೨. ದುಚ್ಚರಿತಫಲಪೀಳಿತವತ್ಥು

ಕಾಸಾವಕಣ್ಠಾತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ವೇಳುವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ದುಚ್ಚರಿತಫಲಾನುಭಾವೇನ ಪೀಳಿತೇ ಸತ್ತೇ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ಆಯಸ್ಮಾ ಹಿ ಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನೋ ಲಕ್ಖಣತ್ಥೇರೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಗಿಜ್ಝಕೂಟಾ ಓರೋಹನ್ತೋ ಅಟ್ಠಿಸಙ್ಖಲಿಕಪೇತಾದೀನಂ ಅತ್ತಭಾವೇ ದಿಸ್ವಾ ಸಿತಂ ಕರೋನ್ತೋ ಲಕ್ಖಣತ್ಥೇರೇನ ಸಿತಕಾರಣಂ ಪುಟ್ಠೋ ‘‘ಅಕಾಲೋ, ಆವುಸೋ, ಇಮಸ್ಸ ಪಞ್ಹಸ್ಸ, ತಥಾಗತಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕೇ ಮಂ ಪುಚ್ಛೇಯ್ಯಾಸೀ’’ತಿ ವತ್ವಾ ತಥಾಗತಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕೇ ಥೇರೇನ ಪುಟ್ಠೋ ಅಟ್ಠಿಸಙ್ಖಲಿಕಪೇತಾದೀನಂ ದಿಟ್ಠಭಾವಂ ಆಚಿಕ್ಖಿತ್ವಾ ‘‘ಇಧಾಹಂ, ಆವುಸೋ, ಗಿಜ್ಝಕೂಟಾ ಪಬ್ಬತಾ ಓರೋಹನ್ತೋ ಅದ್ದಸಂ ಭಿಕ್ಖುಂ ವೇಹಾಸಂ ಗಚ್ಛನ್ತಂ, ತಸ್ಸ ಸಙ್ಘಾಟಿಪಿ ಆದಿತ್ತಾ ಸಮ್ಪಜ್ಜಲಿತಾ ಸಜೋತಿಭೂತಾ…ಪೇ… ಕಾಯೋಪಿ ಆದಿತ್ತೋ’’ತಿಆದಿನಾ (ಪಾರಾ. ೨೩೦; ಸಂ. ನಿ. ೨.೨೧೮) ನಯೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಪತ್ತಚೀವರಕಾಯಬನ್ಧನಾದೀಹಿ ಡಯ್ಹಮಾನೇ ಪಞ್ಚ ಸಹಧಮ್ಮಿಕೇ ಆರೋಚೇಸಿ. ಸತ್ಥಾ ತೇಸಂ ಕಸ್ಸಪದಸಬಲಸ್ಸ ಸಾಸನೇ ಪಬ್ಬಜಿತ್ವಾ ಪಬ್ಬಜ್ಜಾಯ ಅನುರೂಪಂ ಕಾತುಂ ಅಸಕ್ಕೋನ್ತಾನಂ ಪಾಪಭಾವಂ ಆಚಿಕ್ಖಿತ್ವಾ ತಸ್ಮಿಂ ಖಣೇ ತತ್ಥ ನಿಸಿನ್ನಾನಂ ಬಹೂನಂ ಪಾಪಭಿಕ್ಖೂನಂ ದುಚ್ಚರಿತಕಮ್ಮಸ್ಸ ವಿಪಾಕಂ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –

೩೦೭. ‘‘ಕಾಸಾವಕಣ್ಠಾ ಬಹವೋ, ಪಾಪಧಮ್ಮಾ ಅಸಞ್ಞತಾ;

ಪಾಪಾ ಪಾಪೇಹಿ ಕಮ್ಮೇಹಿ, ನಿರಯಂ ತೇ ಉಪಪಜ್ಜರೇ’’ತಿ.

ತತ್ಥ ಕಾಸಾವಕಣ್ಠಾತಿ ಕಾಸಾವೇನ ಪಲಿವೇಠಿತಕಣ್ಠಾ. ಪಾಪಧಮ್ಮಾತಿ ಲಾಮಕಧಮ್ಮಾ. ಅಸಞ್ಞತಾತಿ ಕಾಯಾದಿಸಂಯಮರಹಿತಾ, ತಥಾರೂಪಾ ಪಾಪಪುಗ್ಗಲಾ ಅತ್ತನಾ ಕತೇಹಿ ಅಕುಸಲಕಮ್ಮೇಹಿ ನಿರಯಂ ಉಪಪಜ್ಜನ್ತಿ, ತೇ ತತ್ಥ ಪಚ್ಚಿತ್ವಾ ತತೋ ಚುತಾ ವಿಪಾಕಾವಸೇಸೇನ ಪೇತೇಸುಪಿ ಏವಂ ಪಚ್ಚನ್ತೀತಿ ಅತ್ಥೋ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಬಹೂ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲಾದೀನಿ ಪಾಪುಣಿಂಸೂತಿ.

ದುಚ್ಚರಿತಫಲಪೀಳಿತವತ್ಥು ದುತಿಯಂ.