೨. ಸಾರಣೀಯಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೧೨. ದುತಿಯೇ ಖತ್ತಿಯಸ್ಸಾತಿ ಜಾತಿಯಾ ಖತ್ತಿಯಸ್ಸ. ಮುದ್ಧಾವಸಿತ್ತಸ್ಸಾತಿ ರಾಜಾಭಿಸೇಕೇನ ಮುದ್ಧನಿ ಅಭಿಸಿತ್ತಸ್ಸ. ಸಾರಣೀಯಾನಿ ಭವನ್ತೀತಿ ಸರಿತಬ್ಬಾನಿ ಅಸಮ್ಮುಸ್ಸನೀಯಾನಿ ಹೋನ್ತಿ. ಜಾತೋತಿ ನಿಬ್ಬತ್ತೋ. ಯಾವಜೀವಂ ಸಾರಣೀಯನ್ತಿ ದಹರಕಾಲೇ ಜಾನಿತುಮ್ಪಿ ನ ಸಕ್ಕಾ, ಅಪರಭಾಗೇ ಪನ ಮಾತಾಪಿತುಆದೀಹಿ ಞಾತಕೇಹಿ ವಾ ದಾಸಾದೀಹಿ ವಾ ‘‘ತ್ವಂ ಅಸುಕಜನಪದೇ ಅಸುಕನಗರೇ ಅಸುಕದಿವಸೇ ಅಸುಕನಕ್ಖತ್ತೇ ಜಾತೋ’’ತಿ ಆಚಿಕ್ಖಿತೇ ಸುತ್ವಾ ತತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ಯಾವಜೀವಂ ಸರತಿ ನ ಸಮ್ಮುಸ್ಸತಿ. ತೇನ ವುತ್ತಂ – ‘‘ಯಾವಜೀವಂ ಸಾರಣೀಯಂ ಹೋತೀ’’ತಿ.

ಇದಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದುತಿಯನ್ತಿ ಅಭಿಸೇಕಟ್ಠಾನಂ ನಾಮ ರಞ್ಞೋ ಬಲವತುಟ್ಠಿಕರಂ ಹೋತಿ, ತೇನಸ್ಸ ತಂ ಯಾವಜೀವಂ ಸಾರಣೀಯಂ. ಸಙ್ಗಾಮವಿಜಯಟ್ಠಾನೇಪಿ ಏಸೇವ ನಯೋ. ಏತ್ಥ ಪನ ಸಙ್ಗಾಮನ್ತಿ ಯುದ್ಧಂ. ಅಭಿವಿಜಿನಿತ್ವಾತಿ ಜಿನಿತ್ವಾ ಸತ್ತುಮದ್ದನಂ ಕತ್ವಾ. ತಮೇವ ಸಙ್ಗಾಮಸೀಸನ್ತಿ ತಮೇವ ಸಙ್ಗಾಮಟ್ಠಾನಂ. ಅಜ್ಝಾವಸತೀತಿ ಅಭಿಭವಿತ್ವಾ ಆವಸತಿ.

ಇದಾನಿ ಯಸ್ಮಾ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧಸ್ಸ ರಞ್ಞೋ ಜಾತಿಟ್ಠಾನಾದೀಹಿ ಕತ್ತಬ್ಬಕಿಚ್ಚಂ ನತ್ಥಿ, ಇಮಸ್ಮಿಂ ಪನ ಸಾಸನೇ ತಪ್ಪಟಿಭಾಗೇ ತಯೋ ಪುಗ್ಗಲೇ ದಸ್ಸೇತುಂ ಇದಂ ಕಾರಣಂ ಆಭತಂ, ತಸ್ಮಾ ತೇ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ಏವಮೇವ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇತಿಆದಿಮಾಹ. ತತ್ಥ ಅನಗಾರಿಯಂ ಪಬ್ಬಜಿತೋ ಹೋತೀತಿ ಏತ್ಥ ಚತುಪಾರಿಸುದ್ಧಿಸೀಲಮ್ಪಿ ಪಬ್ಬಜ್ಜಾನಿಸ್ಸಿತಮೇವಾತಿ ವೇದಿತಬ್ಬಂ. ಸಾರಣೀಯಂ ಹೋತೀತಿ ‘‘ಅಹಂ ಅಸುಕರಟ್ಠೇ ಅಸುಕಜನಪದೇ ಅಸುಕವಿಹಾರೇ ಅಸುಕಮಾಳಕೇ ಅಸುಕದಿವಾಟ್ಠಾನೇ ಅಸುಕಚಙ್ಕಮೇ ಅಸುಕರುಕ್ಖಮೂಲೇ ಪಬ್ಬಜಿತೋ’’ತಿ ಏವಂ ಯಾವಜೀವಂ ಸರಿತಬ್ಬಮೇವ ಹೋತಿ ನ ಸಮ್ಮುಸ್ಸಿತಬ್ಬಂ.

ಇದಂ ದುಕ್ಖನ್ತಿ ಏತ್ತಕಂ ದುಕ್ಖಂ, ನ ಇತೋ ಉದ್ಧಂ ದುಕ್ಖಂ ಅತ್ಥಿ. ಅಯಂ ದುಕ್ಖಸಮುದಯೋತಿ ಏತ್ತಕೋ ದುಕ್ಖಸಮುದಯೋ, ನ ಇತೋ ಉದ್ಧಂ ದುಕ್ಖಸಮುದಯೋ ಅತ್ಥೀತಿ. ಸೇಸಪದದ್ವಯೇಪಿ ಏಸೇವ ನಯೋ. ಏವಮೇತ್ಥ ಚತೂಹಿ ಸಚ್ಚೇಹಿ ಸೋತಾಪತ್ತಿಮಗ್ಗೋ ಕಥಿತೋ. ಕಸಿಣಪರಿಕಮ್ಮವಿಪಸ್ಸನಾಞಾಣಾನಿ ಪನ ಮಗ್ಗಸನ್ನಿಸ್ಸಿತಾನೇವ ಹೋನ್ತಿ. ಸಾರಣೀಯಂ ಹೋತೀತಿ ‘‘ಅಹಂ ಅಸುಕರಟ್ಠೇ…ಪೇ… ಅಸುಕರುಕ್ಖಮೂಲೇ ಸೋತಾಪನ್ನೋ ಜಾತೋ’’ತಿ ಯಾವಜೀವಂ ಸಾರಣೀಯಂ ಹೋತಿ ಅಸಮ್ಮುಸ್ಸನೀಯಂ.

ಆಸವಾನಂ ಖಯಾತಿ ಆಸವಾನಂ ಖಯೇನ. ಚೇತೋವಿಮುತ್ತಿನ್ತಿ ಫಲಸಮಾಧಿಂ. ಪಞ್ಞಾವಿಮುತ್ತಿನ್ತಿ ಫಲಪಞ್ಞಂ. ಸಯಂ ಅಭಿಞ್ಞಾ ಸಚ್ಛಿಕತ್ವಾತಿ ಅತ್ತನಾವ ಅಭಿವಿಸಿಟ್ಠಾಯ ಪಞ್ಞಾಯ ಪಚ್ಚಕ್ಖಂ ಕತ್ವಾ. ಉಪಸಮ್ಪಜ್ಜ ವಿಹರತೀತಿ ಪಟಿಲಭಿತ್ವಾ ವಿಹರತಿ. ಸಾರಣೀಯನ್ತಿ ‘‘ಮಯಾ ಅಸುಕರಟ್ಠೇ…ಪೇ… ಅಸುಕರುಕ್ಖಮೂಲೇ ಅರಹತ್ತಂ ಪತ್ತ’’ನ್ತಿ ಅತ್ತನೋ ಅರಹತ್ತಪತ್ತಿಟ್ಠಾನಂ ನಾಮ ಯಾವಜೀವಂ ಸಾರಣೀಯಂ ಹೋತಿ ಅಸಮ್ಮುಸ್ಸನೀಯನ್ತಿ ಯಥಾನುಸನ್ಧಿನಾವ ದೇಸನಂ ನಿಟ್ಠಪೇಸಿ.