೪. ಭಿಸಚರಿಯಾವಣ್ಣನಾ

೩೪. ಚತುತ್ಥೇ ಯದಾ ಹೋಮಿ, ಕಾಸೀನಂ ಪುರವರುತ್ತಮೇತಿ ‘‘ಕಾಸೀ’’ತಿ ಬಹುವಚನವಸೇನ ಲದ್ಧವೋಹಾರಸ್ಸ ರಟ್ಠಸ್ಸ ನಗರವರೇ ಬಾರಾಣಸಿಯಂ ಯಸ್ಮಿಂ ಕಾಲೇ ಜಾತಸಂವಡ್ಢೋ ಹುತ್ವಾ ವಸಾಮೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ಭಗಿನೀ ಚ ಭಾತರೋ ಸತ್ತ, ನಿಬ್ಬತ್ತಾ ಸೋತ್ತಿಯೇ ಕುಲೇತಿ ಉಪಕಞ್ಚನಾದಯೋ ಛ ಅಹಞ್ಚಾತಿ ಭಾತರೋ ಸತ್ತ ಸಬ್ಬಕನಿಟ್ಠಾ ಕಞ್ಚನದೇವೀ ನಾಮ ಭಗಿನೀ ಚಾತಿ ಸಬ್ಬೇ ಮಯಂ ಅಟ್ಠ ಜನಾ ಮನ್ತಜ್ಝೇನನಿರತತಾಯ ಸೋತ್ತಿಯೇ ಉದಿತೋದಿತೇ ಮಹತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಕುಲೇ ತದಾ ನಿಬ್ಬತ್ತಾ ಜಾತಾತಿ ಅತ್ಥೋ.

೩೫. ಬೋಧಿಸತ್ತೋ ಹಿ ತದಾ ಬಾರಾಣಸಿಯಂ ಅಸೀತಿಕೋಟಿವಿಭವಸ್ಸ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಮಹಾಸಾಲಸ್ಸ ಪುತ್ತೋ ಹುತ್ವಾ ನಿಬ್ಬತ್ತಿ. ತಸ್ಸ ‘‘ಕಞ್ಚನಕುಮಾರೋ’’ತಿ ನಾಮಂ ಕರಿಂಸು. ಅಥಸ್ಸ ಪದಸಾ ವಿಚರಣಕಾಲೇ ಅಪರೋ ಪುತ್ತೋ ವಿಜಾಯಿ. ‘‘ಉಪಕಞ್ಚನಕುಮಾರೋ’’ತಿಸ್ಸ ನಾಮಂ ಕರಿಂಸು. ತತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ಮಹಾಸತ್ತಂ ‘‘ಮಹಾಕಞ್ಚನಕುಮಾರೋ’’ತಿ ಸಮುದಾಚರನ್ತಿ. ಏವಂ ಪಟಿಪಾಟಿಯಾ ಸತ್ತ ಪುತ್ತಾ ಅಹೇಸುಂ. ಸಬ್ಬಕನಿಟ್ಠಾ ಪನ ಏಕಾ ಧೀತಾ. ತಸ್ಸಾ ‘‘ಕಞ್ಚನದೇವೀ’’ತಿ ನಾಮಂ ಕರಿಂಸು. ಮಹಾಸತ್ತೋ ವಯಪ್ಪತ್ತೋ ತಕ್ಕಸಿಲಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಸಬ್ಬಸಿಪ್ಪಾನಿ ಉಗ್ಗಹೇತ್ವಾ ಪಚ್ಚಾಗಞ್ಛಿ.

ಅಥ ನಂ ಮಾತಾಪಿತರೋ ಘರಾವಾಸೇನ ಬನ್ಧಿತುಕಾಮಾ ‘‘ಅತ್ತನೋ ಸಮಾನಜಾತಿಕುಲತೋ ತೇ ದಾರಿಕಂ ಆನೇಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ ವದಿಂಸು. ಸೋ ‘‘ಅಮ್ಮ, ತಾತ, ನ ಮಯ್ಹಂ ಘರಾವಾಸೇನ ಅತ್ಥೋ. ಮಯ್ಹಞ್ಹಿ ಸಬ್ಬೋ ಲೋಕಸನ್ನಿವಾಸೋ ಆದಿತ್ತೋ ವಿಯ ಸಪ್ಪಟಿಭಯೋ, ಬನ್ಧನಾಗಾರಂ ವಿಯ ಪಲಿಬುದ್ಧನಂ, ಉಕ್ಕಾರಭೂಮಿ ವಿಯ ಜಿಗುಚ್ಛೋ ಹುತ್ವಾ ಉಪಟ್ಠಾತಿ, ನ ಮೇ ಚಿತ್ತಂ ಕಾಮೇಸು ರಜ್ಜತಿ, ಅಞ್ಞೇ ವೋ ಪುತ್ತಾ ಅತ್ಥಿ, ತೇ ಘರಾವಾಸೇನ ನಿಮನ್ತೇಥಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಪುನಪ್ಪುನಂ ಯಾಚಿತೋಪಿ ಸಹಾಯೇಹಿ ಯಾಚಾಪಿತೋಪಿ ನ ಇಚ್ಛಿ, ಅಥ ನಂ ಸಹಾಯಾ ‘‘ಸಮ್ಮ, ಕಿಂ ಪನ ತ್ವಂ ಪತ್ಥಯನ್ತೋ ಕಾಮೇ ಪರಿಭುಞ್ಜಿತುಂ ನ ಇಚ್ಛಸೀ’’ತಿ ಪುಚ್ಛಿಂಸು. ಸೋ ತೇಸಂ ಅತ್ತನೋ ನೇಕ್ಖಮ್ಮಜ್ಝಾಸಯಂ ಆರೋಚೇಸಿ. ತೇನ ವುತ್ತಂ ‘‘ಏತೇಸಂ ಪುಬ್ಬಜೋ ಆಸಿ’’ನ್ತಿಆದಿ.

ತತ್ಥ ಏತೇಸಂ ಪುಬ್ಬಜೋ ಆಸಿನ್ತಿ ಏತೇಸಂ ಉಪಕಞ್ಚನಕಾದೀನಂ ಸತ್ತನ್ನಂ ಜೇಟ್ಠಭಾತಿಕೋ ಅಹಂ ತದಾ ಅಹೋಸಿಂ. ಹಿರೀಸುಕ್ಕಮುಪಾಗತೋತಿ ಸುಕ್ಕವಿಪಾಕತ್ತಾ ಸನ್ತಾನಸ್ಸ ವಿಸೋಧನತೋ ಚ ಸುಕ್ಕಂ ಪಾಪಜಿಗುಚ್ಛನಲಕ್ಖಣಂ ಹಿರಿಂ ಭುಸಂ ಆಗತೋ, ಅತಿವಿಯ ಪಾಪಂ ಜಿಗುಚ್ಛನ್ತೋ ಆಸಿನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ. ಭವಂ ದಿಸ್ವಾನ ಭಯತೋ, ನೇಕ್ಖಮ್ಮಾಭಿರತೋ ಅಹನ್ತಿ ಕಾಮಭವಾದೀನಂ ವಸೇನ ಸಬ್ಬಂ ಭವಂ ಪಕ್ಖನ್ದಿತುಂ ಆಗಚ್ಛನ್ತಂ ಚಣ್ಡಹತ್ಥಿಂ ವಿಯ, ಹಿಂಸಿತುಂ ಆಗಚ್ಛನ್ತಂ ಉಕ್ಖಿತ್ತಾಸಿಕಂ ವಧಕಂ ವಿಯ, ಸೀಹಂ ವಿಯ, ಯಕ್ಖಂ ವಿಯ, ರಕ್ಖಸಂ ವಿಯ, ಘೋರವಿಸಂ ವಿಯ, ಆಸಿವಿಸಂ ವಿಯ, ಆದಿತ್ತಂ ಅಙ್ಗಾರಂ ವಿಯ, ಸಪ್ಪಟಿಭಯಂ ಭಯಾನಕಭಾವತೋ ಪಸ್ಸಿತ್ವಾ ತತೋ ಮುಚ್ಚನತ್ಥಞ್ಚ ಪಬ್ಬಜ್ಜಾಭಿರತೋ ಪಬ್ಬಜಿತ್ವಾ ‘‘ಕಥಂ ನು ಖೋ ಧಮ್ಮಚರಿಯಂ ಸಮ್ಮಾಪಟಿಪತ್ತಿಂ ಪೂರೇಯ್ಯಂ, ಝಾನಸಮಾಪತ್ತಿಯೋ ಚ ನಿಬ್ಬತ್ತೇಯ್ಯ’’ನ್ತಿ ಪಬ್ಬಜ್ಜಾಕುಸಲಧಮ್ಮಪಠಮಜ್ಝಾನಾದಿಅಭಿರತೋ ತದಾ ಅಹಂ ಆಸಿನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ.

೩೬. ಪಹಿತಾತಿ ಮಾತಾಪಿತೂಹಿ ಪೇಸಿತಾ. ಏಕಮಾನಸಾತಿ ಸಮಾನಜ್ಝಾಸಯಾ ಪುಬ್ಬೇ ಮಯಾ ಏಕಚ್ಛನ್ದಾ ಮನಾಪಚಾರಿನೋ ಮಾತಾಪಿತೂಹಿ ಪಹಿತತ್ತಾ ಪನ ಮಮ ಪಟಿಕ್ಕೂಲಂ ಅಮನಾಪಂ ವದನ್ತಾ. ಕಾಮೇಹಿ ಮಂ ನಿಮನ್ತೇನ್ತೀತಿ ಮಹಾಪಿತೂಹಿ ವಾ ಏಕಮಾನಸಾ ಕಾಮೇಹಿ ಮಂ ನಿಮನ್ತೇನ್ತಿ. ಕುಲವಂಸಂ ಧಾರೇಹೀತಿ ಘರಾವಾಸಂ ಸಣ್ಠಪೇನ್ತೋ ಅತ್ತನೋ ಕುಲವಂಸಂ ಧಾರೇಹಿ ಪತಿಟ್ಠಪೇಹೀತಿ ಕಾಮೇಹಿ ಮಂ ನಿಮನ್ತೇಸುನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ.

೩೭. ಯಂ ತೇಸಂ ವಚನಂ ವುತ್ತನ್ತಿ ತೇಸಂ ಮಮ ಪಿಯಸಹಾಯಾನಂ ಯಂ ವಚನಂ ವುತ್ತಂ. ಗಿಹಿಧಮ್ಮೇ ಸುಖಾವಹನ್ತಿ ಗಿಹಿಭಾವೇ ಸತಿ ಗಹಟ್ಠಭಾವೇ ಠಿತಸ್ಸ ಪುರಿಸಸ್ಸ ಞಾಯಾನುಗತತ್ತಾ ದಿಟ್ಠಧಮ್ಮಿಕಸ್ಸ ಸಮ್ಪರಾಯಿಕಸ್ಸ ಚ ಸುಖಸ್ಸ ಆವಹನತೋ ಸುಖಾವಹಂ. ತಂ ಮೇ ಅಹೋಸಿ ಕಠಿನನ್ತಿ ತಂ ತೇಸಂ ಮಯ್ಹಂ ಸಹಾಯಾನಂ ಮಾತಾಪಿತೂನಞ್ಚ ವಚನಂ ಏಕನ್ತೇನೇವ ನೇಕ್ಖಮ್ಮಾಭಿರತತ್ತಾ ಅಮನಾಪಭಾವೇನ ಮೇ ಕಠಿನಂ ಫರುಸಂ ದಿವಸಂ ಸನ್ತತ್ತಫಾಲಸದಿಸಂ ಉಭೋಪಿ ಕಣ್ಣೇ ಝಾಪೇನ್ತಂ ವಿಯ ಅಹೋಸಿ.

೩೮. ತೇ ಮಂ ತದಾ ಉಕ್ಖಿಪನ್ತನ್ತಿ ತೇ ಮಯ್ಹಂ ಸಹಾಯಾ ಮಾತಾಪಿತೂಹಿ ಅತ್ತನೋ ಚ ಉಪನಿಮನ್ತನವಸೇನ ಅನೇಕವಾರಂ ಉಪನೀಯಮಾನೇ ಕಾಮೇ ಉದ್ಧಮುದ್ಧಂ ಖಿಪನ್ತಂ ಛಡ್ಡೇನ್ತಂ ಪಟಿಕ್ಖಿಪನ್ತಂ ಮಂ ಪುಚ್ಛಿಂಸು. ಪತ್ಥಿತಂ ಮಮಾತಿ ಇತೋ ವಿಸುದ್ಧತರಂ ಕಿಂ ನು ಖೋ ಇಮಿನಾ ಪತ್ಥಿತನ್ತಿ ಮಯಾ ಅಭಿಪತ್ಥಿತಂ ಮಮ ತಂ ಪತ್ಥನಂ ಪುಚ್ಛಿಂಸು – ‘‘ಕಿಂ ತ್ವಂ ಪತ್ಥಯಸೇ, ಸಮ್ಮ, ಯದಿ ಕಾಮೇ ನ ಭುಞ್ಜಸೀ’’ತಿ.

೩೯. ಅತ್ಥಕಾಮೋತಿ ಅತ್ತನೋ ಅತ್ಥಕಾಮೋ, ಪಾಪಭೀರೂತಿ ಅತ್ಥೋ. ‘‘ಅತ್ತಕಾಮೋ’’ತಿಪಿ ಪಾಳಿ. ಹಿತೇಸಿನನ್ತಿ ಮಯ್ಹಂ ಹಿತೇಸೀನಂ ಪಿಯಸಹಾಯಾನಂ. ಕೇಚಿ ‘‘ಅತ್ಥಕಾಮಹಿತೇಸಿನ’’ನ್ತಿ ಪಠನ್ತಿ, ತಂ ನ ಸುನ್ದರಂ.

೪೦. ಪಿತು ಮಾತು ಚ ಸಾವಯುನ್ತಿ ತೇ ಮಯ್ಹಂ ಸಹಾಯಾ ಅನಿವತ್ತನೀಯಂ ಮಮ ಪಬ್ಬಜ್ಜಾಛನ್ದಂ ವಿದಿತ್ವಾ ಪಬ್ಬಜಿತುಕಾಮತಾದೀಪಕಂ ಮಯ್ಹಂ ವಚನಂ ಪಿತು ಮಾತು ಚ ಸಾವೇಸುಂ. ‘‘ಯಗ್ಘೇ, ಅಮ್ಮತಾತಾ, ಜಾನಾಥ, ಏಕನ್ತೇನೇವ ಮಹಾಕಞ್ಚನಕುಮಾರೋ ಪಬ್ಬಜಿಸ್ಸತಿ, ನ ಸೋ ಸಕ್ಕಾ ಕೇನಚಿ ಉಪಾಯೇನ ಕಾಮೇಸು ಉಪನೇತು’’ನ್ತಿ ಅವೋಚುಂ. ಮಾತಾಪಿತಾ ಏವಮಾಹೂತಿ ತದಾ ಮಯ್ಹಂ ಮಾತಾಪಿತರೋ ಮಮ ಸಹಾಯೇಹಿ ವುತ್ತಂ ಮಮ ವಚನಂ ಸುತ್ವಾ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘‘ಸಬ್ಬೇವ ಪಬ್ಬಜಾಮ, ಭೋ’’ತಿ, ಯದಿ ಮಹಾಕಞ್ಚನಕುಮಾರಸ್ಸ ನೇಕ್ಖಮ್ಮಂ ಅಭಿರುಚಿತಂ, ಯಂ ತಸ್ಸ ಅಭಿರುಚಿತಂ, ತದಮ್ಹಾಕಮ್ಪಿ ಅಭಿರುಚಿತಮೇವ, ತಸ್ಮಾ ಸಬ್ಬೇವ ಪಬ್ಬಜಾಮ, ಭೋತಿ. ‘‘ಭೋ’’ತಿ ತೇಸಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಂ ಆಲಪನಂ. ‘‘ಪಬ್ಬಜಾಮ ಖೋ’’ತಿಪಿ ಪಾಠೋ, ಪಬ್ಬಜಾಮ ಏವಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ಮಹಾಸತ್ತಸ್ಸ ಹಿ ಪಬ್ಬಜ್ಜಾಛನ್ದಂ ವಿದಿತ್ವಾ ಉಪಕಞ್ಚನಾದಯೋ ಛ ಭಾತರೋ ಭಗಿನೀ ಚ ಕಞ್ಚನದೇವೀ ಪಬ್ಬಜಿತುಕಾಮಾವ ಅಹೇಸುಂ, ತೇನ ತೇಪಿ ಮಾತಾಪಿತೂಹಿ ಘರಾವಾಸೇನ ನಿಮನ್ತಿಯಮಾನಾ ನ ಇಚ್ಛಿಂಸುಯೇವ. ತಸ್ಮಾ ಏವಮಾಹಂಸು ‘‘ಸಬ್ಬೇವ ಪಬ್ಬಜಾಮ, ಭೋ’’ತಿ.

ಏವಞ್ಚ ಪನ ವತ್ವಾ ಮಹಾಸತ್ತಂ ಮಾತಾಪಿತರೋ ಪಕ್ಕೋಸಿತ್ವಾ ಅತ್ತನೋಪಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯಂ ತಸ್ಸ ಆಚಿಕ್ಖಿತ್ವಾ ‘‘ತಾತ, ಯದಿ ಪಬ್ಬಜಿತುಕಾಮೋಸಿ, ಅಸೀತಿಕೋಟಿಧನಂ ತವ ಸನ್ತಕಂ ಯಥಾಸುಖಂ ವಿಸ್ಸಜ್ಜೇಹೀ’’ತಿ ಆಹಂಸು. ಅಥ ನಂ ಮಹಾಪುರಿಸೋ ಕಪಣದ್ಧಿಕಾದೀನಂ ವಿಸ್ಸಜ್ಜೇತ್ವಾ ಮಹಾಭಿನಿಕ್ಖಮನಂ ನಿಕ್ಖಮಿತ್ವಾ ಹಿಮವನ್ತಂ ಪಾವಿಸಿ. ತೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಮಾತಾಪಿತರೋ ಛ ಭಾತರೋ ಚ ಭಗಿನೀ ಚ ಏಕೋ ದಾಸೋ ಏಕಾ ದಾಸೀ ಏಕೋ ಚ ಸಹಾಯೋ ಘರಾವಾಸಂ ಪಹಾಯ ಅಗಮಂಸು. ತೇನ ವುತ್ತಂ –

೪೧. ‘‘ಉಭೋ ಮಾತಾ ಪಿತಾ ಮಯ್ಹಂ, ಭಗಿನೀ ಚ ಸತ್ತ ಭಾತರೋ;

ಅಮಿತಧನಂ ಛಡ್ಡಯಿತ್ವಾ, ಪವಿಸಿಮ್ಹಾ ಮಹಾವನ’’ನ್ತಿ.

ಜಾತಕಟ್ಠಕಥಾಯಂ (ಜಾ. ಅಟ್ಠ. ೪.೧೪.೭೭ ಭಿಸಜಾತಕವಣ್ಣನಾ) ಪನ ‘‘ಮಾತಾಪಿತೂಸು ಕಾಲಂಕತೇಸು ತೇಸಂ ಕತ್ತಬ್ಬಕಿಚ್ಚಂ ಕತ್ವಾ ಮಹಾಸತ್ತೋ ಮಹಾಭಿನಿಕ್ಖಮನಂ ನಿಕ್ಖಮೀ’’ತಿ ವುತ್ತಂ.

ಏವಂ ಹಿಮವನ್ತಂ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ಚ ತೇ ಬೋಧಿಸತ್ತಪ್ಪಮುಖಾ ಏಕಂ ಪದುಮಸರಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ರಮಣೀಯೇ ಭೂಮಿಭಾಗೇ ಅಸ್ಸಮಂ ಕತ್ವಾ ಪಬ್ಬಜಿತ್ವಾ ವನಮೂಲಫಲಾಹಾರಾ ಯಾಪಯಿಂಸು. ತೇಸು ಉಪಕಞ್ಚನಾದಯೋ ಅಟ್ಠ ಜನಾ ವಾರೇನ ಫಲಾಫಲಂ ಆಹರಿತ್ವಾ ಏಕಸ್ಮಿಂ ಪಾಸಾಣಫಲಕೇ ಅತ್ತನೋ ಇತರೇಸಞ್ಚ ಕೋಟ್ಠಾಸೇ ಕತ್ವಾ ಘಣ್ಟಿಸಞ್ಞಂ ದತ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ಕೋಟ್ಠಾಸಂ ಆದಾಯ ವಸನಟ್ಠಾನಂ ಪವಿಸನ್ತಿ. ಸೇಸಾಪಿ ಘಣ್ಟಿಸಞ್ಞಾಯ ಪಣ್ಣಸಾಲತೋ ನಿಕ್ಖಮಿತ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ಅತ್ತನೋ ಪಾಪುಣನಕೋಟ್ಠಾಸಂ ಆದಾಯ ವಸನಟ್ಠಾನಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಪರಿಭುಞ್ಜಿತ್ವಾ ಸಮಣಧಮ್ಮಂ ಕರೋನ್ತಿ.

ಅಪರಭಾಗೇ ಭಿಸಾನಿ ಆಹರಿತ್ವಾ ತಥೇವ ಖಾದನ್ತಿ. ತತ್ಥ ತೇ ಘೋರತಪಾ ಪರಮಧಿತಿನ್ದ್ರಿಯಾ ಕಸಿಣಪರಿಕಮ್ಮಂ ಕರೋನ್ತಾ ವಿಹರಿಂಸು. ಅಥ ನೇಸಂ ಸೀಲತೇಜೇನ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ಭವನಂ ಕಮ್ಪಿ. ಸಕ್ಕೋ ತಂ ಕಾರಣಂ ಞತ್ವಾ ‘‘ಇಮೇ ಇಸಯೋ ವೀಮಂಸಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಅತ್ತನೋ ಆನುಭಾವೇನ ಮಹಾಸತ್ತಸ್ಸ ಕೋಟ್ಠಾಸೇ ತಯೋ ದಿವಸೇ ಅನ್ತರಧಾಪೇಸಿ. ಮಹಾಸತ್ತೋ ಪಠಮದಿವಸೇ ಕೋಟ್ಠಾಸಂ ಅದಿಸ್ವಾ ‘‘ಮಮ ಕೋಟ್ಠಾಸೋ ಪಮುಟ್ಠೋ ಭವಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ ಚಿನ್ತೇಸಿ. ದುತಿಯದಿವಸೇ ‘‘ಮಮ ದೋಸೇನ ಭವಿತಬ್ಬಂ, ಪಣಾಮನವಸೇನ ಮಮ ಕೋಟ್ಠಾಸಂ ನ ಠಪಿತಂ ಮಞ್ಞೇ’’ತಿ ಚಿನ್ತೇಸಿ. ತತಿಯದಿವಸೇ ‘‘ತಂ ಕಾರಣಂ ಸುತ್ವಾ ಖಮಾಪೇಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಸಾಯನ್ಹಸಮಯೇ ಘಣ್ಟಿಸಞ್ಞಂ ದತ್ವಾ ತಾಯ ಸಞ್ಞಾಯ ಸಬ್ಬೇಸು ಸನ್ನಿಪತಿತೇಸು ತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇತ್ವಾ ತೀಸುಪಿ ದಿವಸೇಸು ತೇಹಿ ಜೇಟ್ಠಕೋಟ್ಠಾಸಸ್ಸ ಠಪಿತಭಾವಂ ಸುತ್ವಾ ‘‘ತುಮ್ಹೇಹಿ ಮಯ್ಹಂ ಕೋಟ್ಠಾಸೋ ಠಪಿತೋ, ಮಯಾ ಪನ ನ ಲದ್ಧೋ, ಕಿಂ ನು ಖೋ ಕಾರಣ’’ನ್ತಿ ಆಹ. ತಂ ಸುತ್ವಾ ಸಬ್ಬೇವ ಸಂವೇಗಪ್ಪತ್ತಾ ಅಹೇಸುಂ.

ತಸ್ಮಿಂ ಅಸ್ಸಮೇ ರುಕ್ಖದೇವತಾಪಿ ಅತ್ತನೋ ಭವನತೋ ಓತರಿತ್ವಾ ತೇಸಂ ಸನ್ತಿಕೇ ನಿಸೀದಿ. ಮನುಸ್ಸಾನಂ ಹತ್ಥತೋ ಪಲಾಯಿತ್ವಾ ಅರಞ್ಞಂ ಪವಿಟ್ಠೋ ಏಕೋ ವಾರಣೋ ಅಹಿತುಣ್ಡಿಕಹತ್ಥತೋ ಪಲಾಯಿತ್ವಾ ಮುತ್ತೋ ಸಪ್ಪಕೀಳಾಪನಕೋ ಏಕೋ ವಾನರೋ ಚ ತೇಹಿ ಇಸೀಹಿ ಕತಪರಿಚಯಾ ತದಾ ತೇಸಂ ಸನ್ತಿಕಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ಅಟ್ಠಂಸು. ಸಕ್ಕೋಪಿ ‘‘ಇಸಿಗಣಂ ಪರಿಗ್ಗಣ್ಹಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಅದಿಸ್ಸಮಾನಕಾಯೋ ತತ್ಥೇವ ಅಟ್ಠಾಸಿ. ತಸ್ಮಿಞ್ಚ ಖಣೇ ಬೋಧಿಸತ್ತಸ್ಸ ಕನಿಟ್ಠೋ ಉಪಕಞ್ಚನತಾಪಸೋ ಉಟ್ಠಾಯ ಬೋಧಿಸತ್ತಂ ವನ್ದಿತ್ವಾ ಸೇಸಾನಂ ಅಪಚಿತಿಂ ದಸ್ಸೇತ್ವಾ ‘‘ಅಹಂ ಸಞ್ಞಂ ಪಟ್ಠಪೇತ್ವಾ ಅತ್ತಾನಞ್ಞೇವ ಸೋಧೇತುಂ ಲಭಾಮೀ’’ತಿ ಪುಚ್ಛಿತ್ವಾ ‘‘ಆಮ, ಲಭಸೀ’’ತಿ ವುತ್ತೇ ಇಸಿಗಣಮಜ್ಝೇ ಠತ್ವಾ ಸಪಥಂ ಕರೋನ್ತೋ –

‘‘ಅಸ್ಸಂ ಗವಂ ರಜತಂ ಜಾತರೂಪಂ, ಭರಿಯಞ್ಚ ಸೋ ಇಧ ಲಭತಂ ಮನಾಪಂ;

ಪುತ್ತೇಹಿ ದಾರೇಹಿ ಸಮಙ್ಗಿ ಹೋತು, ಭಿಸಾನಿ ತೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಯೋ ಅಹಾಸೀ’’ತಿ. (ಜಾ. ೧.೧೪.೭೮) –

ಇಮಂ ಗಾಥಂ ಅಭಾಸಿ. ಇಮಞ್ಹಿ ಸೋ ‘‘ಯತ್ತಕಾನಿ ಪಿಯವತ್ಥೂನಿ ಹೋನ್ತಿ, ತೇಹಿ ವಿಪ್ಪಯೋಗೇ ತತ್ತಕಾನಿ ದುಕ್ಖಾನಿ ಉಪ್ಪಜ್ಜನ್ತೀ’’ತಿ ವತ್ಥುಕಾಮೇ ಗರಹನ್ತೋ ಆಹ.

ತಂ ಸುತ್ವಾ ಇಸಿಗಣೋ ‘‘ಮಾರಿಸ, ಮಾ ಕಥಯ, ಅತಿಭಾರಿಯೋ ತೇ ಸಪಥೋ’’ತಿ ಕಣ್ಣೇ ಪಿದಹಿ. ಬೋಧಿಸತ್ತೋಪಿ ‘‘ಅತಿಭಾರಿಯೋ ತೇ ಸಪಥೋ, ನ, ತ್ವಂ ತಾತ, ಗಣ್ಹಸಿ, ತವ ಪತ್ತಾಸನೇ ನಿಸೀದಾ’’ತಿ ಆಹ. ಸೇಸಾಪಿ ಸಪಥಂ ಕರೋನ್ತಾ ಯಥಾಕ್ಕಮಂ –

‘‘ಮಾಲಞ್ಚ ಸೋ ಕಾಸಿಕಚನ್ದನಞ್ಚ, ಧಾರೇತು ಪುತ್ತಸ್ಸ ಬಹೂ ಭವನ್ತು;

ಕಾಮೇಸು ತಿಬ್ಬಂ ಕುರುತಂ ಅಪೇಕ್ಖಂ, ಭಿಸಾನಿ ತೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಯೋ ಅಹಾಸಿ.

‘‘ಪಹೂತಧಞ್ಞೋ ಕಸಿಮಾ ಯಸಸ್ಸೀ, ಪುತ್ತೇ ಗಿಹೀ ಧನಿಮಾ ಸಬ್ಬಕಾಮೇ;

ವಯಂ ಅಪಸ್ಸಂ ಘರಮಾವಸಾತು, ಭಿಸಾನಿ ತೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಯೋ ಅಹಾಸಿ.

‘‘ಸೋ ಖತ್ತಿಯೋ ಹೋತು ಪಸಯ್ಹಕಾರೀ, ರಾಜಾಭಿರಾಜಾ ಬಲವಾ ಯಸಸ್ಸೀ;

ಸಚಾತುರನ್ತಂ ಮಹಿಮಾವಸಾತು, ಭಿಸಾನಿ ತೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಯೋ ಅಹಾಸಿ.

‘‘ಸೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಹೋತು ಅವೀತರಾಗೋ, ಮುಹುತ್ತನಕ್ಖತ್ತಪಥೇಸು ಯುತ್ತೋ;

ಪೂಜೇತು ನಂ ರಟ್ಠಪತೀ ಯಸಸ್ಸೀ, ಭಿಸಾನಿ ತೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಯೋ ಅಹಾಸಿ.

‘‘ಅಜ್ಝಾಯಕಂ ಸಬ್ಬಸಮನ್ತವೇದಂ, ತಪಸ್ಸಿನಂ ಮಞ್ಞತು ಸಬ್ಬಲೋಕೋ;

ಪೂಜೇನ್ತು ನಂ ಜಾನಪದಾ ಸಮೇಚ್ಚ, ಭಿಸಾನಿ ತೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಯೋ ಅಹಾಸಿ.

‘‘ಚತುಸ್ಸದಂ ಗಾಮವರಂ ಸಮಿದ್ಧಂ, ದಿನ್ನಞ್ಹಿ ಸೋ ಭುಞ್ಜತು ವಾಸವೇನ;

ಅವೀತರಾಗೋ ಮರಣಂ ಉಪೇತು, ಭಿಸಾನಿ ತೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಯೋ ಅಹಾಸಿ.

‘‘ಸೋ ಗಾಮಣೀ ಹೋತು ಸಹಾಯಮಜ್ಝೇ, ನಚ್ಚೇಹಿ ಗೀತೇಹಿ ಪಮೋದಮಾನೋ;

ಸೋ ರಾಜತೋ ಬ್ಯಸನಮಾಲತ್ಥ ಕಿಞ್ಚಿ, ಭಿಸಾನಿ ತೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಯೋ ಅಹಾಸಿ.

‘‘ತಂ ಏಕರಾಜಾ ಪಥವಿಂ ವಿಜೇತ್ವಾ, ಇತ್ಥೀಸಹಸ್ಸಸ್ಸ ಠಪೇತು ಅಗ್ಗೇ;

ಸೀಮನ್ತಿನೀನಂ ಪವರಾ ಭವಾತು, ಭಿಸಾನಿ ತೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಯಾ ಅಹಾಸಿ.

‘‘ಇಸೀನಞ್ಹಿ ಸಾ ಸಬ್ಬಸಮಾಗತಾನಂ, ಭುಞ್ಜೇಯ್ಯ ಸಾದುಂ ಅವಿಕಮ್ಪಮಾನಾ;

ಚರಾತು ಲಾಭೇನ ವಿಕತ್ಥಮಾನಾ, ಭಿಸಾನಿ ತೇ ಬ್ರಾಹಣ ಯಾ ಅಹಾಸಿ.

‘‘ಆವಾಸಿಕೋ ಹೋತು ಮಹಾವಿಹಾರೇ, ನವಕಮ್ಮಿಕೋ ಹೋತು ಗಜಙ್ಗಲಾಯಂ;

ಆಲೋಕಸನ್ಧಿಂ ದಿವಸಂ ಕರೋತು, ಭಿಸಾನಿ ತೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಯೋ ಅಹಾಸಿ.

‘‘ಸೋ ಬಜ್ಝತಂ ಪಾಸಸತೇಹಿ ಛಮ್ಹಿ, ರಮ್ಮಾ ವನಾ ನೀಯತು ರಾಜಧಾನಿಂ;

ತುತ್ತೇಹಿ ಸೋ ಹಞ್ಞತು ಪಾಚನೇಹಿ, ಭಿಸಾನಿ ತೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಯೋ ಅಹಾಸಿ.

‘‘ಅಲಕ್ಕಮಾಲೀ ತಿಪುಕಣ್ಣಪಿಟ್ಠೋ, ಲಟ್ಠೀಹತೋ ಸಪ್ಪಮುಖಂ ಉಪೇತು;

ಸಕಚ್ಛಬನ್ಧೋ ವಿಸಿಖಂ ಚರಾತು, ಭಿಸಾನಿ ತೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಯೋ ಅಹಾಸೀ’’ತಿ. (ಜಾ. ೧.೧೪.೭೯-೯೦) –

ಇಮಾ ಗಾಥಾಯೋ ಅವೋಚುಂ.

ತತ್ಥ ತಿಬ್ಬನ್ತಿ ವತ್ಥುಕಾಮಕಿಲೇಸಕಾಮೇಸು ಬಹಲಂ ಅಪೇಕ್ಖಂ ಕರೋತು. ಕಸಿಮಾತಿ ಸಮ್ಪನ್ನಕಸಿಕಮ್ಮೋ. ಪುತ್ತೇ ಗಿಹೀ ಧನಿಮಾ ಸಬ್ಬಕಾಮೇತಿ ಪುತ್ತೇ ಲಭತು, ಗಿಹೀ ಹೋತು, ಸತ್ತವಿಧೇನ ಧನೇನ ಧನಿಮಾ ಹೋತು, ರೂಪಾದಿಭೇದೇ ಸಬ್ಬಕಾಮೇ ಲಭತು. ವಯಂ ಅಪಸ್ಸನ್ತಿ ಮಹಲ್ಲಕಕಾಲೇಪಿ ಅಪಬ್ಬಜಿತ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ವಯಂ ಅಪಸ್ಸನ್ತೋ ಪಞ್ಚಕಾಮಗುಣಸಮಿದ್ಧಂ ಘರಮೇವ ಆವಸತು. ರಾಜಾಭಿರಾಜಾತಿ ರಾಜೂನಂ ಅನ್ತರೇ ಅತಿರಾಜಾ. ಅವೀತರಾಗೋತಿ ಪುರೋಹಿತಟ್ಠಾನತಣ್ಹಾಯ ಸತಣ್ಹೋ. ತಪಸ್ಸಿನನ್ತಿ ತಪಸೀಲಂ, ಸೀಲಸಮ್ಪನ್ನೋತಿ ನಂ ಮಞ್ಞತು. ಚತುಸ್ಸದನ್ತಿ ಆಕಿಣ್ಣಮನುಸ್ಸತಾಯ ಮನುಸ್ಸೇಹಿ ಪಹೂತಧಞ್ಞತಾಯ ಧಞ್ಞೇನ ಸುಲಭದಾರುತಾಯ ದಾರೂಹಿ ಸಮ್ಪನ್ನೋದಕತಾಯ ಉದಕೇನಾತಿ ಚತೂಹಿ ಉಸ್ಸನ್ನಂ. ವಾಸವೇನಾತಿ ವಾಸವೇನ ದಿನ್ನಂ ವಿಯ ಅಚಲಂ, ವಾಸವತೋ ಲದ್ಧವರಾನುಭಾವೇನೇವ ರಾಜಾನಂ ಆರಾಧೇತ್ವಾ ತೇನ ದಿನ್ನನ್ತಿಪಿ ಅತ್ಥೋ. ಅವೀತರಾಗೋತಿ ಅವಿಗತರಾಗೋ ಕದ್ದಮೇ ಸೂಕರೋ ವಿಯ ಕಾಮಪಙ್ಕೇ ನಿಮುಗ್ಗೋವ ಹೋತು.

ಗಾಮಣೀತಿ ಗಾಮಜೇಟ್ಠಕೋ. ತನ್ತಿ ತಂ ಇತ್ಥಿಂ. ಏಕರಾಜಾತಿ ಅಗ್ಗರಾಜಾ. ಇತ್ಥೀಸಹಸ್ಸಸ್ಸಾತಿ ವಚನಮಟ್ಠತಾಯ ವುತ್ತಂ. ಸೋಳಸನ್ನಂ ಇತ್ಥಿಸಹಸ್ಸಾನಂ ಅಗ್ಗಟ್ಠಾನೇ ಠಪೇತೂತಿ ಅತ್ಥೋ. ಸೀಮನ್ತಿನೀನನ್ತಿ ಸೀಮನ್ತಧರಾನಂ, ಇತ್ಥೀನನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ. ಸಬ್ಬಸಮಾಗತಾನನ್ತಿ ಸಬ್ಬೇಸಂ ಸನ್ನಿಪತಿತಾನಂ ಮಜ್ಝೇ ನಿಸೀದಿತ್ವಾ. ಅವಿಕಮ್ಪಮಾನಾತಿ ಅನೋಸಕ್ಕಮಾನಾ ಸಾದುರಸಂ ಭುಞ್ಜತೂತಿ ಅತ್ಥೋ. ಚರಾತು ಲಾಭೇನ ವಿಕತ್ಥಮಾನಾತಿ ಲಾಭಹೇತು ಸಿಙ್ಗಾರವೇಸಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಲಾಭಂ ಉಪ್ಪಾದೇತುಂ ಚರತು. ಆವಾಸಿಕೋತಿ ಆವಾಸಜಗ್ಗನಕೋ. ಗಜಙ್ಗಲಾಯನ್ತಿ ಏವಂನಾಮಕೇ ನಗರೇ. ತತ್ಥ ಕಿರ ದಬ್ಬಸಮ್ಭಾರಾ ಸುಲಭಾ. ಆಲೋಕಸನ್ಧಿಂ ದಿವಸನ್ತಿ ಏಕದಿವಸೇನ ಏಕಮೇವ ವಾತಪಾನಂ ಕರೋತು. ಸೋ ಕಿರ ದೇವಪುತ್ತೋ ಕಸ್ಸಪಬುದ್ಧಕಾಲೇ ಗಜಙ್ಗಲನಗರಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ಯೋಜನಿಕೇ ಮಹಾವಿಹಾರೇ ಆವಾಸಿಕೋ ಸಙ್ಘತ್ಥೇರೋ ಹುತ್ವಾ ಜಿಣ್ಣೇ ವಿಹಾರೇ ನವಕಮ್ಮಾನಿ ಕರೋನ್ತೋವ ಮಹಾದುಕ್ಖಂ ಅನುಭವಿ, ತಂ ಸನ್ಧಾಯಾಹ.

ಪಾಸಸತೇಹೀತಿ ಬಹೂಹಿ ಪಾಸೇಹಿ. ಛಮ್ಹೀತಿ ಚತೂಸು ಪಾದೇಸು ಗೀವಾಯ ಕಟಿಭಾಗೇ ಚಾತಿ ಛಸು ಠಾನೇಸು. ತುತ್ತೇಹೀತಿ ದ್ವಿಕಣ್ಟಕಾಹಿ ದೀಘಲಟ್ಠೀಹಿ. ಪಾಚನೇಹೀತಿ ರಸ್ಸಪಾಚನೇಹಿ, ಅಙ್ಕುಸಕೇಹಿ ವಾ. ಅಲಕ್ಕಮಾಲೀತಿ ಅಹಿತುಣ್ಡಿಕೇನ ಕಣ್ಠೇ ಪರಿಕ್ಖಿಪಿತ್ವಾ ಠಪಿತಾಯ ಅಲಕ್ಕಮಾಲಾಯ ಸಮನ್ನಾಗತೋ. ತಿಪುಕಣ್ಣಪಿಟ್ಠೋತಿ ತಿಪುಪಿಳನ್ಧನೇನ ಪಿಳನ್ಧಿತಪಿಟ್ಠಿಕಣ್ಣೋ ಕಣ್ಣಪಿಟ್ಠೋ. ಲಟ್ಠಿಹತೋತಿ ಸಪ್ಪಕೀಳಾಪನಂ ಸಿಕ್ಖಾಪಯಮಾನೋ ಲಟ್ಠಿಯಾ ಹತೋ ಹುತ್ವಾ. ಸಬ್ಬಂ ತೇ ಕಾಮಭೋಗಂ ಘರಾವಾಸಂ ಅತ್ತನಾ ಅತ್ತನಾ ಅನುಭೂತದುಕ್ಖಞ್ಚ ಜಿಗುಚ್ಛನ್ತಾ ತಥಾ ತಥಾ ಸಪಥಂ ಕರೋನ್ತಾ ಏವಮಾಹಂಸು.

ಅಥ ಬೋಧಿಸತ್ತೋ ‘‘ಸಬ್ಬೇಹಿ ಇಮೇಹಿ ಸಪಥೋ ಕತೋ, ಮಯಾಪಿ ಕಾತುಂ ವಟ್ಟತೀ’’ತಿ ಸಪಥಂ ಕರೋನ್ತೋ –

‘‘ಯೋ ವೇ ಅನಟ್ಠಂವ ನಟ್ಠನ್ತಿ ಚಾಹ, ಕಾಮೇವ ಸೋ ಲಭತಂ ಭುಞ್ಜತಞ್ಚ;

ಅಗಾರಮಜ್ಝೇ ಮರಣಂ ಉಪೇತು, ಯೋ ವಾ ಭೋನ್ತೋ ಸಙ್ಕತಿ ಕಞ್ಚಿ ದೇವಾ’’ತಿ. (ಜಾ. ೧.೧೪.೯೧) –

ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ.

ತತ್ಥ ಭೋನ್ತೋತಿ ಭವನ್ತೋ. ಸಙ್ಕತೀತಿ ಆಸಙ್ಕತಿ. ಕಞ್ಚೀತಿ ಅಞ್ಞತರಂ.

ಅಥ ಸಕ್ಕೋ ‘‘ಸಬ್ಬೇಪಿಮೇ ಕಾಮೇಸು ನಿರಪೇಕ್ಖಾ’’ತಿ ಜಾನಿತ್ವಾ ಸಂವಿಗ್ಗಮಾನಸೋ ನ ಇಮೇಸು ಕೇನಚಿಪಿ ಭಿಸಾನಿ ನೀತಾನಿ, ನಾಪಿ ತಯಾ ಅನಟ್ಠಂ ನಟ್ಠನ್ತಿ ವುತ್ತಂ, ಅಪಿಚ ಅಹಂ ತುಮ್ಹೇ ವೀಮಂಸಿತುಕಾಮೋ ಅನ್ತರಧಾಪೇಸಿನ್ತಿ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ –

‘‘ವೀಮಂಸಮಾನೋ ಇಸಿನೋ ಭಿಸಾನಿ, ತೀರೇ ಗಹೇತ್ವಾನ ಥಲೇ ನಿಧೇಸಿಂ;

ಸುದ್ಧಾ ಅಪಾಪಾ ಇಸಯೋ ವಸನ್ತಿ, ಏತಾನಿ ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರೀ ಭಿಸಾನೀ’’ತಿ. (ಜಾ. ೧.೧೪.೯೫) –

ಓಸಾನಗಾಥಮಾಹ.

ತಂ ಸುತ್ವಾ ಬೋಧಿಸತ್ತೋ –

‘‘ನ ತೇ ನಟಾ ನೋ ಪನ ಕೀಳನೇಯ್ಯಾ, ನ ಬನ್ಧವಾ ನೋ ಪನ ತೇ ಸಹಾಯಾ;

ಕಿಸ್ಮಿಂ ವುಪತ್ಥಮ್ಭ ಸಹಸ್ಸನೇತ್ತ, ಇಸೀಹಿ ತ್ವಂ ಕೀಳಸಿ ದೇವರಾಜಾ’’ತಿ. (ಜಾ. ೧.೧೪.೯೬) –

ಸಕ್ಕಂ ತಜ್ಜೇಸಿ.

ಅಥ ನಂ ಸಕ್ಕೋ –

‘‘ಆಚರಿಯೋ ಮೇಸಿ ಪಿತಾ ಚ ಮಯ್ಹಂ, ಏಸಾ ಪತಿಟ್ಠಾ ಖಲಿತಸ್ಸ ಬ್ರಹ್ಮೇ;

ಏಕಾಪರಾಧಂ ಖಮ ಭೂರಿಪಞ್ಞ, ನ ಪಣ್ಡಿತಾ ಕೋಧಬಲಾ ಭವನ್ತೀ’’ತಿ. (ಜಾ. ೧.೧೪.೯೭) –

ಖಮಾಪೇಸಿ.

ಮಹಾಸತ್ತೋ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ದೇವರಞ್ಞೋ ಖಮಿತ್ವಾ ಸಯಂ ಇಸಿಗಣಂ ಖಮಾಪೇನ್ತೋ –

‘‘ಸುವಾಸಿತಂ ಇಸಿನಂ ಏಕರತ್ತಂ, ಯಂ ವಾಸವಂ ಭೂತಪತಿದ್ದಸಾಮ;

ಸಬ್ಬೇವ ಭೋನ್ತೋ ಸುಮನಾ ಭವನ್ತು, ಯಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಪಚ್ಚುಪಾದೀ ಭಿಸಾನೀ’’ತಿ. (ಜಾ. ೧.೧೪.೯೮) –

ಆಹ.

ತತ್ಥ ನ ತೇ ನಟಾತಿ, ದೇವರಾಜ, ಮಯಂ ತವ ನಟಾ ವಾ ಕೀಳಿತಬ್ಬಯುತ್ತಕಾ ವಾ ನ ಹೋಮ. ನಾಪಿ ತವ ಞಾತಕಾ, ಸಹಾಯಾ ಹಸ್ಸಂ ಕಾತಬ್ಬಾ. ಅಥ ತ್ವಂ ಕಿಸ್ಮಿಂ ವುಪತ್ಥಮ್ಭಾತಿ ಕಿಂ ಉಪತ್ಥಮ್ಭಕಂ ಕತ್ವಾ, ಕಿಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ಇಸೀಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ಕೀಳಸೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ಏಸಾ ಪತಿಟ್ಠಾತಿ ಏಸಾ ತವ ಪಾದಚ್ಛಾಯಾ ಅಜ್ಜ ಮಮ ಖಲಿತಸ್ಸ ಅಪರಾಧಸ್ಸ ಪತಿಟ್ಠಾ ಹೋತು. ಸುವಾಸಿತನ್ತಿ ಆಯಸ್ಮನ್ತಾನಂ ಇಸೀನಂ ಏಕರತ್ತಿಮ್ಪಿ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಅರಞ್ಞೇ ವಸಿತಂ ಸುವಸಿತಮೇವ. ಕಿಂಕಾರಣಾ? ಯಂ ವಾಸವಂ ಭೂತಪತಿಂ ಅದ್ದಸಾಮ. ಸಚೇ ಹಿ ಮಯಂ ನಗರೇ ಅವಸಿಮ್ಹಾ, ನ ಇಮಂ ಅದ್ದಸಾಮ. ಭೋನ್ತೋತಿ ಭವನ್ತೋ. ಸಬ್ಬೇಪಿ ಸುಮನಾ ಭವನ್ತು ತುಸ್ಸನ್ತು, ಸಕ್ಕಸ್ಸ ದೇವರಞ್ಞೋ ಖಮನ್ತು, ಕಿಂಕಾರಣಾ? ಯಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಪಚ್ಚುಪಾದೀ ಭಿಸಾನಿ ಯಸ್ಮಾ ತುಮ್ಹಾಕಂ ಆಚರಿಯೋ ಭಿಸಾನಿ ಅಲಭೀತಿ. ಸಕ್ಕೋ ಇಸಿಗಣಂ ವನ್ದಿತ್ವಾ ದೇವಲೋಕಂ ಗತೋ. ಇಸಿಗಣೋಪಿ ಝಾನಾಭಿಞ್ಞಾಯೋ ನಿಬ್ಬತ್ತೇತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೂಪಗೋ ಅಹೋಸಿ.

ತದಾ ಉಪಕಞ್ಚನಾದಯೋ ಛ ಭಾತರೋ ಸಾರಿಪುತ್ತಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನಮಹಾಕಸ್ಸಪಅನುರುದ್ಧಪುಣ್ಣಆನನ್ದತ್ಥೇರಾ, ಭಗಿನೀ ಉಪ್ಪಲವಣ್ಣಾ, ದಾಸೀ ಖುಜ್ಜುತ್ತರಾ, ದಾಸೋ ಚಿತ್ತೋ ಗಹಪತಿ, ರುಕ್ಖದೇವತಾ ಸಾತಾಗಿರೋ, ವಾರಣೋ ಪಾಲಿಲೇಯ್ಯನಾಗೋ, ವಾನರೋ ಮಧುವಾಸಿಟ್ಠೋ, ಸಕ್ಕೋ ಕಾಳುದಾಯೀ, ಮಹಾಕಞ್ಚನತಾಪಸೋ ಲೋಕನಾಥೋ.

ತಸ್ಸ ಇಧಾಪಿ ಹೇಟ್ಠಾ ವುತ್ತನಯೇನೇವ ದಸ ಪಾರಮಿಯೋ ನಿದ್ಧಾರೇತಬ್ಬಾ. ತಥಾ ಅಚ್ಚನ್ತಮೇವ ಕಾಮೇಸು ಅನಪೇಕ್ಖತಾದಯೋ ಗುಣಾನುಭಾವಾ ವಿಭಾವೇತಬ್ಬಾತಿ.

ಭಿಸಚರಿಯಾವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.