೭. ತಿಟ್ಠ
ಅಕತಸಮಾಸಾಚಾತಿ ಅನೇನ ಇಮಿನಾ ಕತಸಮಾಸತಂ ದೀಪೇತಿ, ತಿಟ್ಠನ್ತೀತಿ ಇದಂನ್ತಪ್ಪಚ್ಚಯನ್ತಸ್ಸಾತ್ಥಪದನ್ತಿ ದಸ್ಸೇತುಮಾಹ-‘‘ನ್ತೋಕತ್ತರಿ ವತ್ತಮಾನೇ’’ತಿಚ್ಚಾದಿ, (೫-೬೪) ಆಯತೀತೀಮಸ್ಸಾತ್ತಪದಂ ಆಯನ್ತೀತಿ, ಪುಮ್ಭಾವಾಭಾವೋ ನೀಪಾತನಾ, ಅಕಾರೋ ಚ ನಿಪಾತನಾ ‘‘ಗೋತ್ವ ಚತ್ಥೇ ಚಾ ಲೋಪೇ’’ತ್ಯತ್ರ (೩-೪೬) ‘ನಾಞ್ಞಾಸಙ್ಖ್ಯತ್ಥೇಸೂ’ತ್ಯನುವತ್ತನತೋ.
ಲೂನಯವಾದೀನಮೇತ್ಥ ನಿಪಾತನಾ ಕಾಲೇಪಿ ನಪುಂಸಕಲಿಙ್ಗತ್ತಂ, ಸಂಹಟಾಯವಾ ಯಸ್ಮಿಂ ಕಾಲೇ ಸಂಹಟಯವಂ, ಉಮ್ಮತ್ತಗಙ್ಗನ್ತಿ ಸಞ್ಞಾಯಮಞ್ಞಪದತ್ಥೇ ವಾಧಿಕಾರೇಪಿ ನಿಚ್ಚಸಮಾಸೋ, ನ ಹಿ ವಾಕ್ಯಂ ಸಞ್ಞಾತಿ, ಆದಿಸದ್ದೇನ‘ಸಮಸ್ಸ ಸೋಭನತ್ತಂ ಸುಸಮ’ಮಿಚ್ಚಾದೀನಞ್ಚ ಸಙ್ಗಹೋ, ಪಭಾವನಂ ಪಕಾಸನಂ.