೭. ಆನನ್ದತ್ಥೇರಪಞ್ಹವತ್ಥು

ದುಲ್ಲಭೋತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ಜೇತವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಆನನ್ದತ್ಥೇರಸ್ಸ ಪಞ್ಹಂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ಥೇರೋ ಹಿ ಏಕದಿವಸಂ ದಿವಾಟ್ಠಾನೇ ನಿಸಿನ್ನೋ ಚಿನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಹತ್ಥಾಜಾನೀಯೋ ಛದ್ದನ್ತಕುಲೇ ವಾ ಉಪೋಸಥಕುಲೇ ವಾ ಉಪ್ಪಜ್ಜತಿ, ಅಸ್ಸಾಜಾನೀಯೋ ಸಿನ್ಧವಕುಲೇ ವಾ ವಲಾಹಕಸ್ಸರಾಜಕುಲೇ ವಾ, ಉಸಭೋ ಗೋಆಜನೀಯೋ ದಕ್ಖಿಣಪಥೇತಿಆದೀನಿ ವದನ್ತೇನ ಸತ್ಥಾರಾ ಹತ್ಥಿಆಜಾನೀಯಾದೀನಂ ಉಪ್ಪತ್ತಿಟ್ಠಾನಾದೀನಿ ಕಥಿತಾನಿ, ಪುರಿಸಾಜಾನೀಯೋ ಪನ ಕಹಂ ನು ಖೋ ಉಪ್ಪಜ್ಜತೀ’’ತಿ. ಸೋ ಸತ್ಥಾರಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ವನ್ದಿತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿತ್ವಾ ಏತಮತ್ಥಂ ಪುಚ್ಛಿ. ಸತ್ಥಾ, ‘‘ಆನನ್ದ, ಪುರಿಸಾಜಾನೀಯೋ ನಾಮ ಸಬ್ಬತ್ಥ ನುಪ್ಪಜ್ಜತಿ, ಉಜುಕತೋ ಪನ ತಿಯೋಜನಸತಾಯಾಮೇ ವಿತ್ಥಾರತೋ ಅಡ್ಢತೇಯ್ಯಸತೇ ಆವಟ್ಟತೋ ನವಯೋಜನಸತಪ್ಪಮಾಣೇ ಮಜ್ಝಿಮಪದೇಸಟ್ಠಾನೇ ಉಪ್ಪಜ್ಜತಿ. ಉಪ್ಪಜ್ಜನ್ತೋ ಚ ಪನ ನ ಯಸ್ಮಿಂ ವಾ ತಸ್ಮಿಂ ವಾ ಕುಲೇ ಉಪ್ಪಜ್ಜತಿ, ಖತ್ತಿಯಮಹಾಸಾಲಬ್ರಾಹ್ಮಣಮಹಾಸಾಲಕುಲಾನಂ ಪನ ಅಞ್ಞತರಸ್ಮಿಂಯೇವ ಉಪ್ಪಜ್ಜತೀ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –

೧೯೩. ‘‘ದುಲ್ಲಭೋ ಪುರಿಸಾಜಞ್ಞೋ, ನ ಸೋ ಸಬ್ಬತ್ಥ ಜಾಯತಿ;

ಯತ್ಥ ಸೋ ಜಾಯತೀ ಧೀರೋ, ತಂ ಕುಲಂ ಸುಖಮೇಧತೀ’’ತಿ.

ತತ್ಥ ದುಲ್ಲಭೋತಿ ಪುರಿಸಾಜಞ್ಞೋ ಹಿ ದುಲ್ಲಭೋ, ನ ಹತ್ಥಿಆಜಾನೀಯಾದಯೋ ವಿಯ ಸುಲಭೋ, ಸೋ ಸಬ್ಬತ್ಥ ಪಚ್ಚನ್ತದೇಸೇ ವಾ ನೀಚಕುಲೇ ವಾ ನ ಜಾಯತಿ, ಮಜ್ಝಿಮದೇಸೇಪಿ ಮಹಾಜನಸ್ಸ ಅಭಿವಾದನಾದಿಸಕ್ಕಾರಕರಣಟ್ಠಾನೇ ಖತ್ತಿಯಬ್ರಾಹ್ಮಣಕುಲಾನಂ ಅಞ್ಞತರಸ್ಮಿಂ ಕುಲೇ ಜಾಯತಿ. ಏವಂ ಜಾಯಮಾನೋ ಯತ್ಥ ಸೋ ಜಾಯತಿ ಧೀರೋ ಉತ್ತಮಪಞ್ಞೋ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧೋ, ತಂ ಕುಲಂ ಸುಖಮೇಧತೀತಿ ಸುಖಪ್ಪತ್ತಮೇವ ಹೋತೀತಿ ಅತ್ಥೋ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಬಹೂ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲಾದೀನಿ ಪಾಪುಣಿಂಸೂತಿ.

ಆನನ್ದತ್ಥೇರಪಞ್ಹವತ್ಥು ಸತ್ತಮಂ.