೩೬. ಯತೋ

ವಿಸುಂ ಕರಣಂ ನಿದ್ಧಾರಣಂ, ಜಿನಿನ್ದಬುದ್ಧಾಚರಿಯೇನ ‘‘ಕಿಮತ್ಥಮ್ಪುನರಿದಂ ವಚನಂ ಯಾವತಾ ನಿದ್ಧಾರಿಯಮಾನೋ-ವಯವೋ ಸಮುದಾಯಬ್ಭನ್ತರೋ, ತತ್ಥ ಯದಾ ಸಮುದಾಯಸ್ಸಾ-ಧಿಕರಣತ್ತಂ ವತ್ತುಮಿಚ್ಛೀಯತೇ, ತದಾ ಸತ್ತಮೀ ಸಿದ್ಧಾವ, ಯಥಾ ರುಕ್ಖೇ ಸಾಖಾತಿ, ಯದಾ ತ್ವವಯವಸಮ್ಬನ್ಧೋ ತದಾ ಛಟ್ಠೀ, ಯಥಾ ರುಕ್ಖಸ್ಸ ಸಾಖಾತಿ ಸಚ್ಚಮೇತಂ ಪಪಞ್ಚತ್ಥನ್ತು ವಚನ’’ನ್ತಿ ವುತ್ತಂ, ತಞ್ಚೇತ ಮಯುತ್ತನ್ತಿದಸ್ಸೇನ್ತೋ ಆಹ-‘ನ ಸಾಲಯೋ’ಚ್ಚಾದಿಸೂಕಯುತ್ತಾನಿಧಞ್ಞಾನಿ ಸೂಕಧಞ್ಞಾನಿ, ಆಹಿತಾ ಅವಟ್ಠಿತಾ, ಆಧೇಯ್ಯ ಭೂತಾತಿ ವುತ್ತಂ ಹೋತಿ. ಯತೋತಿ ಆಹಿತತ್ತಕಾರಣಾ, ತತೋತಿ ಯತೋ ಜಿನಿನ್ದಬುದ್ಧಿವಚನಮೇವಮಯುತ್ತಂ, ತಸ್ಮಾ ಕಾರಣಾ. ‘ಪಞ್ಚಮೀ ವಿಭತ್ತೇ’’ತಿ (೨-೩-೪೨) ಪಾಣಿನೀಯ ಸುತ್ತಂ, ತದಾಹ-‘ಸಮುದಾಯತೋ’ಚ್ಚಾದಿ, ಸುತತೋ ಸಕಾಸಾ ಸೀಲಂ ಅತಿಸಯೇನ ಸೇಯ್ಯೋತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ, ‘‘ನಿದ್ಧಾರಣೇ ಛಟ್ಠೀ ಸತ್ತಮೀಸು ಪತ್ತೇಸು ತದಪವಾದೋ, ಯಂ ಯೋಗೋ’’ತಿ ಪರೇಹಾಖ್ಯಾಯತೇ, ತತ್ಥ ತಾವ ನಿದ್ಧಾರಣಮೇವೇತ್ಥ ನತ್ಥಿ ಕುತೋ ಛಟ್ಠೀಸತ್ತಮೀನಂ ತತ್ಥಪ್ಪವತ್ತಿ, ಯತೋ ತಾಸಂ ಬಾಧನತ್ಥಮಿದಮಾರಬ್ಭತೇತಿ ದಸ್ಸಯಮಾಹ-‘ನಾತ್ರ ಜಾತ್ಯಾದೀಹಿ’ಚ್ಚಾದಿ, ನಹಿಚ್ಚಾದಿನಾ ಜಾತ್ಯಾದೀಹಿ ನಿದ್ಧಾರಣಾಭಾವಂ ದಸ್ಸೇತಿ, ಜಚ್ಚಾದೀನನ್ತಿ ನಿದ್ಧಾರಣೇ ಛಟ್ಠೀ, ಕುತೋ ನ ಭವತಿಚ್ಚಾಹ-‘ಜಚ್ಚಾದಿಸಮ್ಬನ್ಧೇನೇ’ಚ್ಚಾದಿ, ಅತಂ ಬ್ಯಪದೇಸತೋತಿ ಸೀಲತ್ತಾದಿಬ್ಯಪದೇಸಾಭಾವತೋ, ಪುನ ನಿದ್ಧಾರಣಾಭಾವೇ ಹೇತ್ವನ್ತರಮಾಹ-‘ತುಲ್ಯಾನಞ್ಚೇ’’ಚ್ಚಾದಿ. ಸಾಧುನಿಪುಣೇಹಿ ಯೋಗೇ ಪೂಜಾಯಂ ಗಮ್ಮಮಾನಾಯಂ ಸತ್ತಮೀ, ತಥಾ ಅಸಾಧುಯೋಗೇ, ತಥಾ ಪಸಿತಉಸ್ಸುಕ್ಕೇಹಿ ಯೋಗೇ ತತಿಯಾಸತ್ತಮಿಯೋ, ತಥಾ ಲೋಪನ್ತನಕ್ಖತ್ತಸದ್ದಾ ಚ ತೇನ ತೇನ ವಚನನ್ತರೇನ ಪಾಣಿನಿಯೇಹಿ ವಿಹಿತಾ, ತಂ ಸಬ್ಬಂ ತಂತಂಕಾರಕವಚನಿಚ್ಛಾಯಮೇವ ಸಾಧೇತುಂ ‘ಮಾತರಿ ಸಾಧು’ ಇಚ್ಚಾದಯೋ ಉದಾಹಟಾ ಕೇಸೇಸು ಪಸಿತೋ ಪಸತ್ತೋ, ಅವಬದ್ಧೋತಿ ಅತ್ಥೋ, ಕೇಸೇಹಿ ಕರಣಭೂತೇಹಿ ಪಸಿತೋ ಭವತಿ, ಕತ್ತುಭೂತೇಹಿ ವಾ ಪಸಿತೋ ಕತೋತಿ ಅತ್ಥೋ, ಫುಸ್ಸೇನಿನ್ದುಯುತ್ತೇನ ಲಕ್ಖಿತೋ ಕಾಲೋ ಸೋಯಮಿತ್ಯಭೇದೇನ ಸಮ್ಬನ್ಧಾ ಫುಸ್ಸೇ, ತೇನ ಕರಣಭೂತೇನ.