೧೬. ಕತ್ತುಕರಣೇಸು ತತಿಯಾ

ಕತ್ತರಿ ಕರಣೇ ಚ ಕಾರಕೇ ತತಿಯಾ ಹೋತಿ. ಜಿನೇನ ದೇಸಿತೋ ಧಮ್ಮೋ, ಬುದ್ಧೇನ ಜಿತೋ ಮಾರೋ, ಅಹಿನಾ ದಟ್ಠೋ ನರೋ. ಯತ್ಥ ಕಾರಣಕಾರಣಮ್ಪಿ ಕಾರಣವಸೇನ ವುಚ್ಚತಿ, ತತ್ಥಾಪಿ ತತಿಯಾ, ಚೋರೇಹಿ ಗಾಮೋ ದಡ್ಢೋ, ತಿಣೇಹಿ ಭತ್ತಂ ಸಿದ್ಧಂ, ಸದ್ಧೇಹಿ ಕಾರಿತಾ ವಿಹಾರಾ.

ಅತ್ತಪಧಾನೋ ಕಿರಿಯಂ, ಯೋ ನಿಬ್ಬತ್ತೇತಿ ಕಾರಕೋ;

ಅಪಯುತ್ತೋ ಪಯುತ್ತೋ ವಾ, ಸ ಕತ್ತಾತಿ ಪವುಚ್ಚತಿ.

ಕರಣೇ-ತಂ ಪನ ದುವಿಧಂ ಅಜ್ಝತ್ತಿಕಬಾಹಿರವಸೇನ, ಯಥಾ ಹತ್ಥೇನ ಕಮ್ಮಂ ಕರೋತಿ, ಚಕ್ಖುನಾ ರೂಪಂ ಪಸ್ಸತಿ, ಮನಸಾ ಧಮ್ಮಂ ವಿಞ್ಞಾಯತಿ. ದತ್ತೇನ ವಿಹಯೋ ಲುನಾತಿ, ಅಗ್ಗಿನಾ ಕುಟಿಂ ಝಾಪೇತಿ.

ಬಾಹಿರಞ್ಚ ತಥಾ+ಜ್ಝತ್ತಂ, ಕರಣಂ ದುವಿಧಂ ಯಥಾ;

ವೀಹಿಂ ಲುನಾತಿ ದತ್ತೇನ, ನೇತ್ತೇನ ಚನ್ದ+ಮಿಕ್ಖತೇ.

ಪಕತಿಯಾ ಅಭಿರೂಪೋ, ಗೋತ್ತೇನ ಗೋತಮೋ ಇಚ್ಚಾದಿ ಭೂಧಾತುಸ್ಸ ಸಮ್ಭವಾ ಕರಣೇ ತತಿಯಾ. ತಥಾ ಸಾರಿಪುತ್ತೋತಿ ನಾಮೇನ ವಿಸ್ಸುತೋ, ಜಾತಿಯಾ ಖತ್ತಿಯೋ ಬುದ್ಧೋ, ಜಾತಿಯಾ ಸತ್ತವಸ್ಸಿಕೋ, ಸಿಪ್ಪೇನ ನಳಕಾರೋ ಸೋ, ಏಕೂನತಿಂಸೋ ವಯಸಾ, ಏವಂ ಸಮೇನ ಧಾವತಿ, ವಿಸಮೇನ ಧಾವತಿ, ದ್ವಿದೋಣೇನ ಧಞ್ಞಂ ಕಿಣಾತಿ.