೧೦. ಚೂಳಸುಗನ್ಧತ್ಥೇರಅಪದಾನವಣ್ಣನಾ

ದಸಮಾಪದಾನೇ ಇಮಮ್ಹಿ ಭದ್ದಕೇ ಕಪ್ಪೇತಿಆದಿಕಂ ಆಯಸ್ಮತೋ ಸುಗನ್ಧತ್ಥೇರಸ್ಸ ಅಪದಾನಂ. ಅಯಮ್ಪಿ ಪುರಿಮಬುದ್ಧೇಸು ಕತಾಧಿಕಾರೋ ತತ್ಥ ತತ್ಥ ಭವೇ ವಿವಟ್ಟೂಪನಿಸ್ಸಯಾನಿ ಪುಞ್ಞಾನಿ ಉಪಚಿನನ್ತೋ ಕಸ್ಸಪಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧಕಾಲೇ ಬಾರಾಣಸಿಯಂ ವಿಭವಸಮ್ಪನ್ನೇ ಕುಲೇ ನಿಬ್ಬತ್ತೋ ವಿಞ್ಞುತಂ ಪತ್ವಾ ಸತ್ಥು ಸನ್ತಿಕೇ ಧಮ್ಮಂ ಸುತ್ವಾ ಸಬ್ಬದಾ ನಮಸ್ಸಮಾನೋ ಮಹಾದಾನಂ ದದಮಾನೋ ಮಾಸಸ್ಸ ಸತ್ತಕ್ಖತ್ತುಂ ಭಗವತೋ ಗನ್ಧಕುಟಿಯಾ ಚತುಜ್ಜಾತಿಗನ್ಧೇನ ವಿಲಿಮ್ಪೇಸಿ. ‘‘ಮಮ ನಿಬ್ಬತ್ತನಿಬ್ಬತ್ತಟ್ಠಾನೇ ಸರೀರತೋ ಸುಗನ್ಧಗನ್ಧೋ ನಿಬ್ಬತ್ತತೂ’’ತಿ ಪತ್ಥನಂ ಅಕಾಸಿ. ಭಗವಾ ತಂ ಬ್ಯಾಕಾಸಿ. ಸೋ ಯಾವತಾಯುಕಂ ಠತ್ವಾ ಪುಞ್ಞಾನಿ ಕರೋನ್ತೋ ತತೋ ಚುತೋ ದೇವಲೋಕೇ ನಿಬ್ಬತ್ತೋ ಕಾಮಾವಚರಲೋಕಂ ಸರೀರಗನ್ಧೇನ ಸುಗನ್ಧಂ ಕುರುಮಾನೋ ಸುಗನ್ಧದೇವಪುತ್ತೋತಿ ಪಾಕಟೋ ಅಹೋಸಿ. ಸೋ ದೇವಲೋಕಸಮ್ಪತ್ತಿಯೋ ಅನುಭವಿತ್ವಾ ತತೋ ಚುತೋ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಬುದ್ಧುಪ್ಪಾದೇ ಮಹಾಭೋಗಕುಲೇ ನಿಬ್ಬತ್ತಿ, ತಸ್ಸ ಮಾತುಕುಚ್ಛಿಗತಸ್ಸೇವ ಮಾತುಯಾ ಸರೀರಗನ್ಧೇನ ಸಕಲಗೇಹಂ ಸಕಲನಗರಞ್ಚ ಸುಗನ್ಧೇನ ಏಕಗನ್ಧಂ ಅಹೋಸಿ, ಜಾತಕ್ಖಣೇ ಸಕಲಂ ಸಾವತ್ಥಿನಗರಂ ಸುಗನ್ಧಕರಣ್ಡಕೋ ವಿಯ ಅಹೋಸಿ, ತೇನಸ್ಸ ಸುಗನ್ಧೋತಿ ನಾಮಂ ಕರಿಂಸು. ಸೋ ವುದ್ಧಿಂ ಅಗಮಾಸಿ. ತದಾ ಸತ್ಥಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಪತ್ವಾ ಜೇತವನಮಹಾವಿಹಾರಂ ಪಟಿಗ್ಗಹೇಸಿ, ತಂ ದಿಸ್ವಾ ಪಸನ್ನಮಾನಸೋ ಭಗವತೋ ಸನ್ತಿಕೇ ಪಬ್ಬಜಿತ್ವಾ ನಚಿರಸ್ಸೇವ ಸಹ ಪಟಿಸಮ್ಭಿದಾಹಿ ಅರಹತ್ತಂ ಪಾಪುಣಿ. ತಸ್ಸ ಉಪ್ಪನ್ನದಿವಸತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ಯಾವ ಪರಿನಿಬ್ಬಾನಾ ಏತ್ಥನ್ತರೇ ನಿಪನ್ನಟ್ಠಾನಾದೀಸು ಸುಗನ್ಧಮೇವ ವಾಯಿ. ದೇವಾಪಿ ದಿಬ್ಬಚುಣ್ಣದಿಬ್ಬಗನ್ಧಪುಪ್ಫಾನಿ ಓಕಿರನ್ತಿ.

೨೭೨. ಸೋಪಿ ಥೇರೋ ಅರಹತ್ತಂ ಪತ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ಪುಬ್ಬಕಮ್ಮಂ ಸರಿತ್ವಾ ಸೋಮನಸ್ಸಜಾತೋ ಪುಬ್ಬಚರಿತಾಪದಾನಂ ಪಕಾಸೇನ್ತೋ ಇಮಮ್ಹಿ ಭದ್ದಕೇ ಕಪ್ಪೇತಿಆದಿಮಾಹ. ತಂ ಸಬ್ಬಂ ಹೇಟ್ಠಾ ವುತ್ತನಯತ್ತಾ ಉತ್ತಾನತ್ಥತ್ತಾ ಚ ಸುವಿಞ್ಞೇಯ್ಯಮೇವ, ಕೇವಲಂ ಪುಞ್ಞನಾನತ್ತಂ ನಾಮನಾನತ್ತಞ್ಚ ವಿಸೇಸೋ.

ಚೂಳಸುಗನ್ಧತ್ಥೇರಅಪದಾನವಣ್ಣನಾ ಸಮತ್ತಾ.

ಪಞ್ಚಪಞ್ಞಾಸಮವಗ್ಗವಣ್ಣನಾ ಸಮತ್ತಾ.