೨. ಮಹಾಕಸ್ಸಪತ್ಥೇರಸದ್ಧಿವಿಹಾರಿಕವತ್ಥು

ಚರಞ್ಚೇ ನಾಧಿಗಚ್ಛೇಯ್ಯಾತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಜೇತವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಮಹಾಕಸ್ಸಪತ್ಥೇರಸ್ಸ ಸದ್ಧಿವಿಹಾರಿಕಂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ. ದೇಸನಾ ರಾಜಗಹೇ ಸಮುಟ್ಠಿತಾ.

ಥೇರಂ ಕಿರ ರಾಜಗಹಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ಪಿಪ್ಪಲಿಗುಹಾಯಂ ವಸನ್ತಂ ದ್ವೇ ಸದ್ಧಿವಿಹಾರಿಕಾ ಉಪಟ್ಠಹಿಂಸು. ತೇಸು ಏಕೋ ಸಕ್ಕಚ್ಚಂ ವತ್ತಂ ಕರೋತಿ, ಏಕೋ ತೇನ ಕತಂ ಕತಂ ಅತ್ತನಾ ಕತಂ ವಿಯ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ಮುಖೋದಕದನ್ತಕಟ್ಠಾನಂ ಪಟಿಯಾದಿತಭಾವಂ ಞತ್ವಾ, ‘‘ಭನ್ತೇ, ಮುಖೋದಕದನ್ತಕಟ್ಠಾನಿ ಮೇ ಪಟಿಯಾದಿತಾನಿ, ಮುಖಂ ಧೋವಥಾ’’ತಿ ವದತಿ, ಪಾದಧೋವನನ್ಹಾನಾದಿಕಾಲೇಪಿ ಏವಮೇವ ವದತಿ. ಇತರೋ ಚಿನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಅಯಂ ನಿಚ್ಚಕಾಲಂ ಮಯಾ ಕತಂ ಕತಂ ಅತ್ತನಾ ಕತಂ ವಿಯ ಕತ್ವಾ ದಸ್ಸೇತಿ, ಹೋತು, ಕತ್ತಬ್ಬಯುತ್ತಕಮಸ್ಸ ಕರಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ. ತಸ್ಸ ಭುಞ್ಜಿತ್ವಾ ಸುಪನ್ತಸ್ಸೇವ ನ್ಹಾನೋದಕಂ ತಾಪೇತ್ವಾ ಏಕಸ್ಮಿಂ ಘಟೇ ಕತ್ವಾ ಪಿಟ್ಠಿಕೋಟ್ಠಕೇ ಠಪೇಸಿ, ಉದಕತಾಪನಭಾಜನೇ ಪನ ನಾಳಿಮತ್ತಂ ಉದಕಂ ಸೇಸೇತ್ವಾ ಉಸುಮಂ ಮುಞ್ಚನ್ತಂ ಠಪೇಸಿ. ತಂ ಇತರೋ ಸಾಯನ್ಹಸಮಯೇ ಪಬುಜ್ಝಿತ್ವಾ ಉಸುಮಂ ನಿಕ್ಖನ್ತಂ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಉದಕಂ ತಾಪೇತ್ವಾ ಕೋಟ್ಠಕೇ ಠಪಿತಂ ಭವಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ ವೇಗೇನ ಗನ್ತ್ವಾ ಥೇರಂ ವನ್ದಿತ್ವಾ, ‘‘ಭನ್ತೇ, ಕೋಟ್ಠಕೇ ಉದಕಂ ಠಪಿತಂ, ನ್ಹಾಯಥಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಥೇರೇನ ಸದ್ಧಿಂಯೇವ ಕೋಟ್ಠಕಂ ಪಾವಿಸಿ. ಥೇರೋ ಉದಕಂ ಅಪಸ್ಸನ್ತೋ ‘‘ಕಹಂ ಉದಕಂ, ಆವುಸೋ’’ತಿ ಆಹ. ದಹರೋ ಅಗ್ಗಿಸಾಲಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಭಾಜನೇ ಉಳುಙ್ಕಂ ಓತಾರೇತ್ವಾ ತುಚ್ಛಭಾವಂ ಞತ್ವಾ ‘‘ಪಸ್ಸಥ ದುಟ್ಠಸ್ಸ ಕಮ್ಮಂ ತುಚ್ಛಭಾಜನಂ ಉದ್ಧನೇ ಆರೋಪೇತ್ವಾ ಕುಹಿಂ ಗತೋ, ಅಹಂ ‘ಕೋಟ್ಠಕೇ ಉದಕ’ನ್ತಿ ಸಞ್ಞಾಯ ಆರೋಚೇಸಿ’’ನ್ತಿ ಉಜ್ಝಾಯನ್ತೋ ಘಟಂ ಆದಾಯ ತಿತ್ಥಂ ಅಗಮಾಸಿ. ಇತರೋಪಿ ಪಿಟ್ಠಿಕೋಟ್ಠಕತೋ ಉದಕಂ ಆಹರಿತ್ವಾ ಕೋಟ್ಠಕೇ ಠಪೇಸಿ.

ಥೇರೋ ಚಿನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಅಯಂ ದಹರೋ ‘ಉದಕಂ ಮೇ ತಾಪೇತ್ವಾ ಕೋಟ್ಠಕೇ ಠಪಿತಂ, ಏಥ, ಭನ್ತೇ, ನ್ಹಾಯಥಾ’ತಿ ವತ್ವಾ ಇದಾನಿ ಉಜ್ಝಾಯನ್ತೋ ಘಟಂ ಆದಾಯ ತಿತ್ಥಂ ಗಚ್ಛತಿ, ಕಿಂ ನು ಖೋ ಏತ’’ನ್ತಿ ಉಪಧಾರೇನ್ತೋ ‘‘ಏತ್ತಕಂ ಕಾಲಂ ಏಸ ದಹರೋ ಇಮಿನಾ ಕತಂ ವತ್ತಂ ಅತ್ತನಾವ ಕತಂ ವಿಯ ಪಕಾಸೇತೀ’’ತಿ ಞತ್ವಾ ಸಾಯಂ ಆಗನ್ತ್ವಾ ನಿಸಿನ್ನಸ್ಸ ಓವಾದಮದಾಸಿ, ‘‘ಆವುಸೋ, ಭಿಕ್ಖುನಾ ನಾಮ ‘ಅತ್ತನಾ ಕತಮೇವ ಕತ’ನ್ತಿ ವತ್ತುಂ ವಟ್ಟತಿ, ನೋ ಅಕತಂ, ತ್ವಂ ಇದಾನೇವ ‘ಕೋಟ್ಠಕೇ ಉದಕಂ ಠಪಿತಂ, ನ್ಹಾಯಥ, ಭನ್ತೇ’ತಿ ವತ್ವಾ ಮಯಿ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ಠಿತೇ ಘಟಂ ಆದಾಯ ಉಜ್ಝಾಯನ್ತೋ ಗಚ್ಛಸಿ, ಪಬ್ಬಜಿತಸ್ಸ ನಾಮ ಏವಂ ಕಾತುಂ ನ ವಟ್ಟತೀ’’ತಿ. ಸೋ ‘‘ಪಸ್ಸಥ ಥೇರಸ್ಸ ಕಮ್ಮಂ, ಉದಕಮತ್ತಕಂ ನಾಮ ನಿಸ್ಸಾಯ ಮಂ ಏವಂ ವದೇಸೀ’’ತಿ ಕುಜ್ಝಿತ್ವಾ ಪುನದಿವಸೇ ಥೇರೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಪಿಣ್ಡಾಯ ನ ಪಾವಿಸಿ. ಥೇರೋ ಇತರೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಏಕಂ ಪದೇಸಂ ಅಗಮಾಸಿ. ಸೋ ತಸ್ಮಿಂ ಗತೇ ಥೇರಸ್ಸ ಉಪಟ್ಠಾಕಕುಲಂ ಗನ್ತ್ವಾ ‘‘ಥೇರೋ ಕಹಂ, ಭನ್ತೇ’’ತಿ ಪುಟ್ಠೋ ‘‘ಥೇರಸ್ಸ ಅಫಾಸುಕಂ ಜಾತಂ, ವಿಹಾರೇಯೇವ ನಿಸಿನ್ನೋ’’ತಿ ಆಹ. ‘‘ಕಿಂ ಪನ, ಭನ್ತೇ, ಲದ್ಧುಂ ವಟ್ಟತೀ’’ತಿ? ‘‘ಏವರೂಪಂ ಕಿರ ನಾಮ ಆಹಾರಂ ದೇಥಾ’’ತಿ ವುತ್ತೇ ತೇನ ವುತ್ತನಿಯಾಮೇನೇವ ಸಮ್ಪಾದೇತ್ವಾ ಅದಂಸು. ಸೋ ಅನ್ತರಾಮಗ್ಗೇವ ತಂ ಭತ್ತಂ ಭುಞ್ಜಿತ್ವಾ ವಿಹಾರಂ ಗತೋ. ಥೇರೋಪಿ ಗತಟ್ಠಾನೇ ಮಹನ್ತಂ ಸುಖುಮವತ್ಥಂ ಲಭಿತ್ವಾ ಅತ್ತನಾ ಸದ್ಧಿಂ ಗತದಹರಸ್ಸ ಅದಾಸಿ. ಸೋ ತಂ ರಜಿತ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ನಿವಾಸನಪಾರುಪನಂ ಅಕಾಸಿ.

ಥೇರೋ ಪುನದಿವಸೇ ತಂ ಉಪಟ್ಠಾಕಕುಲಂ ಗನ್ತ್ವಾ, ‘‘ಭನ್ತೇ, ‘ತುಮ್ಹಾಕಂ ಕಿರ ಅಫಾಸುಕಂ ಜಾತ’ನ್ತಿ ಅಮ್ಹೇಹಿ ದಹರೇನ ವುತ್ತನಿಯಾಮೇನೇವ ಪಟಿಯಾದೇತ್ವಾ ಆಹಾರೋ ಪೇಸಿತೋ, ಪರಿಭುಞ್ಜಿತ್ವಾ ವೋ ಫಾಸುಕಂ ಜಾತ’’ನ್ತಿ ವುತ್ತೇ ತುಣ್ಹೀ ಅಹೋಸಿ. ವಿಹಾರಂ ಪನ ಗನ್ತ್ವಾ ತಂ ದಹರಂ ವನ್ದಿತ್ವಾ ನಿಸಿನ್ನಂ ಏವಮಾಹ – ‘‘ಆವುಸೋ, ತಯಾ ಕಿರ ಹಿಯ್ಯೋ, ಇದಂ ನಾಮ ಕತಂ, ಇದಂ ಪಬ್ಬಜಿತಾನಂ ನ ಅನುಚ್ಛವಿಕಂ, ವಿಞ್ಞತ್ತಿಂ ಕತ್ವಾ ಭುಞ್ಜಿತುಂ ನ ವಟ್ಟತೀ’’ತಿ. ಸೋ ಕುಜ್ಝಿತ್ವಾ ಥೇರೇ ಆಘಾತಂ ಬನ್ಧಿತ್ವಾ ‘‘ಪುರಿಮದಿವಸೇ ಉದಕಮತ್ತಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ಮಂ ಮುಸಾವಾದಿಂ ಕತ್ವಾ ಅಜ್ಜ ಅತ್ತನೋ ಉಪಟ್ಠಾಕಕುಲೇ ಭತ್ತಮುಟ್ಠಿಯಾ ಭುತ್ತಕಾರಣಾ ಮಂ ‘ವಿಞ್ಞತ್ತಿಂ ಕತ್ವಾ ಭುಞ್ಜಿತುಂ ನ ವಟ್ಟತೀ’ತಿ ವದತಿ, ವತ್ಥಮ್ಪಿ ತೇನ ಅತ್ತನೋ ಉಪಟ್ಠಾಕಸ್ಸೇವ ದಿನ್ನಂ, ಅಹೋ ಥೇರಸ್ಸ ಭಾರಿಯಂ ಕಮ್ಮಂ, ಜಾನಿಸ್ಸಾಮಿಸ್ಸ ಕತ್ತಬ್ಬಯುತ್ತಕ’’ನ್ತಿ ಪುನದಿವಸೇ ಥೇರೇ ಗಾಮಂ ಪವಿಸನ್ತೇ ಸಯಂ ವಿಹಾರೇ ಓಹೀಯಿತ್ವಾ ದಣ್ಡಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಪರಿಭೋಗಭಾಜನಾನಿ ಭಿನ್ದಿತ್ವಾ ಥೇರಸ್ಸ ಪಣ್ಣಸಾಲಾಯ ಅಗ್ಗಿಂ ದತ್ವಾ ಯಂ ನ ಝಾಯತಿ, ತಂ ಮುಗ್ಗರೇನ ಪಹರನ್ತೋ ಭಿನ್ದಿತ್ವಾ ನಿಕ್ಖಮಿತ್ವಾ ಪಲಾತೋ. ಸೋ ಕಾಲಂ ಕತ್ವಾ ಅವೀಚಿಮಹಾನಿರಯೇ ನಿಬ್ಬತ್ತಿ.

ಮಹಾಜನೋ ಕಥಂ ಸಮುಟ್ಠಾಪೇಸಿ – ‘‘ಥೇರಸ್ಸ ಕಿರ ಸದ್ಧಿವಿಹಾರಿಕೋ ಓವಾದಮತ್ತಂ ಅಸಹನ್ತೋ ಕುಜ್ಝಿತ್ವಾ ಪಣ್ಣಸಾಲಂ ಝಾಪೇತ್ವಾ ಪಲಾತೋ’’ತಿ. ಅಥೇಕೋ ಭಿಕ್ಖು ಅಪರಭಾಗೇ ರಾಜಗಹಾ ನಿಕ್ಖಮಿತ್ವಾ ಸತ್ಥಾರಂ ದಟ್ಠುಕಾಮೋ ಜೇತವನಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಸತ್ಥಾರಂ ವನ್ದಿತ್ವಾ ಸತ್ಥಾರಾ ಪಟಿಸನ್ಥಾರಂ ಕತ್ವಾ ‘‘ಕುತೋ ಆಗತೋಸೀ’’ತಿ ಪುಟ್ಠೋ ‘‘ರಾಜಗಹತೋ, ಭನ್ತೇ’’ತಿ ಆಹ. ‘‘ಮಮ ಪುತ್ತಸ್ಸ ಮಹಾಕಸ್ಸಪಸ್ಸ ಖಮನೀಯ’’ನ್ತಿ? ‘‘ಖಮನೀಯಂ, ಭನ್ತೇ, ಏಕೋ ಪನ ಸದ್ಧಿವಿಹಾರಿಕೋ ಓವಾದಮತ್ತೇನ ಕುಜ್ಝಿತ್ವಾ ಪಣ್ಣಸಾಲಂ ಝಾಪೇತ್ವಾ ಪಲಾತೋ’’ತಿ. ಸತ್ಥಾ ‘‘ನ ಸೋ ಇದಾನೇವ ಓವಾದಂ ಸುತ್ವಾ ಕುಜ್ಝತಿ, ಪುಬ್ಬೇಪಿ ಕುಜ್ಝಿಯೇವ. ನ ಇದಾನೇವ ಕುಟಿಂ ದೂಸೇತಿ, ಪುಬ್ಬೇಪಿ ದೂಸೇಸಿಯೇವಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಅತೀತಂ ಆಹರಿ –

ಅತೀತೇ ಬಾರಾಣಸಿಯಂ ಬ್ರಹ್ಮದತ್ತೇ ರಜ್ಜಂ ಕಾರೇನ್ತೇ ಹಿಮವನ್ತಪದೇಸೇ ಏಕೋ ಸಿಙ್ಗಿಲಸಕುಣೋ ಕುಲಾವಕಂ ಕತ್ವಾ ವಸಿ. ಅಥೇಕದಿವಸಂ ದೇವೇ ವಸ್ಸನ್ತೇ ಏಕೋ ಮಕ್ಕಟೋ ಸೀತೇನ ಕಮ್ಪಮಾನೋ ತಂ ಪದೇಸಂ ಅಗಮಾಸಿ. ಸಿಙ್ಗಿಲೋ ತಂ ದಿಸ್ವಾ ಗಾಥಮಾಹ –

‘‘ಮನುಸ್ಸಸ್ಸೇವ ತೇ ಸೀಸಂ, ಹತ್ಥಪಾದಾ ಚ ವಾನರ;

ಅಥ ಕೇನ ನು ವಣ್ಣೇನ, ಅಗಾರಂ ತೇ ನ ವಿಜ್ಜತೀ’’ತಿ. (ಜಾ. ೧.೪.೮೧);

ಮಕ್ಕಟೋ ‘‘ಕಿಞ್ಚಾಪಿ ಮೇ ಹತ್ಥಪಾದಾ ಅತ್ಥಿ, ಯಾಯ ಪನ ಪಞ್ಞಾಯ ವಿಚಾರೇತ್ವಾ ಅಗಾರಂ ಕರೇಯ್ಯಂ, ಸಾ ಮೇ ಪಞ್ಞಾ ನತ್ಥೀ’’ತಿ ಚಿನ್ತೇತ್ವಾ ತಮತ್ಥಂ ವಿಞ್ಞಾಪೇತುಕಾಮೋ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –

‘‘ಮನುಸ್ಸಸ್ಸೇವ ಮೇ ಸೀಸಂ, ಹತ್ಥಪಾದಾ ಚ ಸಿಙ್ಗಿಲ;

ಯಾಹು ಸೇಟ್ಠಾ ಮನುಸ್ಸೇಸು, ಸಾ ಮೇ ಪಞ್ಞಾ ನ ವಿಜ್ಜತೀ’’ತಿ. (ಜಾ. ೧.೪.೮೨);

ಅಥ ನಂ ‘‘ಏವರೂಪಸ್ಸ ತವ ಕಥಂ ಘರಾವಾಸೋ ಇಜ್ಝಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ ಗರಹನ್ತೋ ಸಿಙ್ಗಿಲೋ ಇಮಂ ಗಾಥಾದ್ವಯಮಾಹ –

‘‘ಅನವಟ್ಠಿತಚಿತ್ತಸ್ಸ, ಲಹುಚಿತ್ತಸ್ಸ ದುಬ್ಭಿನೋ;

ನಿಚ್ಚಂ ಅದ್ಧುವಸೀಲಸ್ಸ, ಸುಖಭಾವೋ ನ ವಿಜ್ಜತಿ.

‘‘ಸೋ ಕರಸ್ಸು ಆನುಭಾವಂ, ವೀತಿವತ್ತಸ್ಸು ಸೀಲಿಯಂ;

ಸೀತವಾತಪರಿತ್ತಾಣಂ, ಕರಸ್ಸು ಕುಟವಂ ಕಪೀ’’ತಿ. (ಜಾ. ೧.೪.೮೩-೮೪);

ಮಕ್ಕಟೋ ‘‘ಅಯಂ ಮಂ ಅನವಟ್ಠಿತಚಿತ್ತಂ ಲಹುಚಿತ್ತಂ ಮಿತ್ತದುಬ್ಭಿಂ ಅದ್ಧುವಸೀಲಂ ಕರೋತಿ, ಇದಾನಿಸ್ಸ ಮಿತ್ತದುಬ್ಭಿಭಾವಂ ದಸ್ಸೇಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಕುಲಾವಕಂ ವಿದ್ಧಂಸೇತ್ವಾ ವಿಪ್ಪಕಿರಿ. ಸಕುಣೋ ತಸ್ಮಿಂ ಕುಲಾವಕಂ ಗಣ್ಹನ್ತೇ ಏವ ಏಕೇನ ಪಸ್ಸೇನ ನಿಕ್ಖಮಿತ್ವಾ ಪಲಾಯಿ.

ಸತ್ಥಾ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಆಹರಿತ್ವಾ ಜಾತಕಂ ಸಮೋಧಾನೇಸಿ – ‘‘ತದಾ ಮಕ್ಕಟೋ ಕುಟಿದೂಸಕಭಿಕ್ಖು ಅಹೋಸಿ, ಸಿಙ್ಗಿಲಸಕುಣೋ ಕಸ್ಸಪೋ ಅಹೋಸೀ’’ತಿ. ಜಾತಕಂ ಸಮೋಧಾನೇತ್ವಾ ‘‘ಏವಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ನ ಇದಾನೇವ, ಪುಬ್ಬೇಪಿ ಸೋ ಓವಾದಕ್ಖಣೇ ಕುಜ್ಝಿತ್ವಾ ಕುಟಿಂ ದೂಸೇಸಿ, ಮಮ ಪುತ್ತಸ್ಸ ಕಸ್ಸಪಸ್ಸ ಏವರೂಪೇನ ಬಾಲೇನ ಸದ್ಧಿಂ ವಸನತೋ ಏಕಕಸ್ಸೇವ ನಿವಾಸೋ ಸೇಯ್ಯೋ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –

೬೧. ‘‘ಚರಞ್ಚೇ ನಾಧಿಗಚ್ಛೇಯ್ಯ, ಸೇಯ್ಯಂ ಸದಿಸಮತ್ತನೋ;

ಏಕಚರಿಯಂ ದಳ್ಹಂ ಕಯಿರಾ, ನತ್ಥಿ ಬಾಲೇ ಸಹಾಯತಾ’’ತಿ.

ತತ್ಥ ಚರನ್ತಿ ಇರಿಯಾಪಥಚಾರಂ ಅಗ್ಗಹೇತ್ವಾ ಮನಸಾಚಾರೋ ವೇದಿತಬ್ಬೋ, ಕಲ್ಯಾಣಮಿತ್ತಂ ಪರಿಯೇಸನ್ತೋತಿ ಅತ್ಥೋ. ಸೇಯ್ಯಂ ಸದಿಸಮತ್ತನೋತಿ ಅತ್ತನೋ ಸೀಲಸಮಾಧಿಪಞ್ಞಾಗುಣೇಹಿ ಅಧಿಕತರಂ ವಾ ಸದಿಸಂ ವಾ ನ ಲಭೇಯ್ಯ ಚೇ. ಏಕಚರಿಯನ್ತಿ ಏತೇಸು ಹಿ ಸೇಯ್ಯಂ ಲಭಮಾನೋ ಸೀಲಾದೀಹಿ ವಡ್ಢತಿ, ಸದಿಸಂ ಲಭಮಾನೋ ನ ಪರಿಹಾಯತಿ, ಹೀನೇನ ಪನ ಸದ್ಧಿಂ ಏಕತೋ ವಸನ್ತೋ ಏಕತೋ ಸಂಭೋಗಪರಿಭೋಗಂ ಕರೋನ್ತೋ ಸೀಲಾದೀಹಿ ಪರಿಹಾಯತಿ. ತೇನ ವುತ್ತಂ – ‘‘ಏವರೂಪೋ ಪುಗ್ಗಲೋ ನ ಸೇವಿತಬ್ಬೋ ನ ಭಜಿತಬ್ಬೋ ನ ಪಯಿರುಪಾಸಿತಬ್ಬೋ ಅಞ್ಞತ್ರ ಅನುದ್ದಯಾ ಅಞ್ಞತ್ರ ಅನುಕಮ್ಪಾ’’ತಿ (ಪು. ಪ. ೧೨೧; ಅ. ನಿ. ೩.೨೬). ತಸ್ಮಾ ಸಚೇ ಕಾರುಞ್ಞಂ ಪಟಿಚ್ಚ ‘‘ಅಯಂ ಮಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ಸೀಲಾದೀಹಿ ವಡ್ಢಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ ತಮ್ಹಾ ಪುಗ್ಗಲಾ ಕಿಞ್ಚಿ ಅಪಚ್ಚಾಸೀಸನ್ತೋ ತಂ ಸಙ್ಗಣ್ಹಿತುಂ ಸಕ್ಕೋತಿ, ಇಚ್ಚೇತಂ ಕುಸಲಂ. ನೋ ಚೇ ಸಕ್ಕೋತಿ, ಏಕಚರಿಯಂ ದಳ್ಹಂ ಕಯಿರಾ ಏಕೀಭಾವಮೇವ ಥಿರಂ ಕತ್ವಾ ಸಬ್ಬಇರಿಯಾಪಥೇಸು ಏಕಕೋವ ವಿಹರೇಯ್ಯ. ಕಿಂ ಕಾರಣಾ? ನತ್ಥಿ ಬಾಲೇ ಸಹಾಯತಾತಿ ಸಹಾಯತಾ ನಾಮ ಚೂಳಸೀಲಂ ಮಜ್ಝಿಮಸೀಲಂ ಮಹಾಸೀಲಂ ದಸ ಕಥಾವತ್ಥೂನಿ ತೇರಸ ಧುತಙ್ಗಗುಣಾ ವಿಪಸ್ಸನಾಗುಣಾ ಚತ್ತಾರೋ ಮಗ್ಗಾ ಚತ್ತಾರಿ ಫಲಾನಿ ತಿಸ್ಸೋ ವಿಜ್ಜಾ ಛ ಅಭಿಞ್ಞಾ. ಅಯಂ ಸಹಾಯತಾಗುಣೋ ಬಾಲಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ನತ್ಥೀತಿ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಆಗನ್ತುಕೋ ಭಿಕ್ಖು ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲಂ ಪತ್ತೋ, ಅಞ್ಞೇಪಿ ಬಹೂ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲಾದೀನಿ ಪಾಪುಣಿಂಸು, ದೇಸನಾ ಮಹಾಜನಸ್ಸ ಸಾತ್ಥಿಕಾ ಅಹೋಸೀತಿ.

ಮಹಾಕಸ್ಸಪತ್ಥೇರಸದ್ಧಿವಿಹಾರಿಕವತ್ಥು ದುತಿಯಂ.