೨೧. ಗುಣೇ

ಉಪಾಧಿ ವಿಸೇಸನಂ, ಪರಾಙ್ಗಭೂತೇತಿ ಪರಸ್ಸ ಬನ್ಧತ್ತಾ(ದಿನೋ) ವಿಧಾನಾ ಯಾಙ್ಗಭೂತೇ ಜಳತ್ತಾದಿಹೇತುಮ್ಹೀತಿ ಅತ್ಥೋ, ಇಮಿನಾ ಗುಣಸದ್ದೋ ಯಮಪ್ಪಧಾನವಚನೋತಿ ವದತಿ, ಯಞ್ಚಾಪ್ಪಧಾನಂ ತಮ್ಪರಾಙ್ಗಭೂತನ್ತಿ ಗುಣೇತೀಮಸ್ಸ ‘ಪರಾಙ್ಗಭೂತೇ’ತಿ ಅತ್ಥಮಾಹ, ಯಞ್ಹಿ ಪರತ್ಥಮುಪಾದೀಯತೇ ತದಪ್ಪಧಾನಮನು ವಾದರೂಪೇನೋಪಾದೀಯಮಾನತ್ತಾ, ಯಥಾ ‘ಜಳತ್ತಾ ಬದ್ಧೋ, ರುಕ್ಖೋ ಯಂ ಸೀಸ ಪತ್ತಾ, ಅಗ್ಗಿ ಏತ್ಥ ಧುಮತ್ತೇ’ಚ್ಚಾದಿ, ತೇನೇವಾಹ-‘ಪರತ್ಥರೂಪಾಪನ್ನ’ನ್ತಿ, ವಾವಿಧಾನನ್ತಿ ‘‘ವಿಭಾಸಾ ಗುಣೇ-ಥಿಯಂ’’ನ್ತಿ (೨-೩-೨೫) ಏವಂ ವಿಧಾನಂ, ಇತ್ಥಿಯನ್ತಿಆದಿನಾ ಪಞ್ಚಮೀರೂಪಸ್ಸಪಿ ಅಭಿಮತಭಾವಂ ದಸ್ಸೇತಿ, ತೇನೇವಾಹ-‘ಉಭಯತ್ಥಾ’ತಿಆದಿ, ನನು ‘ತೋ ಪಞ್ಚಮ್ಯಾ’’ತಿ (೪-೯೫) ಸುತ್ತೇನ ತದ್ಧಿತಪಚ್ಚಯನ್ತಸ್ಸ ಕಥಂ ಪಞ್ಚಮ್ಯನ್ತತಾ ತ್ಯಾಸಙ್ಕಿಯಾಹ-‘ಪಞ್ಚಮಿನಿದ್ದೇಸೇ’ ಇಚ್ಚಾದಿ, ಇಮಿನಾ ಸುತ್ತೇನ ಪಞ್ಚಮಿಯಾ ವಿನಾತಿ ಯೋಜನಾ, ವಾ ಪಞ್ಚಮಿಯಾ ವಿಧಾನತೋ ತತಿಯಾರೂಪೇನಪಿ ಭವಿತಬ್ಬನ್ತಿ ಚೋದನಮನಸಿ ನಿಧಾಯ ಪಞ್ಚಮ್ಯು ದಾಹರಣೇಯೇವ ಕಾರಣಂ ತತಿಯೋದಾಹರಣಸ್ಸ ಚ ಪಠಮೋದಾಹರಣಾನುಸಾರೇನಾನು ಮನ್ತಬ್ಬತಞ್ಚದಸ್ಸೇನ್ತೋ ಆಹ ‘ಪಞ್ಚಮ್ಯಾಯೇವಿ’ಚ್ಚಾದಿ, ಅಭಾವೇನ ಸಙ್ಖಾರನಿರೋಧೇನಾತಿ ತತಿಯನ್ತರೂಪಾನಿ.