೬. ಅಗ್ಗಿದತ್ತಬ್ರಾಹ್ಮಣವತ್ಥು

ಬಹುಂ ವೇ ಸರಣಂ ಯನ್ತೀತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ಜೇತವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ವಾಲಿಕರಾಸಿಮ್ಹಿ ನಿಸಿನ್ನಂ ಅಗ್ಗಿದತ್ತಂ ನಾಮ ಕೋಸಲರಞ್ಞೋ ಪುರೋಹಿತಂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ಸೋ ಕಿರ ಮಹಾಕೋಸಲಸ್ಸ ಪುರೋಹಿತೋ ಅಹೋಸಿ. ಅಥ ನಂ ಪಿತರಿ ಕಾಲಕತೇ ರಾಜಾ ಪಸೇನದಿ ಕೋಸಲೋ ‘‘ಪಿತು ಮೇ ಪುರೋಹಿತೋ’’ತಿ ಗಾರವೇನ ತಸ್ಮಿಂಯೇವ ಠಾನೇ ಠಪೇತ್ವಾ ತಸ್ಸ ಅತ್ತನೋ ಉಪಟ್ಠಾನಂ ಆಗತಕಾಲೇ ಪಚ್ಚುಗ್ಗಮನಂ ಕರೋತಿ, ‘‘ಆಚರಿಯ, ಇಧ ನಿಸೀದಥಾ’’ತಿ ಸಮಾನಾಸನಂ ದಾಪೇಸಿ. ಸೋ ಚಿನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಅಯಂ ರಾಜಾ ಮಯಿ ಅತಿವಿಯ ಗಾರವಂ ಕರೋತಿ, ನ ಖೋ ಪನ ರಾಜೂನಂ ನಿಚ್ಚಕಾಲಮೇವ ಸಕ್ಕಾ ಚಿತ್ತಂ ಗಹೇತುಂ. ಸಮಾನವಯೇನೇವ ಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ರಜ್ಜಸುಖಂ ನಾಮ ಸುಖಂ ಹೋತಿ, ಅಹಞ್ಚಮ್ಹಿ ಮಹಲ್ಲಕೋ, ಪಬ್ಬಜಿತುಂ ಮೇ ಯುತ್ತ’’ನ್ತಿ. ಸೋ ರಾಜಾನಂ ಪಬ್ಬಜ್ಜಂ ಅನುಜಾನಾಪೇತ್ವಾ ನಗರೇ ಭೇರಿಂ ಚರಾಪೇತ್ವಾ ಸತ್ತಾಹೇನ ಸಬ್ಬಂ ಅತ್ತನೋ ಧನಂ ದಾನಮುಖೇ ವಿಸ್ಸಜ್ಜೇತ್ವಾ ಬಾಹಿರಕಪಬ್ಬಜ್ಜಂ ಪಬ್ಬಜಿ. ತಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ದಸ ಪುರಿಸಸಹಸ್ಸಾನಿ ಅನುಪಬ್ಬಜಿಂಸು. ಸೋ ತೇಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ಅಙ್ಗಮಗಧಾನಞ್ಚ ಕುರುರಟ್ಠಸ್ಸ ಚ ಅನ್ತರೇ ವಾಸಂ ಕಪ್ಪೇತ್ವಾ ಇಮಂ ಓವಾದಂ ದೇತಿ, ‘‘ತಾತಾ, ಯಸ್ಸ ಕಾಮವಿತಕ್ಕಾದಯೋ ಉಪ್ಪಜ್ಜನ್ತಿ, ಸೋ ನದಿತೋ ಏಕೇಕಂ ವಾಲುಕಪುಟಂ ಉದ್ಧರಿತ್ವಾ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಓಕಿರತೂ’’ತಿ. ತೇ ‘‘ಸಾಧೂ’’ತಿ ಪಟಿಸ್ಸುಣಿತ್ವಾ ಕಾಮವಿತಕ್ಕಾದೀನಂ ಉಪ್ಪನ್ನಕಾಲೇ ತಥಾ ಕರಿಂಸು. ಅಪರೇನ ಸಮಯೇನ ಮಹಾವಾಲುಕರಾಸಿ ಅಹೋಸಿ, ತಂ ಅಹಿಛತ್ತೋ ನಾಮ ನಾಗರಾಜಾ ಪಟಿಗ್ಗಹೇಸಿ. ಅಙ್ಗಮಗಧವಾಸಿನೋ ಚೇವ ಕುರುರಟ್ಠವಾಸಿನೋ ಚ ಮಾಸೇ ಮಾಸೇ ತೇಸಂ ಮಹನ್ತಂ ಸಕ್ಕಾರಂ ಅಭಿಹರಿತ್ವಾ ದಾನಂ ದೇನ್ತಿ. ಅಥ ನೇಸಂ ಅಗ್ಗಿದತ್ತೋ ಇಮಂ ಓವಾದಂ ಅದಾಸಿ – ‘‘ಪಬ್ಬತಂ ಸರಣಂ ಯಾಥ, ವನಂ ಸರಣಂ ಯಾಥ, ಆರಾಮಂ ಸರಣಂ ಯಾಥ, ರುಕ್ಖಂ ಸರಣಂ ಯಾಥ, ಏವಂ ಸಬ್ಬದುಕ್ಖತೋ ಮುಚ್ಚಿಸ್ಸಥಾ’’ತಿ. ಅತ್ತನೋ ಅನ್ತೇವಾಸಿಕೇಪಿ ಇಮಿನಾ ಓವಾದೇನ ಓವದಿ.

ಬೋಧಿಸತ್ತೋಪಿ ಕತಾಭಿನಿಕ್ಖಮನೋ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬೋಧಿಂ ಪತ್ವಾ ತಸ್ಮಿಂ ಸಮಯೇ ಸಾವತ್ಥಿಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ಜೇತವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಪಚ್ಚೂಸಕಾಲೇ ಲೋಕಂ ವೋಲೋಕೇನ್ತೋ ಅಗ್ಗಿದತ್ತಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಸದ್ಧಿಂ ಅನ್ತೇವಾಸಿಕೇಹಿ ಅತ್ತನೋ ಞಾಣಜಾಲಸ್ಸ ಅನ್ತೋ ಪವಿಟ್ಠಂ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಸಬ್ಬೇಪಿ ಇಮೇ ಅರಹತ್ತಸ್ಸ ಉಪನಿಸ್ಸಯಸಮ್ಪನ್ನಾ’’ತಿ ಞತ್ವಾ ಸಾಯನ್ಹಸಮಯೇ ಮಹಾಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನತ್ಥೇರಂ ಆಹ – ‘‘ಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನ, ಕಿಂ ಪಸ್ಸಸಿ ಅಗ್ಗಿದತ್ತಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಮಹಾಜನಂ ಅತಿತ್ಥೇ ಪಕ್ಖನ್ದಾಪೇನ್ತಂ, ಗಚ್ಛ ತೇಸಂ ಓವಾದಂ ದೇಹೀ’’ತಿ. ಭನ್ತೇ, ಬಹೂ ಏತೇ, ಏಕಕಸ್ಸ ಮಯ್ಹಂ ಅವಿಸಯ್ಹಾ. ಸಚೇ ತುಮ್ಹೇಪಿ ಆಗಮಿಸ್ಸಥ, ವಿಸಯ್ಹಾ ಭವಿಸ್ಸನ್ತೀತಿ. ಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನ, ಅಹಮ್ಪಿ ಆಗಮಿಸ್ಸಾಮಿ, ತ್ವಂ ಪುರತೋ ಯಾಹೀತಿ. ಥೇರೋ ಪುರತೋ ಗಚ್ಛನ್ತೋವ ಚಿನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಏತೇ ಬಲವನ್ತೋ ಚೇವ ಬಹೂ ಚ. ಸಚೇ ಸಬ್ಬೇಸಂ ಸಮಾಗಮಟ್ಠಾನೇ ಕಿಞ್ಚಿ ಕಥೇಸ್ಸಾಮಿ, ಸಬ್ಬೇಪಿ ವಗ್ಗವಗ್ಗೇನ ಉಟ್ಠಹೇಯ್ಯು’’ನ್ತಿ ಅತ್ತನೋ ಆನುಭಾವೇನ ಥೂಲಫುಸಿತಕಂ ದೇವಂ ವುಟ್ಠಾಪೇಸಿ. ತೇ ಥೂಲಫುಸಿತಕೇಸು ಪತನ್ತೇಸು ಉಟ್ಠಾಯುಟ್ಠಾಯ ಅತ್ತನೋ ಅತ್ತನೋ ಪಣ್ಣಸಾಲಂ ಪವಿಸಿಂಸು. ಥೇರೋ ಅಗ್ಗಿದತ್ತಸ್ಸ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಸ ಪಣ್ಣಸಾಲದ್ವಾರೇ ಠತ್ವಾ ‘‘ಅಗ್ಗಿದತ್ತಾ’’ತಿ ಆಹ. ಸೋ ಥೇರಸ್ಸ ಸದ್ದಂ ಸುತ್ವಾ ‘‘ಮಂ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಲೋಕೇ ನಾಮೇನ ಆಲಪಿತುಂ ಸಮತ್ಥೋ ನಾಮ ನತ್ಥಿ, ಕೋ ನು ಖೋ ಮಂ ನಾಮೇನ ಆಲಪತೀ’’ತಿ ಮಾನಥದ್ಧತಾಯ ‘‘ಕೋ ಏಸೋ’’ತಿ ಆಹ. ‘‘ಅಹಂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ’’ತಿ. ‘‘ಕಿಂ ವದೇಸೀ’’ತಿ? ‘‘ಅಜ್ಜ ಮೇ ಏಕರತ್ತಿಂ ಇಧ ವಸನಟ್ಠಾನಂ ತ್ವಂ ಆಚಿಕ್ಖಾಹೀ’’ತಿ. ‘‘ಇಧ ವಸನಟ್ಠಾನಂ ನತ್ಥಿ, ಏಕಸ್ಸ ಏಕಾವ ಪಣ್ಣಸಾಲಾ’’ತಿ. ‘‘ಅಗ್ಗಿದತ್ತ, ಮನುಸ್ಸಾ ನಾಮ ಮನುಸ್ಸಾನಂ, ಗಾವೋ ಗುನ್ನಂ, ಪಬ್ಬಜಿತಾ ಪಬ್ಬಜಿತಾನಂ ಸನ್ತಿಕಂ ಗಚ್ಛನ್ತಿ, ಮಾ ಏವಂ ಕರಿ, ದೇಹಿ ಮೇ ವಸನಟ್ಠಾನ’’ನ್ತಿ. ‘‘ಕಿಂ ಪನ ತ್ವಂ ಪಬ್ಬಜಿತೋ’’ತಿ? ‘‘ಆಮ, ಪಬ್ಬಜಿತೋಮ್ಹೀ’’ತಿ. ‘‘ಸಚೇ ಪಬ್ಬಜಿತೋ, ಕಹಂ ತೇ ಖಾರಿಭಣ್ಡಂ, ಕೋ ಪಬ್ಬಜಿತಪರಿಕ್ಖಾರೋ’’ತಿ. ‘‘ಅತ್ಥಿ ಮೇ ಪರಿಕ್ಖಾರೋ, ವಿಸುಂ ಪನ ನಂ ಗಹೇತ್ವಾ ವಿಚರಿತುಂ ದುಕ್ಖನ್ತಿ ಅಬ್ಭನ್ತರೇನೇವ ನಂ ಗಹೇತ್ವಾ ವಿಚರಾಮಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ’’ತಿ. ಸೋ ‘‘ತಂ ಗಹೇತ್ವಾ ವಿಚರಿಸ್ಸಸೀ’’ತಿ ಥೇರಸ್ಸ ಕುಜ್ಝಿ. ಅಥ ನಂ ಸೋ ಆಹ – ‘‘ಅಮ್ಹೇ, ಅಗ್ಗಿದತ್ತ, ಮಾ ಕುಜ್ಝಿ, ವಸನಟ್ಠಾನಂ ಮೇ ಆಚಿಕ್ಖಾಹೀ’’ತಿ. ನತ್ಥಿ ಏತ್ಥ ವಸನಟ್ಠಾನನ್ತಿ. ಏತಸ್ಮಿಂ ಪನ ವಾಲುಕರಾಸಿಮ್ಹಿ ಕೋ ವಸತೀತಿ. ಏಕೋ, ನಾಗರಾಜಾತಿ. ಏತಂ ಮೇ ದೇಹೀತಿ. ನ ಸಕ್ಕಾ ದಾತುಂ, ಭಾರಿಯಂ ಏತಸ್ಸ ಕಮ್ಮನ್ತಿ. ಹೋತು, ದೇಹಿ ಮೇತಿ. ತೇನ ಹಿ ತ್ವಂ ಏವ ಜಾನಾಹೀತಿ.

ಥೇರೋ ವಾಲುಕರಾಸಿಅಭಿಮುಖೋ ಪಾಯಾಸಿ. ನಾಗರಾಜಾ ತಂ ಆಗಚ್ಛನ್ತಂ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಅಯಂ ಸಮಣೋ ಇತೋ ಆಗಚ್ಛತಿ, ನ ಜಾನಾತಿ ಮಞ್ಞೇ ಮಮ ಅತ್ಥಿಭಾವಂ, ಧೂಮಾಯಿತ್ವಾ ನಂ ಮಾರೇಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಧೂಮಾಯಿ. ಥೇರೋ ‘‘ಅಯಂ ನಾಗರಾಜಾ ‘ಅಹಮೇವ ಧೂಮಾಯಿತುಂ ಸಕ್ಕೋಮಿ, ಅಞ್ಞೇ ನ ಸಕ್ಕೋನ್ತೀ’ತಿ ಮಞ್ಞೇ ಸಲ್ಲಕ್ಖೇತೀ’’ತಿ ಸಯಮ್ಪಿ ಧೂಮಾಯಿ. ದ್ವಿನ್ನಮ್ಪಿ ಸರೀರತೋ ಉಗ್ಗತಾ ಧೂಮಾ ಯಾವ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಾ ಉಟ್ಠಹಿಂಸು. ಉಭೋಪಿ ಧೂಮಾ ಥೇರಂ ಅಬಾಧೇತ್ವಾ ನಾಗರಾಜಾನಮೇವ ಬಾಧೇನ್ತಿ. ನಾಗರಾಜಾ ಧೂಮವೇಗಂ ಸಹಿತುಂ ಅಸಕ್ಕೋನ್ತೋ ಪಜ್ಜಲಿ. ಥೇರೋಪಿ ತೇಜೋಧಾತುಂ ಸಮಾಪಜ್ಜಿತ್ವಾ ತೇನ ಸದ್ಧಿಂಯೇವ ಪಜ್ಜಲಿ. ಅಗ್ಗಿಜಾಲಾ ಯಾವ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಾ ಉಟ್ಠಹಿಂಸು. ಉಭೋಪಿ ಥೇರಂ ಅಬಾಧೇತ್ವಾ ನಾಗರಾಜಾನಮೇವ ಬಾಧಯಿಂಸು. ಅಥಸ್ಸ ಸಕಲಸರೀರಂ ಉಕ್ಕಾಹಿ ಪದಿತ್ತಂ ವಿಯ ಅಹೋಸಿ. ಇಸಿಗಣೋ ಓಲೋಕೇತ್ವಾ ಚಿನ್ತೇಸಿ – ‘‘ನಾಗರಾಜಾ, ಸಮಣಂ ಝಾಪೇತಿ, ಭದ್ದಕೋ ವತ ಸಮಣೋ ಅಮ್ಹಾಕಂ ವಚನಂ ಅಸುತ್ವಾ ನಟ್ಠೋ’’ತಿ. ಥೇರೋ ನಾಗರಾಜಾನಂ ದಮೇತ್ವಾ ನಿಬ್ಬಿಸೇವನಂ ಕತ್ವಾ ವಾಲುಕರಾಸಿಮ್ಹಿ ನಿಸೀದಿ. ನಾಗರಾಜಾ ವಾಲುಕರಾಸಿಂ ಭೋಗೇಹಿ ಪರಿಕ್ಖಿಪಿತ್ವಾ ಕೂಟಾಗಾರಕುಚ್ಛಿಪಮಾಣಂ ಫಣಂ ಮಾಪೇತ್ವಾ ಥೇರಸ್ಸ ಉಪರಿ ಧಾರೇಸಿ.

ಇಸಿಗಣಾ ಪಾತೋವ ‘‘ಸಮಣಸ್ಸ ಮತಭಾವಂ ವಾ ಅಮತಭಾವಂ ವಾ ಜಾನಿಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ ಥೇರಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕಂ ಗನ್ತ್ವಾ ತಂ ವಾಲುಕರಾಸಿಮತ್ಥಕೇ ನಿಸಿನ್ನಂ ದಿಸ್ವಾ ಅಞ್ಜಲಿಂ ಪಗ್ಗಯ್ಹ ಅಭಿತ್ಥವನ್ತಾ ಆಹಂಸು – ‘‘ಸಮಣ, ಕಚ್ಚಿ ನಾಗರಾಜೇನ ನ ಬಾಧಿತೋ’’ತಿ. ‘‘ಕಿಂ ನ ಪಸ್ಸಥ ಮಮ ಉಪರಿಫಣಂ ಧಾರೇತ್ವಾ ಠಿತ’’ನ್ತಿ? ತೇ ‘‘ಅಚ್ಛರಿಯಂ ವತ ಭೋ, ಸಮಣಸ್ಸ ಏವರೂಪೋ ನಾಮ ನಾಗರಾಜಾ ದಮಿತೋ’’ತಿ ಥೇರಂ ಪರಿವಾರೇತ್ವಾ ಅಟ್ಠಂಸು. ತಸ್ಮಿಂ ಖಣೇ ಸತ್ಥಾ ಆಗತೋ. ಥೇರೋ ಸತ್ಥಾರಂ ದಿಸ್ವಾ ಉಟ್ಠಾಯ ವನ್ದಿ. ಅಥ ನಂ ಇಸಯೋ ಆಹಂಸು – ‘‘ಅಯಮ್ಪಿ ತಯಾ ಮಹನ್ತತರೋ’’ತಿ. ಏಸೋ ಭಗವಾ ಸತ್ಥಾ, ಅಹಂ ಇಮಸ್ಸ ಸಾವಕೋತಿ. ಸತ್ಥಾ ವಾಲುಕರಾಸಿಮತ್ಥಕೇ ನಿಸೀದಿ, ಇಸಿಗಣೋ ‘‘ಅಯಂ ತಾವ ಸಾವಕಸ್ಸ ಆನುಭಾವೋ, ಇಮಸ್ಸ ಪನ ಆನುಭಾವೋ ಕೀದಿಸೋ ಭವಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ ಅಞ್ಜಲಿಂ ಪಗ್ಗಯ್ಹ ಸತ್ಥಾರಂ ಅಭಿತ್ಥವಿ. ಸತ್ಥಾ ಅಗ್ಗಿದತ್ತಂ ಆಮನ್ತೇತ್ವಾ ಆಹ – ‘‘ಅಗ್ಗಿದತ್ತ, ತ್ವಂ ತವ ಸಾವಕಾನಞ್ಚ ಉಪಟ್ಠಾಕಾನಞ್ಚ ಓವಾದಂ ದದಮಾನೋ ಕಿನ್ತಿ ವತ್ವಾ ದೇಸೀ’’ತಿ. ‘‘ಏತಂ ಪಬ್ಬತಂ ಸರಣಂ ಗಚ್ಛಥ, ವನಂ ಆರಾಮಂ ರುಕ್ಖಂ ಸರಣಂ ಗಚ್ಛಥ. ಏತಾನಿ ಹಿ ಸರಣಂ ಗತೋ ಸಬ್ಬದುಕ್ಖಾ ಪಮುಚ್ಚತೀ’’ತಿ ಏವಂ ತೇಸಂ ಓವಾದಂ ದಮ್ಮೀತಿ. ಸತ್ಥಾ ‘‘ನ ಖೋ, ಅಗ್ಗಿದತ್ತ, ಏತಾನಿ ಸರಣಂ ಗತೋ ಸಬ್ಬದುಕ್ಖಾ ಪಮುಚ್ಚತಿ, ಬುದ್ಧಂ ಧಮ್ಮಂ ಸಙ್ಘಂ ಪನ ಸರಣಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಸಕಲವಟ್ಟದುಕ್ಖಾ ಪಮುಚ್ಚತೀ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಇಮಾ ಗಾಥಾ ಅಭಾಸಿ –

೧೮೮. ‘‘ಬಹುಂ ವೇ ಸರಣಂ ಯನ್ತಿ, ಪಬ್ಬತಾನಿ ವನಾನಿ ಚ;

ಆರಾಮರುಕ್ಖಚೇತ್ಯಾನಿ, ಮನುಸ್ಸಾ ಭಯತಜ್ಜಿತಾ.

೧೮೯. ‘‘ನೇತಂ ಖೋ ಸರಣಂ ಖೇಮಂ, ನೇತಂ ಸರಣಮುತ್ತಮಂ;

ನೇತಂ ಸರಣಮಾಗಮ್ಮ, ಸಬ್ಬದುಕ್ಖಾ ಪಮುಚ್ಚತಿ.

೧೯೦. ‘‘ಯೋ ಚ ಬುದ್ಧಞ್ಚ ಧಮ್ಮಞ್ಚ, ಸಙ್ಘಞ್ಚ ಸರಣಂ ಗತೋ;

ಚತ್ತಾರಿ ಅರಿಯಸಚ್ಚಾನಿ, ಸಮ್ಮಪ್ಪಞ್ಞಾಯ ಪಸ್ಸತಿ.

೧೯೧. ‘‘ದುಕ್ಖಂ ದುಕ್ಖಸಮುಪ್ಪಾದಂ, ದುಕ್ಖಸ್ಸ ಚ ಅತಿಕ್ಕಮಂ;

ಅರಿಯಂ ಚಟ್ಠಙ್ಗಿಕಂ ಮಗ್ಗಂ, ದುಕ್ಖೂಪಸಮಗಾಮಿನಂ.

೧೯೨. ‘‘ಏತಂ ಖೋ ಸರಣಂ ಖೇಮಂ, ಏತಂ ಸರಣಮುತ್ತಮಂ;

ಏತಂ ಸರಣಮಾಗಮ್ಮ, ಸಬ್ಬದುಕ್ಖಾ ಪಮುಚ್ಚತೀ’’ತಿ.

ತತ್ಥ ಬಹುನ್ತಿ ಬಹು. ಪಬ್ಬತಾನೀತಿ ತತ್ಥ ತತ್ಥ ಇಸಿಗಿಲಿವೇಪುಲ್ಲವೇಭಾರಾದಿಕೇ ಪಬ್ಬತೇ ಚ ಮಹಾವನಗೋಸಿಙ್ಗಸಾಲವನಾದೀನಿ ವನಾನಿ ಚ ವೇಳುವನಜೀವಕಮ್ಬವನಾದಯೋ ಆರಾಮೇ ಚ ಉದೇನಚೇತಿಯಗೋತಮಚೇತಿಯಾದೀನಿ ರುಕ್ಖಚೇತ್ಯಾನಿ ಚ ತೇ ತೇ ಮನುಸ್ಸಾ ತೇನ ತೇನ ಭಯೇನ ತಜ್ಜಿತಾ ಭಯತೋ ಮುಚ್ಚಿತುಕಾಮಾ ಪುತ್ತಲಾಭಾದೀನಿ ವಾ ಪತ್ಥಯಮಾನಾ ಸರಣಂ ಯನ್ತೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ನೇತಂ ಸರಣನ್ತಿ ಏತಂ ಸಬ್ಬಮ್ಪಿ ಸರಣಂ ನೇವ ಖೇಮಂ ನ ಉತ್ತಮಂ, ನ ಚ ಏತಂ ಪಟಿಚ್ಚ ಜಾತಿಆದಿಧಮ್ಮೇಸು ಸತ್ತೇಸು ಏಕೋಪಿ ಜಾತಿಆದಿತೋ ಸಬ್ಬದುಕ್ಖಾ ಪಮುಚ್ಚತೀತಿ ಅತ್ಥೋ.

ಯೋ ಚಾತಿ ಇದಂ ಅಖೇಮಂ ಅನುತ್ತಮಂ ಸರಣಂ ದಸ್ಸೇತ್ವಾ ಖೇಮಂ ಉತ್ತಮಂ ಸರಣಂ ದಸ್ಸನತ್ಥಂ ಆರದ್ಧಂ. ತಸ್ಸತ್ಥೋ – ಯೋ ಚ ಗಹಟ್ಠೋ ವಾ ಪಬ್ಬಜಿತೋ ವಾ ‘‘ಇತಿಪಿ ಸೋ ಭಗವಾ ಅರಹಂ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧೋ’’ತಿಆದಿಕಂ ಬುದ್ಧಧಮ್ಮಸಙ್ಘಾನುಸ್ಸತಿಕಮ್ಮಟ್ಠಾನಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ಸೇಟ್ಠವಸೇನ ಬುದ್ಧಞ್ಚ ಧಮ್ಮಞ್ಚ ಸಙ್ಘಞ್ಚ ಸರಣಂ ಗತೋ, ತಸ್ಸಪಿ ತಂ ಸರಣಗಮನಂ ಅಞ್ಞತಿತ್ಥಿಯವನ್ದನಾದೀಹಿ ಕುಪ್ಪತಿ ಚಲತಿ. ತಸ್ಸ ಪನ ಅಚಲಭಾವಂ ದಸ್ಸೇತುಂ ಮಗ್ಗೇನ ಆಗತಸರಣಮೇವ ಪಕಾಸನ್ತೋ ಚತ್ತಾರಿ ಅರಿಯಸಚ್ಚಾನಿ ಸಮ್ಮಪ್ಪಞ್ಞಾಯ ಪಸ್ಸತೀತಿ ಆಹ. ಯೋ ಹಿ ಏತೇಸಂ ಸಚ್ಚಾನಂ ದಸ್ಸನವಸೇನ ಏತಾನಿ ಸರಣಂ ಗತೋ, ಏತಸ್ಸ ಏತಂ ಸರಣಂ ಖೇಮಞ್ಚ ಉತ್ತಮಞ್ಚ, ಸೋ ಚ ಪುಗ್ಗಲೋ ಏತಂ ಸರಣಂ ಪಟಿಚ್ಚ ಸಕಲಸ್ಮಾಪಿ ವಟ್ಟದುಕ್ಖಾ ಪಮುಚ್ಚತಿ, ತಸ್ಮಾ ಏತಂ ಖೋ ಸರಣಂ ಖೇಮನ್ತಿಆದಿ ವುತ್ತಂ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಸಬ್ಬೇಪಿ ತೇ ಇಸಯೋ ಸಹ ಪಟಿಸಮ್ಭಿದಾಹಿ ಅರಹತ್ತಂ ಪತ್ವಾ ಸತ್ಥಾರಂ ವನ್ದಿತ್ವಾ ಪಬ್ಬಜ್ಜಂ ಯಾಚಿಂಸು. ಸತ್ಥಾಪಿ ಚೀವರಗಬ್ಭತೋ ಹತ್ಥಂ ಪಸಾರೇತ್ವಾ ‘‘ಏಥ ಭಿಕ್ಖವೋ, ಚರಥ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯ’’ನ್ತಿ ಆಹ. ತೇ ತಙ್ಖಣೇಯೇವ ಅಟ್ಠಪರಿಕ್ಖಾರಧರಾ ವಸ್ಸಸಟ್ಠಿಕಥೇರಾ ವಿಯ ಅಹೇಸುಂ. ಸೋ ಚ ಸಬ್ಬೇಸಮ್ಪಿ ಅಙ್ಗಮಗಧಕುರುರಟ್ಠವಾಸೀನಂ ಸಕ್ಕಾರಂ ಆದಾಯ ಆಗಮನದಿವಸೋ ಅಹೋಸಿ. ತೇ ಸಕ್ಕಾರಂ ಆದಾಯ ಆಗತಾ ಸಬ್ಬೇಪಿ ತೇ ಇಸಯೋ ಪಬ್ಬಜಿತೇ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಕಿಂ ನು ಖೋ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಅಗ್ಗಿದತ್ತಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಮಹಾ, ಉದಾಹು ಸಮಣೋ ಗೋತಮೋ’’ತಿ ಚಿನ್ತೇತ್ವಾ ಸಮಣಸ್ಸ ಗೋತಮಸ್ಸ ಆಗತತ್ತಾ ‘‘ಅಗ್ಗಿದತ್ತೋವ ಮಹಾ’’ತಿ ಮಞ್ಞಿಂಸು. ಸತ್ಥಾ ತೇಸಂ ಅಜ್ಝಾಸಯಂ ಓಲೋಕೇತ್ವಾ, ‘‘ಅಗ್ಗಿದತ್ತ, ಪರಿಸಾಯ ಕಙ್ಖಂ ಛಿನ್ದಾ’’ತಿ ಆಹ. ಸೋ ‘‘ಅಹಮ್ಪಿ ಏತ್ತಕಮೇವ ಪಚ್ಚಾಸೀಸಾಮೀ’’ತಿ ಇದ್ಧಿಬಲೇನ ಸತ್ತಕ್ಖತ್ತುಂ ವೇಹಾಸಂ ಅಬ್ಭುಗ್ಗನ್ತ್ವಾ ಪುನಪ್ಪುನಂ ಓರುಯ್ಹ ಸತ್ಥಾರಂ ವನ್ದಿತ್ವಾ ‘‘ಸತ್ಥಾ ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ಭಗವಾ, ಸಾವಕೋಹಮಸ್ಮೀ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಸಾವಕತ್ತಂ ಪಕಾಸೇಸೀತಿ.

ಅಗ್ಗಿದತ್ತಬ್ರಾಹ್ಮಣವತ್ಥು ಛಟ್ಠಂ.