೯. ಚಿಞ್ಚಮಾಣವಿಕಾವತ್ಥು

ಏಕಂ ಧಮ್ಮನ್ತಿ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ಜೇತವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಚಿಞ್ಚಮಾಣವಿಕಂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ಪಠಮಬೋಧಿಯಞ್ಹಿ ದಸಬಲಸ್ಸ ಪುಥುಭೂತೇಸು ಸಾವಕೇಸು ಅಪ್ಪಮಾಣೇಸು ದೇವಮನುಸ್ಸೇಸು ಅರಿಯಭೂಮಿಂ ಓಕ್ಕನ್ತೇಸು ಪತ್ಥಟೇ ಗುಣಸಮುದಯೇ ಮಹಾಲಾಭಸಕ್ಕಾರೋ ಉದಪಾದಿ. ತಿತ್ಥಿಯಾ ಸೂರಿಯುಗ್ಗಮನೇ ಖಜ್ಜೋಪನಕಸದಿಸಾ ಅಹೇಸುಂ ಹತಲಾಭಸಕ್ಕಾರಾ. ತೇ ಅನ್ತರವೀಥಿಯಂ ಠತ್ವಾ ‘‘ಕಿಂ ಸಮಣೋ ಗೋತಮೋವ ಬುದ್ಧೋ, ಮಯಮ್ಪಿ ಬುದ್ಧಾ, ಕಿಂ ತಸ್ಸೇವ ದಿನ್ನಂ ಮಹಪ್ಫಲಂ, ಅಮ್ಹಾಕಮ್ಪಿ ದಿನ್ನಂ ಮಹಪ್ಫಲಮೇವ, ಅಮ್ಹಾಕಮ್ಪಿ ದೇಥ ಸಕ್ಕರೋಥಾ’’ತಿ ಏವಂ ಮನುಸ್ಸೇ ವಿಞ್ಞಾಪೇನ್ತಾಪಿ ಲಾಭಸಕ್ಕಾರಂ ಅಲಭಿತ್ವಾ ರಹೋ ಸನ್ನಿಪತಿತ್ವಾ ‘‘ಕೇನ ನು ಖೋ ಉಪಾಯೇನ ಸಮಣಸ್ಸ ಗೋತಮಸ್ಸ ಮನುಸ್ಸಾನಂ ಅನ್ತರೇ ಅವಣ್ಣಂ ಉಪ್ಪಾದೇತ್ವಾ ಲಾಭಸಕ್ಕಾರಂ ನಾಸೇಯ್ಯಾಮಾ’’ತಿ ಚಿನ್ತಯಿಂಸು.

ತದಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಚಿಞ್ಚಮಾಣವಿಕಾ ನಾಮೇಕಾ ಪರಿಬ್ಬಾಜಿಕಾ ಉತ್ತಮರೂಪಧರಾ ಸೋಭಗ್ಗಪ್ಪತ್ತಾ ದೇವಚ್ಛರಾ ವಿಯ. ಅಸ್ಸಾ ಸರೀರತೋ ರಸ್ಮಿಯೋ ನಿಚ್ಛರನ್ತಿ. ಅಥೇಕೋ ಖರಮನ್ತೀ ಏವಮಾಹ – ‘‘ಚಿಞ್ಚಮಾಣವಿಕಂ ಪಟಿಚ್ಚ ಸಮಣಸ್ಸ ಗೋತಮಸ್ಸ ಅವಣ್ಣಂ ಉಪ್ಪಾದೇತ್ವಾ ಲಾಭಸಕ್ಕಾರಂ ನಾಸೇಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ. ತೇ ‘‘ಅತ್ಥೇಕೋ ಉಪಾಯೋ’’ತಿ ಸಮ್ಪಟಿಚ್ಛಿಂಸು. ಅಥ ಸಾ ತಿತ್ಥಿಯಾರಾಮಂ ಗನ್ತ್ವಾ ವನ್ದಿತ್ವಾ ಅಟ್ಠಾಸಿ, ತಿತ್ಥಿಯಾ ತಾಯ ಸದ್ಧಿಂ ನ ಕಥೇಸುಂ. ಸಾ ‘‘ಕೋ ನು ಖೋ ಮೇ ದೋಸೋ’’ತಿ ಯಾವತತಿಯಂ ‘‘ವನ್ದಾಮಿ, ಅಯ್ಯಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ, ‘‘ಅಯ್ಯಾ, ಕೋ ನು ಖೋ ಮೇ ದೋಸೋ, ಕಿಂ ಮಯಾ ಸದ್ಧಿಂ ನ ಕಥೇಥಾ’’ತಿ ಆಹ. ‘‘ಭಗಿನಿ, ಸಮಣಂ ಗೋತಮಂ ಅಮ್ಹೇ ವಿಹೇಠಯನ್ತಂ ಹತಲಾಭಸಕ್ಕಾರೇ ಕತ್ವಾ ವಿಚರನ್ತಂ ನ ಜಾನಾಸೀ’’ತಿ? ‘‘ನ ಜಾನಾಮಿ, ಅಯ್ಯಾ, ಕಿಂ ಪನೇತ್ಥ ಮಯಾ ಕತ್ತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ. ‘‘ಸಚೇ ತ್ವಂ, ಭಗಿನಿ, ಅಮ್ಹಾಕಂ ಸುಖಮಿಚ್ಛಸಿ, ಅತ್ತಾನಂ ಪಟಿಚ್ಚ ಸಮಣಸ್ಸ ಗೋತಮಸ್ಸ ಅವಣ್ಣಂ ಉಪ್ಪಾದೇತ್ವಾ ಲಾಭಸಕ್ಕಾರಂ ನಾಸೇಹೀ’’ತಿ.

ಸಾ ‘‘ಸಾಧು, ಅಯ್ಯಾ, ಮಯ್ಹಂವೇಸೋ ಭಾರೋ, ಮಾ ಚಿನ್ತಯಿತ್ಥಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಪಕ್ಕಮಿತ್ವಾ ಇತ್ಥಿಮಾಯಾಸು ಕುಸಲತಾಯ ತತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ಸಾವತ್ಥಿವಾಸೀನಂ ಧಮ್ಮಕಥಂ ಸುತ್ವಾ ಜೇತವನಾ ನಿಕ್ಖಮನಸಮಯೇ ಇನ್ದಗೋಪಕವಣ್ಣಂ ಪಟಂ ಪಾರುಪಿತ್ವಾ ಗನ್ಧಮಾಲಾದಿಹತ್ಥಾ ಜೇತವನಾಭಿಮುಖೀ ಗಚ್ಛತಿ. ‘‘ಇಮಾಯ ವೇಲಾಯ ಕುಹಿಂ ಗಚ್ಛಸೀ’’ತಿ ವುತ್ತೇ, ‘‘ಕಿಂ ತುಮ್ಹಾಕಂ ಮಮ ಗಮನಟ್ಠಾನೇನಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಜೇತವನಸಮೀಪೇ ತಿತ್ಥಿಯಾರಾಮೇ ವಸಿತ್ವಾ ಪಾತೋವ ‘‘ಅಗ್ಗವನ್ದನಂ ವನ್ದಿಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ ನಗರಾ ನಿಕ್ಖಮನ್ತೇ ಉಪಾಸಕಜನೇ ಜೇತವನಸ್ಸ ಅನ್ತೋವುಟ್ಠಾ ವಿಯ ಹುತ್ವಾ ನಗರಂ ಪವಿಸತಿ. ‘‘ಕುಹಿಂ ವುಟ್ಠಾಸೀ’’ತಿ ವುತ್ತೇ, ‘‘ಕಿಂ ತುಮ್ಹಾಕಂ ಮಮ ವುಟ್ಠಟ್ಠಾನೇನಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಮಾಸದ್ಧಮಾಸಚ್ಚಯೇನ ಪುಚ್ಛಿಯಮಾನಾ ಜೇತವನೇ ಸಮಣೇನ ಗೋತಮೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಏಕಗನ್ಧಕುಟಿಯಾ ವುಟ್ಠಾಮ್ಹೀತಿ. ಪುಥುಜ್ಜನಾನಂ ‘‘ಸಚ್ಚಂ ನು ಖೋ ಏತಂ, ನೋ’’ತಿ ಕಙ್ಖಂ ಉಪ್ಪಾದೇತ್ವಾ ತೇಮಾಸಚತುಮಾಸಚ್ಚಯೇನ ಪಿಲೋತಿಕಾಹಿ ಉದರಂ ವೇಠೇತ್ವಾ ಗಬ್ಭಿನಿವಣ್ಣಂ ದಸ್ಸೇತ್ವಾ ಉಪರಿ ರತ್ತಪಟಂ ಪಾರುಪಿತ್ವಾ ‘‘ಸಮಣಂ ಗೋತಮಂ ಪಟಿಚ್ಚ ಗಬ್ಭೋ ಉಪ್ಪನ್ನೋ’’ತಿ ಅನ್ಧಬಾಲೇ ಸದ್ದಹಾಪೇತ್ವಾ ಅಟ್ಠನವಮಾಸಚ್ಚಯೇನ ಉದರೇ ದಾರುಮಣ್ಡಲಿಕಂ ಬನ್ಧಿತ್ವಾ ಉಪರಿ ಪಟಂ ಪಾರುಪಿತ್ವಾ ಹತ್ಥಪಾದಪಿಟ್ಠಿಯೋ ಗೋಹನುಕೇನ ಕೋಟ್ಟಾಪೇತ್ವಾ ಉಸ್ಸದೇ ದಸ್ಸೇತ್ವಾ ಕಿಲನ್ತಿನ್ದ್ರಿಯಾ ಹುತ್ವಾ ಸಾಯನ್ಹಸಮಯೇ ತಥಾಗತೇ ಅಲಙ್ಕತಧಮ್ಮಾಸನೇ ನಿಸೀದಿತ್ವಾ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇನ್ತೇ ಧಮ್ಮಸಭಂ ಗನ್ತ್ವಾ ತಥಾಗತಸ್ಸ ಪುರತೋ ಠತ್ವಾ, ‘‘ಮಹಾಸಮಣ, ಮಹಾಜನಸ್ಸ ತಾವ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇಸಿ, ಮಧುರೋ ತೇ ಸದ್ದೋ, ಸಮ್ಫುಸಿತಂ ದನ್ತಾವರಣಂ. ಅಹಂ ಪನ ತಂ ಪಟಿಚ್ಚ ಗಬ್ಭಂ ಲಭಿತ್ವಾ ಪರಿಪುಣ್ಣಗಬ್ಭಾ ಜಾತಾ, ನೇವ ಮೇ ಸೂತಿಘರಂ ಜಾನಾಸಿ, ಸಪ್ಪಿತೇಲಾದೀನಿ ಸಯಂ ಅಕರೋನ್ತೋ ಉಪಟ್ಠಾಕಾನಮ್ಪಿ ಅಞ್ಞತರಂ ಕೋಸಲರಾಜಾನಂ ವಾ ಅನಾಥಪಿಣ್ಡಿಕಂ ವಾ ವಿಸಾಖಂ ಉಪಾಸಿಕಂ ವಾ ‘ಇಮಿಸ್ಸಾ ಚಿಞ್ಚಮಾಣವಿಕಾಯ ಕತ್ತಬ್ಬಯುತ್ತಕಂ ಕರೋಹೀ’ತಿ ನ ವದೇಸಿ, ಅಭಿರಮಿತುಂಯೇವ ಜಾನಾಸಿ, ಗಬ್ಭಪರಿಹಾರಂ ನ ಜಾನಾಸೀ’’ತಿ ಗೂಥಪಿಣ್ಡಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಚನ್ದಮಣ್ಡಲಂ ದೂಸೇತುಂ ವಾಯಮನ್ತೀ ವಿಯ ಪರಿಸಮಜ್ಝೇ ತಥಾಗತಂ ಅಕ್ಕೋಸಿ. ತಥಾಗತೋ ಧಮ್ಮಕಥಂ ಠಪೇತ್ವಾ ಸೀಹೋ ವಿಯ ಅಭಿನದನ್ತೋ, ‘‘ಭಗಿನಿ, ತಯಾ ಕಥಿತಸ್ಸ ತಥಭಾವಂ ವಾ ವಿತಥಭಾವಂ ವಾ ಅಹಮೇವ ಚ ತ್ವಞ್ಚ ಜಾನಾಮಾ’’ತಿ ಆಹ. ‘‘ಆಮ, ಮಹಾಸಮಣ, ತಯಾ ಚ ಮಯಾ ಚ ಞಾತಭಾವೇನೇತಂ ಜಾತ’’ನ್ತಿ.

ತಸ್ಮಿಂ ಖಣೇ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ಆಸನಂ ಉಣ್ಹಾಕಾರಂ ದಸ್ಸೇಸಿ. ಸೋ ಆವಜ್ಜಮಾನೋ ‘‘ಚಿಞ್ಚಮಾಣವಿಕಾ ತಥಾಗತಂ ಅಭೂತೇನ ಅಕ್ಕೋಸತೀ’’ತಿ ಞತ್ವಾ ‘‘ಇದಂ ವತ್ಥುಂ ಸೋಧೇಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಚತೂಹಿ ದೇವಪುತ್ತೇಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ಆಗಮಿ. ದೇವಪುತ್ತಾ ಮೂಸಿಕಪೋತಕಾ ಹುತ್ವಾ ದಾರುಮಣ್ಡಲಿಕಸ್ಸ ಬನ್ಧನರಜ್ಜುಕೇ ಏಕಪ್ಪಹಾರೇನೇವ ಛಿನ್ದಿಂಸು, ಪಾರುತಪಟಂ ವಾತೋ ಉಕ್ಖಿಪಿ, ದಾರುಮಣ್ಡಲಿಕಂ ಪತಮಾನಂ ತಸ್ಸಾ ಪಾದಪಿಟ್ಠಿಯಂ ಪತಿ, ಉಭೋ ಅಗ್ಗಪಾದಾ ಛಿಜ್ಜಿಂಸು. ಮನುಸ್ಸಾ ‘‘ಧೀ ಕಾಳಕಣ್ಣಿ, ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧಂ ಅಕ್ಕೋಸೀ’’ತಿ ಸೀಸೇ ಖೇಳಂ ಪಾತೇತ್ವಾ ಲೇಡ್ಡುದಣ್ಡಾದಿಹತ್ತಾ ಜೇತವನಾ ನೀಹರಿಂಸು. ಅಥಸ್ಸಾ ತಥಾಗತಸ್ಸ ಚಕ್ಖುಪಥಂ ಅತಿಕ್ಕನ್ತಕಾಲೇ ಮಹಾಪಥವೀ ಭಿಜ್ಜಿತ್ವಾ ವಿವರಮದಾಸಿ, ಅವೀಚಿತೋ ಅಗ್ಗಿಜಾಲಾ ಉಟ್ಠಹಿ. ಸಾ ಕುಲದತ್ತಿಯಂ ಕಮ್ಬಲಂ ಪಾರುಪಮಾನಾ ವಿಯ ಗನ್ತ್ವಾ ಅವೀಚಿಮ್ಹಿ ನಿಬ್ಬತ್ತಿ. ಅಞ್ಞತಿತ್ಥಿಯಾನಂ ಲಾಭಸಕ್ಕಾರೋ ಪರಿಹಾಯಿ, ದಸಬಲಸ್ಸ ಭಿಯ್ಯೋಸೋಮತ್ತಾಯ ವಡ್ಢಿ. ಪುನದಿವಸೇ ಧಮ್ಮಸಭಾಯಂ ಕಥಂ ಸಮುಟ್ಠಾಪೇಸುಂ, ‘‘ಆವುಸೋ, ಚಿಞ್ಚಮಾಣವಿಕಾ ಏವಂ ಉಳಾರಗುಣಂ ಅಗ್ಗದಕ್ಖಿಣೇಯ್ಯಂ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧಂ ಅಭೂತೇನ ಅಕ್ಕೋಸಿತ್ವಾ ಮಹಾವಿನಾಸಂ ಪತ್ತಾ’’ತಿ. ಸತ್ಥಾ ಆಗನ್ತ್ವಾ ‘‘ಕಾಯ ನುತ್ಥ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏತರಹಿ ಕಥಾಯ ಸನ್ನಿಸಿನ್ನಾ’’ತಿ ಪುಚ್ಛಿತ್ವಾ ‘‘ಇಮಾಯ ನಾಮಾ’’ತಿ ವುತ್ತೇ ‘‘ನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಇದಾನೇವ, ಪುಬ್ಬೇಪಿ ಏಸಾ ಮಂ ಅಭೂತೇನ ಅಕ್ಕೋಸಿತ್ವಾ ವಿನಾಸಂ ಪತ್ತಾಯೇವಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ –

‘‘ನಾದಟ್ಠಾ ಪರತೋ ದೋಸಂ, ಅಣುಂ ಥೂಲಾನಿ ಸಬ್ಬಸೋ;

ಇಸ್ಸರೋ ಪಣಯೇ ದಣ್ಡಂ, ಸಾಮಂ ಅಪ್ಪಟಿವೇಕ್ಖಿಯಾ’’ತಿ. –

ಇಮಂ ದ್ವಾದಸನಿಪಾತೇ ಮಹಾಪದುಮಜಾತಕಂ (ಜಾ. ೧.೧೨.೧೦೬) ವಿತ್ಥಾರೇತ್ವಾ ಕಥೇಸಿ –

ತದಾ ಕಿರೇಸಾ ಮಹಾಪದುಮಕುಮಾರಸ್ಸ ಬೋಧಿಸತ್ತಸ್ಸ ಮಾತು ಸಪತ್ತೀ ರಞ್ಞೋ ಅಗ್ಗಮಹೇಸೀ ಹುತ್ವಾ ಮಹಾಸತ್ತಂ ಅಸದ್ಧಮ್ಮೇನ ನಿಮನ್ತೇತ್ವಾ ತಸ್ಸ ಮನಂ ಅಲಭಿತ್ವಾ ಅತ್ತನಾವ ಅತ್ತನಿ ವಿಪ್ಪಕಾರಂ ಕತ್ವಾ ಗಿಲಾನಾಲಯಂ ದಸ್ಸೇತ್ವಾ ‘‘ತವ ಪುತ್ತೋ ಮಂ ಅನಿಚ್ಛನ್ತಿಂ ಇಮಂ ವಿಪ್ಪಕಾರಂ ಪಾಪೇಸೀ’’ತಿ ರಞ್ಞೋ ಆರೋಚೇಸಿ. ರಾಜಾ ಕುದ್ಧೋ ಮಹಾಸತ್ತಂ ಚೋರಪಪಾತೇ ಖಿಪಿ. ಅಥ ನಂ ಪಬ್ಬತಕುಚ್ಛಿಯಂ ಅಧಿವತ್ಥಾ ದೇವತಾ ಪಟಿಗ್ಗಹೇತ್ವಾ ನಾಗರಾಜಸ್ಸ ಫಣಗಬ್ಭೇ ಪತಿಟ್ಠಪೇಸಿ. ನಾಗರಾಜಾ ತಂ ನಾಗಭವನಂ ನೇತ್ವಾ ಉಪಡ್ಢರಜ್ಜೇನ ಸಮ್ಮಾನೇಸಿ. ಸೋ ತತ್ಥ ಸಂವಚ್ಛರಂ ವಸಿತ್ವಾ ಪಬ್ಬಜಿತುಕಾಮೋ ಹಿಮವನ್ತಪ್ಪದೇಸಂ ಪತ್ವಾ ಪಬ್ಬಜಿತ್ವಾ ಝಾನಾಭಿಞ್ಞಾಯೋ ನಿಬ್ಬತ್ತೇಸಿ. ಅಥ ನಂ ಏಕೋ ವನಚರಕೋ ದಿಸ್ವಾ ರಞ್ಞೋ ಆರೋಚೇಸಿ. ರಾಜಾ ತಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಕತಪಟಿಸನ್ಥಾರೋ ಸಬ್ಬಂ ತಂ ಪವತ್ತಿಂ ಞತ್ವಾ ಮಹಾಸತ್ತಂ ರಜ್ಜೇನ ನಿಮನ್ತೇತ್ವಾ ತೇನ ‘‘ಮಯ್ಹಂ ರಜ್ಜೇನ ಕಿಚ್ಚಂ ನತ್ಥಿ, ತ್ವಂ ಪನ ದಸ ರಾಜಧಮ್ಮೇ ಅಕೋಪೇತ್ವಾ ಅಗತಿಗಮನಂ ಪಹಾಯ ಧಮ್ಮೇನ ರಜ್ಜಂ ಕಾರೇಹೀ’’ತಿ ಓವದಿತೋ ಉಟ್ಠಾಯಾಸನಾ ರೋದಿತ್ವಾ ನಗರಂ ಗಚ್ಛನ್ತೋ ಅನ್ತರಾಮಗ್ಗೇ ಅಮಚ್ಚೇ ಪುಚ್ಛಿ – ‘‘ಅಹಂ ಕಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ಏವಂ ಆಚಾರಸಮ್ಪನ್ನೇನ ಪುತ್ತೇನ ವಿಯೋಗಂ ಪತ್ತೋ’’ತಿ? ‘‘ಅಗ್ಗಮಹೇಸಿಂ ನಿಸ್ಸಾಯ, ದೇವಾ’’ತಿ. ರಾಜಾ ತಂ ಉದ್ಧಂಪಾದಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಚೋರಪಪಾತೇ ಖಿಪಾಪೇತ್ವಾ ನಗರಂ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ಧಮ್ಮೇನ ರಜ್ಜಂ ಕಾರೇಸಿ. ತದಾ ಮಹಾಪದುಮಕುಮಾರೋ ಸತ್ಥಾ ಅಹೋಸಿ, ಮಾತು ಸಪತ್ತೀ ಚಿಞ್ಚಮಾಣವಿಕಾತಿ.

ಸತ್ಥಾ ಇಮಮತ್ಥಂ ಪಕಾಸೇತ್ವಾ, ‘‘ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏಕಂ ಧಮ್ಮಞ್ಹಿ ಸಚ್ಚವಚನಂ ಪಹಾಯ ಮುಸಾವಾದೇ ಪತಿಟ್ಠಿತಾನಂ ವಿಸ್ಸಟ್ಠಪರಲೋಕಾನಂ ಅಕತ್ತಬ್ಬಪಾಪಕಮ್ಮಂ ನಾಮ ನತ್ಥೀ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –

೧೭೬. ‘‘ಏಕಂ ಧಮ್ಮಂ ಅತೀತಸ್ಸ, ಮುಸಾವಾದಿಸ್ಸ ಜನ್ತುನೋ;

ವಿತಿಣ್ಣಪರಲೋಕಸ್ಸ, ನತ್ಥಿ ಪಾಪಂ ಅಕಾರಿಯ’’ನ್ತಿ.

ತತ್ಥ ಏಕಂ ಧಮ್ಮನ್ತಿ ಸಚ್ಚಂ. ಮುಸಾವಾದಿಸ್ಸಾತಿ ಯಸ್ಸ ದಸಸು ವಚನೇಸು ಏಕಮ್ಪಿ ಸಚ್ಚಂ ನತ್ಥಿ, ಏವರೂಪಸ್ಸ ಮುಸಾವಾದಿನೋ. ವಿತಿಣ್ಣಪರಲೋಕಸ್ಸಾತಿ ವಿಸ್ಸಟ್ಠಪರಲೋಕಸ್ಸ. ಏವರೂಪೋ ಹಿ ಮನುಸ್ಸಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ದೇವಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ಅವಸಾನೇ ನಿಬ್ಬಾನಸಮ್ಪತ್ತಿನ್ತಿ ಇಮಾ ತಿಸ್ಸೋಪಿ ಸಮ್ಪತ್ತಿಯೋ ನ ಪಸ್ಸತಿ. ನತ್ಥಿ ಪಾಪನ್ತಿ ತಸ್ಸ ಏವರೂಪಸ್ಸ ಇದಂ ನಾಮ ಪಾಪಂ ಅಕತ್ತಬ್ಬನ್ತಿ ನತ್ಥಿ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಬಹೂ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲಾದೀನಿ ಪಾಪುಣಿಂಸೂತಿ.

ಚಿಞ್ಚಮಾಣವಿಕಾವತ್ಥು ನವಮಂ.