೬. ಸಮೀ

‘‘ಅನು ಯಂ ಸಮಯಾ’’ತಿ (೨-೧-೧೫) ಚ ‘‘ಯಸ್ಸ ಚಾಯಾಮೋ’’ತಿ (೨-೧-೧೬) ಚ ಪಾಣಿನಿನೋ ವಚನದ್ವಯಂ, ಅಯಮೇತೇಸಮತ್ಥೋ ‘‘ಯಸ್ಸ ಸಮಯಾ ಸಮೀಪವಾಚೀ ಅನುಸದ್ದೋ, ತೇನ ಸಹ ಸಮಸ್ಸತೇತಿ ಚ, ಅನು ಯಸ್ಸಾಯಾಮವಾಚೀ, ತೇನ ಸ್ಯಾದ್ಯನ್ತೇನ ಸಹ ಸಮಸ್ಸತೇ’’ತಿ ಚ. ವತ್ಥುತೋ ತು ಸಾಮೀಪ್ಯಾಯಾಮವನ್ತಾನಮನಿದ್ದೇಸೇಪಿ ಸಾಮತ್ಥಿಯಾ ತದಾಕ್ಖೇಪೋತಿ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ಆಹ-‘ಸಮೀಪಾಯಾಮಾನ’ಮಿಚ್ಚಾದಿ.

ಸಮ್ಬನ್ಧಿತ್ತಾತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧಿಸದ್ದಾ ಸಕತ್ಥಮಿವ ನಿಯತಪಟಿಯೋಗಿನಮಾಕ್ಖಪನ್ತಿ… ತೇನ ವಿನಾ ತೇಸಂ ಸಕತ್ಥಾಭಾವಾ. ಆಯಾಮೋ ದೀಘತಾ, ‘‘ಯಸ್ಸ ಸಮೀಪಾಯಾಮೇಸ್ವನು’’ತಿ ಯಥಾವುತ್ತಸುತ್ತದ್ವಯಮಾಕ್ಖೇಪೇನುಪದಿಸತಿ, ವನಸ್ಸ ಸಾಮಿಪ್ಯಮನುವನಂ, ‘‘ಅಸಙ್ಖ್ಯಂ ವಿಭತ್ತಿಸಮ್ಪತ್ತಿಸಮೀಪ’’ ಇಚ್ಚೇವ (೩-೨) ಸಿದ್ಧೇಪುನ ಸಮೀಪಗ್ಗಹಣಂ ವಿಕಪ್ಪತ್ಥಂ, ತೇನ ವನಸ್ಸಾನುತಿ ವಾಕ್ಯೇನಾಪಿ ಭವಿತಬ್ಬಂ.

ಗಙ್ಗಾಯ ಆಯಾಮೋ ಅನುಗಙ್ಗಂ, ಭಾಗವುತ್ತಿಕಾರೋ ‘‘ಲಕ್ಖಣೇನೇ’’ತಿ ವತ್ತತೇ. ಯಸ್ಸಾಯಾಮವಾಚೀ ಅನು, ತೇನ ಲಕ್ಖಣೇನ ಸಮಸ್ಸತೇ ಅನುಗಙ್ಗಂ ಬಾರಾಣಸೀ, ಗಙ್ಗಾಯ ಲಕ್ಖಣಭೂತಾಯ ಪಸಿದ್ಧಾಯಾಮಗುಣಾಯ ಬಾರಾಣಸೀ ಲಕ್ಖೀಯತೇ ಯಾವಾಯತಾಯಾಮಾ ಗಙ್ಗಾ ತಾವಾಯಮ್ಪೀತಿ ಸಭಾವತೋ ತೂಪಮಾನೋಪಮೇಯ್ಯಭಾವೋ ಸಮಾಸೇ ಪತೀಯತೇ ಗಙ್ಗಾ ವಿಯ ದೀಘಾ’’ತಿ ಲಕ್ಖಿಯಲಕ್ಖಣಭಾವಂ ವಣ್ಣೇತಿ. ಏವಂ ಸತಿ ಬಾರಾಣಸೀತಿ ಪಠಮಾ ನೋಪಪಜ್ಜತೇತಿ ಮಞ್ಞಮಾನೋ ಆಹ-‘ಗಙ್ಗಾಯಾ ಮೇನ ಯುತ್ತಾ ‘‘ತ್ಯಾದಿ. ಅನುಗಙ್ಗಂ ಬಾರಾಣಸಿಯಾತಿ ಬಾರಾಣಸಿಯಾ ಗಙ್ಗಾಯಾಮೋ ಲಕ್ಖಣನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ.