೧೨. ನಞ

ನಊಚ್ಚೇತಂ ಸ್ಯಾದ್ಯನ್ತಂ ಸ್ಯಾದ್ಯನ್ತೇನ ಸಹೇ+ಕತ್ಥಂ ಹೋತಿ. ಞ್ಞಕಾರೋ ‘‘ಟ ನಞಸ್ಸಾ’’ತಿ ವಿಸೇಸನತ್ಥೋ ‘ಪಾಮನಪುತ್ತಾದೀಸು ನಸ್ಸ ಟೋ ಮಾ ಹೋತೂ’ತಿ. ನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಅಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ, ‘‘ಟ ನಞಸ್ಸಾ’’ತಿ ನಸ್ಸ ಟಾದೇಸೋ. ಞ್ಞ-ಕಾರೋ ಏತ್ಥೇವ ವಿಸೇಸನತ್ಥೋ.

ನ-ನಿಸೇಧೋ ಸತೋ ಯುತ್ತೋ, ದೇಸಾದಿನಿಯಮಂ ವಿನಾ;

ಅಸತೋ ವಾ+ಫಲೋ ತಸ್ಮಾ, ಕಥ+ಮಬ್ರಾಹ್ಮಣೋತಿಚೇ.

ನಿಸೇಧತ್ಥಾನುವಾದೇನ, ಪಟಿಸೇಧವಿಧಿ ಕ್ವಚಿ;

ಪರಸ್ಸ ಮಿಚ್ಛಾಞಾಣತ್ತಾ+ಖ್ಯಾಪನಾಯೋ+ಪಪಜ್ಜತೇ.

ದುವಿಧೋ ಚ+ಸ್ಸ ನಸ್ಸ ಅತ್ಥೋ ಪಸಜ್ಜಪಟಿಸೇಧ+ಪರಿಯುದಾಸವಸೇನ. ತತ್ಥ ಯೋ ‘‘ಅಸೂರಿಕಪಸ್ಸಾರಾಜದಾರಾ’’ತಿಆದೀಸು ವಿಯ ಉತ್ತರಪದತ್ಥಸ್ಸ ಸಬ್ಬದಾ ಅಭಾವಂ ದೀಪೇತಿ, ಸೋ ಪಸಜ್ಜಪಟಿಸೇಧವಾಚೀ ನಾಮ. ಯೋ ಪನ ‘‘ಅಬ್ರಾಹ್ಮಣ+ಮಾನಯಾ’’ತಿಆದೀಸು ವಿಯ ಉತ್ತರಪದತ್ಥಂ ಪರಿಯುದಾಸಿತ್ವಾ ಪಟಿಕ್ಖಿಪಿತ್ವಾ ತಂಸದಿಸೇ ವತ್ಥುಮ್ಹಿ ಕಾರಿಯಂ ಪಟಿಪಾದಯತಿ, ಸೋ ಪರಿಯುದಾಸವಾಚೀ ನಾಮ. ವುತ್ತಞ್ಚ –

ಪಸಜ್ಜಪಟಿಸೇಧಸ್ಸ, ಲಕ್ಖಣಂ ವತ್ಥುನತ್ಥಿತಾ;

ವತ್ಥುತೋ+ಞ್ಞತ್ರ ಯಾ ವುತ್ತಿ, ಪರಿಯುದಾಸಲಕ್ಖಣಂ.

ಯತ್ರ ಅಬ್ರಾಹ್ಮಣಾದೀಸು, ವತ್ಥುಂ ಪರಿಯುದಸ್ಸತಿ;

ತಕ್ರಿಯಾಯುತ್ತರಾಜಾದಿಂ, ವದೇ ಸೋ ಪರಿಯುದಾಸಕೋ.

ಪಸಜ್ಜಪಟಿಸೇಧೋ ತು, ವತ್ಥನ್ತರ+ಮನಾದಿಯ;

ಕಿಞ್ಚಿವತ್ಥುನಿಸೇಧಸ್ಸ, ಪಸಙ್ಗೋ ನ ಭವೇಯ್ಯ ಸೋ.

ತದಞ್ಞೋ ಚ ತಂವಿರುದ್ಧೋ,

ತದಭಾವೋ ಚ ನಞ್ಞತ್ಥೋ.

ತದಞ್ಞತ್ಥೇ – ಅಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣತೋ ಅಞ್ಞೋ ತಂಸದಿಸೋತಿ ವುತ್ತಂ ಹೋತಿ. ಏವಂ ಅಮನುಸ್ಸೋ, ಅಸ್ಸಮಣೋ, ನ ಬ್ಯಾಕತಾ ಅಬ್ಯಾಕತಾ ಧಮ್ಮಾ. ತಬ್ಬಿರುದ್ಧತ್ಥೇ-ನ ಕುಸಲಾ ಅಕುಸಲಾ, ಕುಸಲಪಟಿಪಕ್ಖಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ಏವಂ ಅಲೋಭೋ, ಅಮಿತ್ತೋ, ಅಯಂ ಪರಿಯುದಾಸನಯೋ. ತದಭಾವೇ-ನ ಕತ್ವಾ ಅಕತ್ವಾ, ಅಕಾತುನ ಪುಞ್ಞಂ, ಅಕರೋನ್ತೋ, ಅಭಾವೋ ಭವತಿ. ಅಯಂ ಪಸಜ್ಜಪಟಿಸೇಧನಯೋ.

ಏತ್ಥ ಚ ಉಭೋಸು ಪರಿಯುದಾಸೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ಅಞ್ಞೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಧಮ್ಮೇ ಅಪ್ಪತಿಟ್ಠಿತೋ ಖತ್ತಿಯಾದಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸದಿಸೋವ ಅಬ್ರಾಹ್ಮಣೋತಿ ವುತ್ತೇ ಪತೀಯತೇ. ಇತರಸ್ಮಿಂ ಪನ ಪಕ್ಖೇ ಕೇನಚಿ ಸಂಸಯನಿಮಿತ್ತೇನ ಖತ್ತಿಯಾದೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋತಿ ವುತ್ತಸ್ಸ ಮಿಚ್ಛಾಞಾಣನಿವುತ್ತಿ ಕರೀಯತಿ ‘‘ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ+ಯಂ ನ ಭವತಿ ಅಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ’’ತಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣತ್ತಜ್ಝಾಸಿತೋ ನ ಭವತೀತ್ಯತ್ಥೋ. ತತ್ಥ ಸದಿಸತ್ತಂ ವಿನಾ ಮಿಚ್ಛಾಞಾಣಾಸಮ್ಭವಾ ಪಯೋಗಸಾಮತ್ಥಿಯಾ ಚ ಸದಿಸಪಟಿಪತ್ತಿ, ತಗ್ಗತಾ ಚ ಲಿಙ್ಗ+ಸಙ್ಖ್ಯಾ ಭವನ್ತಿ. ಅತೋಯೇವ ಉಚ್ಚತೇ ‘‘ನಞ್ಞಿವಯುತ್ತ+ಮಞ್ಞಸದಿಸಾಧಿಕರಣೇ, ಕಥಾ ಹಿ ಅತ್ಥಸಮ್ಪಚ್ಚಯೋ’’ತಿ.