೯. ವನವಚ್ಛತ್ಥೇರಅಪದಾನವಣ್ಣನಾ

ನವಮಾಪದಾನೇ ಇಮಮ್ಹಿ ಭದ್ದಕೇ ಕಪ್ಪೇತಿಆದಿಕಂ ಆಯಸ್ಮತೋ ವನವಚ್ಛತ್ಥೇರಸ್ಸ ಅಪದಾನಂ. ಅಯಮ್ಪಿ ಪುರಿಮಬುದ್ಧೇಸು ಕತಾಧಿಕಾರೋ ತತ್ಥ ತತ್ಥ ಭವೇ ವಿವಟ್ಟೂಪನಿಸ್ಸಯಾನಿ ಪುಞ್ಞಾನಿ ಉಪಚಿನನ್ತೋ ಕಸ್ಸಪಸ್ಸ ಭಗವತೋ ಕಾಲೇ ಕುಲಗೇಹೇ ನಿಬ್ಬತ್ತೋ ವಿಞ್ಞುತಂ ಪತ್ವಾ ಸತ್ಥು ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸುತ್ವಾ ಸದ್ಧಾಜಾತೋ ಪಬ್ಬಜಿತ್ವಾ ಪರಿಸುದ್ಧಂ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ ಚರಿತ್ವಾ ತತೋ ಚುತೋ ದೇವಲೋಕೇ ನಿಬ್ಬತ್ತೋ, ತತೋ ಚುತೋ ಅರಞ್ಞಾಯತನೇ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಸಮೀಪೇ ಕಪೋತಯೋನಿಯಂ ನಿಬ್ಬತ್ತೋ. ತೇಸು ಮೇತ್ತಚಿತ್ತೋ ಧಮ್ಮಂ ಸುತ್ವಾ ತತೋ ಚುತೋ ದೇವಮನುಸ್ಸೇಸು ಸಂಸರನ್ತೋ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಬುದ್ಧುಪ್ಪಾದೇ ಕಪಿಲವತ್ಥುಸ್ಮಿಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಕುಲೇ ನಿಬ್ಬತ್ತಿ. ತಸ್ಸ ಮಾತುಕುಚ್ಛಿಗತಕಾಲೇಯೇವ ಮಾತು ದೋಹಳೋ ಉದಪಾದಿ ವನೇ ವಸಿತುಂ ವನೇ ವಿಜಾಯಿತುಂ. ತತೋ ಇಚ್ಛಾನುರೂಪವಸೇನ ವನೇ ವಸನ್ತಿಯಾ ಗಬ್ಭವುಟ್ಠಾನಂ ಅಹೋಸಿ. ಗಬ್ಭತೋ ನಿಕ್ಖನ್ತಞ್ಚ ನಂ ಕಾಸಾವಖಣ್ಡೇನ ಪಟಿಗ್ಗಹೇಸುಂ. ತದಾ ಬೋಧಿಸತ್ತಸ್ಸ ಉಪ್ಪನ್ನಕಾಲೋ, ರಾಜಾ ತಂ ಕುಮಾರಂ ಆಹರಾಪೇತ್ವಾ ಸಹೇವ ಪೋಸೇಸಿ. ಅಥ ಬೋಧಿಸತ್ತೋ ಮಹಾಭಿನಿಕ್ಖಮನಂ ನಿಕ್ಖಮಿತ್ವಾ ಪಬ್ಬಜಿತ್ವಾ ಛಬ್ಬಸಾನಿ ದುಕ್ಕರಕಾರಿಕಂ ಕತ್ವಾ ಬುದ್ಧೇ ಜಾತೇ ಸೋ ಮಹಾಕಸ್ಸಪಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕಂ ಗನ್ತ್ವಾ ತಸ್ಸೋವಾದೇ ಪಸನ್ನೋ ತಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕಾ ಬುದ್ಧುಪ್ಪಾದಭಾವಂ ಸುತ್ವಾ ಸತ್ಥು ಸನ್ತಿಕಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಧಮ್ಮಂ ಸುತ್ವಾ ಪಬ್ಬಜಿತ್ವಾ ನಚಿರಸ್ಸೇವ ಛಳಭಿಞ್ಞೋ ಅರಹಾ ಅಹೋಸಿ.

೨೫೧. ಸೋ ಅರಹತ್ತಂ ಪತ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ಪುಬ್ಬಕಮ್ಮಂ ಸರಿತ್ವಾ ಸೋಮನಸ್ಸಜಾತೋ ಪುಬ್ಬಚರಿತಾಪದಾನಂ ಪಕಾಸೇನ್ತೋ ಇಮಮ್ಹಿ ಭದ್ದಕೇ ಕಪ್ಪೇತಿಆದಿಮಾಹ. ತತ್ಥ ಬ್ರಹ್ಮಬನ್ಧು ಮಹಾಯಸೋತಿ ಏತ್ಥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಂ ಬನ್ಧು ಞಾತಕೋತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಬನ್ಧೂತಿ ವತ್ತಬ್ಬೇ ಗಾಥಾಬನ್ಧಸುಖತ್ಥಂ ‘‘ಬ್ರಹ್ಮಬನ್ಧೂ’’ತಿ ವುತ್ತನ್ತಿ ವೇದಿತಬ್ಬಂ. ಲೋಕತ್ತಯಬ್ಯಾಪಕಯಸತ್ತಾ ಮಹಾಯಸೋ. ಸೇಸಂ ಸಬ್ಬಂ ಸುವಿಞ್ಞೇಯ್ಯಮೇವಾತಿ.

ವನವಚ್ಛತ್ಥೇರಅಪದಾನವಣ್ಣನಾ ಸಮತ್ತಾ.