೯. ಅಕ್ಖಣಸುತ್ತಂ

೨೯. ‘‘‘ಖಣಕಿಚ್ಚೋ ಲೋಕೋ, ಖಣಕಿಚ್ಚೋ ಲೋಕೋ’ತಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಸ್ಸುತವಾ ಪುಥುಜ್ಜನೋ ಭಾಸತಿ, ನೋ ಚ ಖೋ ಸೋ ಜಾನಾತಿ ಖಣಂ ವಾ ಅಕ್ಖಣಂ ವಾ. ಅಟ್ಠಿಮೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಕ್ಖಣಾ ಅಸಮಯಾ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯವಾಸಾಯ. ಕತಮೇ ಅಟ್ಠ? ಇಧ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತಥಾಗತೋ ಚ ಲೋಕೇ ಉಪ್ಪನ್ನೋ ಹೋತಿ ಅರಹಂ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧೋ ವಿಜ್ಜಾಚರಣಸಮ್ಪನ್ನೋ ಸುಗತೋ ಲೋಕವಿದೂ ಅನುತ್ತರೋ ಪುರಿಸದಮ್ಮಸಾರಥಿ ಸತ್ಥಾ ದೇವಮನುಸ್ಸಾನಂ ಬುದ್ಧೋ ಭಗವಾ, ಧಮ್ಮೋ ಚ ದೇಸಿಯತಿ ಓಪಸಮಿಕೋ ಪರಿನಿಬ್ಬಾನಿಕೋ ಸಮ್ಬೋಧಗಾಮೀ ಸುಗತಪ್ಪವೇದಿತೋ; ಅಯಞ್ಚ ಪುಗ್ಗಲೋ ನಿರಯಂ ಉಪಪನ್ನೋ ಹೋತಿ. ಅಯಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಪಠಮೋ ಅಕ್ಖಣೋ ಅಸಮಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯವಾಸಾಯ.

‘‘ಪುನ ಚಪರಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತಥಾಗತೋ ಚ ಲೋಕೇ ಉಪ್ಪನ್ನೋ ಹೋತಿ…ಪೇ… ಸತ್ಥಾ ದೇವಮನುಸ್ಸಾನಂ ಬುದ್ಧೋ ಭಗವಾ, ಧಮ್ಮೋ ಚ ದೇಸಿಯತಿ ಓಪಸಮಿಕೋ ಪರಿನಿಬ್ಬಾನಿಕೋ ಸಮ್ಬೋಧಗಾಮೀ ಸುಗತಪ್ಪವೇದಿತೋ; ಅಯಞ್ಚ ಪುಗ್ಗಲೋ ತಿರಚ್ಛಾನಯೋನಿಂ ಉಪಪನ್ನೋ ಹೋತಿ…ಪೇ….

‘‘ಪುನ ಚಪರಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ…ಪೇ… ಅಯಞ್ಚ ಪುಗ್ಗಲೋ ಪೇತ್ತಿವಿಸಯಂ ಉಪಪನ್ನೋ ಹೋತಿ…ಪೇ….

‘‘ಪುನ ಚಪರಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ…ಪೇ… ಅಯಞ್ಚ ಪುಗ್ಗಲೋ ಅಞ್ಞತರಂ ದೀಘಾಯುಕಂ ದೇವನಿಕಾಯಂ ಉಪಪನ್ನೋ ಹೋತಿ…ಪೇ….

‘‘ಪುನ ಚಪರಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ…ಪೇ… ಅಯಞ್ಚ ಪುಗ್ಗಲೋ ಪಚ್ಚನ್ತಿಮೇಸು ಜನಪದೇಸು ಪಚ್ಚಾಜಾತೋ ಹೋತಿ, ಸೋ ಚ ಹೋತಿ ಅವಿಞ್ಞಾತಾರೇಸು ಮಿಲಕ್ಖೇಸು [ಮಿಲಕ್ಖೂಸು (ಸ್ಯಾ. ಕ.) ದೀ. ನಿ. ೩.೩೫೮], ಯತ್ಥ ನತ್ಥಿ ಗತಿ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಭಿಕ್ಖುನೀನಂ ಉಪಾಸಕಾನಂ ಉಪಾಸಿಕಾನಂ…ಪೇ… ಪಞ್ಚಮೋ ಅಕ್ಖಣೋ ಅಸಮಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯವಾಸಾಯ.

‘‘ಪುನ ಚಪರಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ…ಪೇ… ಅಯಞ್ಚ ಪುಗ್ಗಲೋ ಮಜ್ಝಿಮೇಸು ಜನಪದೇಸು ಪಚ್ಚಾಜಾತೋ ಹೋತಿ, ಸೋ ಚ ಹೋತಿ ಮಿಚ್ಛಾದಿಟ್ಠಿಕೋ ವಿಪರೀತದಸ್ಸನೋ – ‘ನತ್ಥಿ ದಿನ್ನಂ, ನತ್ಥಿ ಯಿಟ್ಠಂ, ನತ್ಥಿ ಹುತಂ, ನತ್ಥಿ ಸುಕತದುಕ್ಕಟಾನಂ ಕಮ್ಮಾನಂ ಫಲಂ ವಿಪಾಕೋ, ನತ್ಥಿ ಅಯಂ ಲೋಕೋ, ನತ್ಥಿ ಪರೋ ಲೋಕೋ, ನತ್ಥಿ ಮಾತಾ, ನತ್ಥಿ ಪಿತಾ, ನತ್ಥಿ ಸತ್ತಾ ಓಪಪಾತಿಕಾ, ನತ್ಥಿ ಲೋಕೇ ಸಮಣಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ಸಮ್ಮಗ್ಗತಾ ಸಮ್ಮಾ ಪಟಿಪನ್ನಾ ಯೇ ಇಮಞ್ಚ ಲೋಕಂ ಪರಞ್ಚ ಲೋಕಂ ಸಯಂ ಅಭಿಞ್ಞಾ ಸಚ್ಛಿಕತ್ವಾ ಪವೇದೇನ್ತೀ’ತಿ…ಪೇ….

‘‘ಪುನ ಚಪರಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ…ಪೇ… ಅಯಞ್ಚ ಪುಗ್ಗಲೋ ಮಜ್ಝಿಮೇಸು ಜನಪದೇಸು ಪಚ್ಚಾಜಾತೋ ಹೋತಿ, ಸೋ ಚ ಹೋತಿ ದುಪ್ಪಞ್ಞೋ ಜಳೋ ಏಳಮೂಗೋ ಅಪ್ಪಟಿಬಲೋ ಸುಭಾಸಿತದುಬ್ಭಾಸಿತಸ್ಸ ಅತ್ಥಮಞ್ಞಾತುಂ. ಅಯಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸತ್ತಮೋ ಅಕ್ಖಣೋ ಅಸಮಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯವಾಸಾಯ.

‘‘ಪುನ ಚಪರಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತಥಾಗತೋ ಚ ಲೋಕೇ ಅನುಪ್ಪನ್ನೋ ಹೋತಿ ಅರಹಂ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧೋ…ಪೇ… ಸತ್ಥಾ ದೇವಮನುಸ್ಸಾನಂ ಬುದ್ಧೋ ಭಗವಾ. ಧಮ್ಮೋ ಚ ನ ದೇಸಿಯತಿ ಓಪಸಮಿಕೋ ಪರಿನಿಬ್ಬಾನಿಕೋ ಸಮ್ಬೋಧಗಾಮೀ ಸುಗತಪ್ಪವೇದಿತೋ. ಅಯಞ್ಚ ಪುಗ್ಗಲೋ ಮಜ್ಝಿಮೇಸು ಜನಪದೇಸು ಪಚ್ಚಾಜಾತೋ ಹೋತಿ, ಸೋ ಚ ಹೋತಿ ಪಞ್ಞವಾ ಅಜಳೋ ಅನೇಳಮೂಗೋ ಪಟಿಬಲೋ ಸುಭಾಸಿತದುಬ್ಭಾಸಿತಸ್ಸ ಅತ್ಥಮಞ್ಞಾತುಂ. ಅಯಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಟ್ಠಮೋ ಅಕ್ಖಣೋ ಅಸಮಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯವಾಸಾಯ. ‘ಇಮೇ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಟ್ಠ ಅಕ್ಖಣಾ ಅಸಮಯಾ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯವಾಸಾಯ’’’.

‘‘ಏಕೋವ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಖಣೋ ಚ ಸಮಯೋ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯವಾಸಾಯ. ಕತಮೋ ಏಕೋ? ಇಧ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತಥಾಗತೋ ಚ ಲೋಕೇ ಉಪ್ಪನ್ನೋ ಹೋತಿ ಅರಹಂ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧೋ ವಿಜ್ಜಾಚರಣಸಮ್ಪನ್ನೋ ಸುಗತೋ ಲೋಕವಿದೂ ಅನುತ್ತರೋ ಪುರಿಸದಮ್ಮಸಾರಥಿ ಸತ್ಥಾ ದೇವಮನುಸ್ಸಾನಂ ಬುದ್ಧೋ ಭಗವಾ. ಧಮ್ಮೋ ಚ ದೇಸಿಯತಿ ಓಪಸಮಿಕೋ ಪರಿನಿಬ್ಬಾನಿಕೋ ಸಮ್ಬೋಧಗಾಮೀ ಸುಗತಪ್ಪವೇದಿತೋ. ಅಯಞ್ಚ ಪುಗ್ಗಲೋ ಮಜ್ಝಿಮೇಸು ಜನಪದೇಸು ಪಚ್ಚಾಜಾತೋ ಹೋತಿ, ಸೋ ಚ ಹೋತಿ ಪಞ್ಞವಾ ಅಜಳೋ ಅನೇಳಮೂಗೋ ಪಟಿಬಲೋ ಸುಭಾಸಿತದುಬ್ಭಾಸಿತಸ್ಸ ಅತ್ಥಮಞ್ಞಾತುಂ. ಅಯಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏಕೋವ ಖಣೋ ಚ ಸಮಯೋ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯವಾಸಾಯಾ’’ತಿ.

‘‘ಮನುಸ್ಸಲಾಭಂ [ಮನುಸ್ಸಲೋಕಂ (ಸ್ಯಾ.)] ಲದ್ಧಾನ, ಸದ್ಧಮ್ಮೇ ಸುಪ್ಪವೇದಿತೇ;

ಯೇ ಖಣಂ ನಾಧಿಗಚ್ಛನ್ತಿ, ಅತಿನಾಮೇನ್ತಿ ತೇ ಖಣಂ.

‘‘ಬಹೂ ಹಿ ಅಕ್ಖಣಾ ವುತ್ತಾ, ಮಗ್ಗಸ್ಸ ಅನ್ತರಾಯಿಕಾ;

ಕದಾಚಿ ಕರಹಚಿ ಲೋಕೇ, ಉಪ್ಪಜ್ಜನ್ತಿ ತಥಾಗತಾ.

‘‘ತಯಿದಂ [ತಸ್ಸಿದಂ (ಕ.)] ಸಮ್ಮುಖೀಭೂತಂ, ಯಂ ಲೋಕಸ್ಮಿಂ ಸುದುಲ್ಲಭಂ;

ಮನುಸ್ಸಪಟಿಲಾಭೋ ಚ, ಸದ್ಧಮ್ಮಸ್ಸ ಚ ದೇಸನಾ;

ಅಲಂ ವಾಯಮಿತುಂ ತತ್ಥ, ಅತ್ತಕಾಮೇನ [ಅತ್ಥಕಾಮೇನ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕ.)] ಜನ್ತುನಾ.

‘‘ಕಥಂ ವಿಜಞ್ಞಾ ಸದ್ಧಮ್ಮಂ, ಖಣೋ ವೇ [ವೋ (ಸ್ಯಾ.)] ಮಾ ಉಪಚ್ಚಗಾ;

ಖಣಾತೀತಾ ಹಿ ಸೋಚನ್ತಿ, ನಿರಯಮ್ಹಿ ಸಮಪ್ಪಿತಾ.

‘‘ಇಧ ಚೇ ನಂ ವಿರಾಧೇತಿ, ಸದ್ಧಮ್ಮಸ್ಸ ನಿಯಾಮತಂ [ನಿಯಾಮಿತಂ (ಸ್ಯಾ.)];

ವಾಣಿಜೋವ ಅತೀತತ್ಥೋ, ಚಿರತ್ತಂ [ಚಿರನ್ತಂ (ಕ.)] ಅನುತಪಿಸ್ಸತಿ.

‘‘ಅವಿಜ್ಜಾನಿವುತೋ ಪೋಸೋ, ಸದ್ಧಮ್ಮಂ ಅಪರಾಧಿಕೋ;

ಜಾತಿಮರಣಸಂಸಾರಂ, ಚಿರಂ ಪಚ್ಚನುಭೋಸ್ಸತಿ.

‘‘ಯೇ ಚ ಲದ್ಧಾ ಮನುಸ್ಸತ್ತಂ, ಸದ್ಧಮ್ಮೇ ಸುಪ್ಪವೇದಿತೇ;

ಅಕಂಸು ಸತ್ಥು ವಚನಂ, ಕರಿಸ್ಸನ್ತಿ ಕರೋನ್ತಿ ವಾ.

‘‘ಖಣಂ ಪಚ್ಚವಿದುಂ ಲೋಕೇ, ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ ಅನುತ್ತರಂ;

ಯೇ ಮಗ್ಗಂ ಪಟಿಪಜ್ಜಿಂಸು, ತಥಾಗತಪ್ಪವೇದಿತಂ.

‘‘ಯೇ ಸಂವರಾ ಚಕ್ಖುಮತಾ, ದೇಸಿತಾದಿಚ್ಚಬನ್ಧುನಾ;

ತೇಸು [ತೇಸಂ (ಕ.)] ಗುತ್ತೋ ಸದಾ ಸತೋ, ವಿಹರೇ ಅನವಸ್ಸುತೋ.

‘‘ಸಬ್ಬೇ ಅನುಸಯೇ ಛೇತ್ವಾ, ಮಾರಧೇಯ್ಯಪರಾನುಗೇ;

ತೇ ವೇ ಪಾರಙ್ಗತಾ [ಪಾರಗತಾ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಪೀ.)] ಲೋಕೇ, ಯೇ ಪತ್ತಾ ಆಸವಕ್ಖಯ’’ನ್ತಿ. ನವಮಂ;