೬. ಇಸ್ಸಾಪಕತಿತ್ಥಿವತ್ಥು

ಅಕತನ್ತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ಜೇತವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಅಞ್ಞತರಂ ಇಸ್ಸಾಪಕತಂ ಇತ್ಥಿಂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ತಸ್ಸಾ ಕಿರ ಸಾಮಿಕೋ ಏಕಾಯ ಗೇಹದಾಸಿಯಾ ಸದ್ಧಿಂ ಸನ್ಥವಂ ಅಕಾಸಿ. ಸಾ ಇಸ್ಸಾಪಕತಾ ತಂ ದಾಸಿಂ ಹತ್ಥಪಾದೇಸು ಬನ್ಧಿತ್ವಾ ತಸ್ಸಾ ಕಣ್ಣನಾಸಂ ಛಿನ್ದಿತ್ವಾ ಏಕಸ್ಮಿಂ ಗುಳ್ಹಗಬ್ಭೇ ಪಕ್ಖಿಪಿತ್ವಾ ದ್ವಾರಂ ಪಿದಹಿತ್ವಾ ತಸ್ಸ ಕಮ್ಮಸ್ಸ ಅತ್ತನಾ ಕತಭಾವಂ ಪಟಿಚ್ಛಾದೇತುಂ ‘‘ಏಹಿ, ಅಯ್ಯ, ವಿಹಾರಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಧಮ್ಮಂ ಸುಣಿಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ ಸಾಮಿಕಂ ಆದಾಯ ವಿಹಾರಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಧಮ್ಮಂ ಸುಣನ್ತೀ ನಿಸೀದಿ. ಅಥಸ್ಸಾ ಆಗನ್ತುಕಞಾತಕಾ ಗೇಹಂ ಆಗನ್ತ್ವಾ ದ್ವಾರಂ ವಿವರಿತ್ವಾ ತಂ ವಿಪ್ಪಕಾರಂ ದಿಸ್ವಾ ದಾಸಿಂ ಮೋಚಯಿಂಸು. ಸಾ ವಿಹಾರಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಚತುಪರಿಸಮಜ್ಝೇ ಠಿತಾ ತಮತ್ಥಂ ದಸಬಲಸ್ಸ ಆರೋಚೇಸಿ. ಸತ್ಥಾ ತಸ್ಸಾ ವಚನಂ ಸುತ್ವಾ ‘‘ದುಚ್ಚರಿತಂ ನಾಮ ‘ಇದಂ ಮೇ ಅಞ್ಞೇ ನ ಜಾನನ್ತೀ’ತಿ ಅಪ್ಪಮತ್ತಕಮ್ಪಿ ನ ಕಾತಬ್ಬಂ, ಅಞ್ಞಸ್ಮಿಂ ಅಜಾನನ್ತೇಪಿ ಸುಚರಿತಮೇವ ಕಾತಬ್ಬಂ. ಪಟಿಚ್ಛಾದೇತ್ವಾ ಕತಮ್ಪಿ ಹಿ ದುಚ್ಚರಿತಂ ನಾಮ ಪಚ್ಛಾನುತಾಪಂ ಕರೋತಿ, ಸುಚರಿತಂ ಪಾಮೋಜ್ಜಮೇವ ಜನೇತೀ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –

೩೧೪. ‘‘ಅಕತಂ ದುಕ್ಕಟಂ ಸೇಯ್ಯೋ, ಪಚ್ಛಾ ತಪ್ಪತಿ ದುಕ್ಕಟಂ;

ಕತಞ್ಚ ಸುಕತಂ ಸೇಯ್ಯೋ, ಯಂ ಕತ್ವಾ ನಾನುತಪ್ಪತೀ’’ತಿ.

ತತ್ಥ ದುಕ್ಕಟನ್ತಿ ಸಾವಜ್ಜಂ ಅಪಾಯಸಂವತ್ತನಿಕಂ ಕಮ್ಮಂ ಅಕತಮೇವ ಸೇಯ್ಯೋ ವರಂ ಉತ್ತಮಂ. ಪಚ್ಛಾ ತಪ್ಪತೀತಿ ತಞ್ಹಿ ಅನುಸ್ಸರಿತಾನುಸ್ಸರಿತಕಾಲೇ ತಪ್ಪತಿಯೇವ. ಸುಕತನ್ತಿ ಅನವಜ್ಜಂ ಪನ ಸುಖದಾಯಕಂ ಸುಗತಿಸಂವತ್ತನಿಕಮೇವ ಕಮ್ಮಂ ಕತಂ ಸೇಯ್ಯೋ. ಯಂ ಕತ್ವಾತಿ ಯಂ ಕಮ್ಮಂ ಕತ್ವಾ ಪಚ್ಛಾ ಅನುಸ್ಸರಣಕಾಲೇ ನ ತಪ್ಪತಿ ನಾನುತಪ್ಪತಿ, ಸೋಮನಸ್ಸಜಾತೋವ ಹೋತಿ, ತಂ ಕಮ್ಮಂ ವರನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಉಪಾಸಕೋ ಚ ಸಾ ಚ ಇತ್ಥೀ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲೇ ಪತಿಟ್ಠಹಿಂಸು. ತಞ್ಚ ಪನ ದಾಸಿಂ ತತ್ಥೇವ ಭುಜಿಸ್ಸಂ ಕತ್ವಾ ಧಮ್ಮಚಾರಿನಿಂ ಕರಿಂಸೂತಿ.

ಇಸ್ಸಾಪಕತಿತ್ಥಿವತ್ಥು ಛಟ್ಠಂ.