೧೪. ಕ್ರಿಯತ್ಥಾ ಬಹುಲಂ –ತಿ

ಚ ಸಬ್ಬತ್ಥ ವತ್ತತೇ. ಕ್ರಿಯಾ ಅತ್ಥೋ ಏತಸ್ಸಾತಿ ಕ್ರಿಯತ್ಥೋ ಧಾತು, ಸೋ ಚ ದುವಿಧೋ ಸಕಮ್ಮಕಾ+ಕಮ್ಮಕವಸೇನ. ತತ್ಥ ಯಸ್ಮಿಂ ಕ್ರಿಯತ್ಥೇ ಕತ್ತುವಾಚಿಮ್ಹಾ ಕಮ್ಮಂ ಗವೇಸೀಯತೇ, ಸೋ ಸಕಮ್ಮಕೋ. ಇತರೋ ಅಕಮ್ಮಕೋ.

ತತ್ರ ಸಕಮ್ಮಕಾ ಕಮ್ಮಾಪೇಕ್ಖಂ ಕ್ರಿಯಂ ವದನ್ತಿ, ಯಥಾ ಕಟಂ ಕರೋತಿ, ಗಾಮಂ ಗಚ್ಛತಿ, ಓದನಂ ಪಚತಿ. ಅಕಮ್ಮಕಾ ಕಮ್ಮನಿರಪೇಕ್ಖಂ ಕ್ರಿಯಂ ವದನ್ತಿ, ಯಥಾ ಅಚ್ಛತಿ ಸೇತಿ ತಿಟ್ಠತಿ. ಕ್ರಿಯಾತಿ ಚ ಗಮನಪಚನಾದಿಕೋ ಅಸತ್ತಸಮ್ಮತೋ ಕತ್ತರಿ ಕಮ್ಮೇ ವಾ ಪತಿಟ್ಠಿತೋ ಕಾರಕಸಮೂಹಸಾಧಿಯೋ ಪದತ್ಥೋ ವುಚ್ಚತಿ. ಅಪಿ ಚ –

ಕರಣಂ ಭವನಂ ಚಾಪಿ, ಕರ+ಭೂಹಿ ಕಥೀಯತೇ;

ತತೋ ಕ್ರಿಯಾದಿವಾಚತ್ತಂ, ಪಾಕಾದೀನಂ ಕಥಂ ಭವೇ.

ಕರ+ಭೂಧಾತೂಹಿ ಕರಣಞ್ಚ ಭವನಞ್ಚ ವುಚ್ಚತಿ, ಪಾಕ+ಗಮನಾದೀಹಿ ತೇಸಂ ಕ್ರಿಯಾಭವನಾನಂ ವಾಚ್ಚತ್ತಂ ಕಥಂ ಭವತೀತಿ ವುತ್ತಂ ಹೋತಿ. ಪುನಪಿ –

ಪಾಕಾದೀನಞ್ಹಿ ವಾಚ್ಚತ್ತಂ, ಕರಭೂಸು ನ ಯುಜ್ಜತಿ;

ತಂ ಬಹುತರವಾಚ್ಚತ್ತಂ, ಪಾಕಾದೀಸು ನ ಯುಜ್ಜತಿ.

ತಂ ನಾಮ –

ಕಾರಿಯರೂಪಾ ಹಿ ಧಾತ್ವತ್ಥಾ, ಸತ್ತಾಯುತ್ತಾ ಚ ತೇ+ಖಿಲಾ;

ತತೋ ಕ್ರಿಯಾ ಚ ಭಾವೋ ಚ, ಸಾಮಞ್ಞಂ ತೇಸು ಗಮ್ಯತೇ.