೫. ಪಯ್ಯಪಾಬಹಿತಿರೋ ಪುರೇಪಚ್ಛಾವಾಪಞ್ಚಮ್ಯಾ

ಪಞ್ಚಮ್ಯಾತಿ ಕಸ್ಮಾ ವುತ್ತಂ ನನು ಅವುತ್ತೇಪಿ ತಸ್ಮಿಂ ವಕ್ಖಮಾನನಯೇನ ಪಞ್ಚಮ್ಯನ್ತತ್ತಾ ಪಞ್ಚಮ್ಯನ್ತೇಹೇವ ಸಮಾಸೋ ವಿಞ್ಞಾಯತೀತ್ಯಾಸಙ್ಕಿಯಾಹ‘ಯದಿಪಿ’ಚ್ಚಾದಿ. ತಥಾಪಿಚ್ಚಾದಿನಾ ಪರಿಹರತಿ, ಹೋತು ಕಾಮಂ ‘ಪರಿಪಬ್ಬತಂ ವಿಜ್ಜೋತತೇ’ತಿ ದುತಿಯಾನಿಸೇಧಾಯ, ಅಞ್ಞತ್ರ ಕಥನ್ತಿ ಆಹ ‘ಇಹ ಚೇ’ತ್ಯಾದಿ.

ಆಚತ್ತಾರೋ ವಾತಿ ಆಸದ್ದೋ ವಾಕ್ಯೇ, ಸರಣೇ ವಾ, ಗಾಮೋ ಬಹಿ ತಿಟ್ಠತೀತ್ಯತ್ಥೋ, ಪುರತೋ ಗಾಮಮ್ಪಸ್ಸಾತಿ ವದನ್ತೋ ಪುರೇತ್ಯತ್ಥಪ್ಪಘಾನೋಯನ್ನಿದ್ದೇಸೋ, ನಸರೂಪಪ್ಪಧಾನೋತಿ ದಸ್ಸೇತಿ, ಅಭಿಮುಖೇ ಗಾಮಮ್ಪಸ್ಸಾತ್ಯತ್ಥೋ. ಅವುತ್ತಾನಮೇತಾನ್ಯುಪಲಕ್ಖಣಾನಿ, ತಸ್ಮಾ ‘ತಿರೋ ಗಾಮಮ್ಪಸ್ಸಾ’ತಿಪಿ ವುತ್ತಂ ಹೋತಿ, ತಿರಿಯತೋ ಗಾಮಮ್ಪಸ್ಸ, ಪಚ್ಛತೋ ಗಾಮಮ್ಪಸ್ಸಾತಿ ಅತ್ಥೋ.

ಅಪಸದ್ದಯೋಗೇ ನಿಚ್ಚಪಞ್ಚನ್ತಸ್ಸ ವಿಕಪ್ಪೇನ ಸಮಾಸವಿಧಾನಾವಾಭವನೇನೋದಾಹರಣಂ ದಿನ್ನಂ (ಏತ್ಥ) ಪಞ್ಚಮ್ಯಾತಿ ಪಯೋಜನಾಭಾವೇಪಿ ಅಞ್ಞದತ್ಥಂ ಕರಿಯಮಾನಮಿಹಾಪ್ಯತ್ಥವನ್ತಂ ಹೋತಿ.