೧. ಯುಧಞ್ಜಯಚರಿಯಾವಣ್ಣನಾ

೧. ತತಿಯವಗ್ಗಸ್ಸ ಪಠಮೇ ಅಮಿತಯಸೋತಿ ಅಪರಿಮಿತಪರಿವಾರವಿಭವೋ. ರಾಜಪುತ್ತೋ ಯುಧಞ್ಜಯೋತಿ ರಮ್ಮನಗರೇ ಸಬ್ಬದತ್ತಸ್ಸ ನಾಮ ರಞ್ಞೋ ಪುತ್ತೋ ನಾಮೇನ ಯುಧಞ್ಜಯೋ ನಾಮ.

ಅಯಞ್ಹಿ ಬಾರಾಣಸೀ ಉದಯಜಾತಕೇ (ಜಾ. ೧.೧೧.೩೭ ಆದಯೋ) ಸುರುನ್ಧನನಗರಂ ನಾಮ ಜಾತಾ. ಚೂಳಸುತಸೋಮಜಾತಕೇ (ಜಾ. ೨.೧೭.೧೯೫ ಆದಯೋ) ಸುದಸ್ಸನಂ ನಾಮ, ಸೋಣನನ್ದಜಾತಕೇ (ಜಾ. ೨.೨೦.೯೨ ಆದಯೋ) ಬ್ರಹ್ಮವಡ್ಢನಂ ನಾಮ, ಖಣ್ಡಹಾಲಜಾತಕೇ(ಜಾ. ೨.೨೨.೯೮೨ ಆದಯೋ) ಪುಪ್ಫವತೀ ನಾಮ, ಇಮಸ್ಮಿಂ ಪನ ಯುಧಞ್ಜಯಜಾತಕೇ (ಜಾ. ೧.೧೧.೭೩ ಆದಯೋ) ರಮ್ಮನಗರಂ ನಾಮ ಅಹೋಸಿ, ಏವಮಸ್ಸ ಕದಾಚಿ ನಾಮಂ ಪರಿವತ್ತತಿ. ತೇನ ವುತ್ತಂ – ‘‘ರಾಜಪುತ್ತೋತಿ ರಮ್ಮನಗರೇ ಸಬ್ಬದತ್ತಸ್ಸ ನಾಮ ರಞ್ಞೋ ಪುತ್ತೋ’’ತಿ. ತಸ್ಸ ಪನ ರಞ್ಞೋ ಪುತ್ತಸಹಸ್ಸಂ ಅಹೋಸಿ. ಬೋಧಿಸತ್ತೋ ಜೇಟ್ಠಪುತ್ತೋ, ತಸ್ಸ ರಾಜಾ ಉಪರಜ್ಜಂ ಅದಾಸಿ. ಸೋ ಹೇಟ್ಠಾ ವುತ್ತನಯೇನೇವ ದಿವಸೇ ದಿವಸೇ ಮಹಾದಾನಂ ಪವತ್ತೇಸಿ. ಏವಂ ಗಚ್ಛನ್ತೇ ಕಾಲೇ ಬೋಧಿಸತ್ತೋ ಏಕದಿವಸಂ ಪಾತೋವ ರಥವರಂ ಅಭಿರುಹಿತ್ವಾ ಮಹನ್ತೇನ ಸಿರಿವಿಭವೇನ ಉಯ್ಯಾನಕೀಳಂ ಗಚ್ಛನ್ತೋ ರುಕ್ಖಗ್ಗತಿಣಗ್ಗಸಾಖಗ್ಗಮಕ್ಕಟಕಸುತ್ತಜಾಲಾದೀಸು ಮುತ್ತಾಜಾಲಾಕಾರೇನ ಲಗ್ಗೇ ಉಸ್ಸಾವಬಿನ್ದೂ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಸಮ್ಮ ಸಾರಥಿ, ಕಿಂ ನಾಮೇತ’’ನ್ತಿ ಪುಚ್ಛಿತ್ವಾ ‘‘ಏತೇ, ದೇವ, ಹಿಮಸಮಯೇ ಪತನಕಉಸ್ಸಾವಬಿನ್ದೂ ನಾಮಾ’’ತಿ ಸುತ್ವಾ ದಿವಸಭಾಗಂ ಉಯ್ಯಾನೇ ಕೀಳಿತ್ವಾ ಸಾಯನ್ಹಕಾಲೇ ಪಚ್ಚಾಗಚ್ಛನ್ತೋ ತೇ ಅದಿಸ್ವಾ ‘‘ಸಮ್ಮ ಸಾರಥಿ, ಕಹಂ ತೇ ಉಸ್ಸಾವಬಿನ್ದೂ, ನ ತೇ ಇದಾನಿ ಪಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಪುಚ್ಛಿತ್ವಾ ‘‘ದೇವ, ಸೂರಿಯೇ ಉಗ್ಗಚ್ಛನ್ತೇ ಸಬ್ಬೇ ಭಿಜ್ಜಿತ್ವಾ ವಿಲಯಂ ಗಚ್ಛನ್ತೀ’’ತಿ ಸುತ್ವಾ ‘‘ಯಥಾ ಇಮೇ ಉಪ್ಪಜ್ಜಿತ್ವಾ ಭಿಜ್ಜನ್ತಿ, ಏವಂ ಇಮೇಸಂ ಸತ್ತಾನಂ ಜೀವಿತಸಙ್ಖಾರಾಪಿ ತಿಣಗ್ಗೇ ಉಸ್ಸಾವಬಿನ್ದುಸದಿಸಾವ, ತಸ್ಮಾ ಮಯಾ ಬ್ಯಾಧಿಜರಾಮರಣೇಹಿ ಅಪೀಳಿತೇನೇವ ಮಾತಾಪಿತರೋ ಆಪುಚ್ಛಿತ್ವಾ ಪಬ್ಬಜಿತುಂ ವಟ್ಟತೀ’’ತಿ ಉಸ್ಸಾವಬಿನ್ದುಮೇವ ಆರಮ್ಮಣಂ ಕತ್ವಾ ಆದಿತ್ತೇ ವಿಯ ತಯೋ ಭವೇ ಪಸ್ಸನ್ತೋ ಅತ್ತನೋ ಗೇಹಂ ಆಗನ್ತ್ವಾ ಅಲಙ್ಕತಪಟಿಯತ್ತಾಯ ವಿನಿಚ್ಛಯಸಾಲಾಯ ನಿಸಿನ್ನಸ್ಸ ಪಿತು ಸನ್ತಿಕಮೇವ ಗನ್ತ್ವಾ ಪಿತರಂ ವನ್ದಿತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ಠಿತೋ ಪಬ್ಬಜ್ಜಂ ಯಾಚಿ. ತೇನ ವುತ್ತಂ –

‘‘ಉಸ್ಸಾವಬಿನ್ದುಂ ಸೂರಿಯಾತಪೇ, ಪತಿತಂ ದಿಸ್ವಾನ ಸಂವಿಜಿಂ.

೨. ‘‘ತಞ್ಞೇವಾಧಿಪತಿಂ ಕತ್ವಾ, ಸಂವೇಗಮನುಬ್ರೂಹಯಿಂ;

ಮಾತಾಪಿತೂ ಚ ವನ್ದಿತ್ವಾ, ಪಬ್ಬಜ್ಜಮನುಯಾಚಹ’’ನ್ತಿ.

ತತ್ಥ ಸೂರಿಯಾತಪೇತಿ ಸೂರಿಯಾತಪಹೇತು, ಸೂರಿಯರಸ್ಮಿಸಮ್ಫಸ್ಸನಿಮಿತ್ತಂ. ‘‘ಸೂರಿಯಾತಪೇನಾ’’ತಿಪಿ ಪಾಠೋ. ಪತಿತಂ ದಿಸ್ವಾನಾತಿ ವಿನಟ್ಠಂ ಪಸ್ಸಿತ್ವಾ, ಪುಬ್ಬೇ ರುಕ್ಖಗ್ಗಾದೀಸು ಮುತ್ತಾಜಾಲಾದಿಆಕಾರೇನ ಲಗ್ಗಂ ಹುತ್ವಾ ದಿಸ್ಸಮಾನಂ ಸೂರಿಯರಸ್ಮಿಸಮ್ಫಸ್ಸೇನ ವಿನಟ್ಠಂ ಪಞ್ಞಾಚಕ್ಖುನಾ ಓಲೋಕೇತ್ವಾ. ಸಂವಿಜಿನ್ತಿ ಯಥಾ ಏತಾನಿ, ಏವಂ ಸತ್ತಾನಂ ಜೀವಿತಾನಿಪಿ ಲಹುಂ ಲಹುಂ ಭಿಜ್ಜಮಾನಸಭಾವಾನೀತಿ ಅನಿಚ್ಚತಾಮನಸಿಕಾರವಸೇನ ಸಂವೇಗಮಾಪಜ್ಜಿಂ.

ತಞ್ಞೇವಾಧಿಪತಿಂ ಕತ್ವಾ, ಸಂವೇಗಮನುಬ್ರೂಹಯಿನ್ತಿ ತಞ್ಞೇವ ಉಸ್ಸಾವಬಿನ್ದೂನಂ ಅನಿಚ್ಚತಂ ಅಧಿಪತಿಂ ಮುಖಂ ಪುಬ್ಬಙ್ಗಮಂ ಪುರೇಚಾರಿಕಂ ಕತ್ವಾ ತಥೇವ ಸಬ್ಬಸಙ್ಖಾರಾನಂ ಇತ್ತರಟ್ಠಿತಿಕತಂ ಪರಿತ್ತಕಾಲತಂ ಮನಸಿಕರೋನ್ತೋ ಏಕವಾರಂ ಉಪ್ಪನ್ನಂ ಸಂವೇಗಂ ಪುನಪ್ಪುನಂ ಉಪ್ಪಾದನೇನ ಅನುವಡ್ಢೇಸಿಂ. ಪಬ್ಬಜ್ಜಮನುಯಾಚಹನ್ತಿ ‘‘ತಿಣಗ್ಗೇ ಉಸ್ಸಾವಬಿನ್ದೂ ವಿಯ ನ ಚಿರಟ್ಠಿತಿಕೇ ಸತ್ತಾನಂ ಜೀವಿತೇ ಮಯಾ ಬ್ಯಾಧಿಜರಾಮರಣೇಹಿ ಅನಭಿಭೂತೇನೇವ ಪಬ್ಬಜಿತ್ವಾ ಯತ್ಥ ಏತಾನಿ ನ ಸನ್ತಿ, ತಂ ಅಮತಂ ಮಹಾನಿಬ್ಬಾನಂ ಗವೇಸಿತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ ಚಿನ್ತೇತ್ವಾ ಮಾತಾಪಿತರೋ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ವನ್ದಿತ್ವಾ ‘‘ಪಬ್ಬಜ್ಜಂ ಮೇ ಅನುಜಾನಾಥಾ’’ತಿ ತೇ ಅಹಂ ಪಬ್ಬಜ್ಜಂ ಯಾಚಿಂ. ಏವಂ ಮಹಾಸತ್ತೇನ ಪಬ್ಬಜ್ಜಾಯ ಯಾಚಿತಾಯ ಸಕಲನಗರೇ ಮಹನ್ತಂ ಕೋಲಾಹಲಮಹೋಸಿ – ‘‘ಉಪರಾಜಾ ಕಿರ ಯುಧಞ್ಜಯೋ ಪಬ್ಬಜಿತುಕಾಮೋ’’ತಿ.

ತೇನ ಚ ಸಮಯೇನ ಕಾಸಿರಟ್ಠವಾಸಿನೋ ರಾಜಾನಂ ದಟ್ಠುಂ ಆಗನ್ತ್ವಾ ರಮ್ಮಕೇ ಪಟಿವಸನ್ತಿ. ತೇ ಸಬ್ಬೇಪಿ ಸನ್ನಿಪತಿಂಸು. ಇತಿ ಸಪರಿಸೋ ರಾಜಾ ನೇಗಮಾ ಚೇವ ಜಾನಪದಾ ಚ ಬೋಧಿಸತ್ತಸ್ಸ ಮಾತಾ ದೇವೀ ಚ ಸಬ್ಬೇ ಚ ಓರೋಧಾ ಮಹಾಸತ್ತಂ ‘‘ಮಾ ಖೋ ತ್ವಂ, ತಾತ ಕುಮಾರ, ಪಬ್ಬಜೀ’’ತಿ ನಿವಾರೇಸುಂ. ತತ್ಥ ರಾಜಾ ‘‘ಸಚೇ ತೇ ಕಾಮೇಹಿ ಊನಂ, ಅಹಂ ತೇ ಪರಿಪೂರಯಾಮಿ, ಅಜ್ಜೇವ ರಜ್ಜಂ ಪಟಿಪಜ್ಜಾಹೀ’’ತಿ ಆಹ. ತಸ್ಸ ಮಹಾಸತ್ತೋ –

‘‘ಮಾ ಮಂ ದೇವ ನಿವಾರೇಹಿ, ಪಬ್ಬಜನ್ತಂ ರಥೇಸಭ;

ಮಾಹಂ ಕಾಮೇಹಿ ಸಮ್ಮತ್ತೋ, ಜರಾಯ ವಸಮನ್ವಗೂ’’ತಿ. (ಜಾ. ೧.೧೧.೭೭) –

ಅತ್ತನೋ ಪಬ್ಬಜ್ಜಾಛನ್ದಮೇವ ವತ್ವಾ ತಂ ಸುತ್ವಾ ಸದ್ಧಿಂ ಓರೋಧೇಹಿ ಮಾತುಯಾ ಕರುಣಂ ಪರಿದೇವನ್ತಿಯಾ –

‘‘ಉಸ್ಸಾವೋವ ತಿಣಗ್ಗಮ್ಹಿ, ಸೂರಿಯುಗ್ಗಮನಂ ಪತಿ;

ಏವಮಾಯು ಮನುಸ್ಸಾನಂ, ಮಾ ಮಂ ಅಮ್ಮ ನಿವಾರಯಾ’’ತಿ. (ಜಾ. ೧.೧೧.೭೯) –

ಅತ್ತನೋ ಪಬ್ಬಜ್ಜಾಕಾರಣಂ ಕಥೇತ್ವಾ ನಾನಪ್ಪಕಾರಂ ತೇಹಿ ಯಾಚಿಯಮಾನೋಪಿ ಅಭಿಸಂವಡ್ಢಮಾನಸಂವೇಗತ್ತಾ ಅನೋಸಕ್ಕಿತಮಾನಸೋ ಪಿಯತರೇ ಮಹತಿ ಞಾತಿಪರಿವಟ್ಟೇ ಉಳಾರೇ ರಾಜಿಸ್ಸರಿಯೇ ಚ ನಿರಪೇಕ್ಖಚಿತ್ತೋ ಪಬ್ಬಜಿ. ತೇನ ವುತ್ತಂ –

೩. ‘‘ಯಾಚನ್ತಿ ಮಂ ಪಞ್ಜಲಿಕಾ, ಸನೇಗಮಾ ಸರಟ್ಠಕಾ;

ಅಜ್ಜೇವ ಪುತ್ತ ಪಟಿಪಜ್ಜ, ಇದ್ಧಂ ಫೀತಂ ಮಹಾಮಹಿಂ.

೪. ‘‘ಸರಾಜಕೇ ಸಹೋರೋಧೇ, ಸನೇಗಮೇ ಸರಟ್ಠಕೇ;

ಕರುಣಂ ಪರಿದೇವನ್ತೇ, ಅನಪೇಕ್ಖೋ ಪರಿಚ್ಚಜಿ’’ನ್ತಿ.

ತತ್ಥ ಪಞ್ಜಲಿಕಾತಿ ಪಗ್ಗಹಿತಅಞ್ಜಲಿಕಾ. ಸನೇಗಮಾ ಸರಟ್ಠಕಾತಿ ನೇಗಮೇಹಿ ಚೇವ ರಟ್ಠವಾಸೀಹಿ ಚ ಸದ್ಧಿಂ ಸಬ್ಬೇ ರಾಜಪುರಿಸಾ ‘‘ಮಾ ಖೋ, ತ್ವಂ ದೇವ, ಪಬ್ಬಜೀ’’ತಿ ಮಂ ಯಾಚನ್ತಿ. ಮಾತಾಪಿತರೋ ಪನ ಅಜ್ಜೇವ ಪುತ್ತ ಪಟಿಪಜ್ಜ, ಗಾಮನಿಗಮರಾಜಧಾನಿಅಭಿವುದ್ಧಿಯಾ ವೇಪುಲ್ಲಪ್ಪತ್ತಿಯಾ ಚ, ಇದ್ಧಂ ವಿಭವಸಾರಸಮ್ಪತ್ತಿಯಾ ಸಸ್ಸಾದಿನಿಪ್ಫತ್ತಿಯಾ ಚ, ಫೀತಂ ಇಮಂ ಮಹಾಮಹಿಂ ಅನುಸಾಸ, ಛತ್ತಂ ಉಸ್ಸಾಪೇತ್ವಾ ರಜ್ಜಂ ಕಾರೇಹೀತಿ ಯಾಚನ್ತಿ. ಏವಂ ಪನ ಸಹ ರಞ್ಞಾತಿ ಸರಾಜಕೇ, ತಥಾ ಸಹೋರೋಧೇ ಸನೇಗಮೇ ಸರಟ್ಠಕೇ ಮಹಾಜನೇ ಯಥಾ ಸುಣನ್ತಾನಮ್ಪಿ ಪಗೇವ ಪಸ್ಸನ್ತಾನಂ ಮಹನ್ತಂ ಕಾರುಞ್ಞಂ ಹೋತಿ, ಏವಂ ಕರುಣಂ ಪರಿದೇವನ್ತೇ ತತ್ಥ ತತ್ಥ ಅನಪೇಕ್ಖೋ ಅಲಗ್ಗಚಿತ್ತೋ ‘‘ಅಹಂ ತದಾ ಪಬ್ಬಜಿ’’ನ್ತಿ ದಸ್ಸೇತಿ.

೫-೬. ಇದಾನಿ ಯದತ್ಥಂ ಚಕ್ಕವತ್ತಿಸಿರಿಸದಿಸಂ ರಜ್ಜಸಿರಿಂ ಪಿಯತರೇ ಞಾತಿಬನ್ಧವೇ ಪಹಾಯ ಸಿನಿದ್ಧಂ ಪರಿಗ್ಗಹಪರಿಜನಂ ಲೋಕಾಭಿಮತಂ ಮಹನ್ತಂ ಯಸಞ್ಚ ನಿರಪೇಕ್ಖೋ ಪರಿಚ್ಚಜಿನ್ತಿ ದಸ್ಸೇತುಂ ದ್ವೇ ಗಾಥಾ ಅಭಾಸಿ.

ತತ್ಥ ಕೇವಲನ್ತಿ ಅನವಸೇಸಂ ಇತ್ಥಾಗಾರಂ ಸಮುದ್ದಪರಿಯನ್ತಞ್ಚ ಪಥವಿಂ ಪಬ್ಬಜ್ಜಾಧಿಪ್ಪಾಯೇನ ಚಜಮಾನೋ ಏವಂ ಮೇ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬೋಧಿ ಸಕ್ಕಾ ಅಧಿಗನ್ತುನ್ತಿ ಬೋಧಿಯಾಯೇವ ಕಾರಣಾ ನ ಕಿಞ್ಚಿ ಚಿನ್ತೇಸಿಂ, ನ ತತ್ಥ ಈಸಕಂ ಲಗ್ಗಂ ಜನೇಸಿನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ. ತಸ್ಮಾತಿ ಯಸ್ಮಾ ಮಾತಾಪಿತರೋ ತಞ್ಚ ಮಹಾಯಸಂ ರಜ್ಜಞ್ಚ ಮೇ ನ ದೇಸ್ಸಂ, ಪಿಯಮೇವ, ತತೋ ಪನ ಸತಗುಣೇನ ಸಹಸ್ಸಗುಣೇನ ಸತಸಹಸ್ಸಗುಣೇನ ಸಬ್ಬಞ್ಞುತಞ್ಞಾಣಮೇವ ಮಯ್ಹಂ ಪಿಯತರಂ, ತಸ್ಮಾ ಮಾತಾದೀಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ರಜ್ಜಂ ಅಹಂ ತದಾ ಪರಿಚ್ಚಜಿನ್ತಿ.

ತದೇತಂ ಸಬ್ಬಂ ಪರಿಚ್ಚಜಿತ್ವಾ ಪಬ್ಬಜ್ಜಾಯ ಮಹಾಸತ್ತೇ ನಿಕ್ಖಮನ್ತೇ ತಸ್ಸ ಕನಿಟ್ಠಭಾತಾ ಯುಧಿಟ್ಠಿಲಕುಮಾರೋ ನಾಮ ಪಿತರಂ ವನ್ದಿತ್ವಾ ಪಬ್ಬಜ್ಜಂ ಅನುಜಾನಾಪೇತ್ವಾ ಬೋಧಿಸತ್ತಂ ಅನುಬನ್ಧಿ. ತೇ ಉಭೋಪಿ ನಗರಾ ನಿಕ್ಖಮ್ಮ ಮಹಾಜನಂ ನಿವತ್ತೇತ್ವಾ ಹಿಮವನ್ತಂ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ಮನೋರಮೇ ಠಾನೇ ಅಸ್ಸಮಪದಂ ಕತ್ವಾ ಇಸಿಪಬ್ಬಜ್ಜಂ ಪಬ್ಬಜಿತ್ವಾ ಝಾನಾಭಿಞ್ಞಾಯೋ ನಿಬ್ಬತ್ತೇತ್ವಾ ವನಮೂಲಫಲಾದೀಹಿ ಯಾವಜೀವಂ ಯಾಪೇತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಪರಾಯನಾ ಅಹೇಸುಂ. ತೇನಾಹ ಭಗವಾ –

‘‘ಉಭೋ ಕುಮಾರಾ ಪಬ್ಬಜಿತಾ, ಯುಧಞ್ಜಯೋ ಯುಧಿಟ್ಠಿಲೋ;

ಪಹಾಯ ಮಾತಾಪಿತರೋ, ಸಙ್ಗಂ ಛೇತ್ವಾನ ಮಚ್ಚುನೋ’’ತಿ. (ಜಾ. ೧.೧೧.೮೩);

ತತ್ಥ ಸಙ್ಗಂ ಛೇತ್ವಾನ ಮಚ್ಚುನೋತಿ ಮಚ್ಚುಮಾರಸ್ಸ ಸಹಕಾರಿಕಾರಣಭೂತತ್ತಾ ಸನ್ತಕಂ ರಾಗದೋಸಮೋಹಸಙ್ಗಂ ವಿಕ್ಖಮ್ಭನವಸೇನ ಛಿನ್ದಿತ್ವಾ ಉಭೋಪಿ ಪಬ್ಬಜಿತಾತಿ.

ತದಾ ಮಾತಾಪಿತರೋ ಮಹಾರಾಜಕುಲಾನಿ ಅಹೇಸುಂ, ಯುಧಿಟ್ಠಿಲಕುಮಾರೋ ಆನನ್ದತ್ಥೇರೋ, ಯುಧಞ್ಜಯೋ ಲೋಕನಾಥೋ.

ತಸ್ಸ ಪಬ್ಬಜ್ಜತೋ ಪುಬ್ಬೇ ಪವತ್ತಿತಮಹಾದಾನಾನಿ ಚೇವ ರಜ್ಜಾದಿಪರಿಚ್ಚಾಗೋ ಚ ದಾನಪಾರಮೀ, ಕಾಯವಚೀಸಂವರೋ ಸೀಲಪಾರಮೀ, ಪಬ್ಬಜ್ಜಾ ಚ ಝಾನಾಧಿಗಮೋ ಚ ನೇಕ್ಖಮ್ಮಪಾರಮೀ, ಅನಿಚ್ಚತೋ ಮನಸಿಕಾರಂ ಆದಿಂ ಕತ್ವಾ ಅಭಿಞ್ಞಾಧಿಗಮಪರಿಯೋಸಾನಾ ಪಞ್ಞಾ ದಾನಾದೀನಂ ಉಪಕಾರಾನುಪಕಾರಧಮ್ಮಪರಿಗ್ಗಣ್ಹನಪಞ್ಞಾ ಚ ಪಞ್ಞಾಪಾರಮೀ, ಸಬ್ಬತ್ಥ ತದತ್ಥಸಾಧನಂ ವೀರಿಯಂ ವೀರಿಯಪಾರಮೀ, ಞಾಣಖನ್ತಿ ಅಧಿವಾಸನಖನ್ತಿ ಚ ಖನ್ತಿಪಾರಮೀ, ಪಟಿಞ್ಞಾಯ ಅವಿಸಂವಾದನಂ ಸಚ್ಚಪಾರಮೀ, ಸಬ್ಬತ್ಥ ಅಚಲಸಮಾದಾನಾಧಿಟ್ಠಾನಂ ಅಧಿಟ್ಠಾನಪಾರಮೀ, ಸಬ್ಬಸತ್ತೇಸು ಹಿತಚಿತ್ತತಾಯ ಮೇತ್ತಾಬ್ರಹ್ಮವಿಹಾರವಸೇನ ಚ ಮೇತ್ತಾಪಾರಮೀ, ಸತ್ತಸಙ್ಖಾರಕತವಿಪ್ಪಕಾರಉಪೇಕ್ಖನವಸೇನ ಉಪೇಕ್ಖಾಬ್ರಹ್ಮವಿಹಾರವಸೇನ ಚ ಉಪೇಕ್ಖಾಪಾರಮೀತಿ ದಸ ಪಾರಮಿಯೋ ಲಬ್ಭನ್ತಿ. ವಿಸೇಸತೋ ಪನ ನೇಕ್ಖಮ್ಮಪಾರಮೀತಿ ವೇದಿತಬ್ಬಾ. ತಥಾ ಅಕಿತ್ತಿಚರಿಯಾಯಂ ವಿಯ ಇಧಾಪಿ ಮಹಾಪುರಿಸಸ್ಸ ಅಚ್ಛರಿಯಗುಣಾ ಯಥಾರಹಂ ನಿದ್ಧಾರೇತಬ್ಬಾ. ತೇನ ವುಚ್ಚತಿ ‘‘ಏವಂ ಅಚ್ಛರಿಯಾ ಹೇತೇ, ಅಬ್ಭುತಾ ಚ ಮಹೇಸಿನೋ…ಪೇ… ಧಮ್ಮಸ್ಸ ಅನುಧಮ್ಮತೋ’’ತಿ.

ಯುಧಞ್ಜಯಚರಿಯಾವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.