೨೮. ನದ್ವೇ

ತತ್ಥಚಾತಿ ಚಸದ್ದೇನ ಭವಿತಬ್ಬಂ, ತಥಾ ಚ ಸತಿ ಅಞ್ಞೋಞ್ಞಾನಜ್ಝಾಸಿ ತಂ ಯಥೋದಕಂ ಯಥಾಉದಕಂತ್ಯಾದಿ ಇತಿಪಿ ಇಚ್ಚಪಿಚ್ಚಾದಿಚ ಸಙ್ಗಹಿತಂ ಭವತೀತಿ, ಪುಬ್ಬಲೋಪೇ ಪರಲೋಪೇ ಚ ಪರಿಯಾಯೇನ ಸಮ್ಪತ್ತೇ ದ್ವಿನ್ನಮ್ಪಿ ಪಕ್ಖೇ ಅಭಾವೇ ಸತಿ ಕಥಮಿದಂ ಯುಜ್ಜತೀತಿ ಚೋದೇತಿ‘ಯಜ್ಜೇವ’ಮಿಚ್ಚಾದಿನಾ, ಯಜ್ಜೇವನ್ತಿ ಹಿ ಅಯಂ ನಿಪಾತಸಮುದಾಯೋ ಅನಿಟ್ಠಾಪಾದನಾರಮ್ಭ ವತ್ತತೇ, ಏವಞ್ಚೇ ಗಯ್ಹತೀತಿ ಅತ್ಥೋ, ತದೇತಿ ಅತ್ಥತೋ ವಿಞ್ಞಾಯತಿ, ನಿಚ್ಚಂ ಸನ್ಧಿಕಾರಿಯಾಭಾವೇ ಕಾರಣಮಾಹ-‘ಉಪಸಿಲೇಸಾ ಭಾವತೋ’ತಿ, ತದೇವ ಸಮತ್ಥೇತಿ ಈದಿಸೇಸು ಹಿ’ಚ್ಚಾದಿನಾ, ವತ್ತುಮಿಟ್ಠತ್ತಾತಿ ಇಮಿನಾ ಸನ್ನಿಕಂಸೋ ವಣ್ಣಾನ ಮದ್ಧಮತ್ತಕಾಲಬ್ಯವಧಾನಾ ಪಚ್ಚಾಸತ್ತಿ, ಸನ್ನಿಕಂಸಸ್ಸೇತಸ್ಸ ವಚನಿಚ್ಛಾಯಂ ಸತಿಯೇವ ಸನ್ಧಿಕಾರಿಯಂ ಹೋತೀತಿ ದೀಪೇತಿ, ಉಪಸಿಲೇಸಾಭಾವೋ ವಾತಿ ಉಪಸಿಲೇಸಾಭಾವೋ ಏವ ಭವತಿ, ನಾಞ್ಞಥಾತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ, ತದಭಾವೇಚಾತಿ ತಸ್ಸ ಉಪಸಿಲೇಸಸ್ಸ ಅಭಾವೇ ಚ, ಸನ್ಧಿಕಾರಿಯಾಭಾವೇ ಕಾರಣಮಾಹ-‘ಕಾಲನ್ತರೇನ ಬ್ಯವಧಾನಾ’ತಿ, ಕಾಲನ್ತರೇನಾತಿ ಉಭಯತ್ಥ ಠಿತವಣ್ಣಾನ ಮುಚ್ಚಾರಣಕಾಲತೋ ಅಞ್ಞೇನ ಮಜ್ಝಪ್ಪತಿತಕಾಲೇನ, ಸನ್ಧಿ ಹೋತೇವ… ಸನ್ನಿಕಂಸವಚನಿಚ್ಛಾವಸೇನ ಉಪಸಿಲೇಸಭಾವತೋ, ಬುದ್ಧ ವೀರ ಅತ್ಥುರಾಜಪುತ್ತಂ ಅಜರಾಮರೋತಿ ಛೇದೋ, ಯದಿಪಿ ಸಬ್ಬಮ್ಪೇತಂ ಯಜ್ಜೇವಂತ್ಯಾದಿನಾ ವುತ್ತಂ ಕ್ವಚಿ ಸದ್ದಪ್ಪಭಾವೇನೇವ ಸಿಜ್ಝತಿ, ತಥಾಪಿ ಪಕಾರೋ-ಯಮ್ಪಿ ಸತ್ಥೇ ಯೋಜೇತಬ್ಬೋ ವಾತಿ ದಸ್ಸೇತುಂ ವುತ್ತೋ.