೬. ತಿಂಸಮತ್ತಪಾವೇಯ್ಯಕಭಿಕ್ಖುವತ್ಥು

ಮುಹುತ್ತಮಪಿ ಚೇ ವಿಞ್ಞೂತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ಜೇತವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ತಿಂಸಮತ್ತೇ ಪಾವೇಯ್ಯಕೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ತೇಸಞ್ಹಿ ಭಗವಾ ಇತ್ಥಿಂ ಪರಿಯೇಸನ್ತಾನಂ ಕಪ್ಪಾಸಿಕವನಸಣ್ಡೇ ಪಠಮಂ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇಸಿ. ತದಾ ತೇ ಸಬ್ಬೇವ ಏಹಿಭಿಕ್ಖುಭಾವಂ ಪತ್ವಾ ಇದ್ಧಿಮಯಪತ್ತಚೀವರಧರಾ ಹುತ್ವಾ ತೇರಸ ಧುತಙ್ಗಾನಿ ಸಮಾದಾಯ ವತ್ತಮಾನಾ ಪುನಪಿ ದೀಘಸ್ಸ ಅದ್ಧುನೋ ಅಚ್ಚಯೇನ ಸತ್ಥಾರಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಅನಮತಗ್ಗಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸುತ್ವಾ ತಸ್ಮಿಂಯೇವ ಆಸನೇ ಅರಹತ್ತಂ ಪಾಪುಣಿಂಸು. ಭಿಕ್ಖೂ ‘‘ಅಹೋ ವತಿಮೇಹಿ ಭಿಕ್ಖೂಹಿ ಖಿಪ್ಪಮೇವ ಧಮ್ಮೋ ವಿಞ್ಞಾತೋ’’ತಿ ಧಮ್ಮಸಭಾಯಂ ಕಥಂ ಸಮುಟ್ಠಾಪೇಸುಂ. ಸತ್ಥಾ ತಂ ಸುತ್ವಾ ‘‘ನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಇದಾನೇವ, ಪುಬ್ಬೇಪಿ ಇಮೇ ತಿಂಸಮತ್ತಾ ಸಹಾಯಕಾ ಧುತ್ತಾ ಹುತ್ವಾ ತುಣ್ಡಿಲಜಾತಕೇ (ಜಾ. ೧.೬.೮೮ ಆದಯೋ) ಮಹಾತುಣ್ಡಿಲಸ್ಸ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸುತ್ವಾಪಿ ಖಿಪ್ಪಮೇವ ಧಮ್ಮಂ ವಿಞ್ಞಾಯ ಪಞ್ಚ ಸೀಲಾನಿ ಸಮಾದಿಯಿಂಸು, ತೇ ತೇನೇವ ಉಪನಿಸ್ಸಯೇನ ಏತರಹಿ ನಿಸಿನ್ನಾಸನೇಯೇವ ಅರಹತ್ತಂ ಪತ್ತಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇನ್ತೋ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –

೬೫. ‘‘ಮುಹುತ್ತಮಪಿ ಚೇ ವಿಞ್ಞೂ, ಪಣ್ಡಿತಂ ಪಯಿರುಪಾಸತಿ;

ಖಿಪ್ಪಂ ಧಮ್ಮಂ ವಿಜಾನಾತಿ, ಜಿವ್ಹಾ ಸೂಪರಸಂ ಯಥಾ’’ತಿ.

ತಸ್ಸತ್ಥೋ – ವಿಞ್ಞೂ ಪಣ್ಡಿತಪುರಿಸೋ ಮುಹುತ್ತಮಪಿ ಚೇ ಅಞ್ಞಂ ಪಣ್ಡಿತಂ ಪಯಿರುಪಾಸತಿ, ಸೋ ತಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕೇ ಉಗ್ಗಣ್ಹನ್ತೋ ಪರಿಪುಚ್ಛನ್ತೋ ಖಿಪ್ಪಮೇವ ಪರಿಯತ್ತಿಧಮ್ಮಂ ವಿಜಾನಾತಿ. ತತೋ ಕಮ್ಮಟ್ಠಾನಂ ಕಥಾಪೇತ್ವಾ ಪಟಿಪತ್ತಿಯಂ ಘಟೇನ್ತೋ ವಾಯಮನ್ತೋ ಯಥಾ ನಾಮ ಅನುಪಹತಜಿವ್ಹಾಪಸಾದೋ ಪುರಿಸೋ ರಸವಿಜಾನನತ್ಥಂ ಜಿವ್ಹಗ್ಗೇ ಠಪೇತ್ವಾ ಏವ ಲೋಣಿಕಾದಿಭೇದಂ ರಸಂ ವಿಜಾನಾತಿ, ಏವಂ ಪಣ್ಡಿತೋ ಖಿಪ್ಪಮೇವ ಲೋಕುತ್ತರಧಮ್ಮಮ್ಪಿ ವಿಜಾನಾತೀತಿ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಬಹೂ ಭಿಕ್ಖೂ ಅರಹತ್ತಂ ಪಾಪುಣಿಂಸೂತಿ.

ತಿಂಸಮತ್ತಪಾವೇಯ್ಯಕಭಿಕ್ಖುವತ್ಥು ಛಟ್ಠಂ.