೬. ತೇಮಿಯಚರಿಯಾವಣ್ಣನಾ
೪೮. ಛಟ್ಠೇ ಕಾಸಿರಾಜಸ್ಸ ಅತ್ರಜೋತಿ ಕಾಸಿರಞ್ಞೋ ಅತ್ರಜೋ ಪುತ್ತೋ ಯದಾ ಹೋಮಿ, ತದಾ ಮೂಗಪಕ್ಖೋತಿ ನಾಮೇನ, ತೇಮಿಯೋತಿ ವದನ್ತಿ ಮನ್ತಿ ತೇಮಿಯೋತಿ ನಾಮೇನ ಮೂಗಪಕ್ಖವತಾಧಿಟ್ಠಾನೇನ ‘‘ಮೂಗಪಕ್ಖೋ’’ತಿ ಮಾತಾಪಿತರೋ ಆದಿಂ ಕತ್ವಾ ಸಬ್ಬೇವ ಮಂ ವದನ್ತೀತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ. ಮಹಾಸತ್ತಸ್ಸ ಹಿ ಜಾತದಿವಸೇ ಸಕಲಕಾಸಿರಟ್ಠೇ ದೇವೋ ವಸ್ಸಿ, ಯಸ್ಮಾ ಚ ಸೋ ರಞ್ಞೋ ಚೇವ ಅಮಚ್ಚಾದೀನಞ್ಚ ಹದಯಂ ಉಳಾರೇನ ಪೀತಿಸಿನೇಹೇನ ತೇಮಯಮಾನೋ ಉಪ್ಪನ್ನೋ, ತಸ್ಮಾ ‘‘ತೇಮಿಯಕುಮಾರೋ’’ತಿ ನಾಮಂ ಅಹೋಸಿ.
೪೯. ಸೋಳಸಿತ್ಥಿಸಹಸ್ಸಾನನ್ತಿ ಸೋಳಸನ್ನಂ ಕಾಸಿರಞ್ಞೋ ಇತ್ಥಾಗಾರಸಹಸ್ಸಾನಂ. ನ ವಿಜ್ಜತಿ ಪುಮೋತಿ ಪುತ್ತೋ ನ ಲಬ್ಭತಿ. ನ ಕೇವಲಞ್ಚ ಪುತ್ತೋ ಏವ, ಧೀತಾಪಿಸ್ಸ ನತ್ಥಿ ಏವ. ಅಹೋರತ್ತಾನಂ ಅಚ್ಚಯೇನ, ನಿಬ್ಬತ್ತೋ ಅಹಮೇಕಕೋತಿ ಅಪುತ್ತಕಸ್ಸೇವ ತಸ್ಸ ರಞ್ಞೋ ಬಹೂನಂ ಸಂವಚ್ಛರಾನಂ ಅತೀತತ್ತಾ ಅನೇಕೇಸಂ ಅಹೋರತ್ತಾನಂ ಅಪಗಮನೇನ ಸಕ್ಕದತ್ತಿಯೋ ಅಹಮೇಕಕೋವ ಬೋಧಿಪರಿಯೇಸನಂ ಚರಮಾನೋ, ತದಾ ತಸ್ಸ ಪುತ್ತೋ ಹುತ್ವಾ ಉಪ್ಪನ್ನೋತಿ ಸತ್ಥಾ ವದತಿ.
ತತ್ರಾಯಂ ಅನುಪುಬ್ಬಿಕಥಾ – ಅತೀತೇ ಬಾರಾಣಸಿಯಂ ಕಾಸಿರಾಜಾ ರಜ್ಜಂ ಕಾರೇಸಿ. ತಸ್ಸ ಸೋಳಸಸಹಸ್ಸಾ ಇತ್ಥಿಯೋ ಅಹೇಸುಂ. ತಾಸು ಏಕಾಪಿ ಪುತ್ತಂ ವಾ ಧೀತರಂ ವಾ ನ ಲಭತಿ. ನಾಗರಾ ‘‘ಅಮ್ಹಾಕಂ ರಞ್ಞೋ ವಂಸಾನುರಕ್ಖಕೋ ಏಕೋಪಿ ಪುತ್ತೋ ನತ್ಥೀ’’ತಿ ವಿಪ್ಪಟಿಸಾರೀ ಜಾತಾ ಸನ್ನಿಪತಿತ್ವಾ ರಾಜಾನಂ ‘‘ಪುತ್ತಂ ಪತ್ಥೇಹೀ’’ತಿ ಆಹಂಸು. ರಾಜಾ ಸೋಳಸಸಹಸ್ಸಾ ಇತ್ಥಿಯೋ ‘‘ಪುತ್ತಂ ಪತ್ಥೇಥಾ’’ತಿ ಆಣಾಪೇಸಿ. ತಾ ಚನ್ದಾದೀನಂ ಉಪಟ್ಠಾನಾದೀನಿ ಕತ್ವಾ ಪತ್ಥೇನ್ತಿಯೋಪಿ ನ ಲಭಿಂಸು. ಅಗ್ಗಮಹೇಸೀ ಪನಸ್ಸ ಮದ್ದರಾಜಧೀತಾ ಚನ್ದಾದೇವೀ ನಾಮ ಸೀಲಸಮ್ಪನ್ನಾ ಅಹೋಸಿ. ರಾಜಾ ‘‘ತ್ವಮ್ಪಿ ಪುತ್ತಂ ಪತ್ಥೇಹೀ’’ತಿ ಆಹ. ಸಾ ಪುಣ್ಣಮದಿವಸೇ ಉಪೋಸಥಿಕಾ ಹುತ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ಸೀಲಂ ಆವಜ್ಜೇತ್ವಾ ‘‘ಸಚಾಹಂ ಅಖಣ್ಡಸೀಲಾ, ಇಮಿನಾ ಮೇ ಸಚ್ಚೇನ ಪುತ್ತೋ ಉಪ್ಪಜ್ಜತೂ’’ತಿ ಸಚ್ಚಕಿರಿಯಮಕಾಸಿ. ತಸ್ಸಾ ಸೀಲತೇಜೇನ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ಆಸನಂ ಉಣ್ಹಾಕಾರಂ ದಸ್ಸೇಸಿ. ಸಕ್ಕೋ ಆವಜ್ಜೇನ್ತೋ ತಂ ಕಾರಣಂ ಞತ್ವಾ ‘‘ಚನ್ದಾದೇವಿಯಾ ಪುತ್ತಪಟಿಲಾಭಸ್ಸ ಉಪಾಯಂ ಕರಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ತಸ್ಸಾ ಅನುಚ್ಛವಿಕಂ ಪುತ್ತಂ ಉಪಧಾರೇನ್ತೋ ಬೋಧಿಸತ್ತಂ ತಾವತಿಂಸಭವನೇ ನಿಬ್ಬತ್ತಿತ್ವಾ ತತ್ಥ ಯಾವತಾಯುಕಂ ಠತ್ವಾ ತತೋ ಚವಿತ್ವಾ ಉಪರಿದೇವಲೋಕೇ ಉಪ್ಪಜ್ಜಿತುಕಾಮಂ ದಿಸ್ವಾ ತಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕಂ ಗನ್ತ್ವಾ ‘‘ಸಮ್ಮ, ತಯಿ ಮನುಸ್ಸಲೋಕೇ ಉಪ್ಪನ್ನೇ ಪಾರಮಿಯೋ ಚ ತೇ ಪೂರೇಸ್ಸನ್ತಿ, ಮಹಾಜನಸ್ಸ ಚ ವುಡ್ಢಿ ಭವಿಸ್ಸತಿ, ಅಯಂ ಕಾಸಿರಞ್ಞೋ ಚನ್ದಾ ನಾಮ ಅಗ್ಗಮಹೇಸೀ ಪುತ್ತಂ ಪತ್ಥೇತಿ, ತಸ್ಸಾ ಕುಚ್ಛಿಯಂ ಉಪ್ಪಜ್ಜಾಹೀ’’ತಿ ಆಹ.
ಸೋ ‘‘ಸಾಧೂ’’ತಿ ಪಟಿಸ್ಸುಣಿತ್ವಾ ತಸ್ಸಾ ಕುಚ್ಛಿಯಂ ಪಟಿಸನ್ಧಿಂ ಗಣ್ಹಿ. ತಸ್ಸ ಸಹಾಯಾ ಪಞ್ಚಸತಾ ದೇವಪುತ್ತಾ ಖೀಣಾಯುಕಾ ದೇವಲೋಕಾ ಚವಿತ್ವಾ ತಸ್ಸೇವ ರಞ್ಞೋ ಅಮಚ್ಚಭರಿಯಾನಂ ಕುಚ್ಛೀಸು ಪಟಿಸನ್ಧಿಂ ಗಣ್ಹಿಂಸು. ದೇವೀ ಗಬ್ಭಸ್ಸ ಪತಿಟ್ಠಿತಭಾವಂ ಞತ್ವಾ ರಞ್ಞೋ ಆರೋಚೇಸಿ. ರಾಜಾ ಗಬ್ಭಪರಿಹಾರಂ ದಾಪೇಸಿ. ಸಾ ಪರಿಪುಣ್ಣಗಬ್ಭಾ ಧಞ್ಞಪುಞ್ಞಲಕ್ಖಣಸಮ್ಪನ್ನಂ ಪುತ್ತಂ ವಿಜಾಯಿ. ತಂದಿವಸಮೇವ ಅಮಚ್ಚಗೇಹೇಸು ಪಞ್ಚಕುಮಾರಸತಾನಿ ವಿಜಾಯಿಂಸು. ಉಭಯಮ್ಪಿ ಸುತ್ವಾ ರಾಜಾ ‘‘ಮಮ ಪುತ್ತಸ್ಸ ಪರಿವಾರಾ ಏತೇ’’ತಿ ಪಞ್ಚನ್ನಂ ದಾರಕಸತಾನಂ ಪಞ್ಚಧಾತಿಸತಾನಿ ಪೇಸೇತ್ವಾ ಕುಮಾರಪಸಾಧನಾನಿ ಚ ಪೇಸೇಸಿ. ಮಹಾಸತ್ತಸ್ಸ ಪನ ಅತಿದೀಘಾದಿದೋಸವಿವಜ್ಜಿತಾ ಅಲಮ್ಬತ್ಥನಾ ಮಧುರಥಞ್ಞಾ ಚತುಸಟ್ಠಿಧಾತಿಯೋ ದತ್ವಾ ಮಹನ್ತಂ ಸಕ್ಕಾರಂ ಕತ್ವಾ ಚನ್ದಾದೇವಿಯಾಪಿ ವರಂ ಅದಾಸಿ. ಸಾ ಗಹಿತಕಂ ಕತ್ವಾ ಠಪೇಸಿ. ದಾರಕೋ ಮಹತಾ ಪರಿವಾರೇನ ವಡ್ಢತಿ. ಅಥ ನಂ ಏಕಮಾಸಿಕಂ ಅಲಙ್ಕರಿತ್ವಾ ರಞ್ಞೋ ಸನ್ತಿಕಂ ಆನಯಿಂಸು. ರಾಜಾ ಪಿಯಪುತ್ತಂ ಓಲೋಕೇತ್ವಾ ಆಲಿಙ್ಗಿತ್ವಾ ಅಙ್ಕೇ ನಿಸೀದಾಪೇತ್ವಾ ರಮಯಮಾನೋ ನಿಸೀದಿ.
೫೦. ತಸ್ಮಿಂ ಖಣೇ ಚತ್ತಾರೋ ಚೋರಾ ಆನೀತಾ. ರಾಜಾ ತೇಸು ಏಕಸ್ಸ ಸಕಣ್ಟಕಾಹಿ ಕಸಾಹಿ ಪಹಾರಸಹಸ್ಸಂ ಆಣಾಪೇಸಿ, ಏಕಸ್ಸ ಸಙ್ಖಲಿಕಾಯ ಬನ್ಧಿತ್ವಾ ಬನ್ಧನಾಗಾರಪ್ಪವೇಸನಂ, ಏಕಸ್ಸ ಸರೀರೇ ಸತ್ತಿಪ್ಪಹಾರದಾನಂ, ಏಕಸ್ಸ ಸೂಲಾರೋಪನಂ. ಮಹಾಸತ್ತೋ ಪಿತು ಕಥಂ ಸುತ್ವಾ ಸಂವೇಗಪ್ಪತ್ತೋ ಹುತ್ವಾ ‘‘ಅಹೋ ಮಮ ಪಿತಾ ರಜ್ಜಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ಭಾರಿಯಂ ನಿರಯಗಾಮಿಕಮ್ಮಂ ಕರೋತೀ’’ತಿ ಚಿನ್ತೇಸಿ. ಪುನದಿವಸೇ ನಂ ಸೇತಚ್ಛತ್ತಸ್ಸ ಹೇಟ್ಠಾ ಅಲಙ್ಕತಸಿರಿಸಯನೇ ನಿಪಜ್ಜಾಪೇಸುಂ.
ಸೋ ಥೋಕಂ ನಿದ್ದಾಯಿತ್ವಾ ಪಟಿಬುದ್ಧೋ ಅಕ್ಖೀನಿ ಉಮ್ಮೀಲೇತ್ವಾ ಸೇತಚ್ಛತ್ತಂ ಓಲೋಕೇನ್ತೋ ಮಹನ್ತಂ ಸಿರಿವಿಭವಂ ಪಸ್ಸಿ. ಅಥಸ್ಸ ಪಕತಿಯಾಪಿ ಸಂವೇಗಪ್ಪತ್ತಸ್ಸ ಅತಿರೇಕತರಂ ಭಯಂ ಉಪ್ಪಜ್ಜಿ. ಸೋ ‘‘ಕುತೋ ನು ಖೋ ಅಹಂ ಇಮಂ ರಾಜಗೇಹಂ ಆಗತೋ’’ತಿ ಉಪಧಾರೇನ್ತೋ ಜಾತಿಸ್ಸರಞಾಣೇನ ದೇವಲೋಕತೋ ಆಗತಭಾವಂ ಞತ್ವಾ ತತೋ ಪರಂ ಓಲೋಕೇನ್ತೋ ಉಸ್ಸದನಿರಯೇ ಪಕ್ಕಭಾವಂ ಪಸ್ಸಿ. ತತೋ ಪರಂ ಓಲೋಕೇನ್ತೋ ತಸ್ಮಿಂಯೇವ ನಗರೇ ರಾಜಭಾವಂ ಪಸ್ಸಿ. ಅಥ ಸೋ ‘‘ಅಹಂ ವೀಸತಿವಸ್ಸಾನಿ ರಜ್ಜಂ ಕಾರೇತ್ವಾ ಅಸೀತಿವಸ್ಸಸಹಸ್ಸಾನಿ ಉಸ್ಸದನಿರಯೇ ಪಚ್ಚಿಂ, ಇದಾನಿ ಪುನಪಿ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಚೋರಗೇಹೇ ನಿಬ್ಬತ್ತೋಸ್ಮಿ, ಪಿತಾಪಿ ಮೇ ಹಿಯ್ಯೋ ಚತೂಸು ಚೋರೇಸು ಆನೀತೇಸು ತಥಾರೂಪಂ ಫರುಸಂ ನಿರಯಸಂವತ್ತನಿಕಂ ಕಥಂ ಕಥೇಸಿ. ನ ಮೇ ಇಮಿನಾ ಅವಿದಿತವಿಪುಲಾನತ್ಥಾವಹೇನ ರಜ್ಜೇನ ಅತ್ಥೋ, ಕಥಂ ನು ಖೋ ಇಮಮ್ಹಾ ಚೋರಗೇಹಾ ಮುಚ್ಚೇಯ್ಯ’’ನ್ತಿ ಚಿನ್ತೇನ್ತೋ ನಿಪಜ್ಜಿ. ಅಥ ನಂ ಏಕಾ ದೇವಧೀತಾ ‘‘ತಾತ ತೇಮಿಯಕುಮಾರ, ಮಾ ಭಾಯಿ, ತೀಣಿ ಅಙ್ಗಾನಿ ಅಧಿಟ್ಠಹಿತ್ವಾ ತವ ಸೋತ್ಥಿ ಭವಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ ಸಮಸ್ಸಾಸೇಸಿ. ತಂ ಸುತ್ವಾ ಮಹಾಸತ್ತೋ ರಜ್ಜಸಙ್ಖಾತಾ ಅನತ್ಥತೋ ಮುಚ್ಚಿತುಕಾಮೋ ಸೋಳಸಸಂವಚ್ಛರಾನಿ ತೀಣಿ ಅಙ್ಗಾನಿ ಅಚಲಾಧಿಟ್ಠಾನವಸೇನ ಅಧಿಟ್ಠಹಿ. ತೇನ ವುತ್ತಂ ‘‘ಕಿಚ್ಛಾಲದ್ಧಂ ಪಿಯಂ ಪುತ್ತ’’ನ್ತಿಆದಿ.
ತತ್ಥ ಕಿಚ್ಛಾಲದ್ಧನ್ತಿ ಕಿಚ್ಛೇನ ಕಸಿರೇನ ಚಿರಕಾಲಪತ್ಥನಾಯ ಲದ್ಧಂ. ಅಭಿಜಾತನ್ತಿ ಜಾತಿಸಮ್ಪನ್ನಂ. ಕಾಯಜುತಿಯಾ ಚೇವ ಞಾಣಜುತಿಯಾ ಚ ಸಮನ್ನಾಗತತ್ತಾ ಜುತಿನ್ಧರಂ. ಸೇತಚ್ಛತ್ತಂ ಧಾರಯಿತ್ವಾನ, ಸಯನೇ ಪೋಸೇತಿ ಮಂ ಪಿತಾತಿ ಪಿತಾ ಮೇ ಕಾಸಿರಾಜಾ ‘‘ಮಾ ನಂ ಕುಮಾರಂ ರಜೋ ವಾ ಉಸ್ಸಾವೋ ವಾ’’ತಿ ಜಾತಕಾಲತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ಸೇತಚ್ಛತ್ತಸ್ಸ ಹೇಟ್ಠಾ ಸಿರಿಸಯನೇ ಸಯಾಪೇತ್ವಾ ಮಹನ್ತೇನ ಪರಿವಾರೇನ ಮಂ ಪೋಸೇತಿ.
೫೧. ನಿದ್ದಾಯಮಾನೋ ಸಯನವರೇ ಪಬುಜ್ಝಿತ್ವಾ ಅಹಂ ಓಲೋಕೇನ್ತೋ ಪಣ್ಡರಂ ಸೇತಚ್ಛತ್ತಂ ಅದ್ದಸಂ. ಯೇನಾಹಂ ನಿರಯಂ ಗತೋತಿ ಯೇನ ಸೇತಚ್ಛತ್ತೇನ ತತೋ ತತಿಯೇ ಅತ್ತಭಾವೇ ಅಹಂ ನಿರಯಂ ಗತೋ, ಸೇತಚ್ಛತ್ತಸೀಸೇನ ರಜ್ಜಂ ವದತಿ.
೫೨. ಸಹ ದಿಟ್ಠಸ್ಸ ಮೇ ಛತ್ತನ್ತಿ ತಂ ಸೇತಚ್ಛತ್ತಂ ದಿಟ್ಠಸ್ಸ ದಿಟ್ಠವತೋ ಮೇ ಸಹ ತೇನ ದಸ್ಸನೇನ, ದಸ್ಸನಸಮಕಾಲಮೇವಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ತಾಸೋ ಉಪ್ಪಜ್ಜಿ ಭೇರವೋತಿ ಸುಪರಿವಿದಿತಾದೀನವತ್ತಾ ಭಯಾನಕೋ ಚಿತ್ತುತ್ರಾಸೋ ಉದಪಾದಿ. ವಿನಿಚ್ಛಯಂ ಸಮಾಪನ್ನೋ, ಕಥಾಹಂ ಇಮಂ ಮುಞ್ಚಿಸ್ಸನ್ತಿ ಕಥಂ ನು ಖೋ ಅಹಂ ಇಮಂ ರಜ್ಜಂ ಕಾಳಕಣ್ಣಿಂ ಮುಞ್ಚೇಯ್ಯನ್ತಿ ಏವಂ ವಿಚಾರಣಂ ಆಪಜ್ಜಿಂ.
೫೩. ಪುಬ್ಬಸಾಲೋಹಿತಾ ಮಯ್ಹನ್ತಿ ಪುಬ್ಬೇ ಏಕಸ್ಮಿಂ ಅತ್ತಭಾವೇ ಮಮ ಮಾತುಭೂತಪುಬ್ಬಾ ತಸ್ಮಿಂ ಛತ್ತೇ ಅಧಿವತ್ಥಾ ದೇವತಾ ಮಯ್ಹಂ ಅತ್ಥಕಾಮಿನೀ ಹಿತೇಸಿನೀ. ಸಾ ಮಂ ದಿಸ್ವಾನ ದುಕ್ಖಿತಂ, ತೀಸು ಠಾನೇಸು ಯೋಜಯೀತಿ ಸಾ ದೇವತಾ ಮಂ ತಥಾ ಚೇತೋದುಕ್ಖೇನ ದುಕ್ಖಿತಂ ದಿಸ್ವಾ ಮೂಗಪಕ್ಖಬಧಿರಭಾವಸಙ್ಖಾತೇಸು ತೀಸು ರಜ್ಜದುಕ್ಖತೋ ನಿಕ್ಖಮನಕಾರಣೇಸು ಯೋಜೇಸಿ.
೫೪. ಪಣ್ಡಿಚ್ಚಯನ್ತಿ ಪಣ್ಡಿಚ್ಚಂ, ಅಯಮೇವ ವಾ ಪಾಠೋ. ಮಾ ವಿಭಾವಯಾತಿ ಮಾ ಪಕಾಸೇಹಿ. ಬಾಲಮತೋತಿ ಬಾಲೋತಿ ಞಾತೋ. ಸಬ್ಬೋತಿ ಸಕಲೋ ಅನ್ತೋಜನೋ ಚೇವ ಬಹಿಜನೋ ಚ. ಓಚಿನಾಯತೂತಿ ನೀಹರಥೇತಂ ಕಾಳಕಣ್ಣಿನ್ತಿ ಅವಜಾನಾತು. ಏವಂ ತವ ಅತ್ಥೋ ಭವಿಸ್ಸತೀತಿ ಏವಂ ಯಥಾವುತ್ತನಯೇನ ಅವಜಾನಿತಬ್ಬಭಾವೇ ಸತಿ ತುಯ್ಹಂ ಗೇಹತೋ ನಿಕ್ಖಮನೇನ ಹಿತಂ ಪಾರಮಿಪರಿಪೂರಣಂ ಭವಿಸ್ಸತಿ.
೫೫. ತೇತಂ ವಚನನ್ತಿ ತೇ ಏತಂ ತೀಣಿ ಅಙ್ಗಾನಿ ಅಧಿಟ್ಠಾಹೀತಿ ವಚನಂ. ಅತ್ಥಕಾಮಾಸಿ ಮೇ ಅಮ್ಮಾತಿ ಅಮ್ಮ ದೇವತೇ, ಮಮ ಅತ್ಥಕಾಮಾ ಅಸಿ. ಹಿತಕಾಮಾತಿ ತಸ್ಸೇವ ಪರಿಯಾಯವಚನಂ. ಅತ್ಥೋತಿ ವಾ ಏತ್ಥ ಸುಖಂ ವೇದಿತಬ್ಬಂ. ಹಿತನ್ತಿ ತಸ್ಸ ಕಾರಣಭೂತಂ ಪುಞ್ಞಂ.
೫೬. ಸಾಗರೇವ ಥಲಂ ಲಭಿನ್ತಿ ಚೋರಗೇಹೇ ವತಾಹಂ ಜಾತೋ, ಅಹು ಮೇ ಮಹಾವತಾನತ್ಥೋತಿ ಸೋಕಸಾಗರೇ ಓಸೀದನ್ತೋ ತಸ್ಸಾ ದೇವತಾಯ ಅಹಂ ವಚನಂ ಸುತ್ವಾ ಸಾಗರೇ ಓಸೀದನ್ತೋ ವಿಯ ಥಲಂ ಪತಿಟ್ಠಂ ಅಲಭಿಂ, ರಜ್ಜಕುಲತೋ ನಿಕ್ಖಮನೋಪಾಯಂ ಅಲಭಿನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ. ತಯೋ ಅಙ್ಗೇ ಅಧಿಟ್ಠಹಿನ್ತಿ ಯಾವ ಗೇಹತೋ ನಿಕ್ಖಮಿಂ, ತಾವ ತೀಣಿ ಅಙ್ಗಾನಿ ಕಾರಣಾನಿ ಅಧಿಟ್ಠಹಿಂ.
೫೭. ಇದಾನಿ ತಾನಿ ಸರೂಪತೋ ದಸ್ಸೇತುಂ ‘‘ಮೂಗೋ ಅಹೋಸಿ’’ನ್ತಿ ಗಾಥಮಾಹ. ತತ್ಥ ಪಕ್ಖೋತಿ ಪೀಠಸಪ್ಪಿ. ಸೇಸಂ ಸುವಿಞ್ಞೇಯ್ಯಮೇವ.
ಏವಂ ಪನ ಮಹಾಸತ್ತೇ ದೇವತಾಯ ದಿನ್ನನಯೇ ಠತ್ವಾ ಜಾತವಸ್ಸತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ಮೂಗಾದಿಭಾವೇನ ಅತ್ತಾನಂ ದಸ್ಸೇನ್ತೇ ಮಾತಾಪಿತರೋ ಧಾತಿಆದಯೋ ಚ ‘‘ಮೂಗಾನಂ ಹನುಪರಿಯೋಸಾನಂ ನಾಮ ಏವರೂಪಂ ನ ಹೋತಿ, ಬಧಿರಾನಂ ಕಣ್ಣಸೋತಂ ನಾಮ ಏವರೂಪಂ ನ ಹೋತಿ, ಪೀಠಸಪ್ಪೀನಂ ಹತ್ಥಪಾದಾ ನಾಮ ಏವರೂಪಾ ನ ಹೋನ್ತಿ, ಭವಿತಬ್ಬಮೇತ್ಥ ಕಾರಣೇನ, ವೀಮಂಸಿಸ್ಸಾಮ ನ’’ನ್ತಿ ಚಿನ್ತೇತ್ವಾ ‘‘ಖೀರೇನ ತಾವ ವೀಮಂಸಿಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ ಸಕಲದಿವಸಂ ಖೀರಂ ನ ದೇನ್ತಿ. ಸೋ ಸುಸ್ಸನ್ತೋಪಿ ಖೀರತ್ಥಾಯ ಸದ್ದಂ ನ ಕರೋತಿ.
ಅಥಸ್ಸ ಮಾತಾ ‘‘ಪುತ್ತೋ ಮೇ ಛಾತೋ, ಖೀರಮಸ್ಸ ದೇಥಾ’’ತಿ ಖೀರಂ ದಾಪೇಸಿ. ಏವಂ ಅನ್ತರನ್ತರಾ ಖೀರಂ ಅದತ್ವಾ ಏಕಸಂವಚ್ಛರಂ ವೀಮಂಸನ್ತಾಪಿ ಅನ್ತರಂ ನ ಪಸ್ಸಿಂಸು. ತತೋ ‘‘ಕುಮಾರಕಾ ನಾಮ ಪೂವಖಜ್ಜಕಂ ಪಿಯಾಯನ್ತಿ, ಫಲಾಫಲಂ ಪಿಯಾಯನ್ತಿ, ಕೀಳನಭಣ್ಡಕಂ ಪಿಯಾಯನ್ತಿ, ಭೋಜನಂ ಪಿಯಾಯನ್ತೀ’’ತಿ ತಾನಿ ತಾನಿ ಪಲೋಭನೀಯಾನಿ ಉಪನೇತ್ವಾ ವೀಮಂಸನವಸೇನ ಪಲೋಭೇನ್ತಾ ಯಾವ ಪಞ್ಚವಸ್ಸಕಾಲಾ ಅನ್ತರಂ ನ ಪಸ್ಸಿಂಸು. ಅಥ ನಂ ‘‘ದಾರಕಾ ನಾಮ ಅಗ್ಗಿತೋ ಭಾಯನ್ತಿ, ಮತ್ತಹತ್ಥಿತೋ ಭಾಯನ್ತಿ, ಸಪ್ಪತೋ ಭಾಯನ್ತಿ, ಉಕ್ಖಿತ್ತಾಸಿಕಪುರಿಸತೋ ಭಾಯನ್ತಿ, ತೇಹಿ ವೀಮಂಸಿಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ ಯಥಾ ತೇಹಿಸ್ಸ ಅನತ್ಥೋ ನ ಜಾಯತಿ, ತಥಾ ಪುರಿಮಮೇವ ಸಂವಿದಹಿತ್ವಾ ಅತಿಭಯಾನಕಾಕಾರೇನ ಉಪಗಚ್ಛನ್ತೇ ಕಾರೇಸುಂ.
ಮಹಾಸತ್ತೋ ನಿರಯಭಯಂ ಆವಜ್ಜೇತ್ವಾ ‘‘ಇತೋ ಸತಗುಣೇನ ಸಹಸ್ಸಗುಣೇನ ಸತಸಹಸ್ಸಗುಣೇನ ನಿರಯೋ ಭಾಯಿತಬ್ಬೋ’’ತಿ ನಿಚ್ಚಲೋವ ಹೋತಿ. ಏವಮ್ಪಿ ವೀಮಂಸಿತ್ವಾ ಅನ್ತರಂ ನ ಪಸ್ಸನ್ತಾ ಪುನ ‘‘ದಾರಕಾ ನಾಮ ಸಮಜ್ಜತ್ಥಿಕಾ ಹೋನ್ತೀ’’ತಿ ಸಮಜ್ಜಂ ಕಾರೇತ್ವಾಪಿ ಮಹಾಸತ್ತಂ ಸಾಣಿಯಾ ಪರಿಕ್ಖಿಪಿತ್ವಾ ಅಜಾನನ್ತಸ್ಸೇವ ಚತೂಸು ಪಸ್ಸೇಸು ಸಙ್ಖಸದ್ದೇಹಿ ಭೇರಿಸದ್ದೇಹಿ ಚ ಸಹಸಾ ಏಕನಿನ್ನಾದಂ ಕಾರೇತ್ವಾಪಿ ಅನ್ಧಕಾರೇ ಘಟೇಹಿ ದೀಪಂ ಉಪನೇತ್ವಾ ಸಹಸಾ ಆಲೋಕಂ ದಸ್ಸೇತ್ವಾಪಿ ಸಕಲಸರೀರಂ ಫಾಣಿತೇನ ಮಕ್ಖೇತ್ವಾ ಬಹುಮಕ್ಖಿಕೇ ಠಾನೇ ನಿಪಜ್ಜಾಪೇತ್ವಾಪಿ ನ್ಹಾಪನಾದೀನಿ ಅಕತ್ವಾ ಉಚ್ಚಾರಪಸ್ಸಾವಮತ್ಥಕೇ ನಿಪನ್ನಂ ಅಜ್ಝುಪೇಕ್ಖಿತ್ವಾಪಿ ತತ್ಥ ಚ ಪಲಿಪನ್ನಂ ಸಯಮಾನಂ ಪರಿಹಾಸೇಹಿ ಅಕ್ಕೋಸನೇಹಿ ಚ ಘಟ್ಟೇತ್ವಾಪಿ ಹೇಟ್ಠಾಮಞ್ಚೇ ಅಗ್ಗಿಕಪಲ್ಲಂ ಕತ್ವಾ ಉಣ್ಹಸನ್ತಾಪೇನ ಪೀಳೇತ್ವಾಪೀತಿ ಏವಂ ನಾನಾವಿಧೇಹಿ ಉಪಾಯೇಹಿ ವೀಮಂಸನ್ತಾಪಿಸ್ಸ ಅನ್ತರಂ ನ ಪಸ್ಸಿಂಸು.
ಮಹಾಸತ್ತೋ ಹಿ ಸಬ್ಬತ್ಥ ನಿರಯಭಯಮೇವ ಆವಜ್ಜೇತ್ವಾ ಅಧಿಟ್ಠಾನಂ ಅವಿಕೋಪೇನ್ತೋ ನಿಚ್ಚಲೋವ ಅಹೋಸಿ. ಏವಂ ಪನ್ನರಸವಸ್ಸಾನಿ ವೀಮಂಸಿತ್ವಾ ಅಥ ಸೋಳಸವಸ್ಸಕಾಲೇ ‘‘ಪೀಠಸಪ್ಪಿನೋ ವಾ ಹೋನ್ತು ಮೂಗಬಧಿರಾ ವಾ ರಜನೀಯೇಸು ಅರಜ್ಜನ್ತಾ ದುಸ್ಸನೀಯೇಸು ಅದುಸ್ಸನ್ತಾ ನಾಮ ನತ್ಥೀತಿ ನಾಟಕಾನಿಸ್ಸ ಪಚ್ಚುಪಟ್ಠಪೇತ್ವಾ ವೀಮಂಸಿಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ ಕುಮಾರಂ ಗನ್ಧೋದಕೇನ ನ್ಹಾಪೇತ್ವಾ ದೇವಪುತ್ತಂ ವಿಯ ಅಲಙ್ಕರಿತ್ವಾ ದೇವವಿಮಾನಕಪ್ಪಂ ಪುಪ್ಫಗನ್ಧದಾಮಾದೀಹಿ ಏಕಾಮೋದಪಮೋದಂ ಪಾಸಾದಂ ಆರೋಪೇತ್ವಾ ಉತ್ತಮರೂಪಧರಾ ಭಾವವಿಲಾಸಸಮ್ಪನ್ನಾ ದೇವಚ್ಛರಾಪಟಿಭಾಗಾ ಇತ್ಥಿಯೋ ಉಪಟ್ಠಪೇಸುಂ – ‘‘ಗಚ್ಛಥ ನಚ್ಚಾದೀಹಿ ಕುಮಾರಂ ಅಭಿರಮಾಪೇಥಾ’’ತಿ. ತಾ ಉಪಗನ್ತ್ವಾ ತಥಾ ಕಾತುಂ ವಾಯಮಿಂಸು. ಸೋ ಬುದ್ಧಿಸಮ್ಪನ್ನತಾಯ ‘‘ಇಮಾ ಮೇ ಸರೀರಸಮ್ಫಸ್ಸಂ ಮಾ ವಿನ್ದಿಂಸೂ’’ತಿ ಅಸ್ಸಾಸಪಸ್ಸಾಸೇ ನಿರುನ್ಧಿ. ತಾ ತಸ್ಸ ಸರೀರಸಮ್ಫಸ್ಸಂ ಅವಿನ್ದನ್ತಿಯೋ ‘‘ಥದ್ಧಸರೀರೋ ಏಸ, ನಾಯಂ ಮನುಸ್ಸೋ, ಯಕ್ಖೋ ಭವಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ ಪಕ್ಕಮಿಂಸು.
ಏವಂ ಸೋಳಸ ವಸ್ಸಾನಿ ಸೋಳಸಹಿ ಮಹಾವೀಮಂಸಾಹಿ ಅನೇಕಾಹಿ ಚ ಖುದ್ದಕವೀಮಂಸಾಹಿ ಪರಿಗ್ಗಣ್ಹಿತುಂ ಅಸಕ್ಕುಣಿತ್ವಾ ಮಾತಾಪಿತರೋ ‘‘ತಾತ, ತೇಮಿಯಕುಮಾರ, ಮಯಂ ತವ ಅಮೂಗಾದಿಭಾವಂ ಜಾನಾಮ, ನ ಹಿ ತೇಸಂ ಏವರೂಪಾನಿ ಮುಖಕಣ್ಣಸೋತಪಾದಾನಿ ಹೋನ್ತಿ, ತ್ವಂ ಅಮ್ಹೇಹಿ ಪತ್ಥೇತ್ವಾ ಲದ್ಧಪುತ್ತಕೋ, ಮಾ ನೋ ನಾಸೇಹಿ, ಸಕಲಜಮ್ಬುದೀಪೇ ರಾಜೂನಂ ಸನ್ತಿಕಾ ಗರಹತೋ ಮೋಚೇಹೀ’’ತಿ ಸಹ ವಿಸುಂ ವಿಸುಞ್ಚ ಅನೇಕವಾರಂ ಯಾಚಿಂಸು. ಸೋ ತೇಹಿ ಏವಂ ಯಾಚಿಯಮಾನೋಪಿ ಅಸುಣನ್ತೋ ವಿಯ ಹುತ್ವಾ ನಿಪಜ್ಜಿ.
೫೮. ಅಥ ರಾಜಾ ಮಹಾಸತ್ತಸ್ಸ ಉಭೋ ಪಾದೇ ಕಣ್ಣಸೋತೇ ಜಿವ್ಹಂ ಉಭೋ ಚ ಹತ್ಥೇ ಕುಸಲೇಹಿ ಪುರಿಸೇಹಿ ವೀಮಂಸಾಪೇತ್ವಾ ‘‘ಯದಿಪಿ ಅಪೀಠಸಪ್ಪಿಆದೀನಂ ವಿಯಸ್ಸ ಪಾದಾದಯೋ, ತಥಾಪಿ ಅಯಂ ಪೀಠಸಪ್ಪಿ ಮೂಗಬಧಿರೋ ಮಞ್ಞೇ, ಈದಿಸೇ ಕಾಳಕಣ್ಣಿಪುರಿಸೇ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಗೇಹೇ ವಸನ್ತೇ ತಯೋ ಅನ್ತರಾಯಾ ಪಞ್ಞಾಯನ್ತಿ ಜೀವಿತಸ್ಸ ವಾ ಛತ್ತಸ್ಸ ವಾ ಮಹೇಸಿಯಾ ವಾ’’ತಿ ಲಕ್ಖಣಪಾಠಕೇಹಿ ಇದಾನಿ ಕಥಿತಂ. ಜಾತದಿವಸೇ ಪನ ‘‘ತುಮ್ಹಾಕಂ ದೋಮನಸ್ಸಪರಿಹರಣತ್ಥಂ ‘ಧಞ್ಞಪುಞ್ಞಲಕ್ಖಣೋ’ತಿ ವುತ್ತ’’ನ್ತಿ ಅಮಚ್ಚೇಹಿ ಆರೋಚಿತಂ ಸುತ್ವಾ ಅನ್ತರಾಯಭಯೇನ ಭೀತೋ ‘‘ಗಚ್ಛಥ ನಂ ಅವಮಙ್ಗಲರಥೇ ನಿಪಜ್ಜಾಪೇತ್ವಾ ಪಚ್ಛಿಮದ್ವಾರೇನ ನೀಹರಾಪೇತ್ವಾ ಆಮಕಸುಸಾನೇ ನಿಖಣಥಾ’’ತಿ ಆಣಾಪೇಸಿ. ತಂ ಸುತ್ವಾ ಮಹಾಸತ್ತೋ ಹಟ್ಠೋ ಉದಗ್ಗೋ ಅಹೋಸಿ – ‘‘ಚಿರಸ್ಸಂ ವತ ಮೇ ಮನೋರಥೋ ಮತ್ಥಕಂ ಪಾಪುಣಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ. ತೇನ ವುತ್ತಂ ‘‘ತತೋ ಮೇ ಹತ್ಥಪಾದೇ ಚಾ’’ತಿಆದಿ.
ತತ್ಥ ಮದ್ದಿಯಾತಿ ಮದ್ದನವಸೇನ ವೀಮಂಸಿತ್ವಾ. ಅನೂನತನ್ತಿ ಹತ್ಥಾದೀಹಿ ಅವಿಕಲತಂ. ನಿನ್ದಿಸುನ್ತಿ ‘‘ಏವಂ ಅನೂನಾವಯವೋಪಿ ಸಮಾನೋ ಮೂಗಾದಿ ವಿಯ ದಿಸ್ಸಮಾನೋ ‘‘ರಜ್ಜಂ ಕಾರೇತುಂ ಅಭಬ್ಬೋ, ಕಾಳಕಣ್ಣಿಪುರಿಸೋ ಅಯ’’ನ್ತಿ ಗರಹಿಂಸು. ‘‘ನಿದ್ದಿಸು’’ನ್ತಿಪಿ ಪಾಠೋ, ವದಿಂಸೂತಿ ಅತ್ಥೋ.
೫೯. ಛಡ್ಡನಂ ಅನುಮೋದಿಸುನ್ತಿ ರಾಜದಸ್ಸನತ್ಥಂ ಆಗತಾ ಸಬ್ಬೇಪಿ ಜನಪದವಾಸಿನೋ ಸೇನಾಪತಿಪುರೋಹಿತಪ್ಪಮುಖಾ ರಾಜಪುರಿಸಾ ತೇ ಸಬ್ಬೇಪಿ ಏಕಮನಾ ಸಮಾನಚಿತ್ತಾ ಹುತ್ವಾ ಅನ್ತರಾಯಪರಿಹರಣತ್ಥಂ ರಞ್ಞಾ ಆಣತ್ತಾ ಭೂಮಿಯಂ ನಿಖಣನವಸೇನ ಮಮ ಛಡ್ಡನಂ ಮುಖಸಙ್ಕೋಚಂ ಅಕತ್ವಾ ಅಭಿಮುಖಭಾವೇನ ಸಾಧು ಸುಟ್ಠು ಇದಂ ಕತ್ತಬ್ಬಮೇವಾತಿ ಅನುಮೋದಿಂಸು.
೬೦. ಸೋ ಮೇ ಅತ್ಥೋ ಸಮಿಜ್ಝಥಾತಿ ಯಸ್ಸತ್ಥಾಯ ಯದತ್ಥಂ ತತೋ ಮೂಗಾದಿಭಾವಾಧಿಟ್ಠಾನವಸೇನ ದುಕ್ಕರಚರಣಂ ಚಿಣ್ಣಂ ಚರಿತಂ, ಸೋ ಅತ್ಥೋ ಮಮ ಸಮಿಜ್ಝತಿ. ತೇಸಂ ಮಮ ಮಾತಾಪಿತುಆದೀನಂ ಮತಿಂ ಅಧಿಪ್ಪಾಯಂ ಸುತ್ವಾ ಸೋ ಅಹಂ ಮಮ ಅಧಿಪ್ಪಾಯಸಮಿಜ್ಝನೇನ ಹಟ್ಠೋ ಅನುಪಧಾರೇತ್ವಾ ಭೂಮಿಯಂ ನಿಖಣನಾನುಜಾನನೇನ ಸಂವಿಗ್ಗಮಾನಸೋವ ಅಹೋಸಿನ್ತಿ ವಚನಸೇಸೇನ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ ವೇದಿತಬ್ಬೋ.
೬೧. ಏವಂ ಕುಮಾರಸ್ಸ ಭೂಮಿಯಂ ನಿಖಣನೇ ರಞ್ಞಾ ಆಣತ್ತೇ ಚನ್ದಾದೇವೀ ತಂ ಪವತ್ತಿಂ ಸುತ್ವಾ ರಾಜಾನಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ, ‘‘ದೇವ, ತುಮ್ಹೇಹಿ ಮಯ್ಹಂ ವರೋ ದಿನ್ನೋ, ಮಯಾ ಚ ಗಹಿತಕಂ ಕತ್ವಾ ಠಪಿತೋ, ತಂ ಮೇ ಇದಾನಿ ದೇಥಾ’’ತಿ. ‘‘ಗಣ್ಹ, ದೇವೀ’’ತಿ. ‘‘ಪುತ್ತಸ್ಸ ಮೇ ರಜ್ಜಂ ದೇಥಾ’’ತಿ. ‘‘ಪುತ್ತೋ ತೇ ಕಾಳಕಣ್ಣೀ, ನ ಸಕ್ಕಾ ದಾತು’’ನ್ತಿ. ‘‘ತೇನ ಹಿ, ದೇವ, ಯಾವಜೀವಂ ಅದೇನ್ತೋ ಸತ್ತ ವಸ್ಸಾನಿ ದೇಥಾ’’ತಿ. ‘‘ತಮ್ಪಿ ನ ಸಕ್ಕಾ’’ತಿ. ‘‘ಛ ವಸ್ಸಾನಿ, ಪಞ್ಚಚತ್ತಾರಿತೀಣಿದ್ವೇಏಕಂ ವಸ್ಸಂ, ಸತ್ತ ಮಾಸೇ, ಛಪಞ್ಚಚತ್ತಾರೋತಯೋದ್ವೇಏಕಂ ಮಾಸಂಅದ್ಧಮಾಸಂಸತ್ತಾಹಂ ದೇಥಾ’’ತಿ. ಸಾಧು ಗಣ್ಹಾತಿ.
ಸಾ ಪುತ್ತಂ ಅಲಙ್ಕಾರಾಪೇತ್ವಾ ‘‘ತೇಮಿಯಕುಮಾರಸ್ಸ ಇದಂ ರಜ್ಜ’’ನ್ತಿ ನಗರೇ ಭೇರಿಂ ಚರಾಪೇತ್ವಾ ನಗರಂ ಅಲಙ್ಕಾರಾಪೇತ್ವಾ ಪುತ್ತಂ ಹತ್ಥಿಕ್ಖನ್ಧಂ ಆರೋಪೇತ್ವಾ ಸೇತಚ್ಛತ್ತಂ ಮತ್ಥಕೇ ಕಾರಾಪೇತ್ವಾ ನಗರಂ ಪದಕ್ಖಿಣಂ ಕತ್ವಾ ಆಗತಂ ಅಲಙ್ಕತಸಿರಿಸಯನೇ ನಿಪಜ್ಜಾಪೇತ್ವಾ ಸಬ್ಬರತ್ತಿಂ ಯಾಚಿ – ‘‘ತಾತ ತೇಮಿಯ, ತಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ಸೋಳಸ ವಸ್ಸಾನಿ ನಿದ್ದಂ ಅಲಭಿತ್ವಾ ರೋದಮಾನಾಯ ಮೇ ಅಕ್ಖೀನಿ ಉಪ್ಪಕ್ಕಾನಿ, ಸೋಕೇನ ಹದಯಂ ಭಿಜ್ಜತಿ ವಿಯ, ತವ ಅಪೀಠಸಪ್ಪಿಆದಿಭಾವಂ ಜಾನಾಮಿ, ಮಾ ಮಂ ಅನಾಥಂ ಕರೀ’’ತಿ. ಇಮಿನಾ ನಿಯಾಮೇನ ಛ ದಿವಸೇ ಯಾಚಿ. ಛಟ್ಠೇ ದಿವಸೇ ರಾಜಾ ಸುನನ್ದಂ ನಾಮ ಸಾರಥಿಂ ಪಕ್ಕೋಸಾಪೇತ್ವಾ ‘‘ಸ್ವೇ ಪಾತೋವ ಅವಮಙ್ಗಲರಥೇನ ಕುಮಾರಂ ನೀಹರಿತ್ವಾ ಆಮಕಸುಸಾನೇ ಭೂಮಿಯಂ ನಿಖಣಿತ್ವಾ ಪಥವಿವಡ್ಢನಕಕಮ್ಮಂ ಕತ್ವಾ ಏಹೀ’’ತಿ ಆಹ. ತಂ ಸುತ್ವಾ ದೇವೀ ‘‘ತಾತ, ಕಾಸಿರಾಜಾ ತಂ ಸ್ವೇ ಆಮಕಸುಸಾನೇ ನಿಖಣಿತುಂ ಆಣಾಪೇಸಿ. ಸ್ವೇ ಮರಣಂ ಪಾಪುಣಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ ಆಹ.
ಮಹಾಸತ್ತೋ ತಂ ಸುತ್ವಾ ‘‘ತೇಮಿಯ, ಸೋಳಸ ವಸ್ಸಾನಿ ತಯಾ ಕತೋ ವಾಯಾಮೋ ಮತ್ಥಕಂ ಪತ್ತೋ’’ತಿ ಹಟ್ಠೋ ಉದಗ್ಗೋ ಅಹೋಸಿ. ಮಾತುಯಾ ಪನಸ್ಸ ಹದಯಂ ಭಿಜ್ಜನಾಕಾರಂ ವಿಯ ಅಹೋಸಿ. ಅಥ ತಸ್ಸಾ ರತ್ತಿಯಾ ಅಚ್ಚಯೇನ ಪಾತೋವ ಸಾರಥಿ ರಥಂ ಆದಾಯ ದ್ವಾರೇ ಠಪೇತ್ವಾ ಸಿರಿಗಬ್ಭಂ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ‘‘ದೇವಿ, ಮಾ ಮಯ್ಹಂ ಕುಜ್ಝಿ, ರಞ್ಞೋ ಆಣಾ’’ತಿ ಪುತ್ತಂ ಆಲಿಙ್ಗಿತ್ವಾ ನಿಪನ್ನಂ ದೇವಿಂ ಪಿಟ್ಠಿಹತ್ಥೇನ ಅಪನೇತ್ವಾ ಕುಮಾರಂ ಉಕ್ಖಿಪಿತ್ವಾ ಪಾಸಾದಾ ಓತರಿ. ದೇವೀ ಉರಂ ಪಹರಿತ್ವಾ ಮಹಾಸದ್ದೇನ ಪರಿದೇವಿತ್ವಾ ಮಹಾತಲೇ ಓಹೀಯಿ.
ಅಥ ನಂ ಮಹಾಸತ್ತೋ ಓಲೋಕೇತ್ವಾ ‘‘ಮಯಿ ಅಕಥೇನ್ತೇ ಮಾತು ಸೋಕೋ ಬಲವಾ ಭವಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ ಕಥೇತುಕಾಮೋ ಹುತ್ವಾಪಿ ‘‘ಸಚೇ ಕಥೇಸ್ಸಾಮಿ ಸೋಳಸ ವಸ್ಸಾನಿ ಕತೋ ವಾಯಾಮೋ ಮೋಘೋ ಭವಿಸ್ಸತಿ, ಅಕಥೇನ್ತೋ ಪನಾಹಂ ಅತ್ತನೋ ಚ ಮಾತಾಪಿತೂನಞ್ಚ ಪಚ್ಚಯೋ ಭವಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಅಧಿವಾಸೇಸಿ. ಸಾರಥಿ ‘‘ಮಹಾಸತ್ತಂ ರಥಂ ಆರೋಪೇತ್ವಾ ಪಚ್ಛಿಮದ್ವಾರಾಭಿಮುಖಂ ರಥಂ ಪೇಸೇಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಪಾಚೀನದ್ವಾರಾಭಿಮುಖಂ ಪೇಸೇಸಿ. ರಥೋ ನಗರಾ ನಿಕ್ಖಮಿತ್ವಾ ದೇವತಾನುಭಾವೇನ ತಿಯೋಜನಟ್ಠಾನಂ ಗತೋ. ಮಹಾಸತ್ತೋ ಸುಟ್ಠುತರಂ ತುಟ್ಠಚಿತ್ತೋ ಅಹೋಸಿ. ತತ್ಥ ವನಘಟಂ ಸಾರಥಿಸ್ಸ ಆಮಕಸುಸಾನಂ ವಿಯ ಉಪಟ್ಠಾಸಿ. ಸೋ ‘‘ಇದಂ ಠಾನಂ ಸುನ್ದರ’’ನ್ತಿ ರಥಂ ಓಕ್ಕಮಾಪೇತ್ವಾ ಮಗ್ಗಪಸ್ಸೇ ಠಪೇತ್ವಾ ರಥಾ ಓರುಯ್ಹ ಮಹಾಸತ್ತಸ್ಸ ಆಭರಣಭಣ್ಡಂ ಓಮುಞ್ಚಿತ್ವಾ ಭಣ್ಡಿಕಂ ಕತ್ವಾ ಠಪೇತ್ವಾ ಕುದಾಲಂ ಆದಾಯ ಅವಿದೂರೇ ಆವಾಟಂ ಖಣಿತುಂ ಆರಭಿ. ತೇನ ವುತ್ತಂ ‘‘ನ್ಹಾಪೇತ್ವಾ ಅನುಲಿಮ್ಪಿತ್ವಾ’’ತಿಆದಿ.
ತತ್ಥ ನ್ಹಾಪೇತ್ವಾತಿ ಸೋಳಸಹಿ ಗನ್ಧೋದಕಘಟೇಹಿ ನ್ಹಾಪೇತ್ವಾ. ಅನುಲಿಮ್ಪಿತ್ವಾತಿ ಸುರಭಿವಿಲೇಪನೇನ ವಿಲಿಮ್ಪೇತ್ವಾ. ವೇಠೇತ್ವಾ ರಾಜವೇಠನನ್ತಿ ಕಾಸಿರಾಜೂನಂ ಪವೇಣಿಯಾಗತಂ ರಾಜಮಕುಟಂ ಸೀಸೇ ಪಟಿಮುಞ್ಚಿತ್ವಾ. ಅಭಿಸಿಞ್ಚಿತ್ವಾತಿ ತಸ್ಮಿಂ ರಾಜಕುಲೇ ರಾಜಾಭಿಸೇಕನಿಯಾಮೇನ ಅಭಿಸಿಞ್ಚಿತ್ವಾ. ಛತ್ತೇನ ಕಾರೇಸುಂ ಪುರಂ ಪದಕ್ಖಿಣನ್ತಿ ಸೇತಚ್ಛತ್ತೇನ ಧಾರಿಯಮಾನೇನ ಮಂ ನಗರಂ ಪದಕ್ಖಿಣಂ ಕಾರೇಸುಂ.
೬೨. ಸತ್ತಾಹಂ ಧಾರಯಿತ್ವಾನಾತಿ ಮಯ್ಹಂ ಮಾತು ಚನ್ದಾದೇವಿಯಾ ವರಲಾಭನವಸೇನ ಲದ್ಧಂ ಸತ್ತಾಹಂ ಮಮ ಸೇತಚ್ಛತ್ತಂ ಧಾರಯಿತ್ವಾ. ಉಗ್ಗತೇ ರವಿಮಣ್ಡಲೇತಿ ತತೋ ಪುನದಿವಸೇ ಸೂರಿಯಮಣ್ಡಲೇ ಉಗ್ಗತಮತ್ತೇ ಅವಮಙ್ಗಲರಥೇನ ಮಂ ನಗರತೋ ನೀಹರಿತ್ವಾ ಭೂಮಿಯಂ ನಿಖಣನತ್ಥಂ ಸಾರಥಿ ಸುನನ್ದೋ ವನಮುಪಗಚ್ಛಿ.
೬೩. ಸಜ್ಜಸ್ಸನ್ತಿ ಸನ್ನದ್ಧೋ ಅಸ್ಸಂ, ಯುಗೇ ಯೋಜಿತಸ್ಸಂ ಮೇ ರಥಂ ಮಗ್ಗತೋ ಉಕ್ಕಮಾಪನವಸೇನ ಏಕೋಕಾಸೇ ಕತ್ವಾ. ಹತ್ಥಮುಚ್ಚಿತೋತಿ ಮುಚ್ಚಿತಹತ್ಥೋ, ರಥಪಾಚನತೋ ಮುತ್ತಹತ್ಥೋತಿ ಅತ್ಥೋ. ಅಥ ವಾ ಹತ್ಥಮುಚ್ಚಿತೋತಿ ಹತ್ಥಮುತ್ತೋ ಮಮ ಹತ್ಥತೋ ಮುಚ್ಚಿತ್ವಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ಕಾಸುನ್ತಿ ಆವಾಟಂ. ನಿಖಾತುನ್ತಿ ನಿಖಣಿತುಂ.
೬೪-೫. ಇದಾನಿ ಯದತ್ಥಂ ಮಯಾ ಸೋಳಸ ವಸ್ಸಾನಿ ಮೂಗವತಾದಿಅಧಿಟ್ಠಾನೇನ ದುಕ್ಕರಚರಿಯಾ ಅಧಿಟ್ಠಿತಾ, ತಂ ದಸ್ಸೇತುಂ ‘‘ಅಧಿಟ್ಠಿತಮಧಿಟ್ಠಾನ’’ನ್ತಿ ಗಾಥಾದ್ವಯಮಾಹ.
ತತ್ಥ ತಜ್ಜೇನ್ತೋ ವಿವಿಧಕಾರಣಾತಿ ದ್ವಿಮಾಸಿಕಕಾಲತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ಯಾವ ಸೋಳಸಸಂವಚ್ಛರಾ ಥಞ್ಞಪಟಿಸೇಧನಾದೀಹಿ ವಿವಿಧೇಹಿ ನಾನಪ್ಪಕಾರೇಹಿ ಕಾರಣೇಹಿ ತಜ್ಜಯನ್ತೋ ಭಯವಿದ್ಧಂಸನವಸೇನ ವಿಹೇಠಿಯಮಾನೋ. ಸೇಸಂ ಸುವಿಞ್ಞೇಯ್ಯಮೇವ.
ಅಥ ಮಹಾಸತ್ತೋ ಸುನನ್ದೇ ಕಾಸುಂ ಖಣನ್ತೇ ‘‘ಅಯಂ ಮೇ ವಾಯಾಮಕಾಲೋ’’ತಿ ಉಟ್ಠಾಯ ಅತ್ತನೋ ಹತ್ಥಪಾದೇ ಸಮ್ಬಾಹಿತ್ವಾ ರಥಾ ಓತರಿತುಂ ಮೇ ಬಲಂ ಅತ್ಥೀತಿ ಞತ್ವಾ ಚಿತ್ತಂ ಉಪ್ಪಾದೇಸಿ. ತಾವದೇವಸ್ಸ ಪಾದಪತಿಟ್ಠಾನಟ್ಠಾನಂ ವಾತಪುಣ್ಣಭಸ್ತಚಮ್ಮಂ ವಿಯ ಉಗ್ಗನ್ತ್ವಾ ರಥಸ್ಸ ಪಚ್ಛಿಮನ್ತಂ ಆಹಚ್ಚ ಅಟ್ಠಾಸಿ. ಸೋ ಓತರಿತ್ವಾ ಕತಿಪಯೇ ವಾರೇ ಅಪರಾಪರಂ ಚಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ‘‘ಯೋಜನಸತಮ್ಪಿ ಗನ್ತುಂ ಮೇ ಬಲಂ ಅತ್ಥೀ’’ತಿ ಞತ್ವಾ ರಥಂ ಪಚ್ಛಿಮನ್ತೇ ಗಹೇತ್ವಾ ಕುಮಾರಕಾನಂ ಕೀಳನಯಾನಕಂ ವಿಯ ಉಕ್ಖಿಪಿತ್ವಾ ‘‘ಸಚೇ ಸಾರಥಿ ಮಯಾ ಸದ್ಧಿಂ ಪಟಿವಿರುಜ್ಝೇಯ್ಯ, ಅತ್ಥಿ ಮೇ ಪಟಿವಿರುಜ್ಝಿತುಂ ಬಲ’’ನ್ತಿ ಸಲ್ಲಕ್ಖೇತ್ವಾ ಪಸಾಧನತ್ಥಾಯ ಚಿತ್ತಂ ಉಪ್ಪಾದೇಸಿ. ತಙ್ಖಣಞ್ಞೇವ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ಭವನಂ ಉಣ್ಹಾಕಾರಂ ದಸ್ಸೇಸಿ. ಸಕ್ಕೋ ತಂ ಕಾರಣಂ ಞತ್ವಾ ವಿಸ್ಸಕಮ್ಮಂ ಆಣಾಪೇಸಿ – ‘‘ಗಚ್ಛ ಕಾಸಿರಾಜಪುತ್ತಂ ಅಲಙ್ಕರೋಹೀ’’ತಿ. ಸೋ ‘‘ಸಾಧೂ’’ತಿ ವತ್ವಾ ದಿಬ್ಬೇಹಿ ಚ ಮಾನುಸೇಹಿ ಚ ಅಲಙ್ಕಾರೇಹಿ ಸಕ್ಕಂ ವಿಯ ತಂ ಅಲಙ್ಕರಿ. ಸೋ ದೇವರಾಜಲೀಳಾಯ ಸಾರಥಿಸ್ಸ ಖಣನೋಕಾಸಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಆವಾಟತೀರೇ ಠತ್ವಾ –
‘‘ಕಿನ್ನು ಸನ್ತರಮಾನೋವ, ಕಾಸುಂ ಖಣಸಿ ಸಾರಥಿ;
ಪುಟ್ಠೋ ಮೇ ಸಮ್ಮ ಅಕ್ಖಾಹಿ, ಕಿಂ ಕಾಸುಯಾ ಕರಿಸ್ಸಸೀ’’ತಿ. (ಜಾ. ೨.೨೨.೩) –
ಆಹ.
ತೇನ ಉದ್ಧಂ ಅನೋಲೋಕೇತ್ವಾವ –
‘‘ರಞ್ಞೋ ಮೂಗೋ ಚ ಪಕ್ಖೋ ಚ, ಪುತ್ತೋ ಜಾತೋ ಅಚೇತಸೋ;
ಸೋಮ್ಹಿ ರಞ್ಞಾ ಸಮಜ್ಝಿಟ್ಠೋ, ಪುತ್ತಂ ಮೇ ನಿಖಣಂ ವನೇ’’ತಿ. (ಜಾ. ೨.೨೨.೪) –
ವುತ್ತೇ ಮಹಾಸತ್ತೋ –
‘‘ನ ಬಧಿರೋ ನ ಮೂಗೋಸ್ಮಿ, ನ ಪಕ್ಖೋ ನ ಚ ವೀಕಲೋ;
ಅಧಮ್ಮಂ ಸಾರಥಿ ಕಯಿರಾ, ಮಂ ಚೇ ತ್ವಂ ನಿಖಣಂ ವನೇ.
‘‘ಊರೂ ಬಾಹುಞ್ಚ ಮೇ ಪಸ್ಸ, ಭಾಸಿತಞ್ಚ ಸುಣೋಹಿ ಮೇ;
ಅಧಮ್ಮಂ ಸಾರಥಿ ಕಯಿರಾ, ಮಂ ಚೇ ತ್ವಂ ನಿಖಣಂ ವನೇ’’ತಿ. (ಜಾ. ೨.೨೨.೫-೬) –
ವತ್ವಾ ಪುನ ತೇನ ಆವಾಟಖಣನಂ ಪಹಾಯ ಉದ್ಧಂ ಓಲೋಕೇತ್ವಾ ತಸ್ಸ ರೂಪಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಮನುಸ್ಸೋ ವಾ ದೇವೋ ವಾ’’ತಿ ಅಜಾನನ್ತೇನ –
‘‘ದೇವತಾ ನುಸಿ ಗನ್ಧಬ್ಬೋ, ಅದು ಸಕ್ಕೋ ಪುರಿನ್ದದೋ;
ಕೋ ವಾ ತ್ವಂ ಕಸ್ಸ ವಾ ಪುತ್ತೋ, ಕಥಂ ಜಾನೇಮು ತಂ ಮಯ’’ನ್ತಿ. (ಜಾ. ೨.೨೨.೭) –
ವುತ್ತೇ –
‘‘ನಮ್ಹಿ ದೇವೋ ನ ಗನ್ಧಬ್ಬೋ, ನಾಪಿ ಸಕ್ಕೋ ಪುರಿನ್ದದೋ;
ಕಾಸಿರಞ್ಞೋ ಅಹಂ ಪುತ್ತೋ, ಯಂ ಕಾಸುಯಾ ನಿಖಞ್ಞಸಿ.
‘‘ತಸ್ಸ ರಞ್ಞೋ ಅಹಂ ಪುತ್ತೋ, ಯಂ ತ್ವಂ ಸಮ್ಮೂಪಜೀವಸಿ;
ಅಧಮ್ಮಂ ಸಾರಥಿ ಕಯಿರಾ, ಮಂ ಚೇ ತ್ವಂ ನಿಖಣಂ ವನೇ.
‘‘ಯಸ್ಸ ರುಕ್ಖಸ್ಸ ಛಾಯಾಯ, ನಿಸೀದೇಯ್ಯ ಸಯೇಯ್ಯ ವಾ;
ನ ತಸ್ಸ ಸಾಖಂ ಭಞ್ಜೇಯ್ಯ, ಮಿತ್ತದುಬ್ಭೋ ಹಿ ಪಾಪಕೋ.
‘‘ಯಥಾ ರುಕ್ಖೋ ತಥಾ ರಾಜಾ, ಯಥಾ ಸಾಖಾ ತಥಾ ಅಹಂ;
ಯಥಾ ಛಾಯೂಪಗೋ ಪೋಸೋ, ಏವಂ ತ್ವಮಸಿ ಸಾರಥಿ;
ಅಧಮ್ಮಂ ಸಾರಥಿ ಕಯಿರಾ, ಮಂ ಚೇ ತ್ವಂ ನಿಖಣಂ ವನೇ’’ತಿ. (ಜಾ. ೨.೨೨.೮-೧೧) –
ಆದಿನಾ ನಯೇನ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇತ್ವಾ ತೇನ ನಿವತ್ತನತ್ಥಂ ಯಾಚಿತೋ ಅನಿವತ್ತನಕಾರಣಂ ಪಬ್ಬಜ್ಜಾಛನ್ದಂ ತಸ್ಸ ಚ ಹೇತು ನಿರಯಭಯಾದಿಕಂ ಅತೀತಭವೇ ಅತ್ತನೋ ಪವತ್ತಿಂ ವಿತ್ಥಾರೇನ ಕಥೇತ್ವಾ ತಾಯ ಧಮ್ಮಕಥಾಯ ತಾಯ ಚ ಪಟಿಪತ್ತಿಯಾ ತಸ್ಮಿಮ್ಪಿ ಪಬ್ಬಜಿತುಕಾಮೇ ಜಾತೇ ರಞ್ಞೋ ಇಮಂ –
‘‘ರಥಂ ನಿಯ್ಯಾತಯಿತ್ವಾನ, ಅನಣೋ ಏಹಿ ಸಾರಥಿ;
ಅನಣಸ್ಸ ಹಿ ಪಬ್ಬಜ್ಜಾ, ಏತಂ ಇಸೀಹಿ ವಣ್ಣಿತ’’ನ್ತಿ. (ಜಾ. ೨.೨೨.೪೪) –
ವತ್ವಾ ತಂ ವಿಸ್ಸಜ್ಜೇಸಿ.
ಸೋ ರಥಂ ಆಭರಣಾನಿ ಚ ಗಹೇತ್ವಾ ರಞ್ಞೋ ಸನ್ತಿಕಂ ಗನ್ತ್ವಾ ತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸಿ. ರಾಜಾ ತಾವದೇವ ‘‘ಮಹಾಸತ್ತಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕಂ ಗಮಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ನಗರತೋ ನಿಗ್ಗಚ್ಛಿ ಸದ್ಧಿಂ ಚತುರಙ್ಗಿನಿಯಾ ಸೇನಾಯ ಇತ್ಥಾಗಾರೇಹಿ ನಾಗರಜಾನಪದೇಹಿ ಚ. ಮಹಾಸತ್ತೋಪಿ ಖೋ ಸಾರಥಿಂ ಉಯ್ಯೋಜೇತ್ವಾ ಪಬ್ಬಜಿತುಕಾಮೋ ಜಾತೋ. ತಸ್ಸ ಚಿತ್ತಂ ಞತ್ವಾ ಸಕ್ಕೋ ವಿಸ್ಸಕಮ್ಮಂ ಪೇಸೇಸಿ – ‘‘ತೇಮಿಯಪಣ್ಡಿತೋ ಪಬ್ಬಜಿತುಕಾಮೋ, ತಸ್ಸ ಅಸ್ಸಮಪದಂ ಪಬ್ಬಜಿತಪರಿಕ್ಖಾರೇ ಚ ಮಾಪೇಹೀ’’ತಿ. ಸೋ ಗನ್ತ್ವಾ ತಿಯೋಜನಿಕೇ ವನಸಣ್ಡೇ ಅಸ್ಸಮಂ ಮಾಪೇತ್ವಾ ರತ್ತಿಟ್ಠಾನದಿವಾಟ್ಠಾನಚಙ್ಕಮನಪೋಕ್ಖರಣೀಫಲರುಕ್ಖಸಮ್ಪನ್ನಂ ಕತ್ವಾ ಸಬ್ಬೇ ಚ ಪಬ್ಬಜಿತಪರಿಕ್ಖಾರೇ ಮಾಪೇತ್ವಾ ಸಕಟ್ಠಾನಮೇವ ಗತೋ. ಬೋಧಿಸತ್ತೋ ತಂ ದಿಸ್ವಾ ಸಕ್ಕದತ್ತಿಯಭಾವಂ ಞತ್ವಾ ಪಣ್ಣಸಾಲಂ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ವತ್ಥಾನಿ ಅಪನೇತ್ವಾ ತಾಪಸವೇಸಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಕಟ್ಠತ್ಥರೇ ನಿಸಿನ್ನೋ ಅಟ್ಠ ಸಮಾಪತ್ತಿಯೋ, ಪಞ್ಚ ಚ ಅಭಿಞ್ಞಾಯೋ ನಿಬ್ಬತ್ತೇತ್ವಾ ಪಬ್ಬಜ್ಜಾಸುಖೇನ ಅಸ್ಸಮೇ ನಿಸೀದಿ.
ಕಾಸಿರಾಜಾಪಿ ಸಾರಥಿನಾ ದಸ್ಸಿತಮಗ್ಗೇನ ಗನ್ತ್ವಾ ಅಸ್ಸಮಂ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ಮಹಾಸತ್ತೇನ ಸಹ ಸಮಾಗನ್ತ್ವಾ ಕತಪಟಿಸನ್ಥಾರೋ ರಜ್ಜೇನ ನಿಮನ್ತೇಸಿ. ತೇಮಿಯಪಣ್ಡಿತೋ ತಂ ಪಟಿಕ್ಖಿಪಿತ್ವಾ ಅನೇಕಾಕಾರವೋಕಾರಂ ಅನಿಚ್ಚತಾದಿಪಟಿಸಂಯುತ್ತಾಯ ಚ ಕಾಮಾದೀನವಪಟಿಸಂಯುತ್ತಾಯ ಚ ಧಮ್ಮಿಯಾ ಕಥಾಯ ರಾಜಾನಂ ಸಂವೇಜೇಸಿ. ಸೋ ಸಂವಿಗ್ಗಮಾನಸೋ ಘರಾವಾಸೇ ಉಕ್ಕಣ್ಠಿತೋ ಪಬ್ಬಜಿತುಕಾಮೋ ಹುತ್ವಾ ಅಮಚ್ಚೇ ಇತ್ಥಾಗಾರೇ ಚ ಪುಚ್ಛಿ. ತೇಪಿ ಪಬ್ಬಜಿತುಕಾಮಾ ಅಹೇಸುಂ. ಅಥ ರಾಜಾ ಚನ್ದಾದೇವಿಂ ಆದಿಂ ಕತ್ವಾ ಸೋಳಸ ಸಹಸ್ಸೇ ಓರೋಧೇ ಚ ಅಮಚ್ಚಾದಿಕೇ ಚ ಪಬ್ಬಜಿತುಕಾಮೇ ಞತ್ವಾ ನಗರೇ ಭೇರಿಂ ಚರಾಪೇಸಿ – ‘‘ಯೇ ಮಮ ಪುತ್ತಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕೇ ಪಬ್ಬಜಿತುಕಾಮಾ, ತೇ ಪಬ್ಬಜನ್ತೂ’’ತಿ. ಸುವಣ್ಣಕೋಟ್ಠಾಗಾರಾದೀನಿ ಚ ವಿವರಾಪೇತ್ವಾ ವಿಸ್ಸಜ್ಜಾಪೇಸಿ. ನಾಗರಾ ಚ ಯಥಾಪಸಾರಿತೇಯೇವ ಆಪಣೇ ವಿವಟದ್ವಾರಾನೇವ ಗೇಹಾನಿ ಚ ಪಹಾಯ ರಞ್ಞೋ ಸನ್ತಿಕಂ ಅಗಮಂಸು. ರಾಜಾ ಮಹಾಜನೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಮಹಾಸತ್ತಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕೇ ಪಬ್ಬಜಿ. ಸಕ್ಕದತ್ತಿಯಂ ತಿಯೋಜನಿಕಂ ಅಸ್ಸಮಪದಂ ಪರಿಪೂರಿ.
ಸಾಮನ್ತರಾಜಾನೋ ‘‘ಕಾಸಿರಾಜಾ ಪಬ್ಬಜಿತೋ’’ತಿ ಸುತ್ವಾ ‘‘ಬಾರಾಣಸಿರಜ್ಜಂ ಗಹೇಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ ನಗರಂ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ದೇವನಗರಸದಿಸಂ ನಗರಂ ಸತ್ತರತನಭರಿತಂ ದೇವವಿಮಾನಕಪ್ಪಂ ರಾಜನಿವೇಸನಞ್ಚ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಇಮಂ ಧನಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ಭಯೇನ ಭವಿತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ ತಾವದೇವ ನಿಕ್ಖಮಿತ್ವಾ ಪಾಯಾಸುಂ. ತೇಸಂ ಆಗಮನಂ ಸುತ್ವಾ ಮಹಾಸತ್ತೋ ವನನ್ತಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಆಕಾಸೇ ನಿಸೀದಿತ್ವಾ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇಸಿ. ತೇ ಸಬ್ಬೇ ಸದ್ಧಿಂ ಪರಿಸಾಯ ತಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕೇ ಪಬ್ಬಜಿಂಸು. ಏವಂ ಅಪರೇಪಿ ಅಪರೇಪೀತಿ ಮಹಾಸಮಾಗಮೋ ಅಹೋಸಿ. ಸಬ್ಬೇ ಫಲಾಫಲಾನಿ ಪರಿಭುಞ್ಜಿತ್ವಾ ಸಮಣಧಮ್ಮಂ ಕರೋನ್ತಿ. ಯೋ ಕಾಮಾದಿವಿತಕ್ಕಂ ವಿತಕ್ಕೇತಿ, ತಸ್ಸ ಚಿತ್ತಂ ಞತ್ವಾ ಮಹಾಸತ್ತೋ ತತ್ಥ ಗನ್ತ್ವಾ ಆಕಾಸೇ ನಿಸೀದಿತ್ವಾ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇತಿ.
ಸೋ ಧಮ್ಮಸ್ಸವನಸಪ್ಪಾಯಂ ಲಭಿತ್ವಾ ಸಮಾಪತ್ತಿಯೋ ಅಭಿಞ್ಞಾಯೋ ಚ ನಿಬ್ಬತ್ತೇತಿ. ಏವಂ ಅಪರೋಪಿ ಅಪರೋಪೀತಿ ಸಬ್ಬೇಪಿ ಜೀವಿತಪರಿಯೋಸಾನೇ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಪರಾಯನಾ ಅಹೇಸುಂ. ತಿರಚ್ಛಾನಗತಾಪಿ ಮಹಾಸತ್ತೇ ಇಸಿಗಣೇಪಿ ಚಿತ್ತಂ ಪಸಾದೇತ್ವಾ ಛಸು ಕಾಮಸಗ್ಗೇಸು ನಿಬ್ಬತ್ತಿಂಸು. ಮಹಾಸತ್ತಸ್ಸ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ ಚಿರಂ ದೀಘಮದ್ಧಾನಂ ಪವತ್ತಿತ್ಥ. ತದಾ ಛತ್ತೇ ಅಧಿವತ್ಥಾ ದೇವತಾ ಉಪ್ಪಲವಣ್ಣಾ ಅಹೋಸಿ, ಸಾರಥಿ ಸಾರಿಪುತ್ತತ್ಥೇರೋ, ಮಾತಾಪಿತರೋ ಮಹಾರಾಜಕುಲಾನಿ, ಪರಿಸಾ ಬುದ್ಧಪರಿಸಾ, ತೇಮಿಯಪಣ್ಡಿತೋ ಲೋಕನಾಥೋ.
ತಸ್ಸ ಅಧಿಟ್ಠಾನಪಾರಮೀ ಇಧ ಮತ್ಥಕಂ ಪತ್ತಾ, ಸೇಸಪಾರಮಿಯೋಪಿ ಯಥಾರಹಂ ನಿದ್ಧಾರೇತಬ್ಬಾ. ತಥಾ ಮಾಸಜಾತಕಾಲತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ನಿರಯಭಯಂ ಪಾಪಭೀರುತಾ ರಜ್ಜಜಿಗುಚ್ಛಾ ನೇಕ್ಖಮ್ಮನಿಮಿತ್ತಂ ಮೂಗಾದಿಭಾವಾಧಿಟ್ಠಾನಂ ತತ್ಥ ಚ ವಿರೋಧಿಪ್ಪಚ್ಚಯಸಮೋಧಾನೇಪಿ ನಿಚ್ಚಲಭಾವೋತಿ ಏವಮಾದಯೋ ಗುಣಾನುಭಾವಾ ವಿಭಾವೇತಬ್ಬಾತಿ.
ತೇಮಿಯಚರಿಯಾವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.
ಅಧಿಟ್ಠಾನಪಾರಮೀ ನಿಟ್ಠಿತಾ.