತೇ ತಪೋವನೇ ಅಧಿಮುತ್ತೋ ಘರಾವಾಸಬನ್ಧನಸಙ್ಖಾತಾ ತಣ್ಹಾವನಾ ಮುತ್ತೋ ಹುತ್ವಾ ಪುನ ಘರಾವಾಸಬನ್ಧನಸಙ್ಖಾತಂ ತಣ್ಹಾವನಮೇವ ಧಾವತಿ, ಏಥ ತಂ ಪುಗ್ಗಲಂ ಪಸ್ಸಥ, ಏಸೋ ಘರಾವಾಸಬನ್ಧನತೋ ಮುತ್ತೋ ಘರಾವಾಸಬನ್ಧನಮೇವ ಧಾವತೀತಿ.

ಇಮಂ ಪನ ದೇಸನಂ ಸುತ್ವಾ ಸೋ ರಾಜಪುರಿಸಾನಂ ಅನ್ತರೇ ಸೂಲಗ್ಗೇ ನಿಸಿನ್ನೋವ ಉದಯಬ್ಬಯಂ ಪಟ್ಠಪೇತ್ವಾ ತಿಲಕ್ಖಣಂ ಆರೋಪೇತ್ವಾ ಸಙ್ಖಾರೇ ಸಮ್ಮಸನ್ತೋ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲಂ ಪತ್ವಾ ಸಮಾಪತ್ತಿಸುಖಂ ಅನುಭವನ್ತೋ ವೇಹಾಸಂ ಉಪ್ಪತಿತ್ವಾ ಆಕಾಸೇನೇವ ಸತ್ಥು ಸನ್ತಿಕಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಸತ್ಥಾರಂ ವನ್ದಿತ್ವಾ ಸರಾಜಿಕಾಯ ಪರಿಸಾಯ ಮಜ್ಝೇಯೇವ ಅರಹತ್ತಂ ಪಾಪುಣೀತಿ.

ವಿಬ್ಭನ್ತಭಿಕ್ಖುವತ್ಥು ತತಿಯಂ.