೧೪. ಪುಬ್ಬಪರಚ್ಛಕ್ಕಾನ+ಮೇಕಾನೇಕೇಸು ತುಮ್ಹಾ+ಮ್ಹ+ಸೇಸೇಸು ದ್ವೇ ದ್ವೇ ಮಜ್ಝಿಮು+ತ್ತಮ+ಪಠಮಾ

ಏಕಾನೇಕೇಸು ತುಮ್ಹಅಮ್ಹಸದ್ದವಚನೀಯೇಸು ತದಞ್ಞಸದ್ದವಚನೀಯೇಸು ಚ ಕಾರಕೇಸು ಪುಬ್ಬಚ್ಛಕ್ಕಾನಂ ಪರಚ್ಛಕ್ಕಾನಞ್ಚ ಮಜ್ಝಿಮು+ತ್ತಮ+ಪಠಮಾ ದ್ವೇ ದ್ವೇ ಹೋನ್ತಿ ಯಥಾಕ್ಕಮಂ. ತತ್ಥತಿ ಅನ್ತೀತಿ ಪಠಮಪುರಿಸೋ, ಆದೋ ನಿದ್ದಿಟ್ಠತ್ತಾ. ಸಿ ಥ ಇತಿ ಮಜ್ಝಿಮಪುರಿಸೋ, ಮಜ್ಝೇ ನಿದ್ದಿಟ್ಠತ್ತಾ. ಮಿ ಮ ಇತಿ ಉತ್ತಮಪುರಿಸೋ. ಉತ್ತಮಸದ್ದೋ+ಯಂ ಸಭಾವತೋ ತಿಪಭುತೀನ+ಮನ್ತ+ಮಾಹ. ಪರಚ್ಛಕ್ಕೇಪಿ ತೇ ಅನ್ತೇತಿಆದಿನಾ ಏವಂ ಯೋಜೇತಬ್ಬಂ. ಏವಂ ಸೇಸೇಸು ಭವಿಸ್ಸತಿಆದೀಸು ಸತ್ತಸು ಪಚ್ಚಯವಿಧಾನಸುತ್ತೇಸುಪಿ ಯೋಜೇತಬ್ಬಂ.

ಇದಾನಿ ಭೂವಾದೀನ+ಮಟ್ಠಗಣಾನಂ ಭೂವಾದಿಗಣೇಸು ಭೂ=ಸತ್ತಾಯ+ಮಿತಿ ಪಠಮಧಾತುತೋ ಪರಾ ತ್ಯಾದಯೋ ಯೋಜೀಯನ್ತೇ. ತತ್ಥ ‘‘ಏಕಮ್ಹಿ ವತ್ತಬ್ಬೇ ಏಕವಚನಂ’’ತಿ ತ್ಯಾದೀಸು ಪರಭೂತೇಸು ಕತ್ತು+ಕಮ್ಮ+ಭಾವೇಸುಯೇವ ಕ್ಯವಿಕರಣಲವಿಕರಣಾ ಹೋನ್ತೀತಿ ‘‘ಕ್ಯೋ ಭಾವಕಮ್ಮೇಸ್ವ+ಪರೋಕ್ಖೇಸು ಮಾನ+ನ್ತ+ತ್ಯಾದೀಸು’’ ‘‘ಕತ್ತರಿ ಲೋ’’ ಇಚ್ಚಾದಿನಾ ತೇಸಂ ವಿಕರಣಾನಂ ವಿಧಾನಾ ತ್ಯಾದಯೋ ಕತ್ತು+ಕಮ್ಮ+ಭಾವೇಸ್ವೇವ ವಿಞ್ಞಾಯನ್ತೀತಿ ಕತ್ತರಿ ತಿಮ್ಹಿಲೋ. ಕೇ ತೇ ವಿಕರಣಾ –

ಪುಬ್ಬಾಪರಭಾಗಟ್ಠಾನಾ, ಭಿನ್ನಧಾತುವಿಭತ್ತಿಯೋ;

ನಿಸ್ಸಾಯ ಪಚ್ಚಯಾ ಹೋನ್ತಿ, ಏತೇ ವಿಕರಣಾ ಸಿಯುಂ.