೧. ಅಕಿತ್ತಿವಗ್ಗೋ
೧. ಅಕಿತ್ತಿಚರಿಯಾವಣ್ಣನಾ
೩. ಏವಂ ಭಗವಾ ಆಯಸ್ಮತೋ ಸಾರಿಪುತ್ತತ್ಥೇರಸ್ಸ ಸದೇವಮನುಸ್ಸಾಯ ಚ ಪರಿಸಾಯ ಅತ್ತನೋ ಪುಬ್ಬಚರಿಯಾಯ ಸವನೇ ಉಸ್ಸಾಹಂ ಜನೇತ್ವಾ ಇದಾನಿ ತಂ ಪುಬ್ಬಚರಿತಂ ಭವನ್ತರಪಟಿಚ್ಛನ್ನಂ ಹತ್ಥತಲೇ ಆಮಲಕಂ ವಿಯ ಪಚ್ಚಕ್ಖಂ ಕರೋನ್ತೋ ‘‘ಯದಾ ಅಹಂ ಬ್ರಹಾರಞ್ಞೇ’’ತಿಆದಿಮಾಹ.
ತತ್ಥ ಯದಾತಿ ಯಸ್ಮಿಂ ಕಾಲೇ. ಬ್ರಹಾರಞ್ಞೇತಿ ಮಹಾಅರಞ್ಞೇ, ಅರಞ್ಞಾನಿಯಂ, ಮಹನ್ತೇ ವನೇತಿ ಅತ್ಥೋ. ಸುಞ್ಞೇತಿ ಜನವಿವಿತ್ತೇ. ವಿಪಿನಕಾನನೇತಿ ವಿಪಿನಭೂತೇ ಕಾನನೇ, ಪದದ್ವಯೇನಾಪಿ ತಸ್ಸ ಅರಞ್ಞಸ್ಸ ಗಹನಭಾವಮೇವ ದೀಪೇತಿ, ಸಬ್ಬಮೇತಂ ಕಾರದೀಪಂ ಸನ್ಧಾಯ ವುತ್ತಂ. ಅಜ್ಝೋಗಾಹೇತ್ವಾತಿ ಅನುಪವಿಸಿತ್ವಾ. ವಿಹರಾಮೀತಿ ದಿಬ್ಬಬ್ರಹ್ಮಅರಿಯಆನೇಞ್ಜವಿಹಾರೇಹಿ ಸಮುಪ್ಪಾದಿತಸುಖವಿಸೇಸೇನ ಇರಿಯಾಪಥವಿಹಾರೇನ ಸರೀರದುಕ್ಖಂ ವಿಚ್ಛಿನ್ದಿತ್ವಾ ಹರಾಮಿ ಅತ್ತಭಾವಂ ಪವತ್ತೇಮಿ. ಅಕಿತ್ತಿ ನಾಮ ತಾಪಸೋತಿ ಏವಂನಾಮಕೋ ತಾಪಸೋ ಹುತ್ವಾ ಯದಾ ಅಹಂ ತಸ್ಮಿಂ ಅರಞ್ಞೇ ವಿಹರಾಮೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ಸತ್ಥಾ ತದಾ ಅತ್ತನೋ ಅಕಿತ್ತಿತಾಪಸಭಾವಂ ಧಮ್ಮಸೇನಾಪತಿಸ್ಸ ವದತಿ. ತತ್ರಾಯಂ ಅನುಪುಬ್ಬಿಕಥಾ –
ಅತೀತೇ ಕಿರ ಇಮಸ್ಮಿಂಯೇವ ಭದ್ದಕಪ್ಪೇ ಬಾರಾಣಸಿಯಂ ಬ್ರಹ್ಮದತ್ತೇ ನಾಮ ರಾಜಿನಿ ರಜ್ಜಂ ಕಾರೇನ್ತೇ ಬೋಧಿಸತ್ತೋ ಅಸೀತಿಕೋಟಿವಿಭವಸ್ಸ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಮಹಾಸಾಲಸ್ಸ ಕುಲೇ ನಿಬ್ಬತ್ತಿ, ‘‘ಅಕಿತ್ತೀ’’ತಿಸ್ಸ ನಾಮಂ ಕರಿಂಸು. ತಸ್ಸ ಪದಸಾ ಗಮನಕಾಲೇ ಭಗಿನೀಪಿ ಜಾಯಿ. ‘‘ಯಸವತೀ’’ತಿಸ್ಸಾ ನಾಮಂ ಕರಿಂಸು. ಸೋ ಸೋಳಸವಸ್ಸಕಾಲೇ ತಕ್ಕಸಿಲಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಸಬ್ಬಸಿಪ್ಪಾನಿ ಉಗ್ಗಹೇತ್ವಾ ಪಚ್ಚಾಗಮಾಸಿ. ಅಥಸ್ಸ ಮಾತಾಪಿತರೋ ಕಾಲಮಕಂಸು. ಸೋ ತೇಸಂ ಪೇತಕಿಚ್ಚಾನಿ ಕಾರೇತ್ವಾ ಕತಿಪಯದಿವಸಾತಿಕ್ಕಮೇನ ರತನಾವಲೋಕನಂ ಆಯುತ್ತಕಪುರಿಸೇಹಿ ಕಾರಯಮಾನೋ ‘‘ಏತ್ತಕಂ ಮತ್ತಿಕಂ, ಏತ್ತಕಂ ಪೇತ್ತಿಕಂ, ಏತ್ತಕಂ ಪಿತಾಮಹ’’ನ್ತಿ ಸುತ್ವಾ ಸಂವಿಗ್ಗಮಾನಸೋ ಹುತ್ವಾ ‘‘ಇದಂ ಧನಮೇವ ಪಞ್ಞಾಯತಿ, ನ ಧನಸ್ಸ ಸಂಹಾರಕಾ, ಸಬ್ಬೇ ಇಮಂ ಧನಂ ಪಹಾಯೇವ ಗತಾ, ಅಹಂ ಪನ ನಂ ಆದಾಯ ಗಮಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ರಾಜಾನಂ ಆಪುಚ್ಛಿತ್ವಾ ಭೇರಿಂ ಚರಾಪೇಸಿ – ‘‘ಧನೇನ ಅತ್ಥಿಕಾ ಅಕಿತ್ತಿಪಣ್ಡಿತಸ್ಸ ಗೇಹಂ ಆಗಚ್ಛನ್ತೂ’’ತಿ.
ಸೋ ಸತ್ತಾಹಂ ಮಹಾದಾನಂ ಪವತ್ತೇತ್ವಾ ಧನೇ ಅಖೀಯಮಾನೇ ‘‘ಕಿಂ ಮೇ ಇಮಾಯ ಧನಕೀಳಾಯ, ಅತ್ಥಿಕಾ ಗಣ್ಹಿಸ್ಸನ್ತೀ’’ತಿ ನಿವೇಸನದ್ವಾರಂ ವಿವರಿತ್ವಾ ಹಿರಞ್ಞಸುವಣ್ಣಾದಿಭರಿತೇ ಸಾರಗಬ್ಭೇ ವಿವರಾಪೇತ್ವಾ ‘‘ದಿನ್ನಂಯೇವ ಹರನ್ತೂ’’ತಿ ಗೇಹಂ ಪಹಾಯ ಞಾತಿಪರಿವಟ್ಟಸ್ಸ ಪರಿದೇವನ್ತಸ್ಸ ಭಗಿನಿಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಬಾರಾಣಸಿತೋ ನಿಕ್ಖಮಿತ್ವಾ ನದಿಂ ಉತ್ತರಿತ್ವಾ ದ್ವೇ ತೀಣಿ ಯೋಜನಾನಿ ಗನ್ತ್ವಾ ಪಬ್ಬಜಿತ್ವಾ ರಮಣೀಯೇ ಭೂಮಿಭಾಗೇ ಪಣ್ಣಸಾಲಂ ಕರಿತ್ವಾ ವಸತಿ. ಯೇನ ಪನ ದ್ವಾರೇನ ತದಾ ನಿಕ್ಖಮಿ, ತಂ ಅಕಿತ್ತಿದ್ವಾರಂ ನಾಮ ಜಾತಂ. ಯೇನ ತಿತ್ಥೇನ ನದಿಂ ಓತಿಣ್ಣೋ, ತಂ ಅಕಿತ್ತಿತಿತ್ಥಂ ನಾಮ ಜಾತಂ. ತಸ್ಸ ಪಬ್ಬಜಿತಭಾವಂ ಸುತ್ವಾ ಬಹೂ ಮನುಸ್ಸಾ ಗಾಮನಿಗಮರಾಜಧಾನಿವಾಸಿನೋ ತಸ್ಸ ಗುಣೇಹಿ ಆಕಡ್ಢಿಯಮಾನಹದಯಾ ಅನುಪಬ್ಬಜಿಂಸು. ಮಹಾಪರಿವಾರೋ ಅಹೋಸಿ, ಮಹಾಲಾಭಸಕ್ಕಾರೋ ನಿಬ್ಬತ್ತಿ, ಬುದ್ಧುಪ್ಪಾದೋ ವಿಯ ಅಹೋಸಿ. ಅಥ ಮಹಾಸತ್ತೋ ‘‘ಅಯಂ ಲಾಭಸಕ್ಕಾರೋ ಮಹಾ, ಪರಿವಾರೋಪಿ ಮಹನ್ತೋ, ಕಾಯವಿವೇಕಮತ್ತಮ್ಪಿ ಇಧ ನ ಲಭತಿ, ಮಯಾ ಏಕಾಕಿನಾ ವಿಹರಿತುಂ ವಟ್ಟತೀ’’ತಿ ಚಿನ್ತೇತ್ವಾ ಪರಮಪ್ಪಿಚ್ಛಭಾವತೋ ವಿವೇಕನಿನ್ನತಾಯ ಚ ಕಸ್ಸಚಿ ಅಜಾನಾಪೇತ್ವಾ ಏಕಕೋವ ನಿಕ್ಖಮಿತ್ವಾ ಅನುಪುಬ್ಬೇನ ದಮಿಳರಟ್ಠಂ ಪತ್ವಾ ಕಾವೀರಪಟ್ಟನಸಮೀಪೇ ಉಯ್ಯಾನೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಝಾನಾಭಿಞ್ಞಾಯೋ ನಿಬ್ಬತ್ತೇಸಿ. ತತ್ರಾಪಿಸ್ಸ ಮಹಾಲಾಭಸಕ್ಕಾರೋ ಉಪ್ಪಜ್ಜಿ. ಸೋ ತಂ ಜಿಗುಚ್ಛನ್ತೋ ಛಡ್ಡೇತ್ವಾ ಆಕಾಸೇನ ಗನ್ತ್ವಾ ಕಾರದೀಪೇ ಓತರಿ. ತದಾ ಕಾರದೀಪೋ ಅಹಿದೀಪೋ ನಾಮ. ಸೋ ತತ್ಥ ಮಹನ್ತಂ ಕಾರರುಕ್ಖಂ ಉಪನಿಸ್ಸಾಯ ಪಣ್ಣಸಾಲಂ ಮಾಪೇತ್ವಾ ವಾಸಂ ಕಪ್ಪೇಸಿ. ಅಪ್ಪಿಚ್ಛತಾಯ ಪನ ಕತ್ಥಚಿ ಅಗನ್ತ್ವಾ ತಸ್ಸ ರುಕ್ಖಸ್ಸ ಫಲಕಾಲೇ ಫಲಾನಿ ಖಾದನ್ತೋ ಫಲೇ ಅಸತಿ ಪತ್ತಾನಿ ಉದಕಸಿತ್ತಾನಿ ಖಾದನ್ತೋ ಝಾನಸಮಾಪತ್ತೀಹಿ ವೀತಿನಾಮೇಸಿ.
ತಸ್ಸ ಸೀಲತೇಜೇನ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ಪಣ್ಡುಕಮ್ಬಲಸಿಲಾಸನಂ ಉಣ್ಹಾಕಾರಂ ದಸ್ಸೇಸಿ. ಸಕ್ಕೋ ‘‘ಕೋ ನು ಖೋ ಮಂ ಇಮಮ್ಹಾ ಠಾನಾ ಚಾವೇತುಕಾಮೋ’’ತಿ ಆವಜ್ಜೇನ್ತೋ ಪಣ್ಡಿತಂ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಕಿಮತ್ಥಂ ನು ಖೋ ಅಯಂ ತಾಪಸೋ ಏವಂ ದುಕ್ಕರಂ ತಪಂ ಚರತಿ, ಸಕ್ಕತ್ತಂ ನು ಖೋ ಪತ್ಥೇತಿ, ಉದಾಹು ಅಞ್ಞಂ, ವೀಮಂಸಿಸ್ಸಾಮಿ ನಂ. ಅಯಞ್ಹಿ ಸುವಿಸುದ್ಧಕಾಯವಚೀಮನೋಸಮಾಚಾರೋ ಜೀವಿತೇ ನಿರಪೇಕ್ಖೋ ಉದಕಸಿತ್ತಾನಿ ಕಾರಪತ್ತಾನಿ ಖಾದತಿ, ಸಚೇ ಸಕ್ಕತ್ತಂ ಪತ್ಥೇತಿ ಅತ್ತನೋ ಸಿತ್ತಾನಿ ಕಾರಪತ್ತಾನಿ ಮಯ್ಹಂ ದಸ್ಸತಿ, ನೋ ಚೇ, ನ ದಸ್ಸತೀ’’ತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣವಣ್ಣೇನ ತಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕಂ ಅಗಮಾಸಿ. ಬೋಧಿಸತ್ತೋಪಿ ಕಾರಪತ್ತಾನಿ ಸೇದೇತ್ವಾ ‘‘ಸೀತಲೀಭೂತಾನಿ ಖಾದಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಪಣ್ಣಸಾಲದ್ವಾರೇ ನಿಸೀದಿ. ಅಥಸ್ಸ ಪುರತೋ ಸಕ್ಕೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂಪೇನ ಭಿಕ್ಖಾಯ ಅತ್ಥಿಕೋ ಹುತ್ವಾ ಅಟ್ಠಾಸಿ. ಮಹಾಸತ್ತೋ ತಂ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಲಾಭಾ ವತ ಮೇ, ಸುಲದ್ಧಂ ವತ ಮೇ, ಚಿರಸ್ಸಂ ವತ ಮೇ ಯಾಚಕೋ ದಿಟ್ಠೋ’’ತಿ ಸೋಮನಸ್ಸಪ್ಪತ್ತೋ ಹುತ್ವಾ ‘‘ಅಜ್ಜ ಮಮ ಮನೋರಥಂ ಮತ್ಥಕಂ ಪಾಪೇತ್ವಾ ದಾನಂ ದಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಪಕ್ಕಭಾಜನೇನೇವ ಆದಾಯ ಗನ್ತ್ವಾ ದಾನಪಾರಮಿಂ ಆವಜ್ಜೇತ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ಅಸೇಸೇತ್ವಾವ ತಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖಾಭಾಜನೇ ಪಕ್ಖಿಪಿ. ಸಕ್ಕೋ ತಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಥೋಕಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಅನ್ತರಧಾಯಿ. ಮಹಾಸತ್ತೋಪಿ ತಸ್ಸ ದತ್ವಾ ಪುನ ಪರಿಯೇಟ್ಠಿಂ ಅನಾಪಜ್ಜಿತ್ವಾ ತೇನೇವ ಪೀತಿಸುಖೇನ ವೀತಿನಾಮೇಸಿ.
ದುತಿಯದಿವಸೇ ಪನ ಕಾರಪತ್ತಾನಿ ಪಚಿತ್ವಾ ‘‘ಹಿಯ್ಯೋ ದಕ್ಖಿಣೇಯ್ಯಂ ಅಲಭಿಂ, ಅಜ್ಜ ನು ಖೋ ಕಥ’’ನ್ತಿ ಪಣ್ಣಸಾಲದ್ವಾರೇ ನಿಸೀದಿ. ಸಕ್ಕೋಪಿ ತಥೇವ ಆಗಮಿ. ಮಹಾಸತ್ತೋ ಪುನಪಿ ತಥೇವ ದತ್ವಾ ವೀತಿನಾಮೇಸಿ. ತತಿಯದಿವಸೇ ಚ ತಥೇವ ದತ್ವಾ ‘‘ಅಹೋ ವತ ಮೇ ಲಾಭಾ, ಬಹುಂ ವತ ಪುಞ್ಞಂ ಪಸವಾಮಿ, ಸಚಾಹಂ ದಕ್ಖಿಣೇಯ್ಯಂ ಲಭೇಯ್ಯಂ, ಏವಮೇವ ಮಾಸಮ್ಪಿ ದ್ವೇಮಾಸಮ್ಪಿ ದಾನಂ ದದೇಯ್ಯ’’ನ್ತಿ ಚಿನ್ತೇಸಿ. ತೀಸುಪಿ ದಿವಸೇಸು ‘‘ತೇನ ದಾನೇನ ನ ಲಾಭಸಕ್ಕಾರಸಿಲೋಕಂ ನ ಚಕ್ಕವತ್ತಿಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ನ ಸಕ್ಕಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ನ ಬ್ರಹ್ಮಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ನ ಸಾವಕಬೋಧಿಂ ನ ಪಚ್ಚೇಕಬೋಧಿಂ ಪತ್ಥೇಮಿ, ಅಪಿ ಚ ಇದಂ ಮೇ ದಾನಂ ಸಬ್ಬಞ್ಞುತಞ್ಞಾಣಸ್ಸ ಪಚ್ಚಯೋ ಹೋತೂ’’ತಿ ಯಥಾಧಿಕಾರಂ ಚಿತ್ತಂ ಠಪೇಸಿ. ತೇನ ವುತ್ತಂ –
೪. ‘‘ತದಾ ಮಂ ತಪತೇಜೇನ, ಸನ್ತತ್ತೋ ತಿದಿವಾಭಿಭೂ;
ಧಾರೇನ್ತೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣವಣ್ಣಂ, ಭಿಕ್ಖಾಯ ಮಂ ಉಪಾಗಮಿ.
೫. ‘‘ಪವನಾ ಆಭತಂ ಪಣ್ಣಂ, ಅತೇಲಞ್ಚ ಅಲೋಣಿಕಂ;
ಮಮ ದ್ವಾರೇ ಠಿತಂ ದಿಸ್ವಾ, ಸಕಟಾಹೇನ ಆಕಿರಿಂ.
೬. ‘‘ತಸ್ಸ ದತ್ವಾನಹಂ ಪಣ್ಣಂ, ನಿಕುಜ್ಜಿತ್ವಾನ ಭಾಜನಂ;
ಪುನೇಸನಂ ಜಹಿತ್ವಾನ, ಪಾವಿಸಿಂ ಪಣ್ಣಸಾಲಕಂ.
೭. ‘‘ದುತಿಯಮ್ಪಿ ತತಿಯಮ್ಪಿ, ಉಪಗಞ್ಛಿ ಮಮನ್ತಿಕಂ;
ಅಕಮ್ಪಿತೋ ಅನೋಲಗ್ಗೋ, ಏವಮೇವಮದಾಸಹಂ.
೮. ‘‘ನ ಮೇ ತಪ್ಪಚ್ಚಯಾ ಅತ್ಥಿ, ಸರೀರಸ್ಮಿಂ ವಿವಣ್ಣಿಯಂ;
ಪೀತಿಸುಖೇನ ರತಿಯಾ, ವೀತಿನಾಮೇಮಿ ತಂ ದಿವಂ.
೯. ‘‘ಯದಿ ಮಾಸಮ್ಪಿ ದ್ವೇಮಾಸಂ, ದಕ್ಖಿಣೇಯ್ಯಂ ವರಂ ಲಭೇ;
ಅಕಮ್ಪಿತೋ ಅನೋಲೀನೋ, ದದೇಯ್ಯಂ ದಾನಮುತ್ತಮಂ.
೧೦. ‘‘ನ ತಸ್ಸ ದಾನಂ ದದಮಾನೋ, ಯಸಂ ಲಾಭಞ್ಚ ಪತ್ಥಯಿಂ;
ಸಬ್ಬಞ್ಞುತಂ ಪತ್ಥಯಾನೋ, ತಾನಿ ಕಮ್ಮಾನಿ ಆಚರಿ’’ನ್ತಿ.
ತತ್ಥ ತದಾತಿ ಯದಾ ಅಹಂ ಅಕಿತ್ತಿನಾಮಕೋ ತಾಪಸೋ ಹುತ್ವಾ ತಸ್ಮಿಂ ದೀಪೇ ಕಾರಾರಞ್ಞೇ ವಿಹರಾಮಿ, ತದಾ. ಮನ್ತಿ ಮಮ. ತಪತೇಜೇನಾತಿ ಸೀಲಪಾರಮಿತಾನುಭಾವೇನ. ಸೀಲಞ್ಹಿ ದುಚ್ಚರಿತಸಂಕಿಲೇಸಸ್ಸ ತಪನತೋ ‘‘ತಪೋ’’ತಿ ವುಚ್ಚತಿ, ನೇಕ್ಖಮ್ಮವೀರಿಯಪಾರಮಿತಾನುಭಾವೇನ ವಾ. ತಾಪಿ ಹಿ ತಣ್ಹಾಸಂಕಿಲೇಸಸ್ಸ ಕೋಸಜ್ಜಸ್ಸ ಚ ತಪನತೋ ‘‘ತಪೋ’’ತಿ ವುಚ್ಚತಿ, ಉಕ್ಕಂಸಗತಾ ಚ ತಾ ಬೋಧಿಸತ್ತಸ್ಸ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಅತ್ತಭಾವೇತಿ. ಖನ್ತಿಸಂವರಸ್ಸ ಚಾಪಿ ಪರಮುಕ್ಕಂಸಗಮನತೋ ‘‘ಖನ್ತಿಪಾರಮಿತಾನುಭಾವೇನಾ’’ತಿಪಿ ವತ್ತುಂ ವಟ್ಟತೇವ. ‘‘ಖನ್ತೀ ಪರಮಂ ತಪೋ’’ತಿ (ದೀ. ನಿ. ೨.೯೦; ಧ. ಪ. ೧೮೪) ಹಿ ವುತ್ತಂ. ಸನ್ತತ್ತೋತಿ ಯಥಾವುತ್ತಗುಣಾನುಭಾವಜನಿತೇನ ಧಮ್ಮತಾಸಿದ್ಧೇನ ಪಣ್ಡುಕಮ್ಬಲಸಿಲಾಸನಸ್ಸ ಉಣ್ಹಾಕಾರೇನ ಸನ್ತಾಪಿತೋ. ತಿದಿವಾಭಿಭೂತಿ ದೇವಲೋಕಾಧಿಪತಿ, ಸಕ್ಕೋತಿ ಅತ್ಥೋ. ಪಣ್ಣಸಾಲಾಯ ಸಮೀಪೇ ಗಹಿತಮ್ಪಿ ಕಾರಪಣ್ಣಂ ಪಣ್ಣಸಾಲಾಯ ಅರಞ್ಞಮಜ್ಝಗತತ್ತಾ ‘‘ಪವನಾ ಆಭತ’’ನ್ತಿ ವುತ್ತಂ.
ಅತೇಲಞ್ಚ ಅಲೋಣಿಕನ್ತಿ ದೇಯ್ಯಧಮ್ಮಸ್ಸ ಅನುಳಾರಭಾವೇಪಿ ಅಜ್ಝಾಸಯಸಮ್ಪತ್ತಿಯಾ ದಾನಧಮ್ಮಸ್ಸ ಮಹಾಜುತಿಕಭಾವಂ ದಸ್ಸೇತುಂ ವುತ್ತಂ. ಮಮ ದ್ವಾರೇತಿ ಮಯ್ಹಂ ಪಣ್ಣಸಾಲಾಯ ದ್ವಾರೇ. ಸಕಟಾಹೇನ ಆಕಿರಿನ್ತಿ ಇಮಿನಾ ಅತ್ತನೋ ಕಿಞ್ಚಿಪಿ ಅಸೇಸೇತ್ವಾ ದಿನ್ನಭಾವಂ ದಸ್ಸೇತಿ.
ಪುನೇಸನಂ ಜಹಿತ್ವಾನಾತಿ ‘‘ಏಕದಿವಸಂ ದ್ವಿಕ್ಖತ್ತುಂ ಘಾಸೇಸನಂ ನ ಸಲ್ಲೇಖ’’ನ್ತಿ ಚಿನ್ತೇತ್ವಾ ದಾನಪೀತಿಯಾ ತಿತ್ತೋ ವಿಯ ಹುತ್ವಾ ತಸ್ಮಿಂ ದಿವಸೇ ಪುನ ಆಹಾರಪರಿಯೇಟ್ಠಿಂ ಅಕತ್ವಾ.
ಅಕಮ್ಪಿತೋತಿ ಸುದೂರವಿಕ್ಖಮ್ಭಿತತ್ತಾ ಮಚ್ಛರಿಯೇನ ಅಚಲಿತೋ ದಾನಜ್ಝಾಸಯತೋ ಚಲನಮತ್ತಮ್ಪಿ ಅಕಾರಿತೋ. ಅನೋಲಗ್ಗೋತಿ ಲೋಭವಸೇನ ಈಸಕಮ್ಪಿ ಅಲಗ್ಗೋ. ತತಿಯಮ್ಪೀತಿ ಪಿ-ಸದ್ದೇನ ದುತಿಯಮ್ಪೀತಿ ಇಮಂ ಸಮ್ಪಿಣ್ಡೇತಿ. ಏವಮೇವಮದಾಸಹನ್ತಿ ಯಥಾ ಪಠಮಂ, ಏವಮೇವಂ ದುತಿಯಮ್ಪಿ, ತತಿಯಮ್ಪಿ ಅದಾಸಿಂ ಅಹಂ.
ನ ಮೇ ತಪ್ಪಚ್ಚಯಾತಿ ಗಾಥಾಯ ವುತ್ತಮೇವತ್ಥಂ ಪಾಕಟಂ ಕರೋತಿ. ತತ್ಥ ತಪ್ಪಚ್ಚಯಾತಿ ದಾನಪಚ್ಚಯಾ ತೀಸು ದಿವಸೇಸು ಛಿನ್ನಾಹಾರತಾಯ ಸರೀರಸ್ಮಿಂ ಯೇನ ವೇವಣ್ಣಿಯೇನ ಭವಿತಬ್ಬಂ, ತಮ್ಪಿ ಮೇ ಸರೀರಸ್ಮಿಂ ವಿವಣ್ಣಿಯಂ ದಾನಪಚ್ಚಯಾಯೇವ ನತ್ಥಿ. ಕಸ್ಮಾ? ದಾನವಿಸಯೇನ ಪೀತಿಸುಖೇನ ದಾನವಿಸಯಾಯ ಏವ ಚ ರತಿಯಾ. ವೀತಿನಾಮೇಮಿ ತಂ ದಿವನ್ತಿ ತಂ ಸಕಲಂ ತಿಮತ್ತದಿವಸಂ ವೀತಿನಾಮೇಮಿ, ನ ಕೇವಲಞ್ಚ ತೀಣಿ ಏವ ದಿವಸಾನಿ, ಅಥ ಖೋ ಮಾಸದ್ವಿಮಾಸಮತ್ತಮ್ಪಿ ಕಾಲಂ, ಏವಮೇವ ದಾತುಂ ಪಹೋಮೀತಿ ದಸ್ಸೇತುಂ ‘‘ಯದಿ ಮಾಸಮ್ಪೀ’’ತಿಆದಿ ವುತ್ತಂ. ಅನೋಲೀನೋತಿ ಅಲೀನಚಿತ್ತೋ, ದಾನೇ ಅಸಙ್ಕುಚಿತಚಿತ್ತೋತಿ ಅತ್ಥೋ.
ತಸ್ಸಾತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂಪೇನ ಆಗತಸ್ಸ ಸಕ್ಕಸ್ಸ. ಯಸನ್ತಿ ಕಿತ್ತಿಂ, ಪರಿವಾರಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ವಾ. ಲಾಭಞ್ಚಾತಿ ದೇವಮನುಸ್ಸೇಸು ಚಕ್ಕವತ್ತಿಆದಿಭಾವೇನ ಲದ್ಧಬ್ಬಂ ಲಾಭಂ ವಾ ನ ಪತ್ಥಯಿಂ. ಅಥ ಖೋ ಸಬ್ಬಞ್ಞುತಂ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬೋಧಿಂ ಪತ್ಥಯಾನೋ ಆಕಙ್ಖಮಾನೋ ತಾನಿ ತೀಸು ದಿವಸೇಸು ಅನೇಕವಾರಂ ಉಪ್ಪನ್ನಾನಿ ದಾನಮಯಾನಿ ಪುಞ್ಞಕಮ್ಮಾನಿ ದಾನಸ್ಸ ವಾ ಪರಿವಾರಭೂತಾನಿ ಕಾಯಸುಚರಿತಾದೀನಿ ಪುಞ್ಞಕಮ್ಮಾನಿ ಆಚರಿಂ ಅಕಾಸಿನ್ತಿ.
ಇತಿ ಭಗವಾ ತಸ್ಮಿಂ ಅತ್ತಭಾವೇ ಅತ್ತನೋ ಸುದುಕ್ಕರಂ ಪುಞ್ಞಚರಿತಮತ್ತಮೇವ ಇಧ ಮಹಾಥೇರಸ್ಸ ಪಕಾಸೇಸಿ. ಜಾತಕದೇಸನಾಯಂ ಪನ ಚತುತ್ಥದಿವಸೇ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಬೋಧಿಸತ್ತಸ್ಸ ಅಜ್ಝಾಸಯಜಾನನಂ ವರೇನ ಉಪನಿಮನ್ತನಾ ಬೋಧಿಸತ್ತಸ್ಸ ವರಸಮ್ಪಟಿಚ್ಛನಸೀಸೇನ ಧಮ್ಮದೇಸನಾ ದೇಯ್ಯಧಮ್ಮದಕ್ಖಿಣೇಯ್ಯಾನಂ ಪುನ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ಅನಾಗಮನಸ್ಸ ಚ ಆಕಙ್ಖಮಾನತಾ ಚ ಪಕಾಸಿತಾ. ವುತ್ತಞ್ಹೇತಂ –
‘‘ಅಕಿತ್ತಿಂ ದಿಸ್ವಾನ ಸಮ್ಮನ್ತಂ, ಸಕ್ಕೋ ಭೂತಪತೀ ಬ್ರವಿ;
ಕಿಂ ಪತ್ಥಯಂ ಮಹಾಬ್ರಹ್ಮೇ, ಏಕೋ ಸಮ್ಮಸಿ ಘಮ್ಮನಿ.
‘‘ದುಕ್ಖೋ ಪುನಬ್ಭವೋ ಸಕ್ಕ, ಸರೀರಸ್ಸ ಚ ಭೇದನಂ;
ಸಮ್ಮೋಹಮರಣಂ ದುಕ್ಖಂ, ತಸ್ಮಾ ಸಮ್ಮಾಮಿ, ವಾಸವ.
‘‘ಏತಸ್ಮಿಂ ತೇ ಸುಲಪಿತೇ, ಪತಿರೂಪೇ ಸುಭಾಸಿತೇ;
ವರಂ ಕಸ್ಸಪ ತೇ ದಮ್ಮಿ, ಯಂ ಕಿಞ್ಚಿ ಮನಸಿಚ್ಛಸಿ.
‘‘ವರಞ್ಚೇ ಮೇ ಅದೋ ಸಕ್ಕ, ಸಬ್ಬಭೂತಾನಮಿಸ್ಸರ;
ಯೇನ ಪುತ್ತೇ ಚ ದಾರೇ ಚ, ಧನಧಞ್ಞಂ ಪಿಯಾನಿ ಚ;
ಲದ್ಧಾ ನರಾ ನ ತಪ್ಪನ್ತಿ, ಸೋ ಲೋಭೋ ನ ಮಯೀ ವಸೇ.
ಏತಸ್ಮಿಂ ತೇ ಸುಲಪಿತೇ…ಪೇ… ಮನಸಿಚ್ಛಸಿ.
‘‘ವರಞ್ಚೇ ಮೇ ಅದೋ ಸಕ್ಕ, ಸಬ್ಬಭೂತಾನಮಿಸ್ಸರ;
ಖೇತ್ತಂ ವತ್ಥುಂ ಹಿರಞ್ಞಞ್ಚ, ಗವಾಸ್ಸಂ ದಾಸಪೋರಿಸಂ;
ಯೇನ ಜಾತೇನ ಜೀಯನ್ತಿ, ಸೋ ದೋಸೋ ನ ಮಯೀ ವಸೇ.
‘‘ಏತಸ್ಮಿಂ ತೇ ಸುಲಪಿತೇ…ಪೇ… ಮನಸಿಚ್ಛಸಿ.
‘‘ವರಞ್ಚೇ ಮೇ ಅದೋ ಸಕ್ಕ, ಸಬ್ಬಭೂತಾನಮಿಸ್ಸರ;
ಬಾಲಂ ನ ಪಸ್ಸೇ ನ ಸುಣೇ, ನ ಚ ಬಾಲೇನ ಸಂವಸೇ;
ಬಾಲೇನಲ್ಲಾಪಸಲ್ಲಾಪಂ, ನ ಕರೇ ನ ಚ ರೋಚಯೇ.
‘‘ಕಿಂ ನು ತೇ ಅಕರಂ ಬಾಲೋ, ವದ ಕಸ್ಸಪ ಕಾರಣಂ;
ಕೇನ ಕಸ್ಸಪ ಬಾಲಸ್ಸ, ದಸ್ಸನಂ ನಾಭಿಕಙ್ಖಸಿ.
‘‘ಅನಯಂ ನಯತಿ ದುಮ್ಮೇಧೋ, ಅಧುರಾಯಂ ನಿಯುಞ್ಜತಿ;
ದುನ್ನಯೋ ಸೇಯ್ಯಸೋ ಹೋತಿ, ಸಮ್ಮಾ ವುತ್ತೋ ಪಕುಪ್ಪತಿ;
ವಿನಯಂ ಸೋ ನ ಜಾನಾತಿ, ಸಾಧು ತಸ್ಸ ಅದಸ್ಸನಂ.
‘‘ಏತಸ್ಮಿಂ ತೇ ಸುಲಪಿತೇ…ಪೇ… ಮನಸಿಚ್ಛಸಿ.
‘‘ವರಞ್ಚೇ ಮೇ ಅದೋ ಸಕ್ಕ, ಸಬ್ಬಭೂತಾನಮಿಸ್ಸರ;
ಧೀರಂ ಪಸ್ಸೇ ಸುಣೇ ಧೀರಂ, ಧೀರೇನ ಸಹ ಸಂವಸೇ;
ಧೀರೇನಲ್ಲಾಪಸಲ್ಲಾಪಂ, ತಂ ಕರೇ ತಞ್ಚ ರೋಚಯೇ.
‘‘ಕಿಂ ನು ತೇ ಅಕರಂ ಧೀರೋ, ವದ ಕಸ್ಸಪ ಕಾರಣಂ;
ಕೇನ ಕಸ್ಸಪ ಧೀರಸ್ಸ, ದಸ್ಸನಂ ಅಭಿಕಙ್ಖಸಿ.
‘‘ನಯಂ ನಯತಿ ಮೇಧಾವೀ, ಅಧುರಾಯಂ ನ ಯುಞ್ಜತಿ;
ಸುನಯೋ ಸೇಯ್ಯಸೋ ಹೋತಿ, ಸಮ್ಮಾ ವುತ್ತೋ ನ ಕುಪ್ಪತಿ;
ವಿನಯಂ ಸೋ ಪಜಾನಾತಿ, ಸಾಧು ತೇನ ಸಮಾಗಮೋ.
‘‘ಏತಸ್ಮಿಂ ತೇ ಸುಲಪಿತೇ…ಪೇ… ಮನಸಿಚ್ಛಸಿ.
‘‘ವರಞ್ಚೇ ಮೇ ಅದೋ ಸಕ್ಕ, ಸಬ್ಬಭೂತಾನಮಿಸ್ಸರ;
ತತೋ ರತ್ಯಾ ವಿವಸಾನೇ, ಸೂರಿಯುಗ್ಗಮನಂ ಪತಿ;
ದಿಬ್ಬಾ ಭಕ್ಖಾ ಪಾತುಭವೇಯ್ಯುಂ, ಸೀಲವನ್ತೋ ಚ ಯಾಚಕಾ.
‘‘ದದತೋ ಮೇ ನ ಖೀಯೇಥ, ದತ್ವಾ ನಾನುತಪೇಯ್ಯಹಂ;
ದದಂ ಚಿತ್ತಂ ಪಸಾದೇಯ್ಯಂ, ಏತಂ ಸಕ್ಕ ವರಂ ವರೇ.
‘‘ಏತಸ್ಮಿಂ ತೇ ಸುಲಪಿತೇ…ಪೇ… ಮನಸಿಚ್ಛಸಿ.
‘‘ವರಞ್ಚೇ ಮೇ ಅದೋ ಸಕ್ಕ, ಸಬ್ಬಭೂತಾನಮಿಸ್ಸರ;
ನ ಮಂ ಪುನ ಉಪೇಯ್ಯಾಸಿ, ಏತಂ ಸಕ್ಕ ವರಂ ವರೇ.
‘‘ಬಹೂಹಿ ವತಚರಿಯಾಹಿ, ನರಾ ಚ ಅಥ ನಾರಿಯೋ;
ದಸ್ಸನಂ ಅಭಿಕಙ್ಖನ್ತಿ, ಕಿಂ ನು ಮೇ ದಸ್ಸನೇ ಭಯಂ.
‘‘ತಂ ತಾದಿಸಂ ದೇವವಣ್ಣಂ, ಸಬ್ಬಕಾಮಸಮಿದ್ಧಿನಂ;
ದಿಸ್ವಾ ತಪೋ ಪಮಜ್ಜೇಯ್ಯಂ, ಏತಂ ತೇ ದಸ್ಸನೇ ಭಯ’’ನ್ತಿ. (ಜಾ. ೧.೧೩.೮೩-೧೦೩);
ಅಥ ಸಕ್ಕೋ ‘‘ಸಾಧು, ಭನ್ತೇ, ನ ತೇ ಇತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ಸನ್ತಿಕಂ ಆಗಮಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಪಕ್ಕಾಮಿ. ಮಹಾಸತ್ತೋ ಯಾವಜೀವಂ ತತ್ಥೇವ ವಸನ್ತೋ ಆಯುಪರಿಯೋಸಾನೇ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ನಿಬ್ಬತ್ತಿ.
ಅನುರುದ್ಧತ್ಥೇರೋ ತದಾ ಸಕ್ಕೋ ಅಹೋಸಿ, ಲೋಕನಾಥೋ ಅಕಿತ್ತಿಪಣ್ಡಿತೋ.
ತಸ್ಸ ಮಹಾಭಿನಿಕ್ಖಮನಸದಿಸಂ ನಿಕ್ಖನ್ತತ್ತಾ ನೇಕ್ಖಮ್ಮಪಾರಮೀ. ಸುವಿಸುದ್ಧಸೀಲಾಚಾರತಾಯ ಸೀಲಪಾರಮೀ. ಕಾಮವಿತಕ್ಕಾದೀನಂ ಸುಟ್ಠು ವಿಕ್ಖಮ್ಭಿತತ್ತಾ ವೀರಿಯಪಾರಮೀ. ಖನ್ತಿಸಂವರಸ್ಸ ಪರಮುಕ್ಕಂಸಗಮನತೋ ಖನ್ತಿಪಾರಮೀ. ಪಟಿಞ್ಞಾನುರೂಪಂ ಪಟಿಪತ್ತಿಯಾ ಸಚ್ಚಪಾರಮೀ. ಸಬ್ಬತ್ಥ ಅಚಲಸಮಾದಾನಾಧಿಟ್ಠಾನೇನ ಅಧಿಟ್ಠಾನಪಾರಮೀ. ಸಬ್ಬಸತ್ತೇಸು ಹಿತಜ್ಝಾಸಯೇನ ಮೇತ್ತಾಪಾರಮೀ. ಸತ್ತಸಙ್ಖಾರಕತವಿಪ್ಪಕಾರೇಸು ಮಜ್ಝತ್ತಭಾವಪ್ಪತ್ತಿಯಾ ಉಪೇಕ್ಖಾಪಾರಮೀ. ತಾಸಂ ಉಪಕಾರಾನುಪಕಾರೇ ಧಮ್ಮೇ ಜಾನಿತ್ವಾ ಅನುಪಕಾರೇ ಧಮ್ಮೇ ಪಹಾಯ ಉಪಕಾರಧಮ್ಮೇಸು ಪವತ್ತಾಪನಪುರೇಚರಾ ಸಹಜಾತಾ ಚ ಉಪಾಯಕೋಸಲ್ಲಭೂತಾ ಅತಿಸಲ್ಲೇಖವುತ್ತಿಸಾಧನೀ ಚ ಪಞ್ಞಾ ಪಞ್ಞಾಪಾರಮೀತಿ ಇಮಾಪಿ ದಸ ಪಾರಮಿಯೋ ಲಬ್ಭನ್ತಿ.
ದಾನಜ್ಝಾಸಯಸ್ಸ ಪನ ಅತಿಉಳಾರಭಾವೇನ ದಾನಮುಖೇನ ದೇಸನಾ ಪವತ್ತಾ. ತಸ್ಮಾ ಸಬ್ಬತ್ಥ ಸಮಕಾ ಮಹಾಕರುಣಾ, ದ್ವೇಪಿ ಪುಞ್ಞಞಾಣಸಮ್ಭಾರಾ, ಕಾಯಸುಚರಿತಾದೀನಿ ತೀಣಿ ಬೋಧಿಸತ್ತಸುಚರಿತಾನಿ, ಸಚ್ಚಾಧಿಟ್ಠಾನಾದೀನಿ ಚತ್ತಾರಿ ಅಧಿಟ್ಠಾನಾನಿ, ಉಸ್ಸಾಹಾದಯೋ ಚತಸ್ಸೋ ಬುದ್ಧಭೂಮಿಯೋ, ಸದ್ಧಾದಯೋ ಪಞ್ಚ ಮಹಾಬೋಧಿಪರಿಪಾಚನೀಯಾ ಧಮ್ಮಾ, ಅಲೋಭಜ್ಝಾಸಯಾದಯೋ ಛ ಬೋಧಿಸತ್ತಾನಂ ಅಜ್ಝಾಸಯಾ, ತಿಣ್ಣೋ ತಾರೇಸ್ಸಾಮೀತಿಆದಯೋ ಸತ್ತ ಪಟಿಞ್ಞಾ ಧಮ್ಮಾ, ಅಪ್ಪಿಚ್ಛಸ್ಸಾಯಂ ಧಮ್ಮೋ, ನಾಯಂ ಧಮ್ಮೋ ಮಹಿಚ್ಛಸ್ಸಾತಿಆದಯೋ (ದೀ. ನಿ. ೩.೩೫೮; ಅ. ನಿ. ೮.೩೦) ಅಟ್ಠ ಮಹಾಪುರಿಸವಿತಕ್ಕಾ (ದೀ. ನಿ. ೩.೩೫೮), ನವ ಯೋನಿಸೋಮನಸಿಕಾರಮೂಲಕಾ ಧಮ್ಮಾ, ದಾನಜ್ಝಾಸಯಾದಯೋ ದಸ ಮಹಾಪುರಿಸಜ್ಝಾಸಯಾ, ದಾನಸೀಲಾದಯೋ ದಸ ಪುಞ್ಞಕಿರಿಯವತ್ಥೂನೀತಿ ಏವಮಾದಯೋ ಯೇ ಅನೇಕಸತಅನೇಕಸಹಸ್ಸಪ್ಪಭೇದಾ ಬೋಧಿಸಮ್ಭಾರಭೂತಾ ಮಹಾಬೋಧಿಸತ್ತಗುಣಾ. ತೇ ಸಬ್ಬೇಪಿ ಯಥಾರಹಂ ಇಧ ನಿದ್ಧಾರೇತ್ವಾ ವತ್ತಬ್ಬಾ.
ಅಪಿ ಚೇತ್ಥ ಮಹನ್ತಂ ಭೋಗಕ್ಖನ್ಧಂ ಮಹನ್ತಞ್ಚ ಞಾತಿಪರಿವಟ್ಟಂ ಪಹಾಯ ಮಹಾಭಿನಿಕ್ಖಮನಸದಿಸಂ ಗೇಹತೋ ನಿಕ್ಖಮನಂ, ನಿಕ್ಖಮಿತ್ವಾ ಪಬ್ಬಜಿತಸ್ಸ ಬಹುಜನಸಮ್ಮತಸ್ಸ ಸತೋ ಪರಮಪ್ಪಿಚ್ಛಭಾವೇನ ಕುಲೇಸು ಗಣೇಸು ಚ ಅಲಗ್ಗತಾ, ಅಚ್ಚನ್ತಮೇವ ಲಾಭಸಕ್ಕಾರಸಿಲೋಕಜಿಗುಚ್ಛಾ, ಪವಿವೇಕಾಭಿರತಿ, ಕಾಯಜೀವಿತನಿರಪೇಕ್ಖೋ ಪರಿಚ್ಚಾಗೋ, ಅನಾಹಾರಸ್ಸೇವ ಸತೋ ದಿವಸತ್ತಯಮ್ಪಿ ದಾನಪೀತಿಯಾ ಪರಿತುಟ್ಠಸ್ಸ ನಿಬ್ಬಿಕಾರಸರೀರಯಾಪನಂ, ಮಾಸದ್ವಿಮಾಸಮತ್ತಮ್ಪಿ ಕಾಲಂ ಯಾಚಕೇ ಸತಿ ಆಹಾರಂ ತಥೇವ ದತ್ವಾ ‘‘ದಾನಗತೇನೇವ ಪೀತಿಸುಖೇನ ಸರೀರಂ ಯಾಪೇಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಪರಿಚ್ಚಾಗೇ ಅನೋಲೀನವುತ್ತಿಸಾಧಕೋ ಉಳಾರೋ ದಾನಜ್ಝಾಸಯೋ, ದಾನಂ ದತ್ವಾ ಪುನ ಆಹಾರಪರಿಯೇಟ್ಠಿಯಾ ಅಕರಣಹೇತುಭೂತಾ ಪರಮಸಲ್ಲೇಖವುತ್ತೀತಿ ಏವಮಾದಯೋ ಮಹಾಸತ್ತಸ್ಸ ಗುಣಾನುಭಾವಾ ವೇದಿತಬ್ಬಾ. ತೇನೇತಂ ವುಚ್ಚತಿ –
‘‘ಏವಂ ಅಚ್ಛರಿಯಾ ಹೇತೇ, ಅಬ್ಭುತಾ ಚ ಮಹೇಸಿನೋ;
ಮಹಾಕಾರುಣಿಕಾ ಧೀರಾ, ಸಬ್ಬಲೋಕೇಕಬನ್ಧವಾ.
‘‘ಅಚಿನ್ತೇಯ್ಯಾನುಭಾವಾ ಚ, ಸದಾ ಸದ್ಧಮ್ಮಗೋಚರಾ;
ಬೋಧಿಸತ್ತಾ ಮಹಾಸತ್ತಾ, ಸುಚಿಸಲ್ಲೇಖವುತ್ತಿನೋ.
‘‘ಮಹಾವಾತಸಮುದ್ಧತ-ವೀಚಿಮಾಲೋ ಮಹೋದಧಿ;
ಅಪಿ ಲಙ್ಘೇಯ್ಯ ವೇಲನ್ತಂ, ಬೋಧಿಸತ್ತಾ ನ ಧಮ್ಮತಂ.
‘‘ಲೋಕೇ ಸಞ್ಜಾತವದ್ಧಾಪಿ, ನ ತೇ ಭಾವಿತಭಾವಿನೋ;
ಲಿಮ್ಪನ್ತಿ ಲೋಕಧಮ್ಮೇಹಿ, ತೋಯೇನ ಪದುಮಂ ಯಥಾ.
‘‘ಯೇಸಂ ವೇ ಅತ್ತನಿ ಸ್ನೇಹೋ, ನಿಹೀಯತಿ ಯಥಾ ಯಥಾ;
ಸತ್ತೇಸು ಕರುಣಾಸ್ನೇಹೋ, ವಡ್ಢತೇವ ತಥಾ ತಥಾ.
‘‘ಯಥಾ ಚಿತ್ತಂ ವಸೇ ಹೋತಿ, ನ ಚ ಚಿತ್ತವಸಾನುಗಾ;
ತಥಾ ಕಮ್ಮಂ ವಸೇ ಹೋತಿ, ನ ಚ ಕಮ್ಮವಸಾನುಗಾ.
‘‘ದೋಸೇಹಿ ನಾಭಿಭೂಯನ್ತಿ, ಸಮುಗ್ಘಾತೇನ್ತಿ ವಾ ನ ತೇ;
ಚರನ್ತಾ ಬೋಧಿಪರಿಯೇಟ್ಠಿಂ, ಪುರಿಸಾಜಾನಿಯಾ ಬುಧಾ.
‘‘ತೇಸು ಚಿತ್ತಪ್ಪಸಾದೋಪಿ, ದುಕ್ಖತೋ ಪರಿಮೋಚಯೇ;
ಪಗೇವಾನುಕಿರಿಯಾ ತೇಸಂ, ಧಮ್ಮಸ್ಸ ಅನುಧಮ್ಮತೋ’’ತಿ.
ಪರಮತ್ಥದೀಪನಿಯಾ ಚರಿಯಾಪಿಟಕಸಂವಣ್ಣನಾಯ
ಅಕಿತ್ತಿಚರಿಯಾವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.
೨. ಸಙ್ಖಬ್ರಾಹ್ಮಣಚರಿಯಾವಣ್ಣನಾ
೧೧-೧೨. ದುತಿಯಸ್ಮಿಂ ಪುನಾಪರನ್ತಿ ಪುನ ಅಪರಂ, ನ ಕೇವಲಮಿದಂ ಅಕಿತ್ತಿಚರಿಯಮೇವ, ಅಥ ಖೋ ಪುನ ಅಪರಂ ಅಞ್ಞಂ ಸಙ್ಖಚರಿಯಮ್ಪಿ ಪವಕ್ಖಿಸ್ಸಂ, ಸುಣೋಹೀತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ. ಇತೋ ಪರೇಸುಪಿ ಏಸೇವ ನಯೋ. ಸಙ್ಖಸವ್ಹಯೋತಿ ಸಙ್ಖನಾಮೋ. ಮಹಾಸಮುದ್ದಂ ತರಿತುಕಾಮೋತಿ ಸುವಣ್ಣಭೂಮಿಂ ಗನ್ತುಂ ನಾವಾಯ ಮಹಾಸಮುದ್ದಂ ತರಿತುಕಾಮೋ. ಉಪಗಚ್ಛಾಮಿ ಪಟ್ಟನನ್ತಿ ತಾಮಲಿತ್ತಿಪಟ್ಟನಂ ಉದ್ದಿಸ್ಸ ಗಚ್ಛಾಮಿ. ಸಯಮ್ಭುಞಾಣೇನ ಪಚ್ಚೇಕಬೋಧಿಯಾ ಅಧಿಗತತ್ತಾ ಸಯಮೇವ ಭೂತನ್ತಿ ಸಯಮ್ಭುಂ. ಕಿಲೇಸಮಾರಾದೀಸು ಕೇನಚಿಪಿ ನ ಪರಾಜಿತನ್ತಿ ಅಪರಾಜಿತಂ, ತಿಣ್ಣಂ ಮಾರಾನಂ ಮತ್ಥಕಂ ಮದ್ದಿತ್ವಾ ಠಿತನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ. ತತ್ತಾಯ ಕಠಿನಭೂಮಿಯಾತಿ ಘಮ್ಮಸನ್ತಾಪೇನ ಸನ್ತತ್ತಾಯ ಸಕ್ಖರವಾಲುಕಾನಿಚಿತತ್ತಾ ಖರಾಯ ಕಕ್ಖಳಾಯ ಭೂಮಿಯಾ.
೧೩. ತನ್ತಿ ತಂ ಪಚ್ಚೇಕಬುದ್ಧಂ. ಇಮಮತ್ಥನ್ತಿ ಇಮಂ ಇದಾನಿ ವಕ್ಖಮಾನಂ ‘‘ಇದಂ ಖೇತ್ತ’’ನ್ತಿಆದಿಕಂ ಅತ್ಥಂ. ವಿಚಿನ್ತಯಿನ್ತಿ ತದಾ ಸಙ್ಖಬ್ರಾಹ್ಮಣಭೂತೋ ಚಿನ್ತೇಸಿನ್ತಿ ಸತ್ಥಾ ವದತಿ. ತತ್ರಾಯಂ ಅನುಪುಬ್ಬಿಕಥಾ –
ಅತೀತೇ ಅಯಂ ಬಾರಾಣಸೀ ಮೋಳಿನೀ ನಾಮ ಅಹೋಸಿ. ಮೋಳಿನೀನಗರೇ ಬ್ರಹ್ಮದತ್ತೇ ರಜ್ಜಂ ಕಾರೇನ್ತೇ ಬೋಧಿಸತ್ತೋ ಸಙ್ಖೋ ನಾಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಹುತ್ವಾ ಅಡ್ಢೋ ಮಹದ್ಧನೋ ಚತೂಸು ನಗರದ್ವಾರೇಸು ನಗರಮಜ್ಝೇ ಅತ್ತನೋ ನಿವೇಸನದ್ವಾರೇತಿ ಛಸು ಠಾನೇಸು ಛ ದಾನಸಾಲಾಯೋ ಕಾರೇತ್ವಾ ದೇವಸಿಕಂ ಛಸತಸಹಸ್ಸಾನಿ ವಿಸ್ಸಜ್ಜೇನ್ತೋ ಕಪಣದ್ಧಿಕಾದೀನಂ ಮಹಾದಾನಂ ಪವತ್ತೇಸಿ. ಸೋ ಏಕದಿವಸಂ ಚಿನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಅಹಂ ಗೇಹೇ ಧನೇ ಖೀಣೇ ದಾನಂ ದಾತುಂ ನ ಸಕ್ಖಿಸ್ಸಾಮಿ, ಅಪರಿಕ್ಖೀಣೇಯೇವ ಧನೇ ನಾವಾಯ ಸುವಣ್ಣಭೂಮಿಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಧನಂ ಆಹರಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ. ಸೋ ನಾವಂ ಭಣ್ಡಸ್ಸ ಪೂರಾಪೇತ್ವಾ ಪುತ್ತದಾರಂ ಆಮನ್ತೇತ್ವಾ ‘‘ಯಾವಾಹಂ ಆಗಚ್ಛಿಸ್ಸಾಮಿ, ತಾವ ಮೇ ದಾನಂ ಅನುಪಚ್ಛಿನ್ದನ್ತಾ ಪವತ್ತೇಯ್ಯಾಥಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ ದಾಸಕಮ್ಮಕರಪರಿವುತೋ ಉಪಾಹನಂ ಆರುಯ್ಹ ಛತ್ತೇನ ಧಾರಿಯಮಾನೇನ ಪಟ್ಟನಗಾಮಾಭಿಮುಖೋ ಪಾಯಾಸಿ.
ತಸ್ಮಿಂ ಖಣೇ ಗನ್ಧಮಾದನೇ ಏಕೋ ಪಚ್ಚೇಕಬುದ್ಧೋ ಸತ್ತಾಹಂ ನಿರೋಧಸಮಾಪತ್ತಿಂ ಸಮಾಪಜ್ಜಿತ್ವಾ ನಿರೋಧಸಮಾಪತ್ತಿತೋ ವುಟ್ಠಾಯ ಲೋಕಂ ವೋಲೋಕೇನ್ತೋ ತಂ ಧನಾಹರಣತ್ಥಂ ಗಚ್ಛನ್ತಂ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಮಹಾಪುರಿಸೋ ಧನಂ ಆಹರಿತುಂ ಗಚ್ಛತಿ, ಭವಿಸ್ಸತಿ ನು ಖೋ ಅಸ್ಸ ಮಹಾಸಮುದ್ದೇ ಅನ್ತರಾಯೋ, ನೋ’’ತಿ ಆವಜ್ಜೇತ್ವಾ ‘‘ಭವಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ ಞತ್ವಾ ‘‘ಏಸ ಮಂ ದಿಸ್ವಾ ಛತ್ತಞ್ಚ ಉಪಾಹನಞ್ಚ ಮಯ್ಹಂ ದತ್ವಾ ಉಪಾಹನದಾನನಿಸ್ಸನ್ದೇನ ಸಮುದ್ದೇ ಭಿನ್ನಾಯ ನಾವಾಯ ಪತಿಟ್ಠಂ ಲಭಿಸ್ಸತಿ, ಕರಿಸ್ಸಾಮಿಸ್ಸ ಅನುಗ್ಗಹ’’ನ್ತಿ ಆಕಾಸೇನ ಗನ್ತ್ವಾ ತಸ್ಸ ಅವಿದೂರೇ ಓತರಿತ್ವಾ ಮಜ್ಝನ್ಹಿಕಸಮಯೇ ಚಣ್ಡವಾತಾತಪೇನ ಅಙ್ಗಾರಸನ್ಥತಸದಿಸಂ ಉಣ್ಹವಾಲುಕಂ ಮದ್ದನ್ತೋ ತಸ್ಸ ಅಭಿಮುಖಂ ಆಗಞ್ಛಿ. ಸೋ ತಂ ದಿಸ್ವಾವ ಹಟ್ಠತುಟ್ಠೋ ‘‘ಪುಞ್ಞಕ್ಖೇತ್ತಂ ಮೇ ಆಗತಂ, ಅಜ್ಜ ಮಯಾ ಏತ್ಥ ಬೀಜಂ ರೋಪೇತುಂ ವಟ್ಟತೀ’’ತಿ ಚಿನ್ತೇಸಿ. ತೇನ ವುತ್ತಂ ‘‘ತಮಹಂ ಪಟಿಪಥೇ ದಿಸ್ವಾ, ಇಮಮತ್ಥಂ ವಿಚಿನ್ತಯಿ’’ನ್ತಿಆದಿ.
ತತ್ಥ ಇದಂ ಖೇತ್ತನ್ತಿಆದಿ ಚಿನ್ತಿತಾಕಾರದಸ್ಸನಂ. ಖೇತ್ತನ್ತಿ ಖಿತ್ತಂ ಬೀಜಂ ಮಹಪ್ಫಲಭಾವಕರಣೇನ ತಾಯತೀತಿ ಖೇತ್ತಂ, ಪುಬ್ಬಣ್ಣಾಪರಣ್ಣವಿರುಹನಭೂಮಿ. ಇಧ ಪನ ಖೇತ್ತಂ ವಿಯಾತಿ ಖೇತ್ತಂ, ಅಗ್ಗದಕ್ಖಿಣೇಯ್ಯೋ ಪಚ್ಚೇಕಬುದ್ಧೋ. ತೇನೇವಾಹ ‘‘ಪುಞ್ಞಕಾಮಸ್ಸ ಜನ್ತುನೋ’’ತಿ.
೧೪. ಮಹಾಗಮನ್ತಿ ವಿಪುಲಫಲಾಗಮಂ, ಸಸ್ಸಸಮ್ಪತ್ತಿದಾಯಕನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ. ಬೀಜಂ ನ ರೋಪೇತೀತಿ ಬೀಜಂ ನ ವಪತಿ.
೧೫. ಖೇತ್ತವರುತ್ತಮನ್ತಿ ಖೇತ್ತವರೇಸುಪಿ ಉತ್ತಮಂ. ಸೀಲಾದಿಗುಣಸಮ್ಪನ್ನಾ ಹಿ ವಿಸೇಸತೋ ಅರಿಯಸಾವಕಾ ಖೇತ್ತವರಾ, ತತೋಪಿ ಅಗ್ಗಭೂತೋ ಪಚ್ಚೇಕಬುದ್ಧೋ ಖೇತ್ತವರುತ್ತಮೋ. ಕಾರನ್ತಿ ಸಕ್ಕಾರಂ. ಯದಿ ನ ಕರೋಮೀತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ. ಇದಂ ವುತ್ತಂ ಹೋತಿ – ಇದಮೀದಿಸಂ ಅನುತ್ತರಂ ಪುಞ್ಞಕ್ಖೇತ್ತಂ ಲಭಿತ್ವಾ ತತ್ಥ ಪೂಜಾಸಕ್ಕಾರಂ ಯದಿ ನ ಕರೋಮಿ, ಪುಞ್ಞೇನ ಅತ್ಥಿಕೋ ನಾಮಾಹಂ ನ ಭವೇಯ್ಯನ್ತಿ.
೧೬-೧೭. ಯಥಾ ಅಮಚ್ಚೋತಿಆದೀನಂ ದ್ವಿನ್ನಂ ಗಾಥಾನಂ ಅಯಂ ಸಙ್ಖೇಪತ್ಥೋ – ಯಥಾ ನಾಮ ಯೋ ಕೋಚಿ ರಞ್ಞಾ ಮುದ್ದಾಧಿಕಾರೇ ಠಪಿತೋ ಲಞ್ಛನಧರೋ ಅಮಚ್ಚಪುರಿಸೋ ಸೇನಾಪತಿ ವಾ ಸೋ ಅನ್ತೇಪುರೇ ಜನೇ ಬಹಿದ್ಧಾ ಚ ಬಲಕಾಯಾದೀಸು ರಞ್ಞೋ ಯಥಾನುಸಿಟ್ಠಂ ನ ಪಟಿಪಜ್ಜತಿ ನ ತೇಸಂ ಧನಧಞ್ಞಂ ದೇತಿ, ತಂ ತಂ ಕತ್ತಬ್ಬಂ ವತ್ತಂ ಪರಿಹಾಪೇತಿ. ಸೋ ಮುದ್ದಿತೋ ಪರಿಹಾಯತಿ ಮುದ್ದಾಧಿಕಾರಲದ್ಧವಿಭವತೋ ಪರಿಧಂಸತಿ, ಏವಮೇವ ಅಹಮ್ಪಿ ಪುಞ್ಞಕಮ್ಮಸ್ಸ ರತೋ ಲದ್ಧಬ್ಬಪುಞ್ಞಫಲಸಙ್ಖಾತಂ ಪುಞ್ಞಕಾಮೋ ದಕ್ಖಿಣಾಯ ವಿಪುಲಫಲಭಾವಕರಣೇನ ವಿಪುಲಂ ದಿಸ್ವಾನ ತಂ ದಕ್ಖಿಣಂ ಉಳಾರಂ ದಕ್ಖಿಣೇಯ್ಯಂ ಲಭಿತ್ವಾ ತಸ್ಸ ದಾನಂ ಯದಿ ನ ದದಾಮಿ ಪುಞ್ಞತೋ ಆಯತಿಂ ಪುಞ್ಞಫಲತೋ ಚ ಪರಿಧಂಸಾಮಿ. ತಸ್ಮಾ ಇಧ ಮಯಾ ಪುಞ್ಞಂ ಕಾತಬ್ಬಮೇವಾತಿ.
ಏವಂ ಪನ ಚಿನ್ತೇತ್ವಾ ಮಹಾಪುರಿಸೋ ದೂರತೋವ ಉಪಾಹನಾ ಓರೋಹಿತ್ವಾ ವೇಗೇನ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ವನ್ದಿತ್ವಾ ‘‘ಭನ್ತೇ, ಮಯ್ಹಂ ಅನುಗ್ಗಹತ್ಥಾಯ ಇಮಂ ರುಕ್ಖಮೂಲಂ ಉಪಗಚ್ಛಥಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ ತಸ್ಮಿಂ ರುಕ್ಖಮೂಲಂ ಉಪಸಙ್ಕಮನ್ತೇ ತತ್ಥ ವಾಲುಕಂ ಉಸ್ಸಾಪೇತ್ವಾ ಉತ್ತರಾಸಙ್ಗಂ ಪಞ್ಞಾಪೇತ್ವಾ ಪಚ್ಚೇಕಬುದ್ಧೇ ತತ್ಥ ನಿಸಿನ್ನೇ ವನ್ದಿತ್ವಾ ವಾಸಿತಪರಿಸ್ಸಾವಿತೇನ ಉದಕೇನ ತಸ್ಸ ಪಾದೇ ಧೋವಿತ್ವಾ, ಗನ್ಧತೇಲೇನ ಮಕ್ಖೇತ್ವಾ, ಅತ್ತನೋ ಉಪಾಹನಂ ಪುಞ್ಛಿತ್ವಾ, ಗನ್ಧತೇಲೇನ ಮಕ್ಖೇತ್ವಾ, ತಸ್ಸ ಪಾದೇ ಪಟಿಮುಞ್ಚಿತ್ವಾ ‘‘ಭನ್ತೇ, ಇಮಂ ಉಪಾಹನಂ ಆರುಯ್ಹ, ಇಮಂ ಛತ್ತಂ ಮತ್ಥಕೇ ಕತ್ವಾ ಗಚ್ಛಥಾ’’ತಿ ಛತ್ತುಪಾಹನಂ ಅದಾಸಿ. ಸೋಪಿಸ್ಸ ಅನುಗ್ಗಹತ್ಥಾಯ ತಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಪಸಾದಸಂವಡ್ಢನತ್ಥಂ ಪಸ್ಸನ್ತಸ್ಸೇವ ವೇಹಾಸಂ ಉಪ್ಪತಿತ್ವಾ ಗನ್ಧಮಾದನಂ ಅಗಮಾಸಿ. ತೇನ ವುತ್ತಂ –
೧೮. ‘‘ಏವಾಹಂ ಚಿನ್ತಯಿತ್ವಾನ, ಓರೋಹಿತ್ವಾ ಉಪಾಹನಾ;
ತಸ್ಸ ಪಾದಾನಿ ವನ್ದಿತ್ವಾ, ಅದಾಸಿಂ ಛತ್ತುಪಾಹನ’’ನ್ತಿ.
ಬೋಧಿಸತ್ತೋ ತಂ ದಿಸ್ವಾ ಅತಿವಿಯ ಪಸನ್ನಚಿತ್ತೋ ಪಟ್ಟನಂ ಗನ್ತ್ವಾ ನಾವಂ ಅಭಿರುಹಿ. ಅಥಸ್ಸ ಮಹಾಸಮುದ್ದಂ ತರನ್ತಸ್ಸ ಸತ್ತಮೇ ದಿವಸೇ ನಾವಾ ವಿವರಮದಾಸಿ. ಉದಕಂ ಉಸ್ಸಿಞ್ಚಿತುಂ ನಾಸಕ್ಖಿಂಸು. ಮಹಾಜನೋ ಮರಣಭಯಭೀತೋ ಅತ್ತನೋ ಅತ್ತನೋ ದೇವತಾ ನಮಸ್ಸಿತ್ವಾ ಮಹಾವಿರವಂ ವಿರವಿ. ಬೋಧಿಸತ್ತೋ ಏಕಂ ಉಪಟ್ಠಾಕಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಸಕಲಸರೀರಂ ತೇಲೇನ ಮಕ್ಖೇತ್ವಾ ಸಪ್ಪಿನಾ ಸದ್ಧಿಂ ಸಕ್ಖರಚುಣ್ಣಾನಿ ಯಾವದತ್ಥಂ ಖಾದಿತ್ವಾ ತಮ್ಪಿ ಖಾದಾಪೇತ್ವಾ ತೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಕೂಪಕಯಟ್ಠಿಮತ್ಥಕಂ ಆರುಯ್ಹ ‘‘ಇಮಾಯ ದಿಸಾಯ ಅಮ್ಹಾಕಂ ನಗರ’’ನ್ತಿ ದಿಸಂ ವವತ್ಥಪೇತ್ವಾ ಮಚ್ಛಕಚ್ಛಪಪರಿಪನ್ಥತೋ ಅತ್ತಾನಂ ಸಚ್ಚಾಧಿಟ್ಠಾನೇನ ಪಮೋಚೇನ್ತೋ ತೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಉಸಭಮತ್ತಟ್ಠಾನಂ ಅತಿಕ್ಕಮಿತ್ವಾ ಪತಿತ್ವಾ ಸಮುದ್ದಂ ತರಿತುಂ ಆರಭಿ. ಮಹಾಜನೋ ಪನ ತತ್ಥೇವ ವಿನಾಸಂ ಪಾಪುಣಿ. ತಸ್ಸ ತರನ್ತಸ್ಸೇವ ಸತ್ತ ದಿವಸಾ ಗತಾ. ಸೋ ತಸ್ಮಿಮ್ಪಿ ಕಾಲೇ ಲೋಣೋದಕೇನ ಮುಖಂ ವಿಕ್ಖಾಲೇತ್ವಾ ಉಪೋಸಥಿಕೋ ಅಹೋಸಿಯೇವ.
ತದಾ ಪನ ಈದಿಸಾನಂ ಪುರಿಸವಿಸೇಸಾನಂ ರಕ್ಖಣತ್ಥಾಯ ಚತೂಹಿ ಲೋಕಪಾಲೇಹಿ ಠಪಿತಾ ಮಣಿಮೇಖಲಾ ನಾಮ ದೇವಧೀತಾ ಅತ್ತನೋ ಇಸ್ಸರಿಯೇನ ಸತ್ತಾಹಂ ಪಮಜ್ಜಿತ್ವಾ ಸತ್ತಮೇ ದಿವಸೇ ತಂ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಸಚಾಯಂ ಇಧ ಮರಿಸ್ಸ, ಅತಿವಿಯ ಗಾರಯ್ಹಾ ಅಭವಿಸ್ಸ’’ನ್ತಿ ಸಂವಿಗ್ಗಹದಯಾ ಸುವಣ್ಣಪಾತಿಯಾ ದಿಬ್ಬಭೋಜನಸ್ಸ ಪೂರೇತ್ವಾ ವೇಗೇನಾಗನ್ತ್ವಾ ‘‘ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಇದಂ ದಿಬ್ಬಭೋಜನಂ ಭುಞ್ಜಾ’’ತಿ ಆಹ. ಸೋ ತಂ ಉಲ್ಲೋಕೇತ್ವಾ ‘‘ನಾಹಂ ಭುಞ್ಜಾಮಿ, ಉಪೋಸಥಿಕೋಮ್ಹೀ’’ತಿ ಪಟಿಕ್ಖಿಪಿತ್ವಾ ತಂ ಪುಚ್ಛನ್ತೋ –
‘‘ಯಂ ತ್ವಂ ಸುಖೇನಾಭಿಸಮೇಕ್ಖಸೇ ಮಂ, ಭುಞ್ಜಸ್ಸು ಭತ್ತಂ ಇತಿ ಮಂ ವದೇಸಿ;
ಪುಚ್ಛಾಮಿ ತಂ ನಾರಿ ಮಹಾನುಭಾವೇ, ದೇವೀ ನುಸಿ ತ್ವಂ ಉದ ಮಾನುಸೀ ನೂ’’ತಿ. (ಜಾ. ೧.೧೦.೪೨) –
ಆಹ. ಸಾ ತಸ್ಸ ಪಟಿವಚನಂ ದೇನ್ತೀ –
‘‘ದೇವೀ ಅಹಂ ಸಙ್ಖ ಮಹಾನುಭಾವಾ, ಇಧಾಗತಾ ಸಾಗರವಾರಿಮಜ್ಝೇ;
ಅನುಕಮ್ಪಿಕಾ ನೋ ಚ ಪದುಟ್ಠಚಿತ್ತಾ, ತವೇವ ಅತ್ಥಾಯ ಇಧಾಗತಾಸ್ಮಿ.
‘‘ಇಧನ್ನಪಾನಂ ಸಯನಾಸನಞ್ಚ, ಯಾನಾನಿ ನಾನಾವಿವಿಧಾನಿ ಸಙ್ಖ;
ಸಬ್ಬಸ್ಸ ತ್ಯಾಹಂ ಪಟಿಪಾದಯಾಮಿ, ಯಂ ಕಿಞ್ಚಿ ತುಯ್ಹಂ ಮನಸಾಭಿಪತ್ಥಿತ’’ನ್ತಿ. (ಜಾ. ೧.೧೦.೪೩-೪೪) –
ಇಮಾ ಗಾಥಾ ಅಭಾಸಿ. ತಂ ಸುತ್ವಾ ಮಹಾಸತ್ತೋ ‘‘ಅಯಂ ದೇವಧೀತಾ ಸಮುದ್ದಪಿಟ್ಠೇ ಮಯ್ಹಂ ‘ಇದಞ್ಚಿದಞ್ಚ ದಮ್ಮೀ’ತಿ ವದತಿ, ಯಞ್ಚೇಸಾ ಮಯ್ಹಂ ದೇತಿ, ತಮ್ಪಿ ಮಮ ಪುಞ್ಞೇನೇವ, ತಂ ಪನ ಪುಞ್ಞಂ ಅಯಂ ದೇವಧೀತಾ ಜಾನಾತಿ ನು ಖೋ, ಉದಾಹು ನ ಜಾನಾತಿ, ಪುಚ್ಛಿಸ್ಸಾಮಿ ತಾವ ನ’’ನ್ತಿ ಚಿನ್ತೇತ್ವಾ ಪುಚ್ಛನ್ತೋ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –
‘‘ಯಂ ಕಿಞ್ಚಿ ಯಿಟ್ಠಞ್ಚ ಹುತಞ್ಚ ಮಯ್ಹಂ, ಸಬ್ಬಸ್ಸ ನೋ ಇಸ್ಸರಾ ತ್ವಂ ಸುಗತ್ತೇ;
ಸುಸ್ಸೋಣಿ ಸುಬ್ಭೂರು ವಿಲಗ್ಗಮಜ್ಝೇ, ಕಿಸ್ಸ ಮೇ ಕಮ್ಮಸ್ಸ ಅಯಂ ವಿಪಾಕೋ’’ತಿ. (ಜಾ. ೧.೧೦.೪೫);
ತತ್ಥ ಯಿಟ್ಠನ್ತಿ ದಾನವಸೇನ ಯಜಿತಂ. ಹುತನ್ತಿ ಆಹುನಪಾಹುನವಸೇನ ದಿನ್ನಂ. ಸಬ್ಬಸ್ಸ ನೋ ಇಸ್ಸರಾ ತ್ವನ್ತಿ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಪುಞ್ಞಕಮ್ಮಸ್ಸ ಸಬ್ಬಸ್ಸ ತ್ವಂ ಇಸ್ಸರಾ, ‘‘ಅಯಂ ಇಮಸ್ಸ ವಿಪಾಕೋ, ಅಯಂ ಇಮಸ್ಸಾ’’ತಿ ಬ್ಯಾಕರಿತುಂ ಸಮತ್ಥಾ. ಸುಸ್ಸೋಣೀತಿ ಸುನ್ದರಜಘನೇ. ಸುಬ್ಭೂರೂತಿ ಸುನ್ದರೇಹಿ ಭಮುಕೇಹಿ ಊರೂಹಿ ಚ ಸಮನ್ನಾಗತೇ. ವಿಲಗ್ಗಮಜ್ಝೇತಿ ವಿಲಗ್ಗತನುಮಜ್ಝೇ. ಕಿಸ್ಸ ಮೇತಿ ಮಯಾ ಕತಕಮ್ಮೇಸು ಕತರಕಮ್ಮಸ್ಸ ಅಯಂ ವಿಪಾಕೋ, ಯೇನಾಹಂ ಅಪ್ಪತಿಟ್ಠೇ ಮಹಾಸಮುದ್ದೇ ಅಜ್ಜ ಪತಿಟ್ಠಂ ಲಭಾಮೀತಿ.
ತಂ ಸುತ್ವಾ ದೇವಧೀತಾ ‘‘ಅಯಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ‘ಯಂ ಅತ್ತನಾ ಕುಸಲಕಮ್ಮಂ ಕತಂ, ತಂ ಕಮ್ಮಂ ನ ಜಾನಾತೀ’ತಿ ಸಞ್ಞಾಯ ಪುಚ್ಛತಿ ಮಞ್ಞೇ, ಕಥೇಸ್ಸಾಮಿ ನ’’ನ್ತಿ ನಾವಾಭಿರುಹನದಿವಸೇ ಪಚ್ಚೇಕಬುದ್ಧಸ್ಸ ಛತ್ತುಪಾಹನದಾನಪುಞ್ಞಮೇವ ತಸ್ಸ ಕಾರಣನ್ತಿ ಕಥೇನ್ತೀ –
‘‘ಘಮ್ಮೇ ಪಥೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಏಕಭಿಕ್ಖುಂ, ಉಗ್ಘಟ್ಟಪಾದಂ ತಸಿತಂ ಕಿಲನ್ತಂ;
ಪಟಿಪಾದಯೀ ಸಙ್ಖ ಉಪಾಹನಾನಿ, ಸಾ ದಕ್ಖಿಣಾ ಕಾಮದುಹಾ ತವಜ್ಜಾ’’ತಿ. (ಜಾ. ೧.೧೦.೪೬) –
ಗಾಥಮಾಹ.
ತತ್ಥ ಏಕಭಿಕ್ಖುನ್ತಿ ಏಕಂ ಪಚ್ಚೇಕಬುದ್ಧಂ ಸನ್ಧಾಯಾಹ. ಉಗ್ಘಟ್ಟಪಾದನ್ತಿ ಉಣ್ಹವಾಲುಕಾಯ ಘಟ್ಟಪಾದಂ, ವಿಬಾಧಿತಪಾದನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ. ತಸಿತನ್ತಿ ಪಿಪಾಸಿತಂ. ಪಟಿಪಾದಯೀತಿ ಪಟಿಪಾದೇಸಿ ಯೋಜೇಸಿ. ಕಾಮದುಹಾತಿ ಸಬ್ಬಕಾಮದಾಯಿಕಾ.
ತಂ ಸುತ್ವಾ ಮಹಾಸತ್ತೋ ‘‘ಏವರೂಪೇಪಿ ನಾಮ ಅಪ್ಪತಿಟ್ಠೇ ಮಹಾಸಮುದ್ದೇ ಮಯಾ ದಿನ್ನಂ ಛತ್ತುಪಾಹನದಾನಂ ಮಮ ಸಬ್ಬಕಾಮದದಂ ಜಾತಂ ಅಹೋ ಸುದಿನ್ನ’’ನ್ತಿ ತುಟ್ಠಚಿತ್ತೋ –
‘‘ಸಾ ಹೋತು ನಾವಾ ಫಲಕೂಪಪನ್ನಾ, ಅನವಸ್ಸುತಾ ಏರಕವಾತಯುತ್ತಾ;
ಅಞ್ಞಸ್ಸ ಯಾನಸ್ಸ ನ ಹೇತ್ಥ ಭೂಮಿ, ಅಜ್ಜೇವ ಮಂ ಮೋಳಿನಿಂ ಪಾಪಯಸ್ಸೂ’’ತಿ. (ಜಾ. ೧.೧೦.೪೭) –
ಗಾಥಮಾಹ.
ತತ್ಥ ಫಲಕೂಪಪನ್ನಾತಿ ಮಹಾನಾವತಾಯ ಬಹೂಹಿ ಫಲಕೇಹಿ ಉಪೇತಾ. ಉದಕಪ್ಪವೇಸನಾಭಾವೇನ ಅನವಸ್ಸುತಾ. ಸಮ್ಮಾ ಗಹೇತ್ವಾ ಗಮನಕವಾತೇನ ಏರಕವಾತಯುತ್ತಾ.
ದೇವಧೀತಾ ತಸ್ಸ ವಚನಂ ಸುತ್ವಾ ತುಟ್ಠಹಟ್ಠಾ ದೀಘತೋ ಅಟ್ಠಉಸಭಂ ವಿತ್ಥಾರತೋ ಚತುಉಸಭಂ ಗಮ್ಭೀರತೋ ವೀಸತಿಯಟ್ಠಿಕಂ ಸತ್ತರತನಮಯಂ ನಾವಂ ಮಾಪೇತ್ವಾ ಕೂಪಫಿಯಾರಿತ್ತಯುತ್ತಾನಿ ಇನ್ದನೀಲರಜತಸುವಣ್ಣಮಯಾದೀನಿ ನಿಮ್ಮಿನಿತ್ವಾ ಸತ್ತನ್ನಂ ರತನಾನಂ ಪೂರೇತ್ವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಆಲಿಙ್ಗೇತ್ವಾ ನಾವಂ ಆರೋಪೇಸಿ, ಉಪಟ್ಠಾಕಂ ಪನಸ್ಸ ನ ಓಲೋಕೇಸಿ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಅತ್ತನಾ ಕತಕಲ್ಯಾಣತೋ ತಸ್ಸ ಪತ್ತಿಂ ಅದಾಸಿ, ಸೋ ಅನುಮೋದಿ. ಅಥ ದೇವಧೀತಾ ತಮ್ಪಿ ಆಲಿಙ್ಗೇತ್ವಾ ನಾವಾಯ ಪತಿಟ್ಠಾಪೇತ್ವಾ ತಂ ನಾವಂ ಮೋಳಿನೀನಗರಂ ನೇತ್ವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಸ ಘರೇ ಧನಂ ಪತಿಟ್ಠಾಪೇತ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ವಸನಟ್ಠಾನಮೇವ ಅಗಮಾಸಿ. ತೇನಾಹ ಭಗವಾ –
‘‘ಸಾ ತತ್ಥ ವಿತ್ತಾ ಸುಮನಾ ಪತೀತಾ, ನಾವಂ ಸುಚಿತ್ತಂ ಅಭಿನಿಮ್ಮಿನಿತ್ವಾ;
ಆದಾಯ ಸಙ್ಖಂ ಪುರಿಸೇನ ಸದ್ಧಿಂ, ಉಪಾನಯೀ ನಗರಂ ಸಾಧುರಮ್ಮ’’ನ್ತಿ. (ಜಾ. ೧.೧೦.೪೮);
ಮಹಾಪುರಿಸಸ್ಸ ಹಿ ಚಿತ್ತಸಮ್ಪತ್ತಿಯಾ ಪಚ್ಚೇಕಬುದ್ಧಸ್ಸ ಚ ನಿರೋಧತೋ ವುಟ್ಠಿತಭಾವೇನ ಸತ್ತಸು ಚೇತನಾಸು ಆದಿಚೇತನಾ ದಿಟ್ಠಧಮ್ಮವೇದನೀಯಾ ಅತಿಉಳಾರಫಲಾ ಚ ಜಾತಾ. ಇದಮ್ಪಿ ತಸ್ಸ ದಾನಸ್ಸ ಅಪ್ಪಮತ್ತಫಲನ್ತಿ ದಟ್ಠಬ್ಬಂ. ಅಪರಿಮಾಣಫಲಞ್ಹಿ ತಂ ದಾನಂ ಬೋಧಿಸಮ್ಭಾರಭೂತಂ. ತೇನ ವುತ್ತಂ –
೧೯. ‘‘ತೇನೇವಾಹಂ ಸತಗುಣತೋ, ಸುಖುಮಾಲೋ ಸುಖೇಧಿತೋ;
ಅಪಿ ಚ ದಾನಂ ಪರಿಪೂರೇನ್ತೋ, ಏವಂ ತಸ್ಸ ಅದಾಸಹ’’ನ್ತಿ.
ತತ್ಥ ತೇನಾತಿ ತತೋ ಪಚ್ಚೇಕಬುದ್ಧತೋ, ಸತಗುಣತೋತಿ ಸತಗುಣೇನ ಅಹಂ ತದಾ ಸಙ್ಖಭೂತೋ ಸುಖುಮಾಲೋ, ತಸ್ಮಾ ಸುಖೇಧಿತೋ ಸುಖಸಂವಡ್ಢೋ, ಅಪಿ ಚ ಏವಂ ಸನ್ತೇಪಿ ದಾನಂ ಪರಿಪೂರೇನ್ತೋ, ಏವಂ ಮಯ್ಹಂ ದಾನಪಾರಮೀ ಪರಿಪೂರೇತೂತಿ ತಸ್ಸ ಪಚ್ಚೇಕಬುದ್ಧಸ್ಸ ಅತ್ತನೋ ಸರೀರದುಕ್ಖಂ ಅನಪೇಕ್ಖಿತ್ವಾ ಛತ್ತುಪಾಹನಂ ಅದಾಸಿನ್ತಿ ಅತ್ತನೋ ದಾನಜ್ಝಾಸಯಸ್ಸ ಉಳಾರಭಾವಂ ಸತ್ಥಾ ಪವೇದೇಸಿ.
ಬೋಧಿಸತ್ತೋಪಿ ಯಾವಜೀವಂ ಅಮಿತಧನಗೇಹಂ ಅಜ್ಝಾವಸನ್ತೋ ಭಿಯ್ಯೋಸೋಮತ್ತಾಯ ದಾನಾನಿ ದತ್ವಾ ಸೀಲಾನಿ ರಕ್ಖಿತ್ವಾ ಆಯುಪರಿಯೋಸಾನೇ ಸಪರಿಸೋ ದೇವನಗರಂ ಪೂರೇಸಿ.
ತದಾ ದೇವಧೀತಾ ಉಪ್ಪಲವಣ್ಣಾ ಅಹೋಸಿ, ಪುರಿಸೋ ಆನನ್ದತ್ಥೇರೋ, ಲೋಕನಾಥೋ ಸಙ್ಖಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ.
ತಸ್ಸ ಸುವಿಸುದ್ಧನಿಚ್ಚಸೀಲಉಪೋಸಥಸೀಲಾದಿವಸೇನ ಸೀಲಪಾರಮೀ ದಾನಸೀಲಾದೀನಂ ಪಟಿಪಕ್ಖತೋ ನಿಕ್ಖನ್ತತ್ತಾ ಕುಸಲಧಮ್ಮವಸೇನ ನೇಕ್ಖಮ್ಮಪಾರಮೀ, ದಾನಾದಿನಿಪ್ಫಾದನತ್ಥಂ ಅಬ್ಭುಸ್ಸಹನವಸೇನ ತಥಾ ಮಹಾಸಮುದ್ದತರಣವಾಯಾಮವಸೇನ ಚ ವೀರಿಯಪಾರಮೀ, ತದತ್ಥಂ ಅಧಿವಾಸನಖನ್ತಿವಸೇನ ಖನ್ತಿಪಾರಮೀ, ಪಟಿಞ್ಞಾನುರೂಪಪ್ಪಟಿಪತ್ತಿಯಾ ಸಚ್ಚಪಾರಮೀ, ಸಬ್ಬತ್ಥ ಅಚಲಸಮಾದಾನಾಧಿಟ್ಠಾನವಸೇನ ಅಧಿಟ್ಠಾನಪಾರಮೀ, ಸಬ್ಬಸತ್ತೇಸು ಹಿತಜ್ಝಾಸಯವಸೇನ ಮೇತ್ತಾಪಾರಮೀ, ಸತ್ತಸಙ್ಖಾರಕತವಿಪ್ಪಕಾರೇಸು ಮಜ್ಝತ್ತಭಾವಪ್ಪತ್ತಿಯಾ ಉಪೇಕ್ಖಾಪಾರಮೀ, ಸಬ್ಬಪಾರಮೀನಂ ಉಪಕಾರಾನುಪಕಾರೇ ಧಮ್ಮೇ ಜಾನಿತ್ವಾ ಅನುಪಕಾರೇ ಧಮ್ಮೇ ಪಹಾಯ ಉಪಕಾರಧಮ್ಮೇಸು ಪವತ್ತಾಪನಪುರೇಚರಾ ಸಹಜಾತಾ ಚ ಉಪಾಯಕೋಸಲ್ಲಭೂತಾ ಪಞ್ಞಾ ಪಞ್ಞಾಪಾರಮೀತಿ ಇಮಾಪಿ ಪಾರಮಿಯೋ ಲಬ್ಭನ್ತಿ.
ದಾನಜ್ಝಾಸಯಸ್ಸ ಪನ ಅತಿಉಳಾರಭಾವೇನ ದಾನಪಾರಮೀವಸೇನ ದೇಸನಾ ಪವತ್ತಾ. ಯಸ್ಮಾ ಚೇತ್ಥ ದಸ ಪಾರಮಿಯೋ ಲಬ್ಭನ್ತಿ, ತಸ್ಮಾ ಹೇಟ್ಠಾ ವುತ್ತಾ ಮಹಾಕರುಣಾದಯೋ ಬೋಧಿಸತ್ತಗುಣಾ ಇಧಾಪಿ ಯಥಾರಹಂ ನಿದ್ಧಾರೇತಬ್ಬಾ. ತಥಾ ಅತ್ತನೋ ಭೋಗಸುಖಂ ಅನಪೇಕ್ಖಿತ್ವಾ ಮಹಾಕರುಣಾಯ ‘‘ದಾನಪಾರಮಿಂ ಪೂರೇಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ದಾನಸಮ್ಭಾರಸಂಹರಣತ್ಥಂ ಸಮುದ್ದತರಣಂ, ತತ್ಥ ಚ ಸಮುದ್ದಪತಿತಸ್ಸಪಿ ಉಪೋಸಥಾಧಿಟ್ಠಾನಂ, ಸೀಲಖಣ್ಡಭಯೇನ ದೇವಧೀತಾಯಪಿ ಉಪಗತಾಯ ಆಹಾರಾನಾಹರಣನ್ತಿ ಏವಮಾದಯೋ ಮಹಾಸತ್ತಸ್ಸ ಗುಣಾ ವೇದಿತಬ್ಬಾ. ಇದಾನಿ ವಕ್ಖಮಾನೇಸು ಸೇಸಚರಿತೇಸು ಇಮಿನಾವ ನಯೇನ ಗುಣನಿದ್ಧಾರಣಂ ವೇದಿತಬ್ಬಂ. ತತ್ಥ ತತ್ಥ ವಿಸೇಸಮತ್ತಮೇವ ವಕ್ಖಾಮ. ತೇನೇತಂ ವುಚ್ಚತಿ –
‘‘ಏವಂ ಅಚ್ಛರಿಯಾ ಹೇತೇ, ಅಬ್ಭುತಾ ಚ ಮಹೇಸಿನೋ…ಪೇ…;
ಪಗೇವಾನುಕಿರಿಯಾ ತೇಸಂ, ಧಮ್ಮಸ್ಸ ಅನುಧಮ್ಮತೋ’’ತಿ.
ಸಙ್ಖಬ್ರಾಹ್ಮಣಚರಿಯಾವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.
೩. ಕುರುರಾಜಚರಿಯಾವಣ್ಣನಾ
೨೦. ತತಿಯೇ ಇನ್ದಪತ್ಥೇ ಪುರುತ್ತಮೇತಿ ಇನ್ದಪತ್ಥನಾಮಕೇ ಕುರುರಟ್ಠಸ್ಸ ಪುರವರೇ ಉತ್ತಮನಗರೇ. ರಾಜಾತಿ ಧಮ್ಮೇನ ಸಮೇನ ಚತೂಹಿ ಸಙ್ಗಹವತ್ಥೂಹಿ ಪರಿಸಂ ರಞ್ಜೇತೀತಿ ರಾಜಾ. ಕುಸಲೇ ದಸಹುಪಾಗತೋತಿ ಕುಸಲೇಹಿ ದಸಹಿ ಸಮನ್ನಾಗತೋ, ದಾನಾದೀಹಿ ದಸಹಿ ಪುಞ್ಞಕಿರಿಯವತ್ಥೂಹಿ, ದಸಹಿ ಕುಸಲಕಮ್ಮಪಥೇಹಿ ವಾ ಯುತ್ತೋತಿ ಅತ್ಥೋ.
೨೧. ಕಲಿಙ್ಗರಟ್ಠವಿಸಯಾತಿ ಕಲಿಙ್ಗರಟ್ಠಸಙ್ಖಾತವಿಸಯಾ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ಉಪಗಞ್ಛು ಮನ್ತಿ ಕಲಿಙ್ಗರಾಜೇನ ಉಯ್ಯೋಜಿತಾ ಅಟ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ಮಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿಂಸು. ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಚ ಪನ ಆಯಾಚುಂ ಮಂ ಹತ್ಥಿನಾಗನ್ತಿ ಹತ್ಥಿಭೂತಂ ಮಹಾನಾಗಂ ಮಂ ಆಯಾಚಿಂಸು. ಧಞ್ಞನ್ತಿ ಧನಾಯಿತಬ್ಬಸಿರಿಸೋಭಗ್ಗಪ್ಪತ್ತಂ ಲಕ್ಖಣಸಮ್ಪನ್ನಂ. ಮಙ್ಗಲಸಮ್ಮತನ್ತಿ ತಾಯಯೇವ ಲಕ್ಖಣಸಮ್ಪತ್ತಿಯಾ ಮಙ್ಗಲಂ ಅಭಿವುಡ್ಢಿಕಾರಣನ್ತಿ ಅಭಿಸಮ್ಮತಂ ಜನೇಹಿ.
೨೨. ಅವುಟ್ಠಿಕೋತಿ ವಸ್ಸರಹಿತೋ. ದುಬ್ಭಿಕ್ಖೋತಿ ದುಲ್ಲಭಭೋಜನೋ. ಛಾತಕೋ ಮಹಾತಿ ಮಹತೀ ಜಿಘಚ್ಛಾಬಾಧಾ ವತ್ತತೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ದದಾಹೀತಿ ದೇಹಿ. ನೀಲನ್ತಿ ನೀಲವಣ್ಣಂ. ಅಞ್ಜನಸವ್ಹಯನ್ತಿ ಅಞ್ಜನಸದ್ದೇನ ಅವ್ಹಾತಬ್ಬಂ, ಅಞ್ಜನನಾಮಕನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ. ಇದಂ ವುತ್ತಂ ಹೋತಿ – ಅಮ್ಹಾಕಂ ಕಲಿಙ್ಗರಟ್ಠಂ ಅವುಟ್ಠಿಕಂ, ತೇನ ಇದಾನಿ ಮಹಾದುಬ್ಭಿಕ್ಖಂ ತತ್ಥ ಮಹನ್ತಂ ಛಾತಕಭಯಂ ಉಪ್ಪನ್ನಂ, ತಸ್ಸ ವೂಪಸಮತ್ಥಾಯ ಇಮಂ ಅಞ್ಜನಗಿರಿಸಙ್ಕಾಸಂ ತುಯ್ಹಂ ಅಞ್ಜನನಾಮಕಂ ಮಙ್ಗಲಹತ್ಥಿಂ ದೇಹಿ, ಇಮಸ್ಮಿಞ್ಹಿ ತತ್ಥ ನೀತೇ ದೇವೋ ವಸ್ಸಿಸ್ಸತಿ, ತೇನ ತಂ ಸಬ್ಬಭಯಂ ವೂಪಸಮ್ಮಿಸ್ಸತೀತಿ. ತತ್ರಾಯಂ ಅನುಪುಬ್ಬಿಕಥಾ –
ಅತೀತೇ ಕುರುರಟ್ಠೇ ಇನ್ದಪತ್ಥನಗರೇ ಬೋಧಿಸತ್ತೋ ಕುರುರಾಜಸ್ಸ ಅಗ್ಗಮಹೇಸಿಯಾ ಕುಚ್ಛಿಮ್ಹಿ ಪಟಿಸನ್ಧಿಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಅನುಪುಬ್ಬೇನ ವಿಞ್ಞುತಂ ಪತ್ತೋ, ತಕ್ಕಸಿಲಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಯೋಗವಿಹಿತಾನಿ ಸಿಪ್ಪಾಯತನಾನಿ ವಿಜ್ಜಾಟ್ಠಾನಾನಿ ಚ ಉಗ್ಗಹೇತ್ವಾ ಪಚ್ಚಾಗತೋ ಪಿತರಾ ಉಪರಜ್ಜೇ ಠಪಿತೋ, ಅಪರಭಾಗೇ ಪಿತು ಅಚ್ಚಯೇನ ರಜ್ಜಂ ಪತ್ವಾ ದಸ ರಾಜಧಮ್ಮೇ ಅಕೋಪೇನ್ತೋ ಧಮ್ಮೇನ ರಜ್ಜಂ ಕಾರೇಸಿ ಧನಞ್ಜಯೋ ನಾಮ ನಾಮೇನ. ಸೋ ಚತೂಸು ನಗರದ್ವಾರೇಸು ನಗರಮಜ್ಝೇ ನಿವೇಸನದ್ವಾರೇತಿ ಛ ದಾನಸಾಲಾಯೋ ಕಾರೇತ್ವಾ ದೇವಸಿಕಂ ಛಸತಸಹಸ್ಸಂ ಧನಂ ವಿಸ್ಸಜ್ಜೇನ್ತೋ ಸಕಲಜಮ್ಬುದೀಪಂ ಉನ್ನಙ್ಗಲಂ ಕತ್ವಾ ದಾನಂ ಅದಾಸಿ. ತಸ್ಸ ದಾನಜ್ಝಾಸಯತಾ ದಾನಾಭಿರತಿ ಸಕಲಜಮ್ಬುದೀಪಂ ಪತ್ಥರಿ.