೧೩. ಸಟ್ಠಿಕೂಟಪೇತವತ್ಥು

ಯಾವದೇವ ಅನತ್ಥಾಯಾತಿ ಇಮಂ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸತ್ಥಾ ವೇಳುವನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಸಟ್ಠಿಕೂಟಪೇತಂ ಆರಬ್ಭ ಕಥೇಸಿ.

ಪುರಿಮನಯೇನೇವ ಹಿ ಮಹಾಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನತ್ಥೇರೋ ಲಕ್ಖಣತ್ಥೇರೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಗಿಜ್ಝಕೂಟಾ ಓರೋಹನ್ತೋ ಅಞ್ಞತರಸ್ಮಿಂ ಪದೇಸೇ ಸಿತಂ ಪಾತ್ವಾಕಾಸಿ. ಥೇರೇನ ಸಿತಕಾರಣಂ ಪುಟ್ಠೋ ‘‘ಭಗವತೋ ಸನ್ತಿಕೇ ಮಂ ಪುಚ್ಛೇಯ್ಯಾಸೀ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಚರಿತ್ವಾ ಸತ್ಥಾರಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ವನ್ದಿತ್ವಾ ನಿಸಿನ್ನಕಾಲೇ ಪುನ ಪುಟ್ಠೋ ಆಹ – ‘‘ಅಹಂ, ಆವುಸೋ, ಏಕಂ ಪೇತಂ ಅದ್ದಸಂ ತಿಗಾವುತಪ್ಪಮಾಣೇನ ಅತ್ತಭಾವೇನ, ತಸ್ಸ ಸಟ್ಠಿ ಅಯಕೂಟಸಹಸ್ಸಾನಿ ಆದಿತ್ತಾನಿ ಸಮ್ಪಜ್ಜಲಿತಾನಿ ಉಪರಿಮತ್ಥಕೇ ಪತಿತ್ವಾ ಪತಿತ್ವಾ ಉಟ್ಠಹನ್ತಿ ಸೀಸಂ ಭಿನ್ದನ್ತಿ, ಭಿನ್ನಂ ಭಿನ್ನಂ ಪುನ ಸಮುಟ್ಠಹತಿ, ಇಮಿನಾ ಅತ್ತಭಾವೇನ ಮಯಾ ಏವರೂಪೋ ಅತ್ತಭಾವೋ ನ ದಿಟ್ಠಪುಬ್ಬೋ, ಅಹಂ ತಂ ದಿಸ್ವಾ ಸಿತಂ ಪಾತ್ವಾಕಾಸಿ’’ನ್ತಿ. ಪೇತವತ್ಥುಸ್ಮಿಞ್ಹಿ –

‘‘ಸಟ್ಠಿ ಕೂಟಸಹಸ್ಸಾನಿ, ಪರಿಪುಣ್ಣಾನಿ ಸಬ್ಬಸೋ;

ಸೀಸೇ ತುಯ್ಹಂ ನಿಪತನ್ತಿ, ವೋಭಿನ್ದನ್ತೇವ ಮತ್ಥಕ’’ನ್ತಿ. (ಪೇ. ವ. ೮೦೮, ೮೧೦, ೮೧೩) ಆದಿ –

ಇಮಮೇವ ಪೇತಂ ಸನ್ಧಾಯ ವುತ್ತಂ. ಸತ್ಥಾ ಥೇರಸ್ಸ ಕಥಂ ಸುತ್ವಾವ, ‘‘ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮಯಾಪೇಸ ಸತ್ತೋ ಬೋಧಿಮಣ್ಡೇ ನಿಸಿನ್ನೇನೇವ ದಿಟ್ಠೋ ‘ಯೇ ಚ ಪನ ಮೇ ವಚನಂ ನ ಸದ್ದಹೇಯ್ಯುಂ, ತೇಸಂ ಅಹಿತಾಯ ಭವೇಯ್ಯಾ’ತಿ ಪರೇಸಂ ಅನುಕಮ್ಪಾಯ ನ ಕಥೇಸಿಂ, ಇದಾನಿ ಪನ ಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನಸ್ಸ ಸಕ್ಖೀ ಹುತ್ವಾ ಕಥೇಮೀ’’ತಿ ಆಹ. ತಂ ಸುತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ತಸ್ಸ ಪುಬ್ಬಕಮ್ಮಂ ಪುಚ್ಛಿಂಸು. ಸತ್ಥಾಪಿ ನೇಸಂ ಕಥೇಸಿ –

ಅತೀತೇ ಕಿರ ಬಾರಾಣಸಿಯಂ ಸಾಳಿತ್ತಕಸಿಪ್ಪೇ ನಿಪ್ಫತ್ತಿಂ ಪತ್ತೋ ಏಕೋ ಪೀಠಸಪ್ಪಿ ಅಹೋಸಿ. ಸೋ ನಗರದ್ವಾರೇ ಏಕಸ್ಸ ವಟರುಕ್ಖಸ್ಸ ಹೇಟ್ಠಾ ನಿಸಿನ್ನೋ ಸಕ್ಖರಾನಿ ಖಿಪಿತ್ವಾ ತಸ್ಸ ಪಣ್ಣಾನಿ ಛಿನ್ದನ್ತೋ ‘‘ಹತ್ಥಿರೂಪಕಂ ನೋ ದಸ್ಸೇಹಿ, ಅಸ್ಸರೂಪಕಂ ನೋ ದಸ್ಸೇಹೀ’’ತಿ ಗಾಮದಾರಕೇಹಿ ವುಚ್ಚಮಾನೋ ಇಚ್ಛಿತಿಚ್ಛಿತಾನಿ ರೂಪಾನಿ ದಸ್ಸೇತ್ವಾ ತೇಸಂ ಸನ್ತಿಕಾ ಖಾದನೀಯಾದೀನಿ ಲಭತಿ. ಅಥೇಕದಿವಸಂ ರಾಜಾ ಉಯ್ಯಾನಂ ಗಚ್ಛನ್ತೋ ತಂ ಪದೇಸಂ ಪಾಪುಣಿ. ದಾರಕಾ ಪೀಠಸಪ್ಪಿಂ ಪಾರೋಹನ್ತರೇ ಕತ್ವಾ ಪಲಾಯಿಂಸು. ರಞ್ಞೋ ಠಿತಮಜ್ಝನ್ಹಿಕೇ ರುಕ್ಖಮೂಲಂ ಪವಿಟ್ಠಸ್ಸ ಛಿದ್ದಾವಛಿದ್ದಚ್ಛಾಯಾ ಸರೀರಂ ಫರಿ. ಸೋ ‘‘ಕಿಂ ನು ಖೋ ಏತ’’ನ್ತಿ ಉದ್ಧಂ ಓಲೋಕೇನ್ತೋ ರುಕ್ಖಪಣ್ಣೇಸು ಹತ್ಥಿರೂಪಕಾದೀನಿ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಕಸ್ಸೇತಂ ಕಮ್ಮ’’ನ್ತಿ ಪುಚ್ಛಿತ್ವಾ ‘‘ಪೀಠಸಪ್ಪಿನೋ’’ತಿ ಸುತ್ವಾ ತಂ ಪಕ್ಕೋಸಾಪೇತ್ವಾ ಆಹ – ‘‘ಮಯ್ಹಂ ಪುರೋಹಿತೋ ಅತಿಮುಖರೋ ಅಪ್ಪಮತ್ತಕೇಪಿ ವುತ್ತೇ ಬಹುಂ ಭಣನ್ತೋ ಮಂ ಉಪದ್ದವೇತಿ, ಸಕ್ಖಿಸ್ಸಸಿ ತಸ್ಸ ಮುಖೇ ನಾಳಿಮತ್ತಾ ಅಜಲಣ್ಡಿಕಾ ಖಿಪಿತು’’ನ್ತಿ? ‘‘ಸಕ್ಖಿಸ್ಸಾಮಿ, ದೇವ. ಅಜಲಣ್ಡಿಕಾ ಆಹರಾಪೇತ್ವಾ ಪುರೋಹಿತೇನ ಸದ್ಧಿಂ ತುಮ್ಹೇ ಅನ್ತೋಸಾಣಿಯಂ ನಿಸೀದಥ, ಅಹಮೇತ್ಥ ಕತ್ತಬ್ಬಂ ಜಾನಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ. ಅಥ ರಾಜಾ ತಥಾ ಕಾರೇಸಿ. ಇತರೋ ಕತ್ತರಿಯಗ್ಗೇನ ಸಾಣಿಯಾ ಛಿದ್ದಂ ಕತ್ವಾ ಪುರೋಹಿತಸ್ಸ ರಞ್ಞಾ ಸದ್ಧಿಂ ಕಥೇನ್ತಸ್ಸ ಮುಖೇ ವಿವಟಮತ್ತೇ ಏಕೇಕಂ ಅಜಲಣ್ಡಿಕಂ ಖಿಪಿ. ಪುರೋಹಿತೋ ಮುಖಂ ಪವಿಟ್ಠಂ ಪವಿಟ್ಠಂ ಗಿಲಿ. ಪೀಠಸಪ್ಪೀ ಖೀಣಾಸು ಅಜಲಣ್ಡಿಕಾಸು ಸಾಣಿಂ ಚಾಲೇಸಿ. ರಾಜಾ ತಾಯ ಸಞ್ಞಾಯ ಅಜಲಣ್ಡಿಕಾನಂ ಖೀಣಭಾವಂ ಞತ್ವಾ ಆಹ – ‘‘ಆಚರಿಯ, ಅಹಂ ತುಮ್ಹೇಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ಕಥೇನ್ತೋ ಕಥಂ ನಿತ್ಥರಿತುಂ ನ ಸಕ್ಖಿಸ್ಸಾಮಿ, ತುಮ್ಹೇ ಅತಿಮುಖರತಾಯ ನಾಳಿಮತ್ತಾ ಅಜಲಣ್ಡಿಕಾ ಗಿಲನ್ತಾಪಿ ತುಣ್ಹೀಭಾವಂ ನಾಪಜ್ಜಥಾ’’ತಿ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಮಙ್ಗುಉಭಾವಂ ಆಪಜ್ಜಿತ್ವಾ ತತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ಮುಖಂ ವಿವರಿತ್ವಾ ರಞ್ಞಾ ಸದ್ಧಿಂ ಸಲ್ಲಪಿತುಂ ನಸಕ್ಖಿ. ರಾಜಾ ಪೀಠಸಪ್ಪಿಗುಣಂ ಅನುಸ್ಸರಿತ್ವಾ ತಂ ಪಕ್ಕೋಸಾಪೇತ್ವಾ ‘‘ತಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ಮೇ ಸುಖಂ ಲದ್ಧ’’ನ್ತಿ ತುಟ್ಠೋ ತಸ್ಸ ಸಬ್ಬಟ್ಠಕಂ ನಾಮ ಧನಂ ದತ್ವಾ ನಗರಸ್ಸ ಚತೂಸು ದಿಸಾಸು ಚತ್ತಾರೋ ವರಗಾಮೇ ಅದಾಸಿ. ತಮತ್ಥಂ ವಿದಿತ್ವಾ ರಞ್ಞೋ ಅತ್ಥಧಮ್ಮಾನುಸಾಸಕೋ ಅಮಚ್ಚೋ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –

‘‘ಸಾಧು ಖೋ ಸಿಪ್ಪಕಂ ನಾಮ, ಅಪಿ ಯಾದಿಸ ಕೀದಿಸಂ;

ಪಸ್ಸ ಖಞ್ಜಪ್ಪಹಾರೇನ, ಲದ್ಧಾ ಗಾಮಾ ಚತುದ್ದಿಸಾ’’ತಿ. (ಜಾ. ೧.೧.೧೦೭);

ಸೋ ಪನ ಅಮಚ್ಚೋ ತೇನ ಸಮಯೇನ ಅಯಮೇವ ಭಗವಾ ಅಹೋಸಿ. ಅಥೇಕೋ ಪುರಿಸೋ ಪೀಠಸಪ್ಪಿನಾ ಲದ್ಧಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ದಿಸ್ವಾ ಚಿನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಅಯಂ ನಾಮ ಪೀಠಸಪ್ಪೀ ಹುತ್ವಾ ಇಮಂ ಸಿಪ್ಪಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ಮಹಾಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ಪತ್ತೋ, ಮಯಾಪೇತಂ ಸಿಕ್ಖಿತುಂ ವಟ್ಟತೀ’’ತಿ. ಸೋ ತಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ವನ್ದಿತ್ವಾ ‘‘ಇದಂ ಮೇ, ಆಚರಿಯ, ಸಿಪ್ಪಂ ದೇಥಾ’’ತಿ ಆಹ. ‘‘ನ ಸಕ್ಕಾ, ತಾತ, ದಾತು’’ನ್ತಿ. ಸೋ ತೇನ ಪಟಿಕ್ಖಿತ್ತೋ ‘‘ಹೋತು, ಆರಾಧೇಸ್ಸಾಮಿ ನ’’ನ್ತಿ ತಸ್ಸ ಹತ್ಥಪಾದಪರಿಕಮ್ಮಾದೀನಿ ಕರೋನ್ತೋ ಚಿರಸ್ಸಂ ತಂ ಆರಾಧೇತ್ವಾ ಪುನಪ್ಪುನಂ ಯಾಚಿ, ಪೀಠಸಪ್ಪೀ ‘‘ಅಯಂ ಮೇ ಅತಿವಿಯ ಉಪಕಾರೋ’’ತಿ ತಂ ಪಟಿಬಾಹಿತುಂ ಅಸಕ್ಕೋನ್ತೋ ಸಿಪ್ಪಂ ಸಿಕ್ಖಾಪೇತ್ವಾ ‘‘ನಿಪ್ಫನ್ನಂ ತೇ, ತಾತ, ಸಿಪ್ಪಂ, ಇದಾನಿ ಕಿಂ ಕರಿಸ್ಸಸೀ’’ತಿ ಆಹ. ‘‘ಬಹಿ ಗನ್ತ್ವಾ ಸಿಪ್ಪಂ ವೀಮಂಸಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ. ‘‘ಕಿಂ ಕರಿಸ್ಸಸೀ’’ತಿ? ‘‘ಗಾವಿಂ ವಾ ಮನುಸ್ಸಂ ವಾ ಪಹರಿತ್ವಾ ಮಾರೇಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ. ‘‘ತಾತಾ, ಗಾವಿಂ ಮಾರೇನ್ತಸ್ಸ ಸತಂ ದಣ್ಡೋ ಹೋತಿ ಮನುಸ್ಸಂ ಮಾರೇನ್ತಸ್ಸ ಸಹಸ್ಸಂ, ತ್ವಂ ಸಪುತ್ತದಾರೋಪಿ ತಂ ನಿತ್ಥರಿತುಂ ನ ಸಕ್ಖಿಸ್ಸಸಿ, ಮಾ ವಿನಸ್ಸ, ಯಮ್ಹಿ ಪಹಟೇ ದಣ್ಡೋ ನತ್ಥಿ, ತಾದಿಸಂ ನಿಮಾತಾಪಿತಿಕಂ ಕಞ್ಚಿ ಉಪಧಾರೇಹೀ’’ತಿ. ಸೋ ‘‘ಸಾಧೂ’’ತಿ ಸಕ್ಖರಾ ಉಚ್ಛಙ್ಗೇ ಕತ್ವಾ ತಾದಿಸಂ ಉಪಧಾರಯಮಾನೋ ವಿಚರನ್ತೋ ಗಾವಿಂ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಅಯಂ ಸಸಾಮಿಕಾ’’ತಿ ಪಹರಿತುಂ ನ ವಿಸಹಿ, ಮನುಸ್ಸಂ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಅಯಂ ಸಮಾತಾಪಿತಿಕೋ’’ತಿ ಪಹರಿತುಂ ನ ವಿಸತಿ.

ತೇನ ಸಮಯೇನ ಸುನೇತ್ತೋ ನಾಮ ಪಚ್ಚೇಕಬುದ್ಧೋ ತಂ ನಗರಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ಪಣ್ಣಸಾಲಾಯ ವಿಹರತಿ. ಸೋ ತಂ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಪವಿಸನ್ತಂ ನಗರದ್ವಾರನ್ತರೇ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಅಯಂ ನಿಮಾತಾಪಿತಿಕೋ, ಇಮಸ್ಮಿಂ ಪಹಟೇ ದಣ್ಡೋ ನತ್ಥಿ, ಇಮಂ ಪಹರಿತ್ವಾ ಸಿಪ್ಪಂ ವೀಮಂಸಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಪಚ್ಚೇಕಬುದ್ಧಸ್ಸ ದಕ್ಖಿಣಕಣ್ಣಸೋತಂ ಸನ್ಧಾಯ ಸಕ್ಖರಂ ಖಿಪಿ. ಸಾ ದಕ್ಖಿಣಕಣ್ಣಸೋತೇನ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ವಾಮೇನ ನಿಕ್ಖಮಿ, ದುಕ್ಖಾ ವೇದನಾ ಉಪ್ಪಜ್ಜಿ. ಪಚ್ಚೇಕಬುದ್ಧೋ ಭಿಕ್ಖಾಯ ಚರಿತುಂ ನಾಸಕ್ಖಿ, ಆಕಾಸೇನ ಪಣ್ಣಸಾಲಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಪರಿನಿಬ್ಬಾಯಿ. ಮನುಸ್ಸಾ ಪಚ್ಚೇಕಬುದ್ಧೇ ಅನಾಗಚ್ಛನ್ತೇ ‘‘ಕಿಞ್ಚಿ ಅಫಾಸುಕಂ ಭವಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ ಚಿನ್ತೇತ್ವಾ ತತ್ಥ ಗನ್ತ್ವಾ ತಂ ಪರಿನಿಬ್ಬುತಂ ದಿಸ್ವಾ ರೋದಿಂಸು ಪರಿದೇವಿಂಸು. ಸೋಪಿ ಮಹಾಜನಂ ಗಚ್ಛನ್ತಂ ದಿಸ್ವಾ ತತ್ಥ ಗನ್ತ್ವಾ ಪಚ್ಚೇಕಬುದ್ಧಂ ಸಞ್ಜಾನಿತ್ವಾ ‘‘ಅಯಂ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಪವಿಸನ್ತೋ ದ್ವಾರನ್ತರೇ ಮಮ ಸಮ್ಮುಖೀಭೂತೋ, ಅಹಂ ಅತ್ತನೋ ಸಿಪ್ಪಂ ವೀಮಂಸನ್ತೋ ಇಮಂ ಪಹರಿ’’ನ್ತಿ ಆಹ. ಮನುಸ್ಸಾ ‘‘ಇಮಿನಾ ಕಿರ ಪಾಪಕೇನ ಪಚ್ಚೇಕಬುದ್ಧೋ ಪಹಟೋ, ಗಣ್ಹಥ ಗಣ್ಹಥಾ’’ತಿ ಪೋಥೇತ್ವಾ ತತ್ಥೇವ ನಂ ಜೀವಿತಕ್ಖಯಂ ಪಾಪೇಸುಂ. ಸೋ ಅವೀಚಿಮ್ಹಿ ನಿಬ್ಬತ್ತಿತ್ವಾ ಯಾವಾಯಂ ಮಹಾಪಥವೀ ಯೋಜನಮತ್ತಂ ಉಸ್ಸನ್ನಾ, ತಾವ ಪಚ್ಚಿತ್ವಾ ವಿಪಾಕಾವಸೇಸೇನ ಗಿಜ್ಝಕೂಟಮತ್ಥಕೇ ಸಟ್ಠಿಕೂಟಪೇತೋ ಹುತ್ವಾ ನಿಬ್ಬತ್ತಿ. ಸತ್ಥಾ ತಸ್ಸ ಇಮಂ ಪುಬ್ಬಕಮ್ಮಂ ಕಥೇತ್ವಾ, ‘‘ಭಿಕ್ಖವೇ, ಬಾಲಸ್ಸ ನಾಮ ಸಿಪ್ಪಂ ವಾ ಇಸ್ಸರಿಯಂ ವಾ ಉಪ್ಪಜ್ಜಮಾನಂ ಅನತ್ಥಾಯ ಉಪ್ಪಜ್ಜತಿ. ಬಾಲೋ ಹಿ ಸಿಪ್ಪಂ ವಾ ಇಸ್ಸರಿಯಂ ವಾ ಲಭಿತ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ಅನತ್ಥಮೇವ ಕರೋತೀ’’ತಿ ಅನುಸನ್ಧಿಂ ಘಟೇತ್ವಾ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇನ್ತೋ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ.

೭೨. ‘‘ಯಾವದೇವ ಅನತ್ಥಾಯ, ಞತ್ತಂ ಬಾಲಸ್ಸ ಜಾಯತಿ;

ಹನ್ತಿ ಬಾಲಸ್ಸ ಸುಕ್ಕಂಸಂ, ಮುದ್ಧಮಸ್ಸ ವಿಪಾತಯ’’ನ್ತಿ.

ತತ್ಥ ಯಾವದೇವಾತಿ ಅವಧಿಪರಿಚ್ಛೇದನತ್ಥೇ ನಿಪಾತೋ. ಞತ್ತನ್ತಿ ಜಾನನಸಭಾವೋ. ಯಂ ಸಿಪ್ಪಂ ಜಾನಾತಿ, ಯಮ್ಹಿ ವಾ ಇಸ್ಸರಿಯೇ ಯಸೇ ಸಮ್ಪತ್ತಿಯಞ್ಚ ಠಿತೋ ಜನೇನ ಞಾಯತಿ, ಪಾಕಟೋ ಪಞ್ಞಾತೋ ಹೋತಿ, ತಸ್ಸೇತಂ ನಾಮಂ. ಸಿಪ್ಪಂ ವಾ ಹಿ ಇಸ್ಸರಿಯಾದಿಭಾವೋ ವಾ ಬಾಲಸ್ಸ ಅನತ್ಥಾಯೇವ ಜಾಯತಿ. ತಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ಸೋ ಅತ್ತನೋ ಅನತ್ಥಮೇವ ಕರೋತಿ. ಹನ್ತೀತಿ ವಿನಾಸೇತಿ. ಸುಕ್ಕಂಸನ್ತಿ ಕುಸಲಕೋಟ್ಠಾಸಂ, ಬಾಲಸ್ಸ ಹಿ ಸಿಪ್ಪಂ ವಾ ಇಸ್ಸರಿಯಂ ವಾ ಉಪ್ಪಜ್ಜಮಾನಂ ಕುಸಲಕೋಟ್ಠಾಸಂ ಘಾತೇನ್ತಮೇವ ಉಪ್ಪಜ್ಜತಿ. ಮುದ್ಧನ್ತಿ ಪಞ್ಞಾಯೇತಂ ನಾಮಂ. ವಿಪಾತಯನ್ತಿ ವಿದ್ಧಂಸಯಮಾನಂ. ತಸ್ಸ ಹಿ ತಂ ಸುಕ್ಕಂಸಂ ಹನನ್ತಂ ಪಞ್ಞಾಸಙ್ಖಾತಂ ಮುದ್ಧಂ ವಿಪಾತೇನ್ತಂ ವಿದ್ಧಂಸೇನ್ತಮೇವ ಹನ್ತೀತಿ.

ದೇಸನಾವಸಾನೇ ಬಹೂ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲಾದೀನಿ ಪಾಪುಣಿಂಸು.

ಸಟ್ಠಿಕೂಟಪೇತವತ್ಥು ತೇರಸಮಂ.