೨೭. ಭಾವಕಮ್ಮೇಸು ತಬ್ಬಾನೀಯಾ

ತಬ್ಬಅನೀಯಾ ಕ್ರಿಯತ್ಥಾ ಪರೇ ಭಾವಕಮ್ಮೇಸು ಭವನ್ತಿ, ಬಹುಲಂವಿಧಾನಾ ಕತ್ತುಕರಣಾದೀಸುಪಿ. ಭೂ=ಸತ್ತಾಯಂ, ‘‘ಯುವಣ್ಣಾನ+ಮೇ ಓಪಚ್ಚಯೇ’’ತಿ ಓಕಾರೇ ‘‘ಊಬ್ಯಞ್ಜನಸ್ಸಾ’’ತಿ ಊಆಗಮೋ, ಞ್ಞಕಾರೋ ಆದ್ಯಾವಯವತ್ಥೋ. ಓಸ್ಸ ‘‘ಏಓನ+ ಮಯವಾ ಸರೇ’’ತಿ ಅವಾದೇಸೋ, ಭೂಯತೇತಿ ಭವಿತಬ್ಬಂ ಭವತಾ ಭವನೀಯಂ. ಭಾವಸ್ಸೇ+ಕತ್ತಾ ಏಕವಚನಮೇವ, ತಞ್ಚ ನಪುಂಸಕಲಿಙ್ಗಂ.

ತಬ್ಬಾದ್ಯಭಿಹಿತೋ ಭಾವೋ,

ದಬ್ಬಮಿವ ಪಕಾಸತೀತಿ-ಬಹುವಚನಞ್ಚ ಹೋತಿ.

ಕಮ್ಮೇ-ಅಭಿಪುಬ್ಬೋ, ಅಭಿಭೂಯತೇ ಅಭಿಭೂಯಿತ್ಥ ಅಭಿಭೂಯಿಸ್ಸತೇತಿ ಅಭಿಭವಿತಬ್ಬೋ ಕೋಧೋ ಪಣ್ಡಿತೇನ, ಅಭಿಭವಿತಬ್ಬಾ ತಣ್ಹಾ, ಅಭಿಭವಿತಬ್ಬಂ ದುಕ್ಖಂ. ಏವಂ ಅಭಿಭವನೀಯೋ ಅಭಿಭವನೀಯಾ ಅಭಿಭವನೀಯಂ, ಕಮ್ಮೇ ಅಭಿಧೇಯ್ಯಸ್ಸೇವ ಲಿಙ್ಗವಚನಾನಿ.

ವಿಸೇಸ್ಸಲಿಙ್ಗಾತಬ್ಬಾದೀ, ತತ್ಥಾ+ದೋ ಪಞ್ಚ ಭಾವಜಾ;

ನಪುಂಸಕೇ ಸಿಯುಂ ಭಾವೇ, ಕ್ತೋ ಚಾ+ನೋ ಅಕತ್ತರಿ.

ಭಾವಸ್ಮಿಂ ಘಣ ಪುಮೇ ಏವಂ, ಇಯುವಣ್ಣಾ ಗಹಾದಿಜೋ;

ಅಪಚ್ಚಯೋಪಿ ವಾ+ಸಂಖ್ಯಾ, ತು+ಮಾದಿತ್ವನ್ತಕಾ ಸಿಯುಂ.

ಇತೋ ಪರಂ ಉಪಸಗ್ಗಪುಬ್ಬತಾ ಚ ಕಾಲತ್ತಯಸ್ಸ ವಾಕ್ಯಗಹಣಞ್ಚ ವುತ್ತನಯೇನ ಞಾತಬ್ಬಂ, ತಸ್ಮಾ ಅನುರೂಪವಾಕ್ಯಮೇವ ದಸ್ಸಯಿಸ್ಸಾಮ –

ಆಸ=ಉಪವೇಸನೇ, ಆಸನೇ ಆಸಿತಬ್ಬಂ ತಯಾ ಆಸನೀಯಂ. ಕಮ್ಮೇ-ಉಪಾಸೀಯತೀತಿ ಉಪಾಸಿತಬ್ಬೋ ಗುರು ಉಪಾಸನೀಯೋ. ಸೀ=ಸಯೇ, ಏ+ಅಯಾದೇಸಾ, ಸಯನಂ ಸಯಿತಬ್ಬಂ ಸಯನೀಯಂ ತಯಾ. ಅತಿಸೀಯತೀತಿ ಅತಿಸಯಿತಬ್ಬೋ ಕಟೋ ತೇ ಅತಿಸಯನೀಯೋ. ಪದ=ಗಮನೇ, ‘‘ಪದಾದೀನಂ ಕ್ವಚೀ’’ತಿ ಯುಕ, ಕಕಾರೋ ಕಾನುಬನ್ಧಕಾರಿಯತ್ಥೋ, ಉಕಾರೋ ಉಚ್ಚಾರಣತ್ಥೋ, ದಸ್ಸಜೋ ಪುಬ್ಬರೂಪಞ್ಚ, ಉಪ್ಪಜ್ಜನಂ ಉಪ್ಪಜ್ಜಿತಬ್ಬಂ ಉಪ್ಪಜ್ಜನೀಯಂ. ಪಟಿಪಜ್ಜೀಯತೀತಿ ಪಟಿಪಜ್ಜಿತಬ್ಬೋ ಮಗ್ಗೋ ಪಟಿಪಜ್ಜನೀಯೋ. ಬುಧ=ಞಾಣೇ, ಬುಜ್ಝತೇತಿ ಬುಜ್ಝಿತಬ್ಬೋ ಧಮ್ಮೋ ಬುಜ್ಝನೀಯೋ. ಸು=ಸವನೇ, ಸೂಯತೇತಿ ಸೋತಬ್ಬೋ ಧಮ್ಮೋ, ಞ್ಞಿಮ್ಹಿ ನಾಗಮೇ ‘‘ತಥನರಾನಂ ಟಠಣಲಾ’’ತಿ ಣೇ ಚ ಕತೇ ‘‘ನ ತೇ ಕಾನುಬನ್ಧ+ನಾಗಮೇಸೂ’’ತಿ ಓಕಾರಾಭಾವೋ. ಸುಣಿತಬ್ಬೋ, ಸವನೀಯೋ. ಕರ=ಕರಣೇ –