೯. ನವಮನಯೋ ಸಮ್ಪಯುತ್ತೇನಸಮ್ಪಯುತ್ತಪದವಣ್ಣನಾ

೩೧೯. ಇದಾನಿ ಸಮ್ಪಯುತ್ತೇನಸಮ್ಪಯುತ್ತಪದಂ ಭಾಜೇತುಂ ವೇದನಾಕ್ಖನ್ಧೇನಾತಿಆದಿ ಆರದ್ಧಂ. ತತ್ಥ ಯಂ ಖನ್ಧಾದಿವಸೇನ ಸಮ್ಪಯುತ್ತಂ, ಪುನ ತಸ್ಸೇವ ಖನ್ಧಾದೀಹಿ ಸಮ್ಪಯೋಗಂ ಪುಚ್ಛಿತ್ವಾ ವಿಸ್ಸಜ್ಜನಂ ಕತಂ. ತಂ ರೂಪೇನ ವಾ ರೂಪಮಿಸ್ಸಕೇಹಿ ವಾ ಸಬ್ಬರೂಪಕ್ಖನ್ಧಸಙ್ಗಾಹಕೇಹಿ ವಾ ಪದೇಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ನ ಯುಜ್ಜತಿ. ರೂಪೇನ ಹಿ ರೂಪಮಿಸ್ಸಕೇನ ವಾ ಅಞ್ಞೇಸಂ ಸಮ್ಪಯೋಗೋ ನತ್ಥಿ. ಸಬ್ಬರೂಪಕ್ಖನ್ಧಸಙ್ಗಾಹಕೇಹಿ ಸಬ್ಬೇಸಂ ಸಮ್ಪಯೋಗಾರಹಾನಂ ಖನ್ಧಾದೀನಂ ಗಹಿತತ್ತಾ ಅಞ್ಞಂಯೇವ ನತ್ಥಿ, ಯಂ ತೇನ ಸಹ ಸಮ್ಪಯೋಗಂ ಗಚ್ಛೇಯ್ಯ. ತಸ್ಮಾ ತಥಾರೂಪಾನಿ ಪದಾನಿ ಇಧ ನ ಗಹಿತಾನಿ. ಯಾನಿ ಪನ ಪದಾನಿ ರೂಪೇನ ಅಸಮ್ಮಿಸ್ಸಂ ಅರೂಪೇಕದೇಸಂ ದೀಪೇನ್ತಿ, ತಾನಿ ಇಧ ಗಹಿತಾನಿ. ತೇಸಂ ಇದಮುದ್ದಾನಂ –

‘‘ಅರೂಪಕ್ಖನ್ಧಾ ಚತ್ತಾರೋ, ಮನಾಯತನಮೇವ ಚ;

ವಿಞ್ಞಾಣಧಾತುಯೋ ಸತ್ತ, ದ್ವೇ ಸಚ್ಚಾ ಚುದ್ದಸಿನ್ದ್ರಿಯಾ.

‘‘ಪಚ್ಚಯೇ ದ್ವಾದಸ ಪದಾ, ತತೋ ಉಪರಿ ಸೋಳಸ;

ತಿಕೇಸು ಅಟ್ಠ ಗೋಚ್ಛಕೇ, ತೇಚತ್ತಾಲೀಸಮೇವ ಚ.

‘‘ಮಹನ್ತರದುಕೇ ಸತ್ತ, ಪದಾ ಪಿಟ್ಠಿದುಕೇಸು ಛ;

ನವಮಸ್ಸ ಪದಸ್ಸೇತೇ, ನಿದ್ದೇಸೇ ಸಙ್ಗಹಂ ಗತಾ’’ತಿ.

ಸಬ್ಬಪಞ್ಹೇಸು ಪನ ಯೇ ಧಮ್ಮಾ ಪುಚ್ಛಾಯ ಉದ್ಧಟಾ, ತೇ ಯೇಹಿ ಸಮ್ಪಯುತ್ತಾ ಹೋನ್ತಿ, ತೇಸಂ ವಸೇನ ಖನ್ಧಾದಿಭೇದೋ ವೇದಿತಬ್ಬೋ. ವೇದನಾಕ್ಖನ್ಧೇನ ಹಿ ಇತರೇ ತಯೋ ಖನ್ಧಾ ಸಮ್ಪಯುತ್ತಾ, ಪುನ ತೇಹಿ ವೇದನಾಕ್ಖನ್ಧೋ ಸಮ್ಪಯುತ್ತೋ. ಸೋ ತೇಹಿ ಸಞ್ಞಾದೀಹಿ ತೀಹಿ ಖನ್ಧೇಹಿ, ಏಕೇನ ಮನಾಯತನೇನ, ಸತ್ತಹಿ ವಿಞ್ಞಾಣಧಾತೂಹಿ, ಏಕಸ್ಮಿಂ ಧಮ್ಮಾಯತನೇ, ಧಮ್ಮಧಾತುಯಾ ಚ, ಕೇಹಿಚಿ ಸಞ್ಞಾಸಙ್ಖಾರೇಹೇವ ಸಮ್ಪಯುತ್ತೋ. ಏಸೇವ ನಯೋ ಸಬ್ಬತ್ಥಾತಿ.

ಸಮ್ಪಯುತ್ತೇನಸಮ್ಪಯುತ್ತಪದವಣ್ಣನಾ.