೪. ಖೇಮಕಸೇಟ್ಠಿಪುತ್ತವತ್ಥು

ಚತ್ತಾರಿ ಠಾನಾನೀತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ಜೇತವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಅನಾಥಪಿಣ್ಡಿಕಸ್ಸ ಭಾಗಿನೇಯ್ಯಂ ಖೇಮಕಂ ನಾಮ ಸೇಟ್ಠಿಪುತ್ತಂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ಸೋ ಕಿರ ಅಭಿರೂಪೋ ಅಹೋಸಿ, ಯೇಭುಯ್ಯೇನ ಇತ್ಥಿಯೋ ತಂ ದಿಸ್ವಾ ರಾಗಾಭಿಭೂತಾ ಸಕಭಾವೇನ ಸಣ್ಠಾತುಂ ನಾಸಕ್ಖಿಂಸು. ಸೋಪಿ ಪರದಾರಕಮ್ಮಾಭಿರತೋವ ಅಹೋಸಿ. ಅಥ ನಂ ರತ್ತಿಂ ರಾಜಪುರಿಸಾ ಗಹೇತ್ವಾ ರಞ್ಞೋ ದಸ್ಸೇಸುಂ. ರಾಜಾ ಮಹಾಸೇಟ್ಠಿಸ್ಸ ಲಜ್ಜಾಮೀತಿ ತಂ ಕಿಞ್ಚಿ ಅವತ್ವಾ ವಿಸ್ಸಜ್ಜಾಪೇಸಿ. ಸೋ ಪನ ನೇವ ವಿರಮಿ. ಅಥ ನಂ ದುತಿಯಮ್ಪಿ ತತಿಯಮ್ಪಿ ರಾಜಪುರಿಸಾ ಗಹೇತ್ವಾ ರಞ್ಞೋ ದಸ್ಸೇಸುಂ. ರಾಜಾ ವಿಸ್ಸಜ್ಜಾಪೇಸಿಯೇವ. ಮಹಾಸೇಟ್ಠಿ, ತಂ ಪವತ್ತಿಂ ಸುತ್ವಾ ತಂ ಆದಾಯ ಸತ್ಥು ಸನ್ತಿಕಂ ಗನ್ತ್ವಾ ತಂ ಪವತ್ತಿಂ ಆರೋಚೇತ್ವಾ, ‘‘ಭನ್ತೇ, ಇಮಸ್ಸ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇಥಾ’’ತಿ ಆಹ. ಸತ್ಥಾ ತಸ್ಸ ಸಂವೇಗಕಥಂ ವತ್ವಾ ಪರದಾರಸೇವನಾಯ ದೋಸಂ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ಇಮಾ ಗಾಥಾ ಅಭಾಸಿ –

೩೦೯. ‘‘ಚತ್ತಾರಿ ಠಾನಾನಿ ನರೋ ಪಮತ್ತೋ,

ಆಪಜ್ಜತಿ ಪರದಾರೂಪಸೇವೀ;

ಅಪುಞ್ಞಲಾಭಂ ನ ನಿಕಾಮಸೇಯ್ಯಂ,

ನಿನ್ದಂ ತತೀಯಂ ನಿರಯಂ ಚತುತ್ಥಂ.

೩೧೦. ‘‘ಅಪುಞ್ಞಲಾಭೋ ಚ ಗತೀ ಚ ಪಾಪಿಕಾ,

ಭೀತಸ್ಸ ಭೀತಾಯ ರತೀ ಚ ಥೋಕಿಕಾ;

ರಾಜಾ ಚ ದಣ್ಡಂ ಗರುಕಂ ಪಣೇತಿ,

ತಸ್ಮಾ ನರೋ ಪರದಾರಂ ನ ಸೇವೇ’’ತಿ.

ತತ್ಥ ಠಾನಾನೀತಿ ದುಕ್ಖಕಾರಣಾನಿ. ಪಮತ್ತೋತಿ ಸತಿವೋಸ್ಸಗ್ಗೇನ ಸಮನ್ನಾಗತೋ. ಆಪಜ್ಜತೀತಿ ಪಾಪುಣಾತಿ. ಪರದಾರೂಪಸೇವೀತಿ ಪರದಾರಂ ಉಪಸೇವನ್ತೋ ಉಪ್ಪಥಚಾರೀ. ಅಪುಞ್ಞಲಾಭನ್ತಿ ಅಕುಸಲಲಾಭಂ. ನ ನಿಕಾಮಸೇಯ್ಯನ್ತಿ ಯಥಾ ಇಚ್ಛತಿ, ಏವಂ ಸೇಯ್ಯಂ ಅಲಭಿತ್ವಾ ಅನಿಚ್ಛಿತಂ ಪರಿತ್ತಕಮೇವ ಕಾಲಂ ಸೇಯ್ಯಂ ಲಭತಿ. ಅಪುಞ್ಞಲಾಭೋ ಚಾತಿ ಏವಂ ತಸ್ಸ ಅಯಞ್ಚ ಅಪುಞ್ಞಲಾಭೋ, ತೇನ ಚ ಅಪುಞ್ಞೇನ ನಿರಯಸಙ್ಖಾತಾ ಪಾಪಿಕಾ ಗತಿ ಹೋತಿ. ರತೀ ಚ ಥೋಕಿಕಾತಿ ಯಾ ತಸ್ಸ ಭೀತಸ್ಸ ಭೀತಾಯ ಇತ್ಥಿಯಾ ಸದ್ಧಿಂ ರತಿ, ಸಾಪಿ ಥೋಕಿಕಾ ಪರಿತ್ತಾ ಹೋತಿ. ಗರುಕನ್ತಿ ರಾಜಾ ಚ ಹತ್ಥಚ್ಛೇದಾದಿವಸೇನ ಗರುಕಂ ದಣ್ಡಂ ಪಣೇತಿ. ತಸ್ಮಾತಿ ಯಸ್ಮಾ ಪರದಾರಂ ಸೇವನ್ತೋ ಏತಾನಿ ಅಪುಞ್ಞಾದೀನಿ ಪಾಪುಣಾತಿ, ತಸ್ಮಾ ಪರದಾರಂ ನ ಸೇವೇಯ್ಯಾತಿ ಅತ್ಥೋ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಖೇಮಕೋ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲೇ ಪತಿಟ್ಠಹಿ. ತತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ಮಹಾಜನೋ ಸುಖಂ ವೀತಿನಾಮೇಸಿ. ಕಿಂ ಪನಸ್ಸ ಪುಬ್ಬಕಮ್ಮನ್ತಿ? ಸೋ ಕಿರ ಕಸ್ಸಪಬುದ್ಧಕಾಲೇ ಉತ್ತಮಮಲ್ಲೋ ಹುತ್ವಾ ದ್ವೇ ಸುವಣ್ಣಪಟಾಕಾ ದಸಬಲಸ್ಸ ಕಞ್ಚನಥೂಪೇ ಆರೋಪೇತ್ವಾ ಪತ್ಥನಂ ಪಟ್ಠಪೇಸಿ ‘‘ಠಪೇತ್ವಾ ಞಾತಿಸಾಲೋಹಿತಿತ್ಥಿಯೋ ಅವಸೇಸಾ ಮಂ ದಿಸ್ವಾ ರಜ್ಜನ್ತೂ’’ತಿ. ಇದಮಸ್ಸ ಪುಬ್ಬಕಮ್ಮನ್ತಿ. ತೇನ ತಂ ನಿಬ್ಬತ್ತನಿಬ್ಬತ್ತಟ್ಠಾನೇ ದಿಸ್ವಾ ಪರೇಸಂ ಇತ್ಥಿಯೋ ಸಕಭಾವೇನ ಸಣ್ಠಾತುಂ ನಾಸಕ್ಖಿಂಸೂತಿ.

ಖೇಮಕಸೇಟ್ಠಿಪುತ್ತವತ್ಥು ಚತುತ್ಥಂ.