೨. ಮಾರವತ್ಥು

ಸುಸುಖಂ ವತ ಜೀವಾಮಾತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ಪಞ್ಚಸಾಲಾಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಗಾಮೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಮಾರಂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ಏಕದಿವಸಞ್ಹಿ ಸತ್ಥಾ ಪಞ್ಚಸತಾನಂ ಕುಮಾರಿಕಾನಂ ಸೋತಾಪತ್ತಿಮಗ್ಗಸ್ಸೂಪನಿಸ್ಸಯಂ ದಿಸ್ವಾ ತಂ ಗಾಮಂ ಉಪನಿಸ್ಸಾಯ ವಿಹಾಸಿ. ತಾಪಿ ಕುಮಾರಿಕಾಯೋ ಏಕಸ್ಮಿಂ ನಕ್ಖತ್ತದಿವಸೇ ನದಿಂ ಗನ್ತ್ವಾ ನ್ಹತ್ವಾ ಅಲಙ್ಕತಪಟಿಯತ್ತಾ ಗಾಮಾಭಿಮುಖಿಯೋ ಪಾಯಿಂಸು. ಸತ್ಥಾಪಿ ತಂ ಗಾಮಂ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಚರತಿ. ಅಥ ಮಾರೋ ಸಕಲಗಾಮವಾಸೀನಂ ಸರೀರೇ ಅಧಿಮುಚ್ಚಿತ್ವಾ ಯಥಾ ಸತ್ಥಾ ಕಟಚ್ಛುಭತ್ತಮತ್ತಮ್ಪಿ ನ ಲಭತಿ, ಏವಂ ಕತ್ವಾ ಯಥಾಧೋತೇನ ಪತ್ತೇನ ನಿಕ್ಖಮನ್ತಂ ಸತ್ಥಾರಂ ಗಾಮದ್ವಾರೇ ಠತ್ವಾ ಆಹ – ‘‘ಅಪಿ, ಸಮಣ, ಪಿಣ್ಡಪಾತಂ ಲಭಿತ್ಥಾ’’ತಿ. ‘‘ಕಿಂ ಪನ ತ್ವಂ, ಪಾಪಿಮ, ತಥಾ ಅಕಾಸಿ, ಯಥಾಹಂ ಪಿಣ್ಡಂ ನ ಲಭೇಯ್ಯ’’ನ್ತಿ? ‘‘ತೇನ ಹಿ, ಭನ್ತೇ, ಪುನ ಪವಿಸಥಾ’’ತಿ. ಏವಂ ಕಿರಸ್ಸ ಅಹೋಸಿ – ‘‘ಸಚೇ ಪುನ ಪವಿಸತಿ, ಸಬ್ಬೇಸಂ ಸರೀರೇ ಅಧಿಮುಚ್ಚಿತ್ವಾ ಇಮಸ್ಸ ಪುರತೋ ಪಾಣಿಂ ಪಹರಿತ್ವಾ ಹಸ್ಸಕೇಳಿಂ ಕರಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ. ತಸ್ಮಿಂ ಖಣೇ ತಾ ಕುಮಾರಿಕಾಯೋ ಗಾಮದ್ವಾರಂ ಪತ್ವಾ ಸತ್ಥಾರಂ ದಿಸ್ವಾ ವನ್ದಿತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ಅಟ್ಠಂಸು. ಮಾರೋಪಿ ಸತ್ಥಾರಂ ಆಹ – ‘‘ಅಪಿ, ಭನ್ತೇ, ಪಿಣ್ಡಂ ಅಲಭಮಾನಾ ಜಿಘಚ್ಛಾದುಕ್ಖೇನ ಪೀಳಿತತ್ಥಾ’’ತಿ. ಸತ್ಥಾ ‘‘ಅಜ್ಜ ಮಯಂ, ಪಾಪಿಮ, ಕಿಞ್ಚಿ ಅಲಭಿತ್ವಾಪಿ ಆಭಸ್ಸರಲೋಕೇ ಮಹಾಬ್ರಹ್ಮಾನೋ ವಿಯ ಪೀತಿಸುಖೇನೇವ ವೀತಿನಾಮೇಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –

೨೦೦. ‘‘ಸುಸುಖಂ ವತ ಜೀವಾಮ, ಯೇಸಂ ನೋ ನತ್ಥಿ ಕಿಞ್ಚನಂ;

ಪೀತಿಭಕ್ಖಾ ಭವಿಸ್ಸಾಮ, ದೇವಾ ಆಭಸ್ಸರಾ ಯಥಾ’’ತಿ.

ತತ್ಥ ಯೇಸಂ ನೋತಿ ಯೇಸಂ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಪಲಿಬುಜ್ಝನತ್ಥೇನ ರಾಗಾದೀಸು ಕಿಞ್ಚನೇಸು ಏಕಮ್ಪಿ ಕಿಞ್ಚನಂ ನತ್ಥಿ. ಪೀತಿಭಕ್ಖಾತಿ ಯಥಾ ಆಭಸ್ಸರಾ ದೇವಾ ಪೀತಿಭಕ್ಖಾ ಹುತ್ವಾ ಪೀತಿಸುಖೇನೇವ ವೀತಿನಾಮೇನ್ತಿ, ಏವಂ ಮಯಮ್ಪಿ, ಪಾಪಿಮ, ಕಿಞ್ಚಿ ಅಲಭಿತ್ವಾ ಪೀತಿಭಕ್ಖಾ ಭವಿಸ್ಸಾಮಾತಿ ಅತ್ಥೋ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಪಞ್ಚಸತಾಪಿ ಕುಮಾರಿಕಾಯೋ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲೇ ಪತಿಟ್ಠಹಿಂಸೂತಿ.

ಮಾರವತ್ಥು ದುತಿಯಂ.