೮. ಸಮ್ಬಹುಲಭಿಕ್ಖುವತ್ಥು

ಸುಖೋ ಬುದ್ಧಾನನ್ತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ಜೇತವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಸಮ್ಬಹುಲಾನಂ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಕಥಂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ಏಕದಿವಸಞ್ಹಿ ಪಞ್ಚಸತಭಿಕ್ಖೂ ಉಪಟ್ಠಾನಸಾಲಾಯಂ ನಿಸಿನ್ನಾ, ‘‘ಆವುಸೋ, ಕಿಂ ನು ಖೋ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಲೋಕೇ ಸುಖ’’ನ್ತಿ ಕಥಂ ಸಮುಟ್ಠಾಪೇಸುಂ? ತತ್ಥ ಕೇಚಿ ‘‘ರಜ್ಜಸುಖಸದಿಸಂ ಸುಖಂ ನಾಮ ನತ್ಥೀ’’ತಿ ಆಹಂಸು. ಕೇಚಿ ಕಾಮಸುಖಸದಿಸಂ, ಕೇಚಿ ‘‘ಸಾಲಿಮಂಸಭೋಜನಾದಿಸದಿಸಂ ಸುಖಂ ನಾಮ ನತ್ಥೀ’’ತಿ ಆಹಂಸು. ಸತ್ಥಾ ತೇಸಂ ನಿಸಿನ್ನಟ್ಠಾನಂ ಗನ್ತ್ವಾ ‘‘ಕಾಯ ನುತ್ಥ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏತರಹಿ ಕಥಾಯ ಸನ್ನಿಸಿನ್ನಾ’’ತಿ ಪುಚ್ಛಿತ್ವಾ ‘‘ಇಮಾಯ ನಾಮಾ’’ತಿ ವುತ್ತೇ, ‘‘ಭಿಕ್ಖವೇ, ಕಿಂ ಕಥೇಥ? ಇದಞ್ಹಿ ಸಬ್ಬಮ್ಪಿ ಸುಖಂ ವಟ್ಟದುಕ್ಖಪರಿಯಾಪನ್ನಮೇವ, ಇಮಸ್ಮಿಂ ಲೋಕೇ ಬುದ್ಧುಪ್ಪಾದೋ ಧಮ್ಮಸ್ಸವನಂ, ಸಙ್ಘಸಾಮಗ್ಗೀ, ಸಮ್ಮೋದಮಾನಭಾವೋತಿ ಇದಮೇವ ಸುಖ’’ನ್ತಿ ವತ್ವಾ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –

೧೯೪. ‘‘ಸುಖೋ ಬುದ್ಧಾನಮುಪ್ಪಾದೋ, ಸುಖಾ ಸದ್ಧಮ್ಮದೇಸನಾ;

ಸುಖಾ ಸಙ್ಘಸ್ಸ ಸಾಮಗ್ಗೀ, ಸಮಗ್ಗಾನಂ ತಪೋ ಸುಖೋ’’ತಿ.

ತತ್ಥ ಬುದ್ಧಾನಮುಪ್ಪಾದೋತಿ ಯಸ್ಮಾ ಬುದ್ಧಾ ಉಪ್ಪಜ್ಜಮಾನಾ ಮಹಾಜನಂ ರಾಗಕನ್ತಾರಾದೀಹಿ ತಾರೇನ್ತಿ, ತಸ್ಮಾ ಬುದ್ಧಾನಂ ಉಪ್ಪಾದೋ ಸುಖೋ ಉತ್ತಮೋ. ಯಸ್ಮಾ ಸದ್ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಆಗಮ್ಮ ಜಾತಿಆದಿಧಮ್ಮಾ ಸತ್ತಾ ಜಾತಿಆದೀಹಿ ಮುಚ್ಚನ್ತಿ, ತಸ್ಮಾ ಸದ್ಧಮ್ಮದೇಸನಾ ಸುಖಾ. ಸಾಮಗ್ಗೀತಿ ಸಮಚಿತ್ತತಾ, ಸಾಪಿ ಸುಖಾ ಏವ. ಸಮಗ್ಗಾನಂ ಪನ ಏಕಚಿತ್ತಾನಂ ಯಸ್ಮಾ ಬುದ್ಧವಚನಂ ವಾ ಉಗ್ಗಣ್ಹಿತುಂ ಧುತಙ್ಗಾನಿ ವಾ ಪರಿಹರಿತುಂ ಸಮಣಧಮ್ಮಂ ವಾ ಕಾತುಂ ಸಕ್ಕಾ, ತಸ್ಮಾ ಸಮಗ್ಗಾನಂ ತಪೋ ಸುಖೋತಿ ವುತ್ತಂ. ತೇನೇವಾಹ – ‘‘ಯಾವಕೀವಞ್ಚ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖೂ ಸಮಗ್ಗಾ ಸನ್ನಿಪತಿಸ್ಸನ್ತಿ, ಸಮ್ಮಗ್ಗಾ ವುಟ್ಠಹಿಸ್ಸನ್ತಿ, ಸಮಗ್ಗಾ ಸಙ್ಘಕರಣೀಯಾನಿ ಕರಿಸ್ಸನ್ತಿ, ವುದ್ಧಿಯೇವ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಪಾಟಿಕಙ್ಖಾ, ನೋ ಪರಿಹಾನೀ’’ತಿ (ದೀ. ನಿ. ೨.೧೩೬).

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಅರಹತ್ತೇ ಪತಿಟ್ಠಹಿಂಸು, ಮಹಾಜನಸ್ಸಾಪಿ ಸಾತ್ಥಿಕಾ ಧಮ್ಮದೇಸನಾ ಅಹೋಸೀತಿ.

ಸಮ್ಬಹುಲಭಿಕ್ಖುವತ್ಥು ಅಟ್ಠಮಂ.