೪. ಭದ್ದಕಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೧೪. ಚತುತ್ಥೇ ನ ಭದ್ದಕನ್ತಿ ನ ಲದ್ಧಕಂ. ತತ್ಥ ಯೋ ಹಿ ಭೀತಭೀತೋ ಮರತಿ, ತಸ್ಸ ನ ಭದ್ದಕಂ ಮರಣಂ ಹೋತಿ. ಯೋ ಅಪಾಯೇ ಪಟಿಸನ್ಧಿಂ ಗಣ್ಹಾತಿ, ತಸ್ಸ ನ ಭದ್ದಿಕಾ ಕಾಲಕಿರಿಯಾ ಹೋತಿ. ಕಮ್ಮಾರಾಮೋತಿಆದೀಸು ಆರಮಣಂ ಆರಾಮೋ, ಅಭಿರತೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ವಿಹಾರಕರಣಾದಿಮ್ಹಿ ನವಕಮ್ಮೇ ಆರಾಮೋ ಅಸ್ಸಾತಿ ಕಮ್ಮಾರಾಮೋ. ತಸ್ಮಿಂಯೇವ ಕಮ್ಮೇ ರತೋತಿ ಕಮ್ಮರತೋ. ತದೇವ ಕಮ್ಮಾರಾಮತಂ ಪುನಪ್ಪುನಂ ಯುತ್ತೋತಿ ಅನುಯುತ್ತೋ. ಏಸ ನಯೋ ಸಬ್ಬತ್ಥ. ಏತ್ಥ ಚ ಭಸ್ಸನ್ತಿ ಆಲಾಪಸಲ್ಲಾಪೋ. ನಿದ್ದಾತಿ ಸೋಪ್ಪಂ. ಸಙ್ಗಣಿಕಾತಿ ಗಣಸಙ್ಗಣಿಕಾ. ಸಾ ‘‘ಏಕಸ್ಸ ದುತಿಯೋ ಹೋತಿ, ದ್ವಿನ್ನಂ ಹೋತಿ ತತಿಯಕೋ’’ತಿಆದಿನಾ ನಯೇನ ವೇದಿತಬ್ಬಾ. ಸಂಸಗ್ಗೋತಿ ದಸ್ಸನಸವನಸಮುಲ್ಲಾಪಸಮ್ಭೋಗಕಾಯಸಂಸಗ್ಗವಸೇನ ಪವತ್ತೋ ಸಂಸಟ್ಠಭಾವೋ. ಪಪಞ್ಚೋತಿ ತಣ್ಹಾದಿಟ್ಠಿಮಾನವಸೇನ ಪವತ್ತೋ ಮದನಾಕಾರಸಣ್ಠಿತೋ ಕಿಲೇಸಪಪಞ್ಚೋ. ಸಕ್ಕಾಯನ್ತಿ ತೇಭೂಮಕವಟ್ಟಂ. ಸಮ್ಮಾ ದುಕ್ಖಸ್ಸ ಅನ್ತಕಿರಿಯಾಯಾತಿ ಹೇತುನಾ ನಯೇನ ಸಕಲವಟ್ಟದುಕ್ಖಸ್ಸ ಪರಿವಟುಮಪರಿಚ್ಛೇದಕರಣತ್ಥಂ. ಮಗೋತಿ ಮಗಸದಿಸೋ. ನಿಪ್ಪಪಞ್ಚಪದೇತಿ ನಿಬ್ಬಾನಪದೇ. ಆರಾಧಯೀತಿ ಪರಿಪೂರಯಿ ತಂ ಸಮ್ಪಾದೇಸೀತಿ.