೧. ಮಾತುಪೋಸಕಚರಿಯಾವಣ್ಣನಾ

೧. ದುತಿಯವಗ್ಗಸ್ಸ ಪಠಮೇ ಕುಞ್ಜರೋತಿ ಹತ್ಥೀ. ಮಾತುಪೋಸಕೋತಿ ಅನ್ಧಾಯ ಜರಾಜಿಣ್ಣಾಯ ಮಾತುಯಾ ಪಟಿಜಗ್ಗನಕೋ. ಮಹಿಯಾತಿ ಭೂಮಿಯಂ. ಗುಣೇನಾತಿ ಸೀಲಗುಣೇನ, ತದಾ ಮಮ ಸದಿಸೋ ನತ್ಥಿ.

ಬೋಧಿಸತ್ತೋ ಹಿ ತದಾ ಹಿಮವನ್ತಪ್ಪದೇಸೇ ಹತ್ಥಿಯೋನಿಯಂ ನಿಬ್ಬತ್ತಿ. ಸೋ ಸಬ್ಬಸೇತೋ ಅಭಿರೂಪೋ ಲಕ್ಖಣಸಮ್ಪನ್ನೋ ಮಹಾಹತ್ಥೀ ಅನೇಕಹತ್ಥಿಸತಸಹಸ್ಸಪರಿವಾರೋ ಅಹೋಸಿ. ಮಾತಾ ಪನಸ್ಸ ಅನ್ಧಾ. ಸೋ ಮಧುರಫಲಾಫಲಾನಿ ಹತ್ಥೀನಂ ಹತ್ಥೇಸು ದತ್ವಾ ಮಾತು ಪೇಸೇತಿ. ಹತ್ಥಿನೋ ತಸ್ಸಾ ಅದತ್ವಾ ಸಯಂ ಖಾದನ್ತಿ. ಸೋ ಪರಿಗ್ಗಣ್ಹನ್ತೋ ತಂ ಪವತ್ತಿಂ ಞತ್ವಾ ‘‘ಯೂಥಂ ಪಹಾಯ ಮಾತರಮೇವ ಪೋಸೇಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ರತ್ತಿಭಾಗೇ ಅಞ್ಞೇಸಂ ಹತ್ಥೀನಂ ಅಜಾನನ್ತಾನಂ ಮಾತರಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಚಣ್ಡೋರಣಪಬ್ಬತಪಾದಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಏಕಂ ನಳಿನಿಂ ಉಪನಿಸ್ಸಾಯ ಠಿತಾಯ ಪಬ್ಬತಗುಹಾಯ ಮಾತರಂ ಠಪೇತ್ವಾ ಪೋಸೇಸಿ.

೨-೩. ಪವನೇ ದಿಸ್ವಾ ವನಚರೋತಿ ಏಕೋ ವನಚರಕೋ ಪುರಿಸೋ ತಸ್ಮಿಂ ಮಹಾವನೇ ವಿಚರನ್ತೋ ಮಂ ದಿಸ್ವಾ. ರಞ್ಞೋ ಮಂ ಪಟಿವೇದಯೀತಿ ಬಾರಾಣಸಿರಞ್ಞೋ ಮಂ ಆರೋಚೇಸಿ.

ಸೋ ಹಿ ಮಗ್ಗಮೂಳ್ಹೋ ದಿಸಂ ವವತ್ಥಪೇತುಂ ಅಸಕ್ಕೋನ್ತೋ ಮಹನ್ತೇನ ಸದ್ದೇನ ಪರಿದೇವಿ. ಬೋಧಿಸತ್ತೋಪಿ ತಸ್ಸ ಸದ್ದಂ ಸುತ್ವಾ ‘‘ಅಯಂ ಪುರಿಸೋ ಅನಾಥೋ, ನ ಖೋ ಪನೇತಂ ಪತಿರೂಪಂ, ಯಂ ಏಸ ಮಯಿ ಠಿತೇ ಇಧ ವಿನಸ್ಸೇಯ್ಯಾ’’ತಿ ತಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕಂ ಗನ್ತ್ವಾ ತಂ ಭಯೇನ ಪಲಾಯನ್ತಂ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಅಮ್ಭೋ ಪುರಿಸ, ನತ್ಥಿ ತೇ ಮಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ಭಯಂ, ಮಾ ಪಲಾಯಿ, ಕಸ್ಮಾ ತ್ವಂ ಪರಿದೇವನ್ತೋ ವಿಚರಸೀ’’ತಿ ಪುಚ್ಛಿತ್ವಾ ‘‘ಸಾಮಿ, ಅಹಂ ಮಗ್ಗಮೂಳ್ಹೋ ಅಜ್ಜ ಮೇ ಸತ್ತಮೋ ದಿವಸೋ’’ತಿ ವುತ್ತೇ ‘‘ಭೋ ಪುರಿಸ, ಮಾ ಭಾಯಿ, ಅಹಂ ತಂ ಮನುಸ್ಸಪಥೇ ಠಪೇಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ತಂ ಅತ್ತನೋ ಪಿಟ್ಠಿಯಂ ನಿಸೀದಾಪೇತ್ವಾ ಅರಞ್ಞತೋ ನೀಹರಿತ್ವಾ ನಿವತ್ತಿ. ಸೋಪಿ ಪಾಪೋ ‘‘ನಗರಂ ಗನ್ತ್ವಾ ರಞ್ಞೋ ಆರೋಚೇಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ರುಕ್ಖಸಞ್ಞಂ ಪಬ್ಬತಸಞ್ಞಞ್ಚ ಕರೋನ್ತೋವ ನಿಕ್ಖಮಿತ್ವಾ ಬಾರಾಣಸಿಂ ಅಗಮಾಸಿ. ತಸ್ಮಿಂ ಕಾಲೇ ರಞ್ಞೋ ಮಙ್ಗಲಹತ್ಥೀ ಮತೋ. ಸೋ ಪುರಿಸೋ ರಾಜಾನಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಮಹಾಪುರಿಸಸ್ಸ ಅತ್ತನೋ ದಿಟ್ಠಭಾವಂ ಆರೋಚೇಸಿ. ತೇನ ವುತ್ತಂ ‘‘ತವಾನುಚ್ಛವೋ, ಮಹಾರಾಜ, ಗಜೋ ವಸತಿ ಕಾನನೇ’’ತಿಆದಿ.

ತತ್ಥ ತವಾನುಚ್ಛವೋತಿ ತವ ಓಪವಯ್ಹಂ ಕಾತುಂ ಅನುಚ್ಛವಿಕೋ ಯುತ್ತೋ. ನ ತಸ್ಸ ಪರಿಕ್ಖಾಯತ್ಥೋತಿ ತಸ್ಸ ಗಹಣೇ ಗಮನುಪಚ್ಛೇದನತ್ಥಂ ಸಮನ್ತತೋ ಖಣಿತಬ್ಬಪರಿಕ್ಖಾಯ ವಾ ಕರೇಣುಯಾ ಕಣ್ಣಪುಟೇನ ಅತ್ತಾನಂ ಪಟಿಚ್ಛಾದೇತ್ವಾ ಖಿತ್ತಪಾಸರಜ್ಜುಯಾ ಬನ್ಧಿತಬ್ಬಆಳಕಸಙ್ಖಾತಆಲಾನೇನ ವಾ ಯತ್ಥ ಪವಿಟ್ಠೋ ಕತ್ಥಚಿ ಗನ್ತುಂ ನ ಸಕ್ಕೋತಿ, ತಾದಿಸವಞ್ಚನಕಾಸುಯಾ ವಾ ಅತ್ಥೋ ಪಯೋಜನಂ ನತ್ಥಿ. ಸಹಗಹಿತೇತಿ ಗಹಣಸಮಕಾಲಂ ಏವ. ಏಹಿತೀತಿ ಆಗಮಿಸ್ಸತಿ.

ರಾಜಾ ಇಮಂ ಮಗ್ಗದೇಸಕಂ ಕತ್ವಾ ಅರಞ್ಞಂ ಗನ್ತ್ವಾ ‘‘ಇಮಿನಾ ವುತ್ತಂ ಹತ್ಥಿನಾಗಂ ಆನೇಹೀ’’ತಿ ಹತ್ಥಾಚರಿಯಂ ಸಹ ಪರಿವಾರೇನ ಪೇಸೇಸಿ. ಸೋ ತೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಬೋಧಿಸತ್ತಂ ನಳಿನಿಂ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ಗೋಚರಂ ಗಣ್ಹನ್ತಂ ಪಸ್ಸಿ. ತೇನ ವುತ್ತಂ –

೪. ‘‘ತಸ್ಸ ತಂ ವಚನಂ ಸುತ್ವಾ, ರಾಜಾಪಿ ತುಟ್ಠಮಾನಸೋ;

ಪೇಸೇಸಿ ಹತ್ಥಿದಮಕಂ, ಛೇಕಾಚರಿಯಂ ಸುಸಿಕ್ಖಿತಂ.

೫. ‘‘ಗನ್ತ್ವಾ ಸೋ ಹತ್ಥಿದಮಕೋ, ಅದ್ದಸ ಪದುಮಸ್ಸರೇ;

ಭಿಸಮುಳಾಲಂ ಉದ್ಧರನ್ತಂ, ಯಾಪನತ್ಥಾಯ ಮಾತುಯಾ’’ತಿ.

ತತ್ಥ ಛೇಕಾಚರಿಯನ್ತಿ ಹತ್ಥಿಬನ್ಧನಾದಿವಿಧಿಮ್ಹಿ ಕುಸಲಂ ಹತ್ಥಾಚರಿಯಂ. ಸುಸಿಕ್ಖಿತನ್ತಿ ಹತ್ಥೀನಂ ಸಿಕ್ಖಾಪನವಿಜ್ಜಾಯ ನಿಟ್ಠಙ್ಗಮನೇನ ಸುಟ್ಠು ಸಿಕ್ಖಿತಂ.

೬. ವಿಞ್ಞಾಯ ಮೇ ಸೀಲಗುಣನ್ತಿ ‘‘ಭದ್ದೋ ಅಯಂ ಹತ್ಥಾಜಾನೀಯೋ ನ ಮನ್ದೋ, ನ ಚಣ್ಡೋ, ನ ವೋಮಿಸ್ಸಸೀಲೋ ವಾ’’ತಿ ಮಮ ಸೀಲಗುಣಂ ಜಾನಿತ್ವಾ. ಕಥಂ? ಲಕ್ಖಣಂ ಉಪಧಾರಯೀತಿ ಸುಸಿಕ್ಖಿತಹತ್ಥಿಸಿಪ್ಪತ್ತಾ ಮಮ ಲಕ್ಖಣಂ ಸಮನ್ತತೋ ಉಪಧಾರೇಸಿ. ತೇನ ಸೋ ಏಹಿ ಪುತ್ತಾತಿ ವತ್ವಾನ, ಮಮ ಸೋಣ್ಡಾಯ ಅಗ್ಗಹಿ.

೭. ಬೋಧಿಸತ್ತೋ ಹತ್ಥಾಚರಿಯಂ ದಿಸ್ವಾ – ‘‘ಇದಂ ಭಯಂ ಮಯ್ಹಂ ಏತಸ್ಸ ಪುರಿಸಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕಾ ಉಪ್ಪನ್ನಂ, ಅಹಂ ಖೋ ಪನ ಮಹಾಬಲೋ ಹತ್ಥಿಸಹಸ್ಸಮ್ಪಿ ವಿದ್ಧಂಸೇತುಂ ಸಮತ್ಥೋ, ಪಹೋಮಿ ಕುಜ್ಝಿತ್ವಾ ಸರಟ್ಠಕಂ ಸೇನಾವಾಹನಂ ನಾಸೇತುಂ, ಸಚೇ ಪನ ಕುಜ್ಝಿಸ್ಸಾಮಿ, ಸೀಲಂ ಮೇ ಭಿಜ್ಜಿಸ್ಸತಿ, ತಸ್ಮಾ ಸತ್ತೀಹಿ ಕೋಟ್ಟಿಯಮಾನೋಪಿ ನ ಕುಜ್ಝಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಚಿತ್ತಂ ಅಧಿಟ್ಠಾಯ ಸೀಸಂ ಓನಾಮೇತ್ವಾ ನಿಚ್ಚಲೋವ ಅಟ್ಠಾಸಿ. ತೇನಾಹ ಭಗವಾ ‘‘ಯಂ ಮೇ ತದಾ ಪಾಕತಿಕಂ, ಸರೀರಾನುಗತಂ ಬಲ’’ನ್ತಿಆದಿ.

ತತ್ಥ ಪಾಕತಿಕನ್ತಿ ಸಭಾವಸಿದ್ಧಂ. ಸರೀರಾನುಗತನ್ತಿ ಸರೀರಮೇವ ಅನುಗತಂ ಕಾಯಬಲಂ, ನ ಉಪಾಯಕುಸಲತಾಸಙ್ಖಾತಞಾಣಾನುಗತನ್ತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ. ಅಜ್ಜ ನಾಗಸಹಸ್ಸಾನನ್ತಿ ಅಜ್ಜಕಾಲೇ ಅನೇಕೇಸಂ ಹತ್ಥಿಸಹಸ್ಸಾನಂ ಸಮುದಿತಾನಂ. ಬಲೇನ ಸಮಸಾದಿಸನ್ತಿ ತೇಸಂ ಸರೀರಬಲೇನ ಸಮಸಮಮೇವ ಹುತ್ವಾ ಸದಿಸಂ, ನ ಉಪಮಾಮತ್ತೇನ. ಮಙ್ಗಲಹತ್ಥಿಕುಲೇ ಹಿ ತದಾ ಬೋಧಿಸತ್ತೋ ಉಪ್ಪನ್ನೋತಿ.

೮. ಯದಿಹಂ ತೇಸಂ ಪಕುಪ್ಪೇಯ್ಯನ್ತಿ ಮಂ ಗಹಣಾಯ ಉಪಗತಾನಂ ತೇಸಂ ಅಹಂ ಯದಿ ಕುಜ್ಝೇಯ್ಯಂ, ತೇಸಂ ಜೀವಿತಮದ್ದನೇ ಪಟಿಬಲೋ ಭವೇಯ್ಯಂ. ನ ಕೇವಲಂ ತೇಸಞ್ಞೇವ, ಅಥ ಖೋ ಯಾವ ರಜ್ಜಮ್ಪಿ ಮಾನುಸನ್ತಿ ಯತೋ ರಜ್ಜತೋ ತೇಸಂ ಆಗತಾನಂ ಮನುಸ್ಸಾನಂ ಸಬ್ಬಮ್ಪಿ ರಜ್ಜಂ ಪೋಥೇತ್ವಾ ಚುಣ್ಣವಿಚುಣ್ಣಂ ಕರೇಯ್ಯಂ.

೯. ಅಪಿ ಚಾಹಂ ಸೀಲರಕ್ಖಾಯಾತಿ ಏವಂ ಸಮತ್ಥೋಪಿ ಚ ಅಹಂ ಅತ್ತನಿ ಪತಿಟ್ಠಿತಾಯ ಸೀಲರಕ್ಖಾಯ ಸೀಲಗುತ್ತಿಯಾ ಗುತ್ತೋ ಬನ್ಧೋ ವಿಯ. ನ ಕರೋಮಿ ಚಿತ್ತೇ ಅಞ್ಞಥತ್ತನ್ತಿ ತಸ್ಸ ಸೀಲಸ್ಸ ಅಞ್ಞಥತ್ತಭೂತಂ ತೇಸಂ ಸತ್ತಾನಂ ಪೋಥನಾದಿವಿಧಿಂ ಮಯ್ಹಂ ಚಿತ್ತೇ ನ ಕರೋಮಿ, ತತ್ಥ ಚಿತ್ತಮ್ಪಿ ನ ಉಪ್ಪಾದೇಮಿ. ಪಕ್ಖಿಪನ್ತಂ ಮಮಾಳಕೇತಿ ಆಲಾನತ್ಥಮ್ಭೇ ಪಕ್ಖಿಪನ್ತಂ, ‘‘ದಿಸ್ವಾಪೀ’’ತಿ ವಚನಸೇಸೋ. ಕಸ್ಮಾತಿ ಚೇ, ಸೀಲಪಾರಮಿಪೂರಿಯಾ ಈದಿಸೇಸು ಠಾನೇಸು ಸೀಲಂ ಅಖಣ್ಡೇನ್ತಸ್ಸ ಮೇ ನಚಿರಸ್ಸೇವ ಸೀಲಪಾರಮೀ ಪರಿಪೂರೇಸ್ಸತೀತಿ ಸೀಲಪಾರಮಿಪರಿಪೂರಣತ್ಥಂ ತಸ್ಸ ಅಞ್ಞಥತ್ತಂ ಚಿತ್ತೇ ನ ಕರೋಮೀತಿ ಯೋಜನಾ.

೧೦. ‘‘ಯದಿ ತೇ ಮ’’ನ್ತಿ ಗಾಥಾಯಪಿ ಸೀಲರಕ್ಖಾಯ ದಳ್ಹಂ ಕತ್ವಾ ಸೀಲಸ್ಸ ಅಧಿಟ್ಠಿತಭಾವಮೇವ ದಸ್ಸೇತಿ. ತತ್ಥ ಕೋಟ್ಟೇಯ್ಯುನ್ತಿ ಭಿನ್ದೇಯ್ಯುಂ. ಸೀಲಖಣ್ಡಭಯಾ ಮಮಾತಿ ಮಮ ಸೀಲಸ್ಸ ಖಣ್ಡನಭಯೇನ.

ಏವಂ ಪನ ಚಿನ್ತೇತ್ವಾ ಬೋಧಿಸತ್ತೇ ನಿಚ್ಚಲೇ ಠಿತೇ ಹತ್ಥಾಚರಿಯೋ ಪದುಮಸರಂ ಓತರಿತ್ವಾ ತಸ್ಸ ಲಕ್ಖಣಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಏಹಿ ಪುತ್ತಾ’’ತಿ ರಜತದಾಮಸದಿಸಾಯ ಸೋಣ್ಡಾಯ ಗಹೇತ್ವಾ ಸತ್ತಮೇ ದಿವಸೇ ಬಾರಾಣಸಿಂ ಪಾಪುಣಿ. ಸೋ ಅನ್ತರಾಮಗ್ಗೇ ವತ್ತಮಾನೋವ ರಞ್ಞೋ ಸಾಸನಂ ಪೇಸೇಸಿ. ರಾಜಾ ನಗರಂ ಅಲಙ್ಕಾರಾಪೇಸಿ. ಹತ್ಥಾಚರಿಯೋ ಬೋಧಿಸತ್ತಂ ಕತಗನ್ಧಪರಿಭಣ್ಡಂ ಅಲಙ್ಕತಪಟಿಯತ್ತಂ ಹತ್ಥಿಸಾಲಂ ನೇತ್ವಾ ವಿಚಿತ್ರಸಾಣಿಯಾ ಪರಿಕ್ಖಿಪಾಪೇತ್ವಾ ರಞ್ಞೋ ಆರೋಚೇಸಿ. ರಾಜಾ ನಾನಗ್ಗರಸಭೋಜನಂ ಆದಾಯ ಗನ್ತ್ವಾ ಬೋಧಿಸತ್ತಸ್ಸ ದಾಪೇಸಿ. ಸೋ ‘‘ಮಾತರಂ ವಿನಾ ಗೋಚರಂ ನ ಗಣ್ಹಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಪಿಣ್ಡಂ ನ ಗಣ್ಹಿ. ಯಾಚಿತೋಪಿ ಅಗ್ಗಹೇತ್ವಾ –

‘‘ಸಾ ನೂನಸಾ ಕಪಣಿಕಾ, ಅನ್ಧಾ ಅಪರಿಣಾಯಿಕಾ;

ಖಾಣುಂ ಪಾದೇನ ಘಟ್ಟೇತಿ, ಗಿರಿಂ ಚಣ್ಡೋರಣಂ ಪತೀ’’ತಿ. –

ಆಹ. ತಂ ಸುತ್ವಾ ರಾಜಾ –

‘‘ಕಾ ನು ತೇ ಸಾ ಮಹಾನಾಗ, ಅನ್ಧಾ ಅಪರಿಣಾಯಿಕಾ;

ಖಾಣುಂ ಪಾದೇನ ಘಟ್ಟೇತಿ, ಗಿರಿಂ ಚಣ್ಡೋರಣಂ ಪತೀ’’ತಿ. – ಪುಚ್ಛಿತ್ವಾ –

‘‘ಮಾತಾ ಮೇ ಸಾ ಮಹಾರಾಜ, ಅನ್ಧಾ ಅಪರಿಣಾಯಿಕಾ;

ಖಾಣುಂ ಪಾದೇನ ಘಟ್ಟೇತಿ, ಗಿರಿಂ ಚಣ್ಡೋರಣಂ ಪತೀ’’ತಿ. –

ವುತ್ತೇ ಅಜ್ಜ ಸತ್ತಮೋ ದಿವಸೋ ‘‘ಮಾತಾ ಮೇ ಗೋಚರಂ ನ ಲಭಿತ್ಥಾ’’ತಿ ವದತೋ ಇಮಸ್ಸ ಗೋಚರಂ ಅಗಣ್ಹನ್ತಸ್ಸ. ತಸ್ಮಾ –

‘‘ಮುಞ್ಚಥೇತಂ ಮಹಾನಾಗಂ, ಯೋಯಂ ಭರತಿ ಮಾತರಂ;

ಸಮೇತು ಮಾತರಾ ನಾಗೋ, ಸಹ ಸಬ್ಬೇಹಿ ಞಾತಿಭೀ’’ತಿ. – ವತ್ವಾ ಮುಞ್ಚಾಪೇಸಿ –

‘‘ಮುತ್ತೋ ಚ ಬನ್ಧನಾ ನಾಗೋ, ಮುತ್ತದಾಮಾಯ ಕುಞ್ಜರೋ;

ಮುಹುತ್ತಂ ಅಸ್ಸಾಸಯಿತ್ವಾ, ಅಗಮಾ ಯೇನ ಪಬ್ಬತೋ’’ತಿ.

ತತ್ಥ ಕಪಣಿಕಾತಿ ವರಾಕಾ. ಖಾಣುಂ ಪಾದೇನ ಘಟ್ಟೇತೀತಿ ಅನ್ಧತಾಯ ಪುತ್ತವಿಯೋಗದುಕ್ಖೇನ ಚ ಪರಿದೇವಮಾನಾ ತತ್ಥ ತತ್ಥ ರುಕ್ಖಕಳಿಙ್ಗರೇ ಪಾದೇನ ಘಟ್ಟೇತಿ. ಚಣ್ಡೋರಣಂ ಪತೀತಿ ಚಣ್ಡೋರಣಪಬ್ಬತಾಭಿಮುಖೀ, ತಸ್ಮಿಂ ಪಬ್ಬತಪಾದೇ ಪರಿಬ್ಭಮಮಾನಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ಅಗಮಾ ಯೇನ ಪಬ್ಬತೋತಿ ಸೋ ಹತ್ಥಿನಾಗೋ ಬನ್ಧನಾ ಮುತ್ತೋ ಥೋಕಂ ವಿಸ್ಸಮಿತ್ವಾ ರಞ್ಞೋ ದಸರಾಜಧಮ್ಮಗಾಥಾಹಿ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇತ್ವಾ ‘‘ಅಪ್ಪಮತ್ತೋ ಹೋಹಿ, ಮಹಾರಾಜಾ’’ತಿ ಓವಾದಂ ದತ್ವಾ ಮಹಾಜನೇನ ಗನ್ಧಮಾಲಾದೀಹಿ ಪೂಜಿಯಮಾನೋ ನಗರಾ ನಿಕ್ಖಮಿತ್ವಾ ತದಹೇವ ಮಾತರಾ ಸಮಾಗನ್ತ್ವಾ ಸಬ್ಬಂ ಪವತ್ತಿಂ ಆಚಿಕ್ಖಿ. ಸಾ ತುಟ್ಠಮಾನಸಾ –

‘‘ಚಿರಂ ಜೀವತು ಸೋ ರಾಜಾ, ಕಾಸೀನಂ ರಟ್ಠವಡ್ಢನೋ;

ಯೋ ಮೇ ಪುತ್ತಂ ಪಮೋಚೇಸಿ, ಸದಾ ವುದ್ಧಾಪಚಾಯಿಕ’’ನ್ತಿ. (ಜಾ. ೧.೧೧.೧೨) –

ರಞ್ಞೋ ಅನುಮೋದನಂ ಅಕಾಸಿ. ರಾಜಾ ಬೋಧಿಸತ್ತಸ್ಸ ಗುಣೇ ಪಸೀದಿತ್ವಾ ನಳಿನಿಯಾ ಅವಿದೂರೇ ಗಾಮಂ ಮಾಪೇತ್ವಾ ಬೋಧಿಸತ್ತಸ್ಸ ಮಾತು ಚಸ್ಸ ನಿಬದ್ಧಂ ವತ್ತಂ ಪಟ್ಠಪೇಸಿ. ಅಪರಭಾಗೇ ಬೋಧಿಸತ್ತೋ ಮಾತರಿ ಮತಾಯ ತಸ್ಸಾ ಸರೀರಪರಿಹಾರಂ ಕತ್ವಾ ಕುರಣ್ಡಕಅಸ್ಸಮಪದಂ ನಾಮ ಗತೋ. ತಸ್ಮಿಂ ಪನ ಠಾನೇ ಹಿಮವನ್ತತೋ ಓತರಿತ್ವಾ ಪಞ್ಚಸತಾ ಇಸಯೋ ವಸಿಂಸು. ತಂ ವತ್ತಂ ತೇಸಂ ದತ್ವಾ ರಾಜಾ ಬೋಧಿಸತ್ತಸ್ಸ ಸಮಾನರೂಪಂ ಸಿಲಾಪಟಿಮಂ ಕಾರೇತ್ವಾ ಮಹಾಸಕ್ಕಾರಂ ಪವತ್ತೇಸಿ. ಜಮ್ಬುದೀಪವಾಸಿನೋ ಅನುಸಂವಚ್ಛರಂ ಸನ್ನಿಪತಿತ್ವಾ ಹತ್ಥಿಮಹಂ ನಾಮ ಕರಿಂಸು.

ತದಾ ರಾಜಾ ಆನನ್ದೋ ಅಹೋಸಿ, ಹತ್ಥಿನೀ ಮಹಾಮಾಯಾ, ವನಚರಕೋ ದೇವದತ್ತೋ, ಮಾತುಪೋಸಕಹತ್ಥಿನಾಗೋ ಲೋಕನಾಥೋ.

ಇಧಾಪಿ ದಾನಪಾರಮಿಆದಯೋ ಯಥಾರಹಂ ನಿದ್ಧಾರೇತಬ್ಬಾ. ಸೀಲಪಾರಮೀ ಪನ ಅತಿಸಯವತೀತಿ ಸಾ ಏವ ದೇಸನಂ ಆರುಳ್ಹಾ. ತಥಾ ತಿರಚ್ಛಾನಯೋನಿಯಂ ಉಪ್ಪನ್ನೋಪಿ ಬ್ರಹ್ಮಪುಬ್ಬದೇವಪುಬ್ಬಾಚರಿಯಆಹುನೇಯ್ಯಾದಿಭಾವೇನ ಸಬ್ಬಞ್ಞುಬುದ್ಧೇನಪಿ ಪಸತ್ಥಭಾವಾನುರೂಪಂ ಮಾತುಯಾ ಗರುಚಿತ್ತಂ ಉಪಟ್ಠಪೇತ್ವಾ ‘‘ಮಾತಾ ನಾಮೇಸಾ ಪುತ್ತಸ್ಸ ಬಹೂಪಕಾರಾ, ತಸ್ಮಾ ಮಾತುಪಟ್ಠಾನಂ ನಾಮ ಪಣ್ಡಿತೇನ ಪಞ್ಞತ್ತ’’ನ್ತಿ ಮನಸಿ ಕತ್ವಾ ಅನೇಕೇಸಂ ಹತ್ಥಿಸಹಸ್ಸಾನಂ ಇಸ್ಸರಾಧಿಪತಿ ಮಹಾನುಭಾವೋ ಯೂಥಪತಿ ಹುತ್ವಾ ತೇಹಿ ಅನುವತ್ತಿಯಮಾನೋ ಏಕಕವಿಹಾರೇ ಅನ್ತರಾಯಂ ಅಗಣೇತ್ವಾ ಯೂಥಂ ಪಹಾಯ ಏಕಕೋ ಹುತ್ವಾ ಉಪಕಾರಿಖೇತ್ತಂ ಪೂಜೇಸ್ಸಾಮೀತಿ ಮಾತುಪೋಸನಂ, ಮಗ್ಗಮೂಳ್ಹಪುರಿಸಂ ದಿಸ್ವಾ ಅನುಕಮ್ಪಾಯ ತಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಮನುಸ್ಸಗೋಚರಸಮ್ಪಾಪನಂ, ತೇನ ಚ ಕತಾಪರಾಧಸಹನಂ, ಹತ್ಥಾಚರಿಯಪ್ಪಮುಖಾನಂ ಅತ್ತಾನಂ ಬನ್ಧಿತುಂ ಆಗತಪುರಿಸಾನಂ ಸಮತ್ಥೋಪಿ ಸಮಾನೋ ಸನ್ತಾಸನಮತ್ತೇನಪಿ ತೇಸಂ ಪೀಳನಾ ಭವಿಸ್ಸತಿ, ಮಯ್ಹಞ್ಚ ಸೀಲಸ್ಸ ಖಣ್ಡಾದಿಭಾವೋತಿ ತಥಾ ಅಕತ್ವಾ ಸುದನ್ತೇನ ಓಪವಯ್ಹೋ ವಿಯ ಸುಖೇನೇವ ಗಹಣೂಪಗಮನಂ, ಮಾತರಂ ವಿನಾ ನ ಕಞ್ಚಿ ಅಜ್ಝೋಹರಿಸ್ಸಾಮೀತಿ ಸತ್ತಾಹಮ್ಪಿ ಅನಾಹಾರತಾ, ಇಮಿನಾಪಾಹಂ ಬನ್ಧಾಪಿತೋತಿ ಚಿತ್ತಂ ಅನುಪ್ಪಾದೇತ್ವಾ ರಾಜಾನಂ ಮೇತ್ತಾಯ ಫರಣಂ, ತಸ್ಸ ಚ ನಾನಾನಯೇಹಿ ಧಮ್ಮದೇಸನಾತಿ ಏವಮಾದಯೋ ಇಧ ಮಹಾಪುರಿಸಸ್ಸ ಗುಣಾನುಭಾವಾ ವಿಭಾವೇತಬ್ಬಾ. ತೇನ ವುತ್ತಂ – ‘‘ಏವಂ ಅಚ್ಛರಿಯಾ ಏತೇ, ಅಬ್ಭುತಾ ಚ ಮಹೇಸಿನೋ…ಪೇ… ಧಮ್ಮಸ್ಸ ಅನುಧಮ್ಮತೋ’’ತಿ.

ಮಾತುಪೋಸಕಚರಿಯಾವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.