೫,೧೭. ಕ್ಯೋ ಭಾವಕಮ್ಮೇಸ್ವ+ಪರೋಕ್ಖೇಸು ಮಾನ+ನ್ತ+ತ್ಯಾದೀಸು

ಭಾವಕಮ್ಮವಿಹಿತೇಸು ಪರೋಕ್ಖಾವಜ್ಜಿತೇಸು ಮಾನ+ನ್ತ+ತ್ಯಾದೀಸು ಪರೇಸು ಕ್ಯೋ ಹೋತಿ ಕ್ರಿಯತ್ಥಾ. ಕಕಾರೋ+ನುಬನ್ಧಕಾರಿಯತ್ಥೋ. ‘‘ನ ತೇ ಕಾನುಬನ್ಧ+ನಾಗಮೇಸೂ’’ತಿ ಪಟಿಸೇಧಾ ಓಕಾರಾಭಾವೋ. ಅನುಭೂಯತಿ ಸುಖಂ ದೇವದತ್ತೇನ.

ಏತ್ಥ ಚ –

ಆಖ್ಯಾತೇನ ಅವುತ್ತತ್ತಾ, ಕತ್ತುತೋ ತತಿಯಾ ನ ತು;

ದುತಿಯಾ ಹೋತಿ ಕಮ್ಮಸ್ಸ, ವುತ್ತತ್ತಾ ಪಠಮಾಪಿ+ಧ.

ಅನುಭೂಯನ್ತಿ ಸಮ್ಪತ್ತಿಯೋ ತಯಾ. ಅನುಭೂಯಸಿ ತ್ವಂ ದೇವದತ್ತೇನ. ಅನುಭೂಯಥ ತುಮ್ಹೇ. ಅಹಂ ಅನುಭೂಯಾಮಿ, ತಯಾ ಮಯಂ ಅನುಭೂಯಾಮ. ದ್ವಿತ್ತೇ ಅನುಭುಯ್ಯತಿ+ಚ್ಚಾದಿ. ಏವಂ ಪರಚ್ಛಕ್ಕೇ.

ಭಾವೇ ಅದಬ್ಬವುತ್ತಿನೋ ಭಾವಸ್ಸ ಏಕತ್ತಾ ಏಕವಚನಮೇವ. ತಞ್ಚ ಪಠಮಪುರಿಸೇಕವಚನೇಯೇವ ಸಮ್ಭವತಿ, ನೇವ+ಞ್ಞಂ, ಬಹುಲಂವಿಧಾನಾ. ಭೂಯತಿ ಭೂಯತೇ ದೇವದತ್ತೇನ, ಸಮ್ಪತಿ ಭವನನ್ತ್ಯತ್ಥೋ.

ಪಚಧಾತುತೋ ಕಮ್ಮೇ ಕ್ಯೋ.