೩. ಕುರುರಾಜಚರಿಯಾವಣ್ಣನಾ

೨೦. ತತಿಯೇ ಇನ್ದಪತ್ಥೇ ಪುರುತ್ತಮೇತಿ ಇನ್ದಪತ್ಥನಾಮಕೇ ಕುರುರಟ್ಠಸ್ಸ ಪುರವರೇ ಉತ್ತಮನಗರೇ. ರಾಜಾತಿ ಧಮ್ಮೇನ ಸಮೇನ ಚತೂಹಿ ಸಙ್ಗಹವತ್ಥೂಹಿ ಪರಿಸಂ ರಞ್ಜೇತೀತಿ ರಾಜಾ. ಕುಸಲೇ ದಸಹುಪಾಗತೋತಿ ಕುಸಲೇಹಿ ದಸಹಿ ಸಮನ್ನಾಗತೋ, ದಾನಾದೀಹಿ ದಸಹಿ ಪುಞ್ಞಕಿರಿಯವತ್ಥೂಹಿ, ದಸಹಿ ಕುಸಲಕಮ್ಮಪಥೇಹಿ ವಾ ಯುತ್ತೋತಿ ಅತ್ಥೋ.

೨೧. ಕಲಿಙ್ಗರಟ್ಠವಿಸಯಾತಿ ಕಲಿಙ್ಗರಟ್ಠಸಙ್ಖಾತವಿಸಯಾ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ಉಪಗಞ್ಛು ಮನ್ತಿ ಕಲಿಙ್ಗರಾಜೇನ ಉಯ್ಯೋಜಿತಾ ಅಟ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ಮಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿಂಸು. ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಚ ಪನ ಆಯಾಚುಂ ಮಂ ಹತ್ಥಿನಾಗನ್ತಿ ಹತ್ಥಿಭೂತಂ ಮಹಾನಾಗಂ ಮಂ ಆಯಾಚಿಂಸು. ಧಞ್ಞನ್ತಿ ಧನಾಯಿತಬ್ಬಸಿರಿಸೋಭಗ್ಗಪ್ಪತ್ತಂ ಲಕ್ಖಣಸಮ್ಪನ್ನಂ. ಮಙ್ಗಲಸಮ್ಮತನ್ತಿ ತಾಯಯೇವ ಲಕ್ಖಣಸಮ್ಪತ್ತಿಯಾ ಮಙ್ಗಲಂ ಅಭಿವುಡ್ಢಿಕಾರಣನ್ತಿ ಅಭಿಸಮ್ಮತಂ ಜನೇಹಿ.

೨೨. ಅವುಟ್ಠಿಕೋತಿ ವಸ್ಸರಹಿತೋ. ದುಬ್ಭಿಕ್ಖೋತಿ ದುಲ್ಲಭಭೋಜನೋ. ಛಾತಕೋ ಮಹಾತಿ ಮಹತೀ ಜಿಘಚ್ಛಾಬಾಧಾ ವತ್ತತೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ದದಾಹೀತಿ ದೇಹಿ. ನೀಲನ್ತಿ ನೀಲವಣ್ಣಂ. ಅಞ್ಜನಸವ್ಹಯನ್ತಿ ಅಞ್ಜನಸದ್ದೇನ ಅವ್ಹಾತಬ್ಬಂ, ಅಞ್ಜನನಾಮಕನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ. ಇದಂ ವುತ್ತಂ ಹೋತಿ – ಅಮ್ಹಾಕಂ ಕಲಿಙ್ಗರಟ್ಠಂ ಅವುಟ್ಠಿಕಂ, ತೇನ ಇದಾನಿ ಮಹಾದುಬ್ಭಿಕ್ಖಂ ತತ್ಥ ಮಹನ್ತಂ ಛಾತಕಭಯಂ ಉಪ್ಪನ್ನಂ, ತಸ್ಸ ವೂಪಸಮತ್ಥಾಯ ಇಮಂ ಅಞ್ಜನಗಿರಿಸಙ್ಕಾಸಂ ತುಯ್ಹಂ ಅಞ್ಜನನಾಮಕಂ ಮಙ್ಗಲಹತ್ಥಿಂ ದೇಹಿ, ಇಮಸ್ಮಿಞ್ಹಿ ತತ್ಥ ನೀತೇ ದೇವೋ ವಸ್ಸಿಸ್ಸತಿ, ತೇನ ತಂ ಸಬ್ಬಭಯಂ ವೂಪಸಮ್ಮಿಸ್ಸತೀತಿ. ತತ್ರಾಯಂ ಅನುಪುಬ್ಬಿಕಥಾ –

ಅತೀತೇ ಕುರುರಟ್ಠೇ ಇನ್ದಪತ್ಥನಗರೇ ಬೋಧಿಸತ್ತೋ ಕುರುರಾಜಸ್ಸ ಅಗ್ಗಮಹೇಸಿಯಾ ಕುಚ್ಛಿಮ್ಹಿ ಪಟಿಸನ್ಧಿಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಅನುಪುಬ್ಬೇನ ವಿಞ್ಞುತಂ ಪತ್ತೋ, ತಕ್ಕಸಿಲಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಯೋಗವಿಹಿತಾನಿ ಸಿಪ್ಪಾಯತನಾನಿ ವಿಜ್ಜಾಟ್ಠಾನಾನಿ ಚ ಉಗ್ಗಹೇತ್ವಾ ಪಚ್ಚಾಗತೋ ಪಿತರಾ ಉಪರಜ್ಜೇ ಠಪಿತೋ, ಅಪರಭಾಗೇ ಪಿತು ಅಚ್ಚಯೇನ ರಜ್ಜಂ ಪತ್ವಾ ದಸ ರಾಜಧಮ್ಮೇ ಅಕೋಪೇನ್ತೋ ಧಮ್ಮೇನ ರಜ್ಜಂ ಕಾರೇಸಿ ಧನಞ್ಜಯೋ ನಾಮ ನಾಮೇನ. ಸೋ ಚತೂಸು ನಗರದ್ವಾರೇಸು ನಗರಮಜ್ಝೇ ನಿವೇಸನದ್ವಾರೇತಿ ಛ ದಾನಸಾಲಾಯೋ ಕಾರೇತ್ವಾ ದೇವಸಿಕಂ ಛಸತಸಹಸ್ಸಂ ಧನಂ ವಿಸ್ಸಜ್ಜೇನ್ತೋ ಸಕಲಜಮ್ಬುದೀಪಂ ಉನ್ನಙ್ಗಲಂ ಕತ್ವಾ ದಾನಂ ಅದಾಸಿ. ತಸ್ಸ ದಾನಜ್ಝಾಸಯತಾ ದಾನಾಭಿರತಿ ಸಕಲಜಮ್ಬುದೀಪಂ ಪತ್ಥರಿ.

ತಸ್ಮಿಂ ಕಾಲೇ ಕಲಿಙ್ಗರಟ್ಠೇ ದುಬ್ಭಿಕ್ಖಭಯಂ ಛಾತಕಭಯಂ ರೋಗಭಯನ್ತಿ ತೀಣಿ ಭಯಾನಿ ಉಪ್ಪಜ್ಜಿಂಸು. ಸಕಲರಟ್ಠವಾಸಿನೋ ದನ್ತಪುರಂ ಗನ್ತ್ವಾ ರಾಜಭವನದ್ವಾರೇ ಉಕ್ಕುಟ್ಠಿಮಕಂಸು ‘‘ದೇವಂ ವಸ್ಸಾಪೇಹಿ ದೇವಾ’’ತಿ. ರಾಜಾ ತಂ ಸುತ್ವಾ ‘‘ಕಿಂಕಾರಣಾ ಏತೇ ವಿರವನ್ತೀ’’ತಿ ಅಮಚ್ಚೇ ಪುಚ್ಛಿ. ಅಮಚ್ಚಾ ರಞ್ಞೋ ತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ. ರಾಜಾ ಪೋರಾಣಕರಾಜಾನೋ ದೇವೇ ಅವಸ್ಸನ್ತೇ ಕಿಂ ಕರೋನ್ತೀತಿ. ‘‘ದೇವೋ ವಸ್ಸತೂ’’ತಿ ದಾನಂ ದತ್ವಾ ಉಪೋಸಥಂ ಅಧಿಟ್ಠಾಯ ಸಮಾದಿನ್ನಸೀಲಾ ಸಿರಿಗಬ್ಭಂ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ದಬ್ಬಸನ್ಥರೇ ಸತ್ತಾಹಂ ನಿಪಜ್ಜನ್ತೀತಿ. ತಂ ಸುತ್ವಾ ತಥಾ ಅಕಾಸಿ. ದೇವೋ ನ ವಸ್ಸಿ, ಏವಂ ರಾಜಾ ಅಹಂ ಮಯಾ ಕತ್ತಬ್ಬಕಿಚ್ಚಂ ಅಕಾಸಿಂ, ದೇವೋ ನ ವಸ್ಸತಿ, ಕಿನ್ತಿ ಕರೋಮಾತಿ. ದೇವ, ಇನ್ದಪತ್ಥನಗರೇ ಧನಞ್ಜಯಸ್ಸ ನಾಮ ಕುರುರಾಜಸ್ಸ ಮಙ್ಗಲಹತ್ಥಿಮ್ಹಿ ಆನೀತೇ ದೇವೋ ವಸ್ಸಿಸ್ಸತೀತಿ. ಸೋ ರಾಜಾ ಬಲವಾಹನಸಮ್ಪನ್ನೋ ದುಪ್ಪಸಹೋ, ಕಥಮಸ್ಸ ಹತ್ಥಿಂ ಆನೇಸ್ಸಾಮಾತಿ. ಮಹಾರಾಜ, ತೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಯುದ್ಧಕಿಚ್ಚಂ ನತ್ಥಿ, ದಾನಜ್ಝಾಸಯೋ ಸೋ ರಾಜಾ ದಾನಾಭಿರತೋ ಯಾಚಿತೋ ಸಮಾನೋ ಅಲಙ್ಕತಸೀಸಮ್ಪಿ ಛಿನ್ದಿತ್ವಾ ಪಸಾದಸಮ್ಪನ್ನಾನಿ ಅಕ್ಖೀನಿಪಿ ಉಪ್ಪಾಟೇತ್ವಾ ಸಕಲರಜ್ಜಮ್ಪಿ ನಿಯ್ಯಾತೇತ್ವಾ ದದೇಯ್ಯ, ಹತ್ಥಿಮ್ಹಿ ವತ್ತಬ್ಬಮೇವ ನತ್ಥಿ, ಅವಸ್ಸಂ ಯಾಚಿತೋ ಸಮಾನೋ ದಸ್ಸತೀತಿ. ಕೇ ಪನ ಯಾಚಿತುಂ ಸಮತ್ಥಾತಿ? ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ, ಮಹಾರಾಜಾತಿ. ರಾಜಾ ಅಟ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ ಪಕ್ಕೋಸಾಪೇತ್ವಾ ಸಕ್ಕಾರಸಮ್ಮಾನಂ ಕತ್ವಾ ಪರಿಬ್ಬಯಂ ದತ್ವಾ ಹತ್ಥಿಯಾಚನತ್ಥಂ ಪೇಸೇಸಿ. ತೇ ಸಬ್ಬತ್ಥ ಏಕರತ್ತಿವಾಸೇನ ತುರಿತಗಮನಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಕತಿಪಾಹಂ ನಗರದ್ವಾರೇ ದಾನಸಾಲಾಸು ಭುಞ್ಜನ್ತಾ ಸರೀರಂ ಸನ್ತಪ್ಪೇತ್ವಾ ರಞ್ಞೋ ದಾನಗ್ಗಂ ಆಗಮನಪಥೇ ಕಾಲಂ ಆಗಮಯಮಾನಾ ಪಾಚೀನದ್ವಾರೇ ಅಟ್ಠಂಸು.

ಬೋಧಿಸತ್ತೋಪಿ ಪಾತೋವ ನ್ಹಾತಾನುಲಿತ್ತೋ ಸಬ್ಬಾಲಙ್ಕಾರಪ್ಪಟಿಮಣ್ಡಿತೋ ಅಲಙ್ಕತವರವಾರಣಖನ್ಧಗತೋ ಮಹನ್ತೇನ ರಾಜಾನುಭಾವೇನ ದಾನಸಾಲಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಓತರಿತ್ವಾ ಸತ್ತಟ್ಠಜನಾನಂ ಸಹತ್ಥೇನ ದಾನಂ ದತ್ವಾ ‘‘ಇಮಿನಾವ ನೀಹಾರೇನ ದೇಥಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಹತ್ಥಿಂ ಅಭಿರುಹಿತ್ವಾ ದಕ್ಖಿಣದ್ವಾರಂ ಅಗಮಾಸಿ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ಪಾಚೀನದ್ವಾರೇ ಆರಕ್ಖಸ್ಸ ಬಲವತಾಯ ಓಕಾಸಂ ಅಲಭಿತ್ವಾ ದಕ್ಖಿಣದ್ವಾರಂ ಗನ್ತ್ವಾ ರಾಜಾನಂ ಆಗಚ್ಛನ್ತಂ ಉಲ್ಲೋಕಯಮಾನಾ ದ್ವಾರತೋ ನಾತಿದೂರೇ ಉನ್ನತಟ್ಠಾನೇ ಠಿತಾ ಸಮ್ಪತ್ತಂ ರಾಜಾನಂ ಹತ್ಥೇ ಉಕ್ಖಿಪಿತ್ವಾ ಜಯಾಪೇಸುಂ. ರಾಜಾ ವಜಿರಙ್ಕುಸೇನ ವಾರಣಂ ನಿವತ್ತೇತ್ವಾ ತೇಸಂ ಸನ್ತಿಕಂ ಗನ್ತ್ವಾ ತೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ ‘‘ಕಿಂ ಇಚ್ಛಥಾ’’ತಿ ಪುಚ್ಛಿ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ‘‘ಕಲಿಙ್ಗರಟ್ಠಂ ದುಬ್ಭಿಕ್ಖಭಯೇನ ಛಾತಕಭಯೇನ ರೋಗಭಯೇನ ಚ ಉಪದ್ದುತಂ. ಸೋ ಉಪದ್ದವೋ ಇಮಸ್ಮಿಂ ತವ ಮಙ್ಗಲಹತ್ಥಿಮ್ಹಿ ನೀತೇ ವೂಪಸಮ್ಮಿಸ್ಸತಿ. ತಸ್ಮಾ ಇಮಂ ಅಞ್ಜನವಣ್ಣಂ ನಾಗಂ ಅಮ್ಹಾಕಂ ದೇಹೀ’’ತಿ ಆಹಂಸು. ತಮತ್ಥಂ ಪಕಾಸೇನ್ತೋ ಸತ್ಥಾ ಆಹ ‘‘ಕಲಿಙ್ಗರಟ್ಠವಿಸಯಾ…ಪೇ… ಅಞ್ಜನಸವ್ಹಯ’’ನ್ತಿ. ತಸ್ಸತ್ಥೋ ವುತ್ತೋ ಏವ.

ಅಥ ಬೋಧಿಸತ್ತೋ ‘‘ನ ಮೇತಂ ಪತಿರೂಪಂ, ಯಂ ಮೇ ಯಾಚಕಾನಂ ಮನೋರಥವಿಘಾತೋ ಸಿಯಾ, ಮಯ್ಹಞ್ಚ ಸಮಾದಾನಭೇದೋ ಸಿಯಾ’’ತಿ ಹತ್ಥಿಕ್ಖನ್ಧತೋ ಓತರಿತ್ವಾ ‘‘ಸಚೇ ಅನಲಙ್ಕತಟ್ಠಾನಂ ಅತ್ಥಿ, ಅಲಙ್ಕರಿತ್ವಾ ದಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಸಮನ್ತತೋ ಓಲೋಕೇತ್ವಾ ಅನಲಙ್ಕತಟ್ಠಾನಂ ಅದಿಸ್ವಾ ಸೋಣ್ಡಾಯ ನಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಂ ಹತ್ಥೇಸು ಠಪೇತ್ವಾ ರತನಭಿಙ್ಗಾರೇನ ಪುಪ್ಫಗನ್ಧವಾಸಿತಂ ಉದಕಂ ಪಾತೇತ್ವಾ ಅದಾಸಿ. ತೇನ ವುತ್ತಂ –

೨೩. ‘‘ನ ಮೇ ಯಾಚಕಮನುಪ್ಪತ್ತೇ, ಪಟಿಕ್ಖೇಪೋ ಅನುಚ್ಛವೋ;

ಮಾ ಮೇ ಭಿಜ್ಜಿ ಸಮಾದಾನಂ, ದಸ್ಸಾಮಿ ವಿಪುಲಂ ಗಜಂ.

೨೪. ‘‘ನಾಗಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಸೋಣ್ಡಾಯ, ಭಿಙ್ಗಾರೇ ರತನಾಮಯೇ;

ಜಲಂ ಹತ್ಥೇ ಆಕಿರಿತ್ವಾ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಂ ಅದಂ ಗಜ’’ನ್ತಿ.

ತತ್ಥ ಯಾಚಕಮನುಪ್ಪತ್ತೇತಿ ಯಾಚಕೇ ಅನುಪ್ಪತ್ತೇ. ಅನುಚ್ಛವೋತಿ ಅನುಚ್ಛವಿಕೋ ಪತಿರೂಪೋ. ಮಾ ಮೇ ಭಿಜ್ಜಿ ಸಮಾದಾನನ್ತಿ ಸಬ್ಬಞ್ಞುತಞ್ಞಾಣತ್ಥಾಯ ಸಬ್ಬಸ್ಸ ಯಾಚಕಸ್ಸ ಸಬ್ಬಂ ಅನವಜ್ಜಂ ಇಚ್ಛಿತಂ ದದನ್ತೋ ದಾನಪಾರಮಿಂ ಪೂರೇಸ್ಸಾಮೀತಿ ಯಂ ಮಯ್ಹಂ ಸಮಾದಾನಂ, ತಂ ಮಾ ಭಿಜ್ಜಿ. ತಸ್ಮಾ ದಸ್ಸಾಮಿ ವಿಪುಲಂ ಗಜನ್ತಿ ಮಹನ್ತಂ ಇಮಂ ಮಙ್ಗಲಹತ್ಥಿಂ ದಸ್ಸಾಮೀತಿ. ಅದನ್ತಿ ಅದಾಸಿಂ.

೨೫. ತಸ್ಮಿಂ ಪನ ಹತ್ಥಿಮ್ಹಿ ದಿನ್ನೇ ಅಮಚ್ಚಾ ಬೋಧಿಸತ್ತಂ ಏತದವೋಚುಂ – ‘‘ಕಸ್ಮಾ, ಮಹಾರಾಜ, ಮಙ್ಗಲಹತ್ಥಿಂ ದದತ್ಥ, ನನು ಅಞ್ಞೋ ಹತ್ಥೀ ದಾತಬ್ಬೋ, ರಞ್ಞಾ ನಾಮ ಏವರೂಪೋ ಓಪವಯ್ಹೋ ಮಙ್ಗಲಹತ್ಥೀ ಇಸ್ಸರಿಯಂ ಅಭಿವಿಜಯಞ್ಚ ಆಕಙ್ಖನ್ತೇನ ನ ದಾತಬ್ಬೋ’’ತಿ. ಮಹಾಸತ್ತೋ ಯಂ ಮಂ ಯಾಚಕಾ ಯಾಚನ್ತಿ, ತದೇವ ಮಯಾ ದಾತಬ್ಬಂ, ಸಚೇ ಪನ ಮಂ ರಜ್ಜಂ ಯಾಚೇಯ್ಯುಂ, ರಜ್ಜಮ್ಪಿ ತೇಸಂ ದದೇಯ್ಯಂ, ಮಯ್ಹಂ ರಜ್ಜತೋಪಿ ಜೀವಿತತೋಪಿ ಸಬ್ಬಞ್ಞುತಞ್ಞಾಣಮೇವ ಪಿಯತರಂ, ತಸ್ಮಾ ತಂ ಹತ್ಥಿಂ ಅದಾಸಿನ್ತಿ ಆಹ. ತೇನ ವುತ್ತಂ ‘‘ತಸ್ಸ ನಾಗೇ ಪದಿನ್ನಮ್ಹೀ’’ತಿಆದಿ. ತತ್ಥ ತಸ್ಸಾತಿ ತಸ್ಸ ತೇನ, ತಸ್ಮಿಂ ನಾಗೇ ಹತ್ಥಿಮ್ಹಿ ದಿನ್ನೇ.

೨೬. ಮಙ್ಗಲಸಮ್ಪನ್ನನ್ತಿ ಮಙ್ಗಲಗುಣೇಹಿ ಸಮನ್ನಾಗತಂ. ಸಙ್ಗಾಮವಿಜಯುತ್ತಮನ್ತಿ ಸಙ್ಗಾಮವಿಜಯಾ ಉತ್ತಮಂ, ಸಙ್ಗಾಮವಿಜಯೇ ವಾ ಉತ್ತಮಂ ಪಧಾನಂ ಪವರಂ ನಾಗಂ. ಕಿಂ ತೇ ರಜ್ಜಂ ಕರಿಸ್ಸತೀತಿ ತಸ್ಮಿಂ ನಾಗೇ ಅಪಗತೇ ತವ ರಜ್ಜಂ ಕಿಂ ಕರಿಸ್ಸತಿ, ರಜ್ಜಕಿಚ್ಚಂ ನ ಕರಿಸ್ಸತಿ, ರಜ್ಜಮ್ಪಿ ಅಪಗತಮೇವಾತಿ ದಸ್ಸೇತಿ.

೨೭. ರಜ್ಜಮ್ಪಿ ಮೇ ದದೇ ಸಬ್ಬನ್ತಿ ತಿಟ್ಠತು ನಾಗೋ ತಿರಚ್ಛಾನಗತೋ, ಇದಂ ಮೇ ಸಬ್ಬಂ ಕುರುರಟ್ಠಮ್ಪಿ ಯಾಚಕಾನಂ ದದೇಯ್ಯಂ. ಸರೀರಂ ದಜ್ಜಮತ್ತನೋತಿ ರಜ್ಜೇಪಿ ವಾ ಕಿಂ ವತ್ತಬ್ಬಂ, ಅತ್ತನೋ ಸರೀರಮ್ಪಿ ಯಾಚಕಾನಂ ದದೇಯ್ಯಂ, ಸಬ್ಬೋಪಿ ಹಿ ಮೇ ಅಜ್ಝತ್ತಿಕಬಾಹಿರೋ ಪರಿಗ್ಗಹೋ ಲೋಕಹಿತತ್ಥಮೇವ ಮಯಾ ಪರಿಚ್ಚತ್ತೋ. ಯಸ್ಮಾ ಸಬ್ಬಞ್ಞುತಂ ಪಿಯಂ ಮಯ್ಹಂ ಸಬ್ಬಞ್ಞುತಾ ಚ ದಾನಪಾರಮಿಂ ಆದಿಂ ಕತ್ವಾ ಸಬ್ಬಪಾರಮಿಯೋ ಅಪೂರೇನ್ತೇನ ನ ಸಕ್ಕಾ ಲದ್ಧುಂ, ತಸ್ಮಾ ನಾಗಂ ಅದಾಸಿಂ ಅಹನ್ತಿ ದಸ್ಸೇತಿ.

ಏವಮ್ಪಿ ತಸ್ಮಿಂ ನಾಗೇ ಆನೀತೇ ಕಲಿಙ್ಗರಟ್ಠೇ ದೇವೋ ನ ವಸ್ಸತೇವ. ಕಲಿಙ್ಗರಾಜಾ ‘‘ಇದಾನಿಪಿ ನ ವಸ್ಸತಿ, ಕಿಂ ನು ಖೋ ಕಾರಣ’’ನ್ತಿ ಪುಚ್ಛಿತ್ವಾ ‘‘ಕುರುರಾಜಾ ಗರುಧಮ್ಮೇ ರಕ್ಖತಿ, ತೇನಸ್ಸ ರಟ್ಠೇ ಅನ್ವದ್ಧಮಾಸಂ ಅನುದಸಾಹಂ ದೇವೋ ವಸ್ಸತಿ, ರಞ್ಞೋ ಗುಣಾನುಭಾವೋ ಏಸ, ನ ಇಮಸ್ಸ ತಿರಚ್ಛಾನಗತಸ್ಸಾ’’ತಿ ಜಾನಿತ್ವಾ ‘‘ಮಯಮ್ಪಿ ಗರುಧಮ್ಮೇ ರಕ್ಖಿಸ್ಸಾಮ, ಗಚ್ಛಥ ಧನಞ್ಚಯಕೋರಬ್ಯಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕೇ ತೇ ಸುವಣ್ಣಪಟ್ಟೇ ಲಿಖಾಪೇತ್ವಾ ಆನೇಥಾ’’ತಿ ಅಮಚ್ಚೇ ಪೇಸೇಸಿ. ಗರುಧಮ್ಮಾ ವುಚ್ಚನ್ತಿ ಪಞ್ಚ ಸೀಲಾನಿ, ತಾನಿ ಬೋಧಿಸತ್ತೋ ಸುಪರಿಸುದ್ಧಾನಿ ಕತ್ವಾ ರಕ್ಖತಿ, ಯಥಾ ಚ ಬೋಧಿಸತ್ತೋ. ಏವಮಸ್ಸ ಮಾತಾ ಅಗ್ಗಮಹೇಸೀ, ಕನಿಟ್ಠಭಾತಾ ಉಪರಾಜಾ, ಪುರೋಹಿತೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ, ರಜ್ಜುಗ್ಗಾಹಕೋ ಅಮಚ್ಚೋ, ಸಾರಥಿ ಸೇಟ್ಠಿ, ದೋಣಮಾಪಕೋ ದೋವಾರಿಕೋ, ನಗರಸೋಭಿನೀ ವಣ್ಣದಾಸೀತಿ. ತೇನ ವುತ್ತಂ –

‘‘ರಾಜಾ ಮಾತಾ ಮಹೇಸೀ ಚ, ಉಪರಾಜಾ ಪುರೋಹಿತೋ;

ರಜ್ಜುಗ್ಗಾಹೋ ಸಾರಥೀ ಸೇಟ್ಠಿ, ದೋಣೋ ದೋವಾರಿಕೋ ತಥಾ;

ಗಣಿಕಾ ತೇ ಏಕಾದಸ, ಗರುಧಮ್ಮೇ ಪತಿಟ್ಠಿತಾ’’ತಿ.

ತೇ ಅಮಚ್ಚಾ ಬೋಧಿಸತ್ತಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ವನ್ದಿತ್ವಾ ತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ. ಮಹಾಸತ್ತೋ ‘‘ಮಯ್ಹಂ ಗರುಧಮ್ಮೇ ಕುಕ್ಕುಚ್ಚಂ ಅತ್ಥಿ, ಮಾತಾ ಪನ ಮೇ ಸುರಕ್ಖಿತಂ ರಕ್ಖತಿ, ತಸ್ಸಾ ಸನ್ತಿಕೇ ಗಣ್ಹಥಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ ತೇಹಿ ‘‘ಮಹಾರಾಜ, ಕುಕ್ಕುಚ್ಚಂ ನಾಮ ಸಿಕ್ಖಾಕಾಮಸ್ಸ ಸಲ್ಲೇಖವುತ್ತಿನೋ ಹೋತಿ, ದೇಥ ನೋ’’ತಿ ಯಾಚಿತೋ ‘‘ಪಾಣೋ ನ ಹನ್ತಬ್ಬೋ, ಅದಿನ್ನಂ ನ ಆದಾತಬ್ಬಂ, ಕಾಮೇಸುಮಿಚ್ಛಾಚಾರೋ ನ ಚರಿತಬ್ಬೋ, ಮುಸಾ ನ ಭಣಿತಬ್ಬಂ, ಮಜ್ಜಂ ನ ಪಾತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ ಸುವಣ್ಣಪಟ್ಟೇ ಲಿಖಾಪೇತ್ವಾ ‘‘ಏವಂ ಸನ್ತೇಪಿ ಮಾತು ಸನ್ತಿಕೇ ಗಣ್ಹಥಾ’’ತಿ ಆಹ.

ದೂತಾ ರಾಜಾನಂ ವನ್ದಿತ್ವಾ ತಸ್ಸಾ ಸನ್ತಿಕಂ ಗನ್ತ್ವಾ ‘‘ದೇವಿ, ತುಮ್ಹೇ ಕಿರ ಗರುಧಮ್ಮಂ ರಕ್ಖಥ, ತಂ ನೋ ದೇಥಾ’’ತಿ ವದಿಂಸು. ಬೋಧಿಸತ್ತಸ್ಸ ಮಾತಾಪಿ ತಥೇವ ಅತ್ತನೋ ಕುಕ್ಕುಚ್ಚಸ್ಸ ಅತ್ಥಿಭಾವಂ ವತ್ವಾವ ತೇಹಿ ಯಾಚಿತಾ ಅದಾಸಿ. ತಥಾ ಮಹೇಸಿಆದಯೋಪಿ. ತೇ ಸಬ್ಬೇಸಮ್ಪಿ ಸನ್ತಿಕೇ ಸುವಣ್ಣಪಟ್ಟೇ ಗರುಧಮ್ಮೇ ಲಿಖಾಪೇತ್ವಾ ದನ್ತಪುರಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಕಲಿಙ್ಗರಞ್ಞೋ ದತ್ವಾ ತಂ ಪವತ್ತಿಂ ಆರೋಚೇಸುಂ. ಸೋಪಿ ರಾಜಾ ತಸ್ಮಿಂ ಧಮ್ಮೇ ವತ್ತಮಾನೋ ಪಞ್ಚ ಸೀಲಾನಿ ಪೂರೇಸಿ. ತತೋ ಸಕಲಕಲಿಙ್ಗರಟ್ಠೇ ದೇವೋ ವಸ್ಸಿ. ತೀಣಿ ಭಯಾನಿ ವೂಪಸನ್ತಾನಿ. ರಟ್ಠಂ ಖೇಮಂ ಸುಭಿಕ್ಖಂ ಅಹೋಸಿ. ಬೋಧಿಸತ್ತೋ ಯಾವಜೀವಂ ದಾನಾದೀನಿ ಪುಞ್ಞಾನಿ ಕತ್ವಾ ಸಪರಿಸೋ ಸಗ್ಗಪುರಂ ಪೂರೇಸಿ.

ತದಾ ಗಣಿಕಾದಯೋ ಉಪ್ಪಲವಣ್ಣಾದಯೋ ಅಹೇಸುಂ. ವುತ್ತಞ್ಹೇತಂ –

‘‘ಗಣಿಕಾ ಉಪ್ಪಲವಣ್ಣಾ, ಪುಣ್ಣೋ ದೋವಾರಿಕೋ ತದಾ;

ರಜ್ಜುಗ್ಗಾಹೋ ಚ ಕಚ್ಚಾನೋ, ದೋಣಮಾಪಕೋ ಚ ಕೋಲಿತೋ.

‘‘ಸಾರಿಪುತ್ತೋ ತದಾ ಸೇಟ್ಠಿ, ಅನುರುದ್ಧೋ ಚ ಸಾರಥಿ;

ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಕಸ್ಸಪೋ ಥೇರೋ, ಉಪರಾಜಾನನ್ದಪಣ್ಡಿತೋ.

‘‘ಮಹೇಸೀ ರಾಹುಲಮಾತಾ, ಮಾಯಾದೇವೀ ಜನೇತ್ತಿಕಾ;

ಕುರುರಾಜಾ ಬೋಧಿಸತ್ತೋ, ಏವಂ ಧಾರೇಥ ಜಾತಕ’’ನ್ತಿ. (ಧ. ಪ. ಅಟ್ಠ. ೨.೩೬೧ ಹಂಸಘಾತಕಭಿಕ್ಖುವತ್ಥು);

ಇಧಾಪಿ ನೇಕ್ಖಮ್ಮಪಾರಮಿಆದಯೋ ಸೇಸಧಮ್ಮಾ ಚ ವುತ್ತನಯೇನೇವ ನಿದ್ಧಾರೇತಬ್ಬಾತಿ.

ಕುರುರಾಜಚರಿಯಾವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.