೧೪. ತ+ಮಧೀತೇ ತಂ ಜಾನಾತಿ ಕ+ಣಿಕಾ ಚ

ದುತಿಯನ್ತತೋ ತ+ಮಧೀತೇ ತಂ ಜಾನಾತೀತಿ ಏತೇಸ್ವ+ತ್ಥೇಸು ಣೋ ಹೋತಿ ಕೋ ಣಿಕೋ ಚ. ಏತ್ಥ ಚಸದ್ದೋ ಕೋ ಚಣಿಕೋ ಚ ಹೋತೀತಿ ಸಮುಚ್ಚಿನೋ, ನೋ ಣಪಚ್ಚಯಂ. ಬ್ಯಾಕರಣ+ಮಧೀತೇ ಜಾನಾತೀತಿ ವಾ ವೇಯ್ಯಾಕರಣೋ, ವಿ+ಆ+ಕರಣನ್ತಿ ವಿಚ್ಛಿಜ್ಜ ಕತಯಾದೇಸಸ್ಸಿ+ಕಾರಸ್ಸ ‘‘ತದಾದೇಸಾ ತದೀವ ಭವನ್ತೀ’’ತಿ ಞಾಯಾ ‘‘ಸರಾನ’’ಮಿಚ್ಚಾದಿನಾ ಏಕಾರೇ ಯಾಗಮದ್ವಿತ್ತಾನಿ. ಏವಂ ಮೋಹುತ್ತೋ, ನೇಮಿತ್ತೋ, ಅಙ್ಗವಿಜ್ಜೋ, ವತ್ಥುವಿಜ್ಜೋ, ಛನ್ದಸೋ, ‘‘ಮನಾ, ದೀನಂ ಸಕ’’ ಇತಿ ಸಕಾಗಮೋ. ಕಮಕೋ, ಪದಕೋ, ವೇನಯಿಕೋ, ಸುತ್ತನ್ತಿಕೋ, ಆಭಿಧಮ್ಮಿಕೋ. ದ್ವಿತಗ್ಗಹಣಂ ಅಜ್ಝೇನಜಾನನೇ ಚ ವಿಸುಂ ವಿಸುಂ ಪಚ್ಚಯವಿಧಾನತ್ಥಂ, ಅಜ್ಝೇನವಿಸಯದಸ್ಸನತ್ಥಂ, ಪಸಿದ್ಧುಪಸಂಹರಣತ್ಥಞ್ಚ.