೧೧೯. ಅಭೂ

ನನು ಚ ಅಭವನನ್ನಾಮ ಸಬ್ಬಥಾ ಅನುಪ್ಪತ್ತಿಯಾ ವಾ ಅವತ್ಥನ್ತರೇನ ವಾ, ತಥಾ ಸತ್ಯಭೂತಸದ್ದೋ-ನುಪ್ಪನ್ನಮತ್ತವಚನೋಪೀತಿ ಕಥಮಭೂತಸದ್ದೋ-ವತ್ಥನ್ತರೇ ನಾಭೂತೇ ವುತ್ತೋಚ್ಚಾಹ- ‘ಅಭೂತಸ್ಸಿ’ಚ್ಚಾದಿ. ಕಥಮವತ್ಥಾವ ತಸದ್ದೇನ ಪರಾಮಸೀಯತೀತಿ ಚೇ ಅಭೂತಸದ್ದೋ ಯದ್ಯನುಪ್ಪನ್ನವಾಚೀ ಸಿಯಾ, ತದಾ ತಸದ್ದಪ್ಪ ಯೋಗೋಯೇವ ನ ಸಿಯಾ… ತಸದ್ದೇನಾಭೂತಸ್ಸೇವ ಗಹಣತೋ, ಅಭೂತಭಾವೇಚ್ಚಾದಿನಾ ಸುತ್ತಿತಂ ಸಿಯಾ, ತೇನ ತಸದ್ದಪ್ಪಯೋಗಸಾಮತ್ಥಿಯಾ ಅವತ್ಥಾವ ತಸದ್ದೇನ ಪರಾಮಸೀಯತಿ, ತಪ್ಪರಾಮಟ್ಠಞ್ಚಾವತ್ಥನ್ತರಮಭೂತ ಸದ್ದೋ ಅಪೇಕ್ಖತೇ, ತೇನಾಹ- ‘ತಬ್ಭಾವೇತಿವಚನಾ’ಇಚ್ಚಾದಿ. ಭವನಂ ಭಾವೋ ತಾಯ ಅವತ್ಥನ್ತರೇ ಭಾವೋ ತಬ್ಭಾವೋ ತಸ್ಮಿಂ. ತೇನಾಹ ‘ಅಭೂತಸ್ಸೇ’ಚ್ಚಾದಿ. ಭಾವೇತಿ ವಿಸಯಸತ್ತಮೀ, ಸಂಸತ್ತಮೀ ವಾತಿ ಆಹ- ‘ವಿಸಯೇ ಗಮ್ಮಮಾನೇ ವಾ’ತಿ. ಕುಣ್ಡಲತ್ತೇನಾತಿ ಕುಣ್ಡಲಸಭಾವೇನ.