೪. ಅಞ್ಞತರಕುಲದಾರಿಕಾವತ್ಥು

ನತ್ಥಿ ರಾಗಸಮೋತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ಜೇತವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಅಞ್ಞತರಂ ಕುಲದಾರಿಕಂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ತಸ್ಸಾ ಕಿರ ಮಾತಾಪಿತರೋ ಆವಾಹಂ ಕತ್ವಾ ಮಙ್ಗಲದಿವಸೇ ಸತ್ಥಾರಂ ನಿಮನ್ತಯಿಂಸು. ಸತ್ಥಾ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಪರಿವುತೋ ತತ್ಥ ಗನ್ತ್ವಾ ನಿಸೀದಿ. ಸಾಪಿ ಖೋ ವಧುಕಾ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಸ್ಸ ಉದಕಪರಿಸ್ಸಾವನಾದೀನಿ ಕರೋನ್ತೀ ಅಪರಾಪರಂ ಸಞ್ಚರತಿ. ಸಾಮಿಕೋಪಿಸ್ಸಾ ತಂ ಓಲೋಕೇನ್ತೋ ಅಟ್ಠಾಸಿ. ತಸ್ಸ ರಾಗವಸೇನ ಓಲೋಕೇನ್ತಸ್ಸ ಅನ್ತೋ ಕಿಲೇಸೋ ಸಮುದಾಚರಿ. ಸೋ ಅಞ್ಞಾಣಾಭಿಭೂತೋ ನೇವ ಬುದ್ಧಂ ಉಪಟ್ಠಹಿ, ನ ಅಸೀತಿ ಮಹಾಥೇರೇ. ಹತ್ಥಂ ಪಸಾರೇತ್ವಾ ‘‘ತಂ ವಧುಕಂ ಗಣ್ಹಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಪನ ಚಿತ್ತಂ ಅಕಾಸಿ. ಸತ್ಥಾ ತಸ್ಸಜ್ಝಾಸಯಂ ಓಲೋಕೇತ್ವಾ ಯಥಾ ತಂ ಇತ್ಥಿಂ ನ ಪಸ್ಸತಿ, ಏವಮಕಾಸಿ. ಸೋ ಅದಿಸ್ವಾ ಸತ್ಥಾರಂ ಓಲೋಕೇನ್ತೋ ಅಟ್ಠಾಸಿ. ಸತ್ಥಾ ತಸ್ಸ ಓಲೋಕೇತ್ವಾ ಠಿತಕಾಲೇ ‘‘ಕುಮಾರಕ, ನ ಹಿ ರಾಗಗ್ಗಿನಾ ಸದಿಸೋ ಅಗ್ಗಿ ನಾಮ, ದೋಸಕಲಿನಾ ಸದಿಸೋ ಕಲಿ ನಾಮ, ಖನ್ಧಪರಿಹರಣದುಕ್ಖೇನ ಸದಿಸಂ ದುಕ್ಖಂ ನಾಮ ಅತ್ಥಿ, ನಿಬ್ಬಾನಸುಖಸದಿಸಂ ಸುಖಮ್ಪಿ ನತ್ಥಿಯೇವಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –

೨೦೨. ‘‘ನತ್ಥಿ ರಾಗಸಮೋ ಅಗ್ಗಿ, ನತ್ಥಿ ದೋಸಸಮೋ ಕಲಿ;

ನತ್ಥಿ ಖನ್ಧಸಮಾ ದುಕ್ಖಾ, ನತ್ಥಿ ಸನ್ತಿಪರಂ ಸುಖ’’ನ್ತಿ.

ತತ್ಥ ನತ್ಥಿ ರಾಗಸಮೋತಿ ಧೂಮಂ ವಾ ಜಾಲಂ ವಾ ಅಙ್ಗಾರಂ ವಾ ಅದಸ್ಸೇತ್ವಾ ಅನ್ತೋಯೇವ ಝಾಪೇತ್ವಾ ಭಸ್ಮಮುಟ್ಠಿಂ ಕಾತುಂ ಸಮತ್ಥೋ ರಾಗೇನ ಸಮೋ ಅಞ್ಞೋ ಅಗ್ಗಿ ನಾಮ ನತ್ಥಿ. ಕಲೀತಿ ದೋಸೇನ ಸಮೋ ಅಪರಾಧೋಪಿ ನತ್ಥಿ. ಖನ್ಧಸಮಾತಿ ಖನ್ಧೇಹಿ ಸಮಾ. ಯಥಾ ಪರಿಹರಿಯಮಾನಾ ಖನ್ಧಾ ದುಕ್ಖಾ, ಏವಂ ಅಞ್ಞಂ ದುಕ್ಖಂ ನಾಮ ನತ್ಥಿ. ಸನ್ತಿಪರನ್ತಿ ನಿಬ್ಬಾನತೋ ಉತ್ತರಿಂ ಅಞ್ಞಂ ಸುಖಮ್ಪಿ ನತ್ಥಿ. ಅಞ್ಞಞ್ಹಿ ಸುಖಂ ಸುಖಮೇವ, ನಿಬ್ಬಾನಂ ಪರಮಸುಖನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಕುಮಾರಿಕಾ ಚ ಕುಮಾರಕೋ ಚ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲೇ ಪತಿಟ್ಠಹಿಂಸು. ತಸ್ಮಿಂ ಸಮಯೇ ಭಗವಾ ತೇಸಂ ಅಞ್ಞಮಞ್ಞಂ ದಸ್ಸನಾಕಾರಂ ಅಕಾಸೀತಿ.

ಅಞ್ಞತರಕುಲದಾರಿಕಾವತ್ಥು ಚತುತ್ಥಂ.