೧. ಸ್ಯಾದಿ

ಯಸ್ಸಾತಿಕಮಾವಟ್ಠಿತಸ್ಸಯೋಆದಿಅಕ್ಖರಸಮುದಾಯಸ್ಸ, ಕಿನ್ತನ್ತಿ ಆಹ- ‘ಇದ’ಮಿಚ್ಚಾದಿ, ಇದನ್ತಿ ಯಥಾವುತ್ತಂ ಸ್ಯಾದಿಸಮುದಾಯರೂಪಂ, ಅವಯವೇನ ವಿಗ್ಗಹೋ ಸಮುದಾಯೋ ಸಮಾಸತ್ಥೋ, ಸಮುದಾಯೇ ಪವತ್ತಾ ಸದ್ದಾ ಅವಯವೇಸುಪಿ ವತ್ತನ್ತೀತಿ ಸ್ಯಾದಿಸದ್ದೋ ಸಿಆದಿಕೇ ಅವಯವೇಪಿ ವತ್ತತೇ, ವಿಧಿಗ್ಗಹಣಞಾಯೇನಾತಿ ‘‘ಪಚ್ಚಯಗ್ಗಹಣೇ ಯಸ್ಮಾ ಸ ವಿಹಿತೋ ತದಾದಿನೋ ತದನ್ತಸ್ಸ ಚ ಗಹಣ’’ನ್ತಿ ಞಾಯೇನ. ಸ್ಯಾದಿ ಅನ್ತೇ ಯಸ್ಸ ತಂ ಸ್ಯಾದ್ಯನ್ತಂ. ನನು ಚ ‘‘ಸ್ಯಾದಿಸ್ಯಾದಿನೇಕತ್ಥ’’ನ್ತಿ ಸಾಮಞ್ಞೇನ ವುಚ್ಚಮಾನೇ ಯಂಕಿಞ್ಚಿ ಸ್ಯಾದ್ಯನ್ತಂ ಯೇನಕೇನಚಿ ಸ್ಯಾದ್ಯನ್ತೇನ ಸಹೇಕತ್ಥೀಭಾವಮರಹತಿ, ತಥಾಹಿ ಯಥಾ ಗಾಮಗತೋತಿಆದೋ, ತಥಾ ಪಸ್ಸ ದೇವದತ್ತೇ ಗಾಮಂ, ಗತೋ ಯಞ್ಞದತ್ತೋ ಗುರುಕುಲನ್ತಿ ಆದೋಪಿ ಸಮಾಸೋ ತ್ಯಾಸಙ್ಕಿಯಾಹ-‘ಸಾಮಞ್ಞೇನ ವುತ್ತೇಪಿ’ಚ್ಚಾದಿ, ಯಸ್ಸ ಸ್ಯಾದ್ಯನ್ತಸ್ಸಯೇನ ಸ್ಯಾದ್ಯನ್ತೇನ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ, ತೇನ ಸ್ಯಾದ್ಯನ್ತೇನ ಸಹತಂ ಸ್ಯಾದ್ಯನ್ತಮೇಕತ್ಥಮ್ಭವತೀತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧತೋ ವಿಞ್ಞಾಯತಿ ಅವಸೀಯತೀತಿ ಯಸ್ಸಾತ್ಯಾದಿಸ್ವತ್ಥೋ, ತಥಾ ಚ ಗಾಮಗತೋತ್ಯತ್ರತ್ಥೀಮೇಸ-ಮಞ್ಞಮಞ್ಞಾಪೇಕ್ಖಾಲಕ್ಖಣೋ ಸಮ್ಬನ್ಧೋತ್ಯೇಕತ್ಥೀಭಾವೋ, ತತೋಯೇವೇತ್ಥಾಹು-

ನಿಯತಂ ಸಾಧನಂ ಸಾಧ್ಯೇ, ಕ್ರಿಯಾ ನಿಯತಸಾಧನಾ;

ಸನ್ನಿಧಾನೇನ ಮೇತೇಸಂ [ಚೇಥಿಸ್ಸಾ (ಪೋತ್ಥಕೇ)], ನಿಯಮೋ-ಯಮ್ಪಕಾಸತೀತಿ.

ಅಯಮೇತ್ಥ ಅತ್ಥೋ ‘‘ಯತೋ ಗಾಮಮಿಚ್ಚೇತಂ ಸಾಧನಂ ಸಾಧ್ಯಂ ಕಿರಿಯಂ ತಂಬ್ಯಪದೇಸಜಾನನಯೋಗ್ಯಮಪೇಕ್ಖತೇ ಗತೋತಿ, ಅತೋ ಸಾಧನಂ ಕಾರ ಕಂ ಸಾಧ್ಯೇ ಕಿರಿಯಾಯ ನಿಯತಂ, ಯತೋ ಚ ಕಿರಿಯಾ ಸಯಂ ಸಾಧನಮಪೇಕ್ಖತೇ ಕಿಂ ಗತೋತಿ, ಅತೋ ಕಿರಿಯಾಪಿ ನಿಯತಂ ಸಾಧನಮೇತಿಸ್ಸಾತಿ ನಿಯತಸಾಧನಾ ಹೋತಿ ಅಯಂ ಯಥಾವುತ್ತೋ ನಿಯಮೋ ಅಞ್ಞಮಞ್ಞಾಪೇಕ್ಖಾವಸೇನ ವತ್ತಮಾನೋ ಏತೇಸಂ ಸಾಧ್ಯಸಾಧನಾನಂ ಸನ್ನಿಧಾನ ಮತ್ತೇನ ಅಞ್ಞಮಞ್ಞತೋ ಪಕಾಸತೀ’’ತಿ. ಪಸ್ಸ ದೇವದತ್ತ ಗಾಮಂ, ಗತೋ ಯಞ್ಞದತ್ತೋ ಗುರುಕುಲಂತ್ಯತ್ರ ತು ಗಾಮನ್ತಿ ಸಾಧನಂ ಪಸ್ಸೇತಿ ಸಾಧ್ಯಮಪೇಕ್ಖತೇ, ಗತೋತಿ ಗಮನಕಿರಿಯಾ ತು ಗುರುಕುಲಮಪೇಕ್ಖತೇ, ತತೋ ಚ ಗಾಮಗತಾನಂ ವಾಕ್ಯನ್ತರಾವಯವಾನಂ ನತ್ಥೇವಾಪೇಕ್ಖಾತಿ ನ ಭವತಿ ಸಮಾಸೋ, ಸಬ್ಬತ್ಥೇವಮೂಹನೀಯಂ, ಸಮ್ಬನ್ಧೋ ಹಿ ಅಞ್ಞಮಞ್ಞಾಪೇಕ್ಖಾಲಕ್ಖಣೋ ಸಮ್ಬನ್ಧ್ಯನ್ತರತೋ-ನವಟ್ಠಿತಂ ನಿವತ್ತೇತ್ವಾ ವಿಸೇಸೇ ನಿವೇಸೇತಿ, ತಥಾಚ ವುತ್ತಂ–

ತಸ್ಸ ತ್ವಾಕಙ್ಖತೋ ಭೇದೇ, ಯಾ ಪರಿಪ್ಲವಮಾನತಾ;

ವಿಸೇಸೇ ತಂ ನಿವೇಸೇನ್ತೋ, ಸಮ್ಬನ್ಧೋವಾವಛಿನ್ದತೀತಿ.

ಭೇದೇ ವಿಸೇಸೇ ಗಾಮನ್ತೇತಂ ಸಾಮಞ್ಞಂ ವಿಸೇಸಾಪೇಕ್ಖಂ ‘ಗಾಮಮಾಸೀಸತಿ, ಜಹಾತಿ, ಗತೋ’ತಿ, ತಥಾ ‘ಗತೋ ಗಾಮಂ, ವನಂ, ಗುರುಕುಲ’ನ್ತಿ ವೇವಮಾಕಙ್ಖತೋ-ಭಿಲಸತೋ ತಸ್ಸ ತು ಪಧಾನಪದಸ್ಸುಪಸಜ್ಜನಪದಸ್ಸ ಚ ಯಾ ಪರಿಪ್ಲವಮಾನತಾ ಅನವಟ್ಠಿತತಾ ತಂ ವಿಸೇಸೇ ವಿಸಿಟ್ಠೇ ಸಮ್ಬನ್ಧಿನಿ ನಿವೇಸೇನ್ತೋ ಪತಿಟ್ಠಪೇನ್ತೋ ಸಮ್ಬನ್ಧೋವಾನೇಕಪ್ಪಕಾರೋ ಕ್ವಚಿ ಸಾಧ್ಯಸಾಧನಭಾವಲಕ್ಖಣೋ ಕ್ವಚಿ ಪಕತಿವಿಕಾರಭಾವಸಭಾವೋ ಕ್ವಚಿ ಸಸ್ಸಾಮಿ ಸಮ್ಬನ್ಧರೂಪೋ ಅವಛಿನ್ದತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧ್ಯನ್ತರತೋ ನಿವತ್ತೇತೀತಿ ಅತ್ಥೋ, ಯತೋ-ಯಮಪೇಕ್ಖಾ ವಾಕ್ಯಕಾಲೇಯೇವ ನಿರೂಪ್ಯತೇ, ತತೋ ಯತ್ಥಾತ್ಥಿ ಪದಾನಮಪೇಕ್ಖಾ, ತತ್ಥ ಸಮಾಸಾವಗಮೋ, ಯತ್ರ ತು ನತ್ಥಿ, ತತ್ರ ನ ಭವತೀತ್ಯನುಪದಿಟ್ಠೋ ವಿಸಯವಿಭಾಗೋ ಞಾಯತೇತಿ ಭಾವೋ, ಬಾಲೇ ಅಬುಧೇತು ನಿಸ್ಸಾಯ ವಿಚಿತ್ತೋ ಸಮಾಸವಿಧಾನಲೋಪಾದಿನಾನೇಕಪ್ಪಕಾರೋ ಪಟಿಪತ್ತಿಯಾ ಸಾಧುಸದ್ದಪರಿಜಾನನತ್ಥಮುಪಾಯೋ ಸಮ್ಭವತಿ, ಪರಮತ್ಥತೋ ತು ಸದ್ದನ್ತರತ್ತಾ ಅಚ್ಚನ್ತಂ [ಅಞ್ಞತ್ತಂ] ವಾಕ್ಯಸಮಾಸಾನಂ ಭೇದೋ, ನ ಹಿ ವಾಕ್ಯೇ ದಿಟ್ಠಪದಾನಿ ಸಮಾಸೇ ಸನ್ತಿ, ತಥಾ ಚ ವುತ್ತಂ–

ಬಾಲೇ ನಿಸ್ಸಾಯುಪಾಯೋ-ಯಂ, ವಿಚಿತ್ತೋ ಪಟಿಪತ್ತಿಯಾ;

ಭೇದೋ ವಾಕ್ಯಸಮಾಸಾನಂ, ಚ್ಚನ್ತಂ [ಞ್ಞತ್ತಂ (ಪೋತ್ಥಕೇ)] ಸದ್ದನ್ತರಂ ಯತೋತಿ.

ಅತೋಯೇವಾತಿ ಯತೋ ಸಾಮಞ್ಞೇನ ವುತ್ತೇಪಿಯಸ್ಸಯೇನ ಸಮ್ಬನ್ಧೋತೇನ ಸಹ ತದೇಕತ್ಥಮ್ಭವತೀತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧತೋ ವಿಞ್ಞಾಯತೀತಿ ನಾನಿಟ್ಠಂ ಕಿಞ್ಚಿಪೀಹ ಹೋತಿ, ಅತೋಯೇವ ಹೇತುತೋತಿ ಅತ್ಥೋ. ಬ್ಯಪೇಕ್ಖಾ ಸಾಮತ್ಥಿಯಪರಿಗ್ಗಹಾಯೇತಿ ಪದಾನಮಞ್ಞೋಞ್ಞಾಕಙ್ಖಾ ಬ್ಯಪೇಕ್ಖಾ, ಸಾವ ಸಾ ಮತ್ಥಿಯಂ, ತಸ್ಸ ಪರಿಗ್ಗಹಾಯ. ಸಮತ್ಥವಚನಂ ನ ಕತನ್ತಿ ಪಾಣಿನಿಯೇಹಿ ವಿಯ ‘‘ಸಮತ್ಥೋ ಪದವಿಧೀ’’ತಿ (ಪಾ, ೨-೧-೧) ಸಮತ್ಥವಚನಂ ನ ಕತಂ. ಸಮತ್ಥೋ ಪದ ವಿಧೀತಿ ಪರಿಭಾಸಾಯಮಯಮತ್ಥೋ ‘‘ವಿಧೀಯತೇ [ವಿಧೀಯತೀತಿ (ಪೋತ್ಥಕೇ)] ವಿಧಿ, ಪದಾನಂ ವಿಧಿ ಪದವಿಧಿಸಮಾಸಾದಿ, ಯೋಕೋಚೀಹ ಸತ್ಥೇ ಪದವಿಧಿ,ಸೋ ಸಮತ್ಥೋ ವಿಗ್ಗಹ ವಾಕ್ಯತ್ಥಾಭಿಧಾನೇ (ಸತ್ತಿ) ವೇದಿತಬ್ಬೋ’’ತಿ, ತಾದಿಸಪರಿಭಾಸಾಯ ಬ್ಯಾಪಾರತೋ ತೇಸಂ ‘ಪಸ್ಸ ದೇವದತ್ತ ಗಾಮಂ, ಗತೋ ಯಞ್ಞದತ್ತೋ ಗುರುಕುಲಂ’ ತ್ಯಾದೋ ನಾನಿಟ್ಠಪ್ಪತ್ತಿ, ಸಾಮತ್ಥಿಯಞ್ಚೇತ್ಥ ದ್ವಿಧಾತ್ಯುಪಗಮ್ಯತೇ ವಾಕ್ಯೇ ಬ್ಯಪೇಕ್ಖಾವುತ್ತಿಯಮೇಕತ್ಥೀಭಾವೋ ಚೇತಿ [ವುತ್ತಿಯಮೇಕತ್ಥೀಭಾವೋ ವಾಕ್ಯೇ ಬ್ಯಪೇಕ್ಖಾಚೇತಿ (ಪೋತ್ಥಕೇ)]. ತತ್ಥ ಪಠಮಸ್ಸ ಪರಿಗ್ಗಹಂ ವಚನಮನ್ತರೇನ ಪಟಿಪಾದಿಯ ದುತಿಯಸ್ಸ ಪರಿಗ್ಗಹಮಿದಾನಿ ವಚನೇನ ಪಟಿಪಾದಯಮಾಹ- ‘ಏಕತ್ಥೀ ಭಾವೋ’ಚ್ಚಾದಿ, ಏಕತ್ಥೀಭಾವೋ ಭಿನ್ನತ್ಥಾನಂ ಸಾಧಾರಣತ್ಥತಾವಸೇನ ಪವತ್ತಿವಿಸೇಸೋ, ವಾಕ್ಯೇ ಹಿ ಸಾಧಾರಣತ್ಥತಾ ನತ್ಥಿ ಭಿನ್ನತ್ಥತ್ತಾ, ಅತೋಯೇವೇತ್ಥ ಭೇದನಿಬನ್ಧನಾ ಛಟ್ಠ್ಯುಪಜಾಯತೇ ‘ರಞ್ಞೋ ಪುರಿಸೋ’ತಿ, ವುತ್ತಿಯನ್ತೂಭಯಪದಬ್ಯವಚ್ಛಿನ್ನತ್ಥಾಭಿಧಾನತೋ ಸಾಧಾರಣತ್ಥತಾ ಭವತಿ, ಇದಂ ವುತ್ತಂ ಹೋತಿ ‘‘ಸಮಾಸೇ ವಿಸೇಸನಂ ವಿಸೇಸ್ಸಮನುಪವೀಸತಿ ಏಕೀಭವತಿ ವಿಸೇಸನಂ, ವಾಕ್ಯೇ ತು ವಿಸೇಸನಂ ವಿಸೇಸ್ಸತೋ ವಿಸುಂಯೇವಾ ವತಿಟ್ಠತೇ’’ತಿ. ದ್ವನ್ದಸಮಾಸಸ್ಸ ತು ಪದಾನಂ ವಿಸೇಸನವಿಸೇಸ್ಸಾಭಾವೇಪಿ ಸಕಲಪದತ್ಥಪ್ಪಧಾನತ್ತಾ ‘ರಞ್ಞೋ ಗೋ ಚ ಅಸ್ಸೋ ಚ ಪುರಿಸೋ ಚಾ’ತಿ ವಾಕ್ಯತೋ ‘ರಞ್ಞೋ ಗವಾಸ್ಸ ಪುರಿಸಾ’ತಿ ಸಮಾಸಸ್ಸ ವಿಸೇಸೋ ಏಕತ್ಥೀ ಭಾವಲಕ್ಖಣೋ ಭವತ್ಯೇವ, ತಥಾಹಿ ತತ್ಥ ವಾಕ್ಯೇ ಭಿನ್ನತ್ಥನಿಬನ್ಧನ ಸಮುಚ್ಚಯಪಟಿಪಾದನಾಯ ಚಸದ್ದೋ ಪಯುಜ್ಜತೇ, ಸಮಾಸೇ ತು ನಪ್ಪಯುಜ್ಜತೇ, ಏಕತ್ಥ ವಚನೇನೇವಾತಿ ‘‘ಸ್ಯಾದಿಸ್ಯಾದಿನೇಕತ್ಥ’’ ತ್ಯೇಕತ್ಥವಚನೇನೇವ, ಏಕತ್ತೀಭಾವೋಯೇವ ಭವತೀತಿ ಸೇಸೋ, ಏವಕಾರೋ ನ ವಾಕ್ಯೇ ತಥಾಹಿ ದೀಪೇತಿ. ವಾಕ್ಯೇ ಕಥನ್ತಿ ಆಹ- ವಾಕ್ಯೇ’ತಿಆದಿ.

ವಾಕ್ಯೇತಿ ವಿಗ್ಗಹವಾಕ್ಯೇ, ವಿಸೇಸೇನ ಗಯ್ಹತಿ ಞಾಯತ್ಯನೇನೇತಿ ವಿಗ್ಗ- ಹೋ, ಸೋ ಚ ತಂ ವಾಕ್ಯಂ ಚೇತಿ ವಿಗ್ಗಹವಾಕ್ಯಂ, ವಿಸೇಸೇನ ವಾ ಗಹಣಂ ವಿಗ್ಗಹೋ, ತದತ್ಥಂ ವಾಕ್ಯಂ ವಿಗ್ಗಹವಾಕ್ಯಂ, ತಸ್ಮಿಂ, ಕಾಯಂ ಬ್ಯಾಪೇಕ್ಖಾತಿ ಆಹ-‘ಭೇದಾದಿಲಕ್ಖಣಾ’ತಿ, ಆದಿಸದ್ದೇನ ಸಂಸಗ್ಗ ಭೇದ ಸಂಸಗ್ಗಾನಞ್ಚ ಗಹಣಂ.

ತತ್ಥ ಸಾನ್ತರೇಹಿ ಸಾಮ್ಯನ್ತರೇಹಿ ಚ ಬ್ಯಾವುತ್ತಿ ಛೇದೋ, ಸಂವಿಸೇಸ ಸಾಮಿವಿಸೇಸಾನಂ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ ಸಂಸಗ್ಗೋ, ತದಾಹ- ‘ತಥಾಹಿ’ಚ್ಚಾದಿನಾ, ಭೇದಕೋ ಬ್ಯಾವತ್ತಕೋ, ಅತ್ಥಗಹಿತೋತಿ ಕಾರಣವಸೇನ ಭೇದವಾದಿನಾ ಗಹಿತೋ, ಯದೇಚ್ಚಾದಿನಾ ಸಂಸಗ್ಗವಾದಿನೋ-ಧಿಪ್ಪಾಯಮಾಹ ಯದಾ ತೂಭಯಮ್ಪಿಚ್ಚಾದಿನಾ ಉಭಯವಾದಿನೋ, ಅಭಿಮತೋತಿ ‘‘ಪಾಕ್ಕಡಾರಾಸಮಾಸೋ’’ಚ್ಚನೇನ (೨-೧-೩) ಪಾಣಿನಿನಾ ಇಚ್ಛಿತೋ. ಪಾಕ್ಕಡಾರಾತಿ ‘‘ಕಡಾರಾ ಕಮ್ಮಧಾರಯೇ’’ಚ್ಚನೇನ (೨-೨-೩೮) ಕಡಾರಾಸಂಸದ್ದನಾ ಪಗೇವಾತಿ ಅತ್ಥೋ.

‘ಪುಥ ಭಿನ್ನೋ ಅತ್ಥೋ ಯೇಸಂ ಪದಾನಂ ತಾನಿ ಪುಥಗತ್ಥಾನಿ, ವಾಕ್ಯೇ ಹಿ ರಞ್ಞೋ ಪುರಿಸೋ ತೇತ್ಥ ರಾಜಸದ್ದೋ ರಾಜತ್ಥಮೇವ ವದತಿ, ಪುರಿಸಸದ್ದೋ ಪುರಿಸತ್ಥಮೇವ, ವುತ್ತಿಯನ್ತು ರಾಜಪುರಿಸೋತೇತ್ಥ ರಾಜಸದ್ದೋಪಿ ಪುರಿಸತ್ಥಮೇವ ವದತೀತಿ ದ್ವಿನ್ನಮೇಕತ್ಥೀಭಾವೋ ಭವತಿ, ಅಞ್ಞೋಯೇವಾವಯವತ್ಥಾನ್ವಿತೋ ಸಮುದಾಯತ್ಥೋ ಪಾತುಭವತೀತಿ ತದಪೇಕ್ಖಾಯ ಚೇಕತ್ಥೀಭಾವೋ ವುಚ್ಚತೇ, ಜಹಮಾನಸಕತ್ಥವುತ್ತಿಮಭ್ಯುಪಗಮ್ಮ ವುತ್ತಂ- ‘ವಿಸೇಸನಸ್ಸ ಸಕತ್ಥ ಪರಿಚ್ಚಾಗೇನೇ’ಚ್ಚಾದಿ, ಅತೋಯೇವ ಪರೋ ಚೋದೇಸ್ಸತಿ ‘ನನು ಚೇ’ಚ್ಚಾದಿನಾ. ಏಕತ್ಥೀಭವನಂ ಸಮಸನನ್ತಿ ಇಮಿನಾ ಏಕತ್ಥನ್ತಿ ಸಮಾಸೋತಿ ನಾತ್ಥನ್ತರನ್ತಿ ದೀಪೇತಿ.

ಜಹಮಾನಾನಿ ಪದಾನಿ ಸಕತ್ಥಂ ಯಸ್ಸಂ (ಸಾ) ತಥಾ ವುತ್ತಾ, ನಾಚ್ಚನ್ತಾಯ ಜಯಾತೀತಿ ಏವಮ್ಮಞ್ಞತೇ ‘‘ಪರಿಚ್ಚಾಗಮತ್ತಮಭಿಸನ್ಧಾಯ ಜಹಮಾನಸಕತ್ಥಂತ್ಯುಚ್ಚತೇ, ನ ತು ಸಬ್ಬಥಾ ಪರಿಚ್ಚಾಗೋಪರೋಪಕಾರಾಯ ತಸ್ಸೋಪಾದಾನತೋ, ಸಬ್ಬಥಾ ಚ ಸಕತ್ಥಪರಿಚ್ಚಾಗೇ ಪರೋಪಕಾರಾಸಮ್ಪಾದನತೋ-ನುಪಾದಾನಮೇವ ಪಯೋಜನಾಭಾವಾ ತಸ್ಸ ಸಿಯಾ’’ತಿ, ಥಪತಿ ವಡ್ಢತೀ. ಅತ್ಥನ್ತಿ ರಾಜಸದ್ದವಾಚ್ಚಂ. ಅಚ್ಚನ್ತಪರಿಚ್ಚಾಗೇಪಿ ನ ದೋಸೋ… ವಾಕ್ಯೇ ದಿಟ್ಠಸ್ಸುಪಸಜ್ಜನಸ್ಸ ವುತ್ತಿಯಂ ಸೋಯೇವಾಯನ್ತ್ಯನ್ವಯಾವಸಾಯತೋ ತದತ್ಥಾವ ಗತಿಯಾತಿ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ಆಹ- ‘ಅಥ ವೇ’ಚ್ಚಾದಿ.

ಸೋಯೇವಾಯನ್ತ್ಯಜ್ಝವಸಾಯೋ-ನ್ವಯೋ, ಸೋಯೇವಾಯಂ ರಾಜಸದ್ದೋ ಯೋ ವಾಕ್ಯತಾಲೇ ದಿಟ್ಠೋತಿ ವೋಹಾರೀನಮೇಕತ್ತಾವಸಾಯೇನಾಸತ್ಯಪಿ (ರಾಜಸದ್ದಸ್ಸ)ತ್ಥೇ ಪುರಿಸಸ್ಸ ವಿಸೇಸನಮ್ಭವಿಸ್ಸತೀತಿ ಭಾವೋ, ಏತ್ಥೇವ ದಿಟ್ಠನ್ತಮಾಹ- ‘ಯಥೇ’ಚ್ಚಾದಿ.